Over klauwtjes en pootjes gesproken

![]()
![]()
(zie die glimlach nou

)
Afgelopen nacht was behoorlijk rustig. De beide dames beneden en de oude garde boven.
Men zegt tegenwoordig vaak dat een introductie moet plaatsvinden in gescheiden ruimtes. Maar hier merk ik wederom dat ze dat zelf wel bepalen en dat dat heel erg verschilt per poes. Donna bijvoorbeeld: die is pas nu echt in de woonkamer te vinden. Ze had zich de serre en Joel's kamer eerst eigen gemaakt. Poeska kwam in 2/3 van de woonkamer,maar inmiddels ook overal, behalve op de vensterbank. De poezen die er al waren reageren ook elk op hun eigen manier. Voordeel is dat de eerdere strijd tussen Bijoux en Purrr nu stil ligt. Ze zijn aardig tegen elkaar.
Ze ogen steeds beter en blijer en geven ons al echt lieve blikken en kleine blijkjes van liefde. Poeska vooral bij Man. Maar ook Donna begint los te komen. Die is trouwens echt slim. Plekjes om op te klimmen die via een andere plek gaan vindt zij uit zichzelf. Ook als het een complexe manier is. Ze kijkt naar de andere katten en imiteert. Poeska heeft dan meer aanmoediging nodig.
Vanochtend kwam Donna eerst boven toen ze me hoorde. Ze zat bij de trap te brommen tegen Mudhle. Dus ik zeg: Donna, kijk me eens aan. Dat deed ze. Ik deed mijn vinger voor mijn lippen en zei: sssst, niet doen. Even later bromde ze weer. Toe riep ik alleen: Donna! en deed mijn vinger alleen voor mijn lippen. En Donna was stil

Ik maak me nog een beetje zorgen om Donna's eetlust. Ze eet wel. Volgens Joel eet ze als wij gaan slapen. Maar net had ze wel trek en hapte in het bakje, om vervolgens het brokje weer uit te spugen. Gewoon zo van: bleeeh

Heb je niks anders?
Maar dit is wat ze altijd al kregen. Ik zal het later eens proberen met een beetje water. Misschien dat ze ze zacht nu even lekkerder vindt.
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl