Iemand inelkaar gehoekt nu spijt.

Het ging zo: een wigger zit mij en heel veel andere lui altijd uit te schelden zonder dat ie ons kent. Zo kwam het vandaag dus voor dat hij langs de bushalte reed waar ik met een groepje stond. Hij komt rond een uur of 10 over 3 er langs fietsen. Niets vermoedend sta ik te praten als ik hem opeens aan zie komen fietsen. Ik denk nog: als hij nu scheld pak ik hem. Maar ja, in zijn eentje zal hij wel niet beginnen te schelden. Maar nee hoor. Als hij een klein stukje gepasseerd is hoor ik het woord 'kankerlijer' uit zijn mond komen. Van schelden met ziektes word ik boos dus ik verlies mijn beheersing een ren keihard achter hem aan. Als ik voor hem sta en vraag waarom hij steeds scheld. Hij geeft geen antwoord en probeert keihard op mijn in te rijden. Ik pak hem bij zijn arm en sleur hem van de fiets af. Hij verliest zijn evenwicht en valt in het gras. Ik geef hem nog een veeg en wanneer hij om kijkt zegt hij weer: 'waarom doe je dit, kankerlijer?'
Zonder dat ik wist wat ik doe help ik hem overeind en zeg ik hem dat het me spijt. Toen kwam de bus eraan en moest ik snel weg.

Klacht: ergens spijt van hebben.
Klacht: zijn fietsstuur was kapot.

TT faal.