quote:
Gelijk weer met kanker :S:S
Ik heb even een tekst gemaakt voor je man :S:S:S:S
Allereerst wil ik natuurlijk zeggen dat ik het een goed initiatief vind om op te komen voor onderwerpen die de perceptie van de initiatiefnemers betreffende recht en onrecht/goed en fout raken. Ik wens daarom ook natuurlijk toe dat de mensen die dezelfde mening delen zich bij deze actie aansluiten.
Aan de andere kant moet ik zeggen dat ik het zeer jammer vind dat er alleen maar actie wordt gevoerd tegen het woord 'kanker' in het taalgebruik. Er zijn immers andere woorden die hierdoor in de vergetelheid raken. Bijvoorbeeld; klere, tyfus, schurft, tering, polio en natuurlijk vele anderen.
Alle zijn begrippen die ook een ernstige ziekte misbruiken als krachtterm. Ik vraag mij dan ook natuurlijk af of de initiatiefnemers en volgelingen van deze actie de voorafgaande krachttermen zelf niet eens heeft gebruikt in zijn/haar leven. En dan aan de andere kant de vraag of je algemeen geaccepteerde termen als het werkwoord kankeren mag gebruiken, wat toch echt een heel Nederlands woord is.
Daarbij vind ik het ook dubieus dat er een moraal wordt opgelegd betreffende wat men wel of niet mag zeggen, zeker als deze moraal zeer selectief (zoals hierboven uitgelicht) en subjectief (het wordt gesteund vanuit een positie die bevooroordeeld is door een naaste die kanker heeft, of men heeft het zelf) is, want waarom worden dus die voorgaande krachttermen niet verguisd door dit initiatief?
De term kanker omvat natuurlijk oorspronkelijk legio aan ziektes, dodelijk of niet. Dit is echter met de tijd veranderd, het woord kanker kent vele homoniemen, en vaak is de betekenis ervan niet te doorgronden omdat ze, als het gebruikt wordt als krachtterm, een heftige emotie willen schetsen. Ik denk dat de mens met zijn rationaliteit zeer goed in staat is om een onderscheid te maken tussen die homoniemen, immers haalt men ook niet de twee betekenissen van bank aldoor door elkaar. De gevleugelde uitspraak 'Je zou ook een andere term kunnen gebruiken, in plaats van kanker' wil al de devaluatie aangeven van het woord kanker en van de perceptie van mensen die het woord horen en vervelend vinden, kanker heeft dus al voor die mensen niet meer de betekenis van een gezwel, waarom dan nog zo aangetast voelen? Vervolgens kan men zeggen dat het woord kanker ook de betekenis heeft van inderdaad het gezwel dat zich genesteld heeft in een dierbare (of zichzelf), en daarom een ander woord moet gebruiken, maar het woord 'ook' zegt hierin al genoeg, namelijk dat het dus inderdaad verschillende betekenissen heeft die los staan van elkaar. Hieruit volgt dan weer dat taal een samenspel is van iets uitspreken en iets begrijpen, beide elementen zijn zeer belangrijk voor het concept taal. Immers is het zo dat een doof persoon vrij kan beweren dat iemand die voor hem staat niets zegt, omdat de dove de woorden niet kan horen, terwijl de spreker beweert dat hij iets zegt. Dit wil dus zeggen dat iedereen verantwoordelijk is voor wat hij/zij verstaat onder een bepaald woord en voor wat hij/zij uitspreekt. Deze eigen verantwoordelijkheid heeft dus in zich dat je niet met iemand anders zijn verantwoordelijkheid aan de haal moet gaan. Enkel kan er gewezen worden op een verantwoordelijkheid, en er kan geen verantwoordelijkheid opgelegd worden.
Als laatste moet nog ingezien worden dat mensen nou eenmaal taboes opzoeken en uitspreken om de grenzen te verkennen van de vrijheid van spreken, deze strijd om taboes balanceert op respect tussen mensen. Het woord respect wordt vaak is deze discussie gebruikt als volgt; mensen moeten respect tonen voor andere mensen door geen kanker te zeggen. Maar laat duidelijk zijn dat respect niet vanuit een iemand komt, het is een samenspel van verdraagzaamheid van de een en inlevingsvermogen van de ander en beide elementen moeten aanwezig zijn bij beide betreffende personen. Daarom vind ik het laks dat de mensen die dit initiatief steunen alleen maar resepect willen ontvangen. Er moet een bepaalde mate van verdraagzaamheid en inlevingsvermogen zijn van beide kanten.
De vraag is natuurlijk; waar houdt verdraagzaamheid op en waar begint inlevingsvermogen? Dit is een moeilijke vraag, maar het is al gegeven al dat ze er moeten zijn. De meeste mensen die dit initiatief steunen laten dit totaal niet zien, ze komen enkel met gevoelsargumenten waar een ander persoon niets mee te maken heeft (of geen compleet inzicht in heeft), zo worden gevoel, emotie, smaak, instinct of ervaring als argument gebruikt voor een universeel moraal wat men zou moeten hebben. Een gevoel, emotie, smaak, instinct of ervaring kan echter nooit een argument zijn, enkel rede heeft de mogelijkheid om dit te zijn. En aangezien ik nooit een rationeel argument heb gehoord of zelfs kunnen bedenken, zie ik er de noodzaak niet van in om te stoppen met het gebruik van kanker op een rationele basis.
Nogmaals, men gaat inlevingsvermogen en verdraagzaamheid voor het geweeklaag over ervaringen betreffende kanker eisen terwijl ze totaal niet verdraagzaam zijn en zich niet in kunnen leven in het feit dat de andere persoon niet jouw persoonlijke ervaringen kan kennen. Het lamento van de initiatiefnemer lijkt meer op het door Nietzsche besproken ressentiment (wrok) van de zwakke lammeren tegenover de sterke roofvogels. Dit ressentiment ontstaat enkel door het niet kunnen accepteren van de eigen zwakte. De roofvogel doet enkel wat goed is voor hem en heeft geen enkele verantwoordelijkheid voor de zwakte van de lammeren. Het ressentiment wordt door de lammeren gebruikt om het perceptie-afhankelijke morele goed en slecht om te vormen tot een universeel goed en kwaad en zo de roofvogels een bewustwording van de schuld aan te praten die er echter niet is. Ik neem aan dat iedere lezer begrijpt dat hier in metaforen wordt gesproken.
Kort gezegd dus, goed dat er iets is opgestart, echter, wees toch alstublieft duidelijker en omvattender in de krachttermen die niet meer volgens de initiatiefnemers en volgelingen wenselijk zijn (en daarbij dus niet per definitie niet meer gezegd mogen worden). Als dit gebeurt, zal het een grotere impact hebben en wellicht een morele kwestie geven waar meer mensen in mee kunnen denken, en dat er dus niet een moraal wordt opgelegd (of zelfs universeel wordt gemaakt) waarover men als individu niets meer kan zeggen. Vrijheid moet altijd op de eerste plek blijven staan.
Groetjes