Wat lief dat jullie hier zo op nieuws van mijn kant zitten te wachten. Het was echter een chaotische dag waardoor ik nu pas thuis ben, helaas zonder

die moet een nachtje blijven. Maar goed ook, want ik vond het zowiezo wel eng om hem mee naar huis te nemen zo na een narcose.
Maar de operatie is wel goed gegaan, echter was de uitslag een scenario waar ik totaal geen rekening mee had gehouden. Er blijkt namelijk geen sprake te zijn van een obstructie...
Van de ene kant wel fijn, maar ook wel een enorme slik, want wat nu. Bij de onderzoeken zijn geen aanwijzingen gevonden waarom er geen zaad zou zijn, maar waarom zit er dan niets in het sperma?
Misschien was de sementest wel een momentopname en was dat op dat moment wel bar slecht. Er is daarna niet meer getest, maar meteen actie ondernomen. Ik ben dus ook wel voor een sementest als mijn

weer is hersteld. Morgen maak ik meteen een afspraak bij de fertiliteitsarts voor verder plan. Mocht er in de sementest wederom niets gevonden worden dan maar een punctie om zeker te zijn of er wel of niet iets zit. Voelt wel alsof het eindstation in zicht is en dat maakt het ook wel heel moeilijk. Dat we zonder de dokter niet zwanger worden is duidelijk en als er zaad wordt gevonden zal er een icsi traject volgen, maar nu is nog eerst de grote vraag, is er zaad??? Want zonder houdt het gewoon echt op, helaas.
En het voelt echt zo enorm klote, want ik wil ook gewoon heel graag een baby, maar de kans dat er een baby komt is zo enorm klein... Dat maakt me nu op dit moment wel heel erg verdrietig. Ik zie de kansen bijna voor mijn neus afnemen en ik vind het zo enorm niet eerlijk want ik denk dat wij echt zo'n leuke ouders zouden zijn en het zo leuk zou zijn met kindjes. Maar ik moet hoop houden, hoewel die toch al bijna in mijn schoenen is gezakt...