Hullo

Even een dikke

voor allen, ik had me zó voorgenomen om eens uitgebreid op iedereen terug te reageren, maar eerlijkgezegd zat ik net al te knikkebollen terwijl ik met mijn moeder aan de telefoon zat

Die uitgebreide reactie houden jullie dus nog van me tegoed.. Wellicht morgen, maar gezien de vele afspraken wellicht pas overmorgen. Sowwy

Evengoed heb ik best wel weer een hoop te vertellen hoor. Claudia, wat jij zegt is eigenlijk echt enórm frappant, vooral ook qua timing. Toen ik het vanmorgenvroeg las dacht ik bij mezelf "klinkt heel logisch, maar dat kruipen doet hij nu ook al wel weer even en verder.. Ontwikkelt hij zich wel echt zo hard?". Grappig dus, dat Stef sinds vandaag kan zitten!

Hij duwt zichzelf op vanuit kruipstand en zit dan echt met zijn handen los (of nouja, hij flappert er heel hard mee en kukelt dan uiteindelijk achterover; hoezee voor dat helmpje

)
Wel mooi om te zien hoor, vandeweek had ik hem al een paar keer dat opduwen gezien, maar toen bleef hij wel op zijn armen steunen en dat hoeft nu dus niet meer. Als ik er nu dus over nadenk gaan die ontwikkelingen bij nader inzien wél retesnel: sinds een paar dagen komt hij met kruipen écht vooruit en komt hij ook echt op plekken waar ik hem liever nog even niet had gezien (bij de kneep van de deur bijvoorbeeld

). Nu kan hij dus ook al los zitten en laten we zijn tandjes niet vergeten.. Het zou dus eigenlijk wel heel logisch zijn, wat jij zegt Claudia! Thnx voor je inzicht, ik vind het fijn me een soort van 'vast te kunnen houden' aan de wetenschap dat hij zichzelf misschien even een beetje vooruit is.
Als klap op de vuurpijl is hij vanavond ook echt metéén gaan slapen!

Nu maak ik me ondertussen niet meer de illusie dat het nu achter de rug is met de slaapproblemen, maar ik weet in elk geval dat hij het nog wel kán. En nu geeft hij af en toe ook huiltjes en gilletjes in zijn slaap, dus ik denk dat hij erg aan het dromen is en ook dit vind ik weer erg aansluiten op Claudia's theorie: veel te verwerken, veel onrust in zijn koppie..
Weten jullie, ik ben zo blij met dit forum

Jullie zijn zo lief en ik kan moeilijk uitdrukken wat jullie steun en jullie

-en gedaan hebben. Gewoon weten dat je ergens je ei kwijt kunt, begrepen worden en een beetje medeleven doen een hele hoop
Dan ga ik nu denk ik echt even proberen te slapen, ik heb het zo gehad.. Truste meiden!