Wij gaan al een jaar of zes naar vrienden in het westen des lands, waarvoor we dan op nieuwjaarsdag de eerste (en enige) goede daad van het jaar verrichten: hun kinderen naar opa & oma vervoeren in het noorden des lands.
Belde vorige week de vrouwelijke helft van het stel dat ze uit elkaar waren. Na 18 jaar ofzo, godbetert.
Dus wij zijn lekker thuis, in ons hutje op de hei. Met z'n tweeen. Oliebollen bakken. Misschien wandelen we wel naar vader. Maar het zal wel een nieuwjaarsdag zonder kater worden - voor het eerst in mijn volwassen leven denk ik.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt