Diesel

.
Rinske

... flinke hond is dat inmiddels geworden.
Gisteren zo lekker getrained. We waren met 7 honden en het ging echt lekker. Iedereen wist wat hij/zij moest doen en ook de honden hadden er zin in. Af en toe was er wel ééntje Oost-Indisch doof of deden ze net alsof ze het niet begrepen [zit

... wat is dat ook alweer]. Maar over het algemeen ging het echt prima.
Jammer van de mist alleen, hier in het dûrp was het zicht zo'n 20 meter op de heenweg, en onderweg naar het jachtveld werd het wel steeds beter, maar nog niet denderend. Onze 'juf' had een heel programma uitgedacht, maar dat ging niet gebeuren op het veld. Voor het markeren was het zicht zo slecht, dat zouden we aan het eind pas bekijken of dag ging. Dus gingen we het bos in, en daar was het wel beter. We werden nog bezocht door de hardlopers, mountainbikers en wandelaars. Gelijk een goede oefening om te kijken hoe 'steady' ze waren. En ze bleven gewoon allemaal zitten. Wel jammer dat de mountainbikers dan gewoon dwars door een oefening heenfietsen en het dan ook niet konden laten om de stapel dummies in de struiken te schoppen.
Ik stuurde Lara vooruit en de kon maar niets vinden. En bij vooruit moeten ze zowat recht op het doel aflopen en dan weer terugkomen met de dummy. Het is niet de bedoeling dat ze dan her en der gaan zoeken in het bos. Vanaf onze plek was het te ver om in de mist te zien waarom ze niets vond. Een andere voorjager liep dus terug naar waar de stapel dummies lag en die zag ze ook niet op het pad liggen. Even rondgekeken en toen bleken ze in de bosjes te liggen. Toch jammer, want we komen daar allemaal om van de natuur genieten. Of je dat nu met een fiets of een hond doet, we zijn allemaal graag buiten bezig met onze hobby.
Maar voor de rest was het een lekker dagje en was het wel lekker om zo vroeg al weer thuis te zijn. Dan konden we nog even samen een dutje doen, voordat de visite voor de deur stond.
Vandaag zijn we op en neer naar de Ijsbaan gefietst. Ongeveer 10 kilometer. Daar hebben we een rondje gewandeld en was Lara het er niet mee eens dat ze niet los mocht. Maar ze moest nog teruglopen en eerst maar eens aan de lijn daar weer een keertje rondlopen, voordat ze er weer vandoor gaat. Bovendien lag er ijs op de ijsbaan wat superonbetrouwbaar is, en Lara kennende gaat de daar gewoon toch proberen te zwemmen.
De terugweg ging minder snel, maar ze deed het prima. Na 5 kwartier waren we weer thuis en mocht ze lekker buiten uitrusten, terwijl wij naar de bioscoop gingen.
Weltrusten... Tot morgen zonder zorgen.
Oudste,
Jongste en
LaraMijn
mietjesschema in de strijd naar een betere conditie.