Tja, dan blijkt achteraf dat die vader niet 100% raszuiver was. Maar wel zo goed lijkend op de betreffende ondersoort dat ze er pas na 4 jaar !!! achter kwamen. Dan zou ik denken; leuk voor je genenpool wat vers bloed, outcross noemen ze dat. Voortaan je stamboek wat beter bijhouden en geen man overboord.
Bij bepaalde raskatten met een nauwe genenpool geven vooruitstrevende fokkers er duizenden euro's aan uit om "straatkatten" helemaal door te lichten bij de dierenarts, cardioloog, gentestlab, etc, ze dan te kruisen met hun raskatjes, een paar generaties lang krijgen de nakomelingen geen stambomen, kan er niet met die katten geshowd worden, worden de nakomelingen onder de prijs verkocht, maar toch worden die uitkruisingen gedaan omdat te weinig genetische variatie zo slecht is voor een ras.
En dit gaat dus over katten, waart er miljarden van zijn op deze aardbol. Tijgers zijn met uitsterven bedreigd maar blijkbaar nog niet bedreigd genoeg als ze die om administratieve redenen afmaken.
Bij de helft van alle lezingen voor kattenfokkers waar ik heen ga komt een populatiegeneticus vertellen waarom een gebrek aan genetische variatie zo slecht is, dieren leven korter, reproduceren slechter en zijn vatbaarder voor ziektes. Het ideale model om je genenpoel te behouden is random mating, waarin elk individu in een populatie beschikbaar is voor voortplanting. Dus nogmaals, dan begrijp ik niet dat bij een bedreigde diersoort drie gezonde welpen van een vader die jarenlang voor raszuiver door kon gaan zomaar worden uitgesloten van de fok en als consequentie daarvan geëuthanaseerd worden.
Is het doel van die dierentuinfokprogramma's nu oprecht de soort te behouden of is het een prestigeprojectje wat begint te lijken op het podiumgeile showwereldje van honden- en kattenfokkers ? Dat heeft ook meer met de ideetjes van de mens over een ras te maken dan over hoe het in de natuur echt gaat, want daar kunnen ondersoorten wel kruisen.