[OUD SC]In je sexy lingerie op de WII Fit

en over lingerie.. ik sta altijd te kwijlen bij de tienerafdeling maar mn tette zijn te groot voor die mierenbh'tjes

Contacten met buren doe ik heel voorzichtig, sinds mijn oude buurvrouw 10 minuten na de bevalling van Luuke aan mijn kraambed stond. Ze zijn van harte welkom maar niet ieder moment van de dag!

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:33 schreef Kleurdoos het volgende:
en over lingerie.. ik sta altijd te kwijlen bij de tienerafdeling maar mn tette zijn te groot voor die mierenbh'tjes

Dat ook

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:27 schreef Lishe het volgende:
Ik heb een paar goede vriendinnen. En ik heb niet zo'n moeite het contact te onderhuoden maar ik vind het moeilijk dat het zo op en neer gaat. Tijden heel veel zien, dan weer weinig. Dan twijfel ik aan mezelf of ik het wel goed doe.
En ingewkkelde dingen meemaken. Dat is heel goed om te ervaren wie nou je vrienden-vrienden zijn.
Moeilijk vind ik het. Maar vooral heel leuk, ik zou niet weten wat ik zonder ze moet! En iedereen heeft een andere rol.
Ik had altijd een beste vriendin, en wij zouden echt nooitnooitnooit elkaar niet meer zien. En dat gebeurde wel. Dat heeft me heel lang dwars gezeten, vandaar ook mijn twijfel soms of ik zelf wel een goede vriendin ben.

Ik denk dat een stukje faalangst van mijn kant ook maakt dat ik het moeilijk vind om goede vriendinnen te maken. Dat ik het niet goed doe, of niet voldoende bel, ofzo.

Wel heb ik via Fok ook een hele goede vriendschap; in eerste instantie met een jongen, maar inmiddels ook met zijn vriendin. En ze wonen ook nog in Amsterdam, dus dat is heel fijn

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:32 schreef moussy het volgende:

[..]

Wij hebben opeens heel goed contact met die 'omgevallen' buur en zijn vrouw

Ik maak geen misbruik van haar, hoor. Ze heeft kindjes in dezelfde leeftijd en dat maakt het heel leuk eigenlijk. En we zien elkaar 's zomers bijna elke dag ivm hond uitlaten en met hondenweer wat minder

Wij hebben aardige buren, maar dat zijn buren.

Wat heb ik het luxe dan. Mijn vriendinnen spreek ik ook niet allemaal dagelijks of wekelijks, maar ik kan wel bij ze terecht en zij bij mij. Ook voor de slechte momenten. Maar ik 'investeer' daar ook wel in. Ik heb dat ook wel nodig, die contacten buiten mijn gezin. En het is ook een fijn idee, als er wat is, dat ik Anna zo bij iemand af kan zetten waar ze graag komt (buiten familie). Dat ik altijd wel iemand heb om te bellen. En ook om gewoon leuke, gezellige mee te hebben.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:33 schreef Lishe het volgende:
Contacten met buren doe ik heel voorzichtig, sinds mijn oude buurvrouw 10 minuten na de bevalling van Luuke aan mijn kraambed stond. Ze zijn van harte welkom maar niet ieder moment van de dag!

Hmmmm.... mijn buurman (buren onze leeftijd met een dochtertje die iets jonger is dan leander en we kennen ze nog niet echt) denkt vermoedelijk sinds gisteren dat ik totaal geschift ben
Er ging een vriendin weg en ik stond net boven voor het raam met Leander, dus ik tikte op het raam om te zwaaien. Hoorde ze niet en liep door. Dus ik tikte héél hard met mijn ring op het raam. En net op dat moment kwam mijn buurman naar buiten en die keek echt van waarom tikt ze naar me?
Toen gebaarde ik dat het niet voor hem was, maar voor die vriendin. Hij keek de richting op die ik aanwees en daar was vriendinlief net om de hoek verdwenen.
Hij is erg verward kijkend met de auto weggegaan

Ow ja, onze buren zijn ook onze vrienden geworden. Samen naar concerten, oppassen met de babyfoon, er voor elkaar zijn in moeilijke tijden en gewoon gezellig. Wel fijn zo dichtbij.

Peaceman heeft een hele vriendengroep, waar ik maar weinig mee heb, ze wonen - gelukkig - ook niet in de buurt. Uit die groep is 1 stel waar ik wat meer mee heb en 1 vriend die wel onze beste vriend is. Die staat ook altijd voor ons klaar, ook al moet hij daar voor uit Lelystad komen.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:34 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik denk dat een stukje faalangst van mijn kant ook maakt dat ik het moeilijk vind om goede vriendinnen te maken. Dat ik het niet goed doe, of niet voldoende bel, ofzo.

Wat ik ervaar, is dat het meer het gevoel is, dat het van twee kanten komt. Maar dat kan ook zo wisselend zijn. Een vriendin van mijn studie zie ik gemiddeld eens per maand. Andere vriendinnen uit het dorp, bel/zie ik wekelijks. Er zijn ook weer vriendinnen (vooral via hier) die zie ik een paar keer per jaar. Maar dan is het altijd wel meteen goed.

Ik heb lieve en echt goede vriendinnen, een stuk of 5-6. En dan nog een aantal vriendinnen die iets verder weg staan. Ook van hier heb ik echt heel dichtbije vriendschappen.

Maar ik heb ook een vriendschap gehad die heel moeilijk werd. Een beetje zoals Lishe omschrijft, denk ik. Heel close geweest en daarna scheve verwachtingen en verhoudingen. Heel moeilijk. Uiteindelijk schoot ik blijkbaar steeds te kort en werd het ongemakkelijk en ver weg in gevoel.

O ja, ik heb ook 'psychische-bijstand' vriendinnen, hier, die ken ik vooral als het minder goed gaat.

Oh, maar wij lopen elkaars deuren ook niet plat hoor. We hebben allemaal een drukke baan of kinderen of beiden.
Het gaat ook om de kwaliteit en niet de kwantiteit..

en niemand doet moeilijk en het is altijd goed

Ik heb trouwens ook wel wat 'goede'contacten hier..maar sommige heb ik nog nooit irl gezien dus dan telt t niet als vriendin vind ik

en toch weten ze meer van me dan de mensen om me heen

Ik heb ooit maar 1 OUD poster irl gezien en dat is Bixister (10 jaar geleden ofzo )

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:42 schreef lily het volgende:
Oh, maar wij lopen elkaars deuren ook niet plat hoor. We hebben allemaal een drukke baan of kinderen of beiden.
Het gaat ook om de kwaliteit en niet de kwantiteit..

en niemand doet moeilijk en het is altijd goed

dat zijn fijne vriendschappen
ik heb 1 zo'n vriendin met wie ik samen op de peuterspeelzaal en basisschool zat. We spreken en zien elkaar drie keer per jaar ofzo hahaha maar als zij om 3 uur 's nachts belt ga ik er zo heen. En andersom ook. Das fijn.
Maar das dan ook wel gelijk de enige vriendin op zo'n manier En misschien komt het ook wel doordat we elkaar al zo lang kennen. Ik voel me verbonden zeg maar, misschien wel bijna zoals een zusje. (ik ken haar langer dan mn eigen zusje! )

En verder herken ik wel wat in KD hahaha. Ik heb ook voornamelijk mannelijke vrienden, of man-like vriendinnen lekker ongecompliceerd. Maar door mijn studie en de studie waar ik veel mee omging met mensen worden contacten wel moeilijk. Ieder jaar gaat er weer een lichting vrienden-in-worden naar China of Japan voor een jaar. Contact houden met zulke tijdszones is niet altijd handig (lang leve facebook, dat wel) en het meeste contact is verwaterd als ze terugkomen. Heel jammer. Echt heel veel studievrienden heb ik niet. En spontaan langskomen vind ik altijd lastig. Inderdaad ga ik liever zelf langs kan ik zelf bepalen wanneer ik wegga. Het komt ook vaak net niet uit zulke bezoekjes. Dan moet er dringend een paper geschreven worden en staat er ineens iemand voor de deur ofzo.
Nouja goed, ik denk dat ik naar dat punt van TF toe moet waar het me niet zoveel uitmaakt zeg maar.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:51 schreef huuphuup het volgende:
En spontaan langskomen vind ik altijd lastig.

Spontane bezoekjes hoeven voor mij ook totaal niet.

En ik werk met alleen maar mannen. Vind ik ook prettig

Ik vind het wel lekker dat ik nu een hoop contacten heb die gewoon van mij zijn. Toen M en ik bij elkaar kwamen hebben we allebei vrijwel alle contacten verloren. Dus in de 5 jaar dat we nu samen zijn hebben we een helehoop gezamelijke contacten. Dat is natuurlijk ook fijn, maar ik miste wel een beetje contacten van mijzelf. Gewoon dat ik lekker weg kan, en hij gewoon thuis blijft. Ik ben ook blij dat hij het sinds kort heeft bijgelegd met vrienden van hem. Het neemt iets benauwends weg.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:49 schreef Kleurdoos het volgende:
Ik heb trouwens ook wel wat 'goede'contacten hier..maar sommige heb ik nog nooit irl gezien dus dan telt t niet als vriendin vind ik

en toch weten ze meer van me dan de mensen om me heen

dat ja

Spontane bezoekjes kunnen heel leuk zijn, mits ik de boel een beetje op orde heb hier (inclusief boodschappen enzo ). Verder ben ik niet heel slecht in het onderhouden van vriendschappen, ik ben wel iemand die veel smst, kaartjes stuurt of zomaar een cadeautje. Wat ik dan weer niet doe is bellen.. En zoals ik al schreef hou ik er niet zo van als mensen mij zien in een zieke periode, heb dan te erg het gevoel van falen.. Maar goed, kennelijk is het niet genoeg

whoah *zich hier thuisvoelt*

mijn beste vriendin is af en toe ook net een vent

ik haat spontaan

en ze moeten tegen mij gewoon zeggen wat ze bedoelen, want met vage hints kom je niet ver

Fok heeft mij een hele lieve vriendin gebracht
en verder heb ik een aantal vriend(innen) her en der door nederland, die ik af een aan zie. Soms jaren niet maar t is altijd net als gisteren.

Pff heb geen zin meer....kan iemand de klok even naar 16.00 zetten ?

Ik dacht dat ik sociaal gestoord was maar zo te lezen ben ik gewoon hartstikke normaal

Echt een hartsvriendin heb ik niet. Dat wil ik ook helemaal niet. Daar heb ik momenteel zelfs ruzie met mijn zusje over. Zij heeft hele kuddes vriendinnen waar ze haar lief en leed mee deelt en ze wil maar niet snappen dat ik daar over het algemeen geen behoefte aan heb. Ze probeert zelfs af te dwingen dat ik dan dat soort zaken maar met haar bespreek terwijl ik dat helemaal niet wil.

Ik heb meer kennissen dan vriendinnen en het zijn ook allemaal verschillende clubjes die ik niet graag met elkaar mix. De vriendinnen die ik heb zijn van het soort dat je elkaar een hele tijd niet hoeft te spreken om vervolgens wel weer heel gemakkelijk de draad op te kunnen pakken.

Voor onverwacht bezoek ben ik niet spontaan genoeg denk ik. Je bent hier altijd welkom, maar ik krijg niet graag mensen over de vloer terwijl ik verfrommeld in mijn pyjama op de bank hang en niks in huis heb. Alleen op afspraak dus

En wat Diaan zei, door een scheiding raak je veel mensen kwijt. Nu viel het na mijn scheiding nog wel mee, maar nadat een jaar of 12 geleden mijn relatie met mijn toenmalige vriend uitging heeft hij zoveel rare verhalen over mij op lopen hangen dat ik geen vrienden meer over had. Zo leer je wel de ware aard van mensen kennen.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 10:27 schreef Lishe het volgende:
Ik heb een paar goede vriendinnen. En ik heb niet zo'n moeite het contact te onderhuoden maar ik vind het moeilijk dat het zo op en neer gaat. Tijden heel veel zien, dan weer weinig. Dan twijfel ik aan mezelf of ik het wel goed doe.
En ingewkkelde dingen meemaken. Dat is heel goed om te ervaren wie nou je vrienden-vrienden zijn.
Moeilijk vind ik het. Maar vooral heel leuk, ik zou niet weten wat ik zonder ze moet! En iedereen heeft een andere rol.
Ik had altijd een beste vriendin, en wij zouden echt nooitnooitnooit elkaar niet meer zien. En dat gebeurde wel. Dat heeft me heel lang dwars gezeten, vandaar ook mijn twijfel soms of ik zelf wel een goede vriendin ben.

We zijn dan wel geen boezemvriendinnen, maar ik vind het contact met jou erg prettig.
Jij staat er een beetje hetzelfde in als ik. Ik ben nl. echt een hele slechte vriendin. (zus/dochter ook trouwens)
Ik zou graag ook weer wat intensievere contacten hebben met mijn vriendinnen, maar mijn leven is zo chaotisch dat het niet lukt. Ben dankbaar voor de meiden die in dezelfde situatie zitten, daar hoef je je tenminste niet schuldig tegenover te voelen.
En Lishe snapt wel wat ik bedoel denk ik.