Werken in een slachthuis

Beste mensen, hebben jullie enig idee hoeveel controlerende instanties er fulltime in slachthuizen rondlopen? Ieder dier wordt voor slachting gekeurd door een dierenarts, die ook allerhande controles doet bijvoorbeeld in verband met de gekke koeienziekte. Bij het laden en lossen van de dieren is de VWA aanwezig. In het slachthuis zelf lopen controleurs rond van instanties die opkomen voor de belangen van de boeren (bijvoorbeeld om te voorkomen dat er geklooid wordt met de weegschaal, want de boeren worden per kilo betaald, niet per dier). Dan stikt het van de protocollen en procedures die gevolgd moeten worden met betrekking tot de werkwijze in de slachterij, en dan bedoel ik van de stallen tot de koelcel, en van het productieproces tot het schoonmaakwerk. En ook dát wordt weer gecontroleerd.
Laat één ding duidelijk zijn, en dat is dat er hier in Nederland geen enkel dier nog half levend uit elkaar gesneden wordt. Ook tijdens het transport van dieren hier in Nederland komt meer kijken dan je je kan voorstellen. Niet iedereen kan zomaar op de veewagen springen, je moet daar een speciaal certificaat voor hebben. De auto zelf moet ook aan onvoorstelbare en in praktijk vaak zelfs onwerkbare eisen voldoen. Na iedere lossing, waar dan ook, wordt zo'n auto schoongemaakt en ontsmet voordat hij weer geladen wordt. Bovendien mag je niet zomaar met iedere veewagen ieder soort vee rijden, met een kalverwagen mag je geen varkens rijden bijvoorbeeld, en vice versa.
En dan nog even over de handhaving van dat regenwoud aan wetjes en regeltjes. Gewoon even een praktijkgevalletje. Jaren geleden is besloten dat in de paspoorten van runderen (jawel, die hebben een paspoort) het diernummer van het moederdier opgenomen dient te worden. Maar van de reeds geboren dieren is dat natuurlijk niet met terugwerkende kracht in te voeren. Gevolg: slechts vanaf een bepaalde geboortedatum (inmiddels een jaar of 10 geleden) staat dat moedernummer in het paspoort.
Vervolgens moet voordat een dier geslacht wordt, dit worden aangegeven bij het VWA, in verband met de keuring en inspecties die ik eerder al noemde. Daar moet je letterlijk een afspraak voor maken als zo'n man niet fulltime in je bedrijf aanwezig is. Als zo'n aanvraag niet compleet is, wordt hij geweigerd c.q. mag het dier niet geslacht worden.
Nou is er door een handelaar een rund gekocht in België, op een daar nog prima gangbare veemarkt. Voor dat dier wordt een transportcertificaat aangevraagd (dat certificaat is maar 24 uur geldig, en wordt ter plaatse, dus in België, afgegeven). Terwijl dat dier onderweg is, wordt bij het VWA alvast het paspoortverhaal aangegeven. Daar blijkt dat het moedernummer niet bekend is omdat het al een oud beessie betreft, dus de aanvraag wordt geweigerd. Tegen de tijd dat dat bericht komt, staat de vrachtwagen met het rund erin al dik en breed binnen het hek van de slachterij. En dieren die binnen het hek van een slachthuis zijn, mogen het terrein niet meer levend verlaten. Bovendien is voor de terugweg ook geen transportcertificaat aan te vragen, eveneens omdat het moedernummer ontbreekt. Daarbij moet de vrachtwagen ook verder, dus dat rund móet er af, en dus de stal van het slachthuis in. Maar het dier mag dus niet geslacht worden. Maar hij mag ook niet levend het terrein af. Maar hij mag ook niet langer dan noodzakelijk in de slachthuisstal verblijven omdat die daarvoor niet gecertificeerd en ingericht is. En dat terwijl het beest zelf niks mankeert, komt gewoon door de brei aan regeltjes een aanpassingen daarvan, de achterlijke manier waarop daarmee omgesprongen wordt door de controlerende instanties, en het feit dat de controlerende ambtenaren zelf met regelmaat ook niet meer weten hoe nu te handelen. En de boetes en straffen zijn bepaald niet mals. Eén dier teveel in de auto, en daar 3 keer op betrapt worden, betekent dat de vergunning voor veetransport voor het hele bedrijf ingetrokken wordt, en dus alle auto's stilstaan. En dat geld voor een eenmansbedrijf, maar ook voor een bedrijf met 20 auto's, dat dus 20 keer zoveel kans heeft om aan die 3 keer te komen.

Het resultaat is dat ons teergeliefde stukje vlees vreselijk veel duurder wordt dan nodig is, en mensen dus voor het goedkopere alternatief gaan. Lees: geïmporteerd vlees uit landen als Argentinië, liefst bomvol met groeihormonen en andere in de EU verboden medicijnen. Bovendien verplaatsen de slachterijen zich naar landen die realistischer met de regelgeving en de handhaving daarvan omgaan, zoals Duitsland. Kortom: we overcontroleren dusdanig, dat juist dat wat we met z'n allen eigenlijk proberen uit te bannen, niet opgelost maar verplaatst wordt.
Let wel: ik ben absoluut voor controle en regelgeving, anders wordt het een zooitje als vanouds. Maar het zou echt een goed idee zijn om de regelgeving te versimplificeren en af te stemmen met de landen om ons heen c.q. de EU, en zo de kostprijs van een goed en verantwoord stukje vlees een enorm eind te verlagen. Zodat we met z'n allen weer een goed en verantwoord stukje vlees gaan kopen bij de slager op de hoek, in plaats van de rommel van de supermarkten.

En beste Bartholomeus, hoe weet je dat allemaal zo zeker? Nou, ik heb een stageopdracht gedaan in opdracht van het ministerie van Landbouw, waarbij uitgerekend dit stuk van de voedselketen uitvoerig onder de loep genomen is. In het kader van dat onderzoek heb ik een hand vol boeren, transportbedrijven, slachterijen en inkooporganisaties bezocht. Dus stel gerust vragen

Bedankt voor je bijdrage.

Nog een voorbeeldje van hoe tegenstrijdig het allemaal is: In een veewagen moet het beest uiteraard voldoende ruimte boven z'n kop hebben zodat het zich niet bezeert. Logisch ook. Dus in een auto waarin 2 lagen koeien worden geladen, wordt de bovenste vloer zo ingesteld dat de onderste laag dieren er goed om staan kan. Om vervolgens de bovenste laag dieren genoeg ruimte te geven wordt, mocht dat nodig zijn, het dak iets omhoog gezet. Ja, die auto's hebben beweegbare daken, omdat de chauffeur bij het laden rechtop moet kunnen lopen van de Arbo, en dus die tweede vloer + dieren een eind omhoog moet kunnen. Welnu, als die dieren niet voldoende ruimte hebben krijgt het bedrijf een boete en een aantekening in het certificaat veewaardig vervoer (die vergunning waar ik het al over had). Dus dat dak gaat omhoog. Gevolg: langs de weg staat een politieagent die er een meetlint bij pakt en de auto op 4.10m hoog meet, waar 4m met 1% marge (dus 4,04m) toegestaan is. Dus het dak moet naar beneden. Gevolg: de dieren komen met bebloede ruggen aan op de slachterij, en het transportbedrijf krijgt alsnog de eerdergenoemde bekeuring. En doet men het dak níet dicht dan mag men niet verder rijden. Maar aangezien het transportcertificaat voor binnenlands vervoer maar een aantal uur (even helemaal uit m'n hoofd 8 uur) geldig is, is dat ook geen optie.
En voor die bijdehandjes die nu roepen: jah, dan moet je maar die tweede laag dieren laten staan, en in een andere auto laden nog even een paar steekwoorden: kostprijs, files, milieuvervuiling.

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 20:01 schreef Bartholomeus het volgende:
Nou is er door een handelaar een rund gekocht in België, op een daar nog prima gangbare veemarkt. Voor dat dier wordt een transportcertificaat aangevraagd (dat certificaat is maar 24 uur geldig, en wordt ter plaatse, dus in België, afgegeven). Terwijl dat dier onderweg is, wordt bij het VWA alvast het paspoortverhaal aangegeven. Daar blijkt dat het moedernummer niet bekend is omdat het al een oud beessie betreft, dus de aanvraag wordt geweigerd. Tegen de tijd dat dat bericht komt, staat de vrachtwagen met het rund erin al dik en breed binnen het hek van de slachterij. En dieren die binnen het hek van een slachthuis zijn, mogen het terrein niet meer levend verlaten. Bovendien is voor de terugweg ook geen transportcertificaat aan te vragen, eveneens omdat het moedernummer ontbreekt. Daarbij moet de vrachtwagen ook verder, dus dat rund móet er af, en dus de stal van het slachthuis in. Maar het dier mag dus niet geslacht worden. Maar hij mag ook niet levend het terrein af. Maar hij mag ook niet langer dan noodzakelijk in de slachthuisstal verblijven omdat die daarvoor niet gecertificeerd en ingericht is. En dat terwijl het beest zelf niks mankeert, komt gewoon door de brei aan regeltjes een aanpassingen daarvan, de achterlijke manier waarop daarmee omgesprongen wordt door de controlerende instanties, en het feit dat de controlerende ambtenaren zelf met regelmaat ook niet meer weten hoe nu te handelen. En de boetes en straffen zijn bepaald niet mals. Eén dier teveel in de auto, en daar 3 keer op betrapt worden, betekent dat de vergunning voor veetransport voor het hele bedrijf ingetrokken wordt, en dus alle auto's stilstaan. En dat geld voor een eenmansbedrijf, maar ook voor een bedrijf met 20 auto's, dat dus 20 keer zoveel kans heeft om aan die 3 keer te komen.

Prachtige omschrijving vanuit de praktijk. Als je benadeelde van zoiets bent zou men je eigenlijk eens de politiek voor op moeten zoeken. Zeker nu we weer richting verkiezingen gaan!

goede aanvulling voor dit topic Bartholomeus!

Overigens ben ik het er wel mee eens dat je wel een bepaalde denkwijze of bepaalde opvattingen moet hebben om het afmaakwerk te kunnen doen. Ik ken er dus verschillende, en ik moet eerlijk toegeven dat het wel een beetje lompe rauwdouwers zijn over het algemeen. Evengoed hebben die thuis ook gewoon, zoals al eerder terecht opgemerkt, gewoon een hond, kat en 2 kinderen. En reken maar dat ze als een klein kind staan te janken als die hond wat ernstigs mankeert.
Overigens, het gaat er ongeveer zo aan toe:
He henk, hoe gaat ie? *pang*
Ha joop, ja best hoor *tjsak*
Heuj henk, hebbie nog geneukt? *pang*
Nou joop, viel tegen *tsjak*

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 21:11 schreef Bartholomeus het volgende:
Overigens ben ik het er wel mee eens dat je wel een bepaalde denkwijze of bepaalde opvattingen moet hebben om het afmaakwerk te kunnen doen. Ik ken er dus verschillende, en ik moet eerlijk toegeven dat het wel een beetje lompe rauwdouwers zijn over het algemeen. Evengoed hebben die thuis ook gewoon, zoals al eerder terecht opgemerkt, gewoon een hond, kat en 2 kinderen. En reken maar dat ze als een klein kind staan te janken als die hond wat ernstigs mankeert.
Overigens, het gaat er ongeveer zo aan toe:
He henk, hoe gaat ie? *pang*
Ha joop, ja best hoor *tjsak*
Heuj henk, hebbie nog geneukt? *pang*
Nou joop, viel tegen *tsjak*

Ik vraag me dan af waar die controle plaatsvind. Ik heb echt wel met tranen in mijn ogen gezien hoe die beesten be(mis)handelt werden als ze uit de auto's moesten. Die dieren willen niet; die ruiken bloed en dood en gaan instinctief achter in die vrachtwagen staan. Het slachten op zich vind ik niet eens het grootste probleem; het is een eind maken aan de lijdensweg er naar toe. Juist die lijdensweg van boerderij naar slachthuis is voor die beesten vreselijk. Regelmatig zie je ook volgeladen wagens rijden, waar de beesten op elkaar gepakt zitten, met een jochie van 20 achter het stuur die veel te hard en roekeloos rijdt.

Ik kende ook iemand die in het slachthuis werkte en zijn hond (een pittbull) wekelijks een emmertje vers bloed gaf, want dat vond zijn hond zo lekker en werd'ie zo lekker fel van..... Echter, toen er kinderen kwamen moest de hond weg, omdat hij zijn eigen hond niet vertrouwde bij de kinderen en hij liet er geen traan om (wetende dat zo'n dier wordt afgemaakt als'ie in het asiel terecht komt).

Iets vreemds hebben ze zeker; de mensen die in een slachthuis werken. Dat kan ook niet anders; je moet je gevoel uitschakelen om de hele dag aan de lopende band zo met levende wezens om te kunnen gaan.

[ Bericht 0% gewijzigd door childintime op 28-11-2009 23:35:31 ]

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 21:11 schreef Bartholomeus het volgende:
Overigens ben ik het er wel mee eens dat je wel een bepaalde denkwijze of bepaalde opvattingen moet hebben om het afmaakwerk te kunnen doen. Ik ken er dus verschillende, en ik moet eerlijk toegeven dat het wel een beetje lompe rauwdouwers zijn over het algemeen. Evengoed hebben die thuis ook gewoon, zoals al eerder terecht opgemerkt, gewoon een hond, kat en 2 kinderen. En reken maar dat ze als een klein kind staan te janken als die hond wat ernstigs mankeert.
Overigens, het gaat er ongeveer zo aan toe:
He henk, hoe gaat ie? *pang*
Ha joop, ja best hoor *tjsak*
Heuj henk, hebbie nog geneukt? *pang*
Nou joop, viel tegen *tsjak*

Interessant om te lezen wat jij er allemaal van weet.

Zo zwart-wit als sommige mensen het zien is het natuurlijk niet.

In het volkskrant magazine gaat een redacteur langs in een slachthuis om 'ns te kijken hoe dat nu gaat. Best interessant

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 23:22 schreef childintime het volgende:

[..]

Ik vraag me dan af waar die controle plaatsvind. Ik heb echt wel met tranen in mijn ogen gezien hoe die beesten be(mis)handelt werden als ze uit de auto's moesten. Die dieren willen niet; die ruiken bloed en dood en gaan instinctief achter in die vrachtwagen staan. Het slachten op zich vind ik niet eens het grootste probleem; het is een eind maken aan de lijdensweg er naar toe. Juist die lijdensweg van boerderij naar slachthuis is voor die beesten vreselijk. Regelmatig zie je ook volgeladen wagens rijden, waar de beesten op elkaar gepakt zitten, met een jochie van 20 achter het stuur die veel te hard en roekeloos rijdt.

Ik ben benieuwd hoe lang dit geleden is, want de controles zijn de laatste jaren wel dusdanig scherp dat overbelading niet of nauwelijks nog voorkomt. Er is heel precies opgesteld hoeveel dieren in welke categorie hoeveel ruimte moeten hebben in de auto. Dat betekent dus dat er per vierkante meter een X aantal dieren mag worden geladen. Die ruimte is dusdanig dat ze dan nog gezellig heen en weer kunnen lopen als ze dat willen. Resultaat is dat ze met z'n allen op een hoop gaan liggen, om te voorkomen dat ze als ongeleide projectielen door die auto heen vliegen. Rug aan rug staan ze het stabielste en vinden er de minste incidenten (lees: onderweg overleden, een gebroken poot, afgebeten oren/staarten, etc) voor. Ookal lijkt het misschien zielig, voor het dier is het echt het beste. Als je de indruk hebt dat ze op en over elkaar gepakt in die auto geladen zijn, liggen ze waarschijnlijk allemaal op een hoop tegen de zijkant, voor het ventilatieluikje. Precies waar jij ze zien kan. De lege ruimte erachter zie jij niet vanaf de buitenkant
Daarnaast zijn varkens hele slimme beesten, je kunt ze van alles leren. Ze luisteren beter dan menig hond, als je er dezelfde moeite in steekt. De mensen die ze dagelijks zien, herkennen ze dus ook, en die zullen ze niet uit de weg gaan. Sterker nog, die zullen ze opzoeken omdat ze weten dat ze dan in goede handen zijn. Maar varkens zijn ook schuw van nature, en ontwijken dus mensen en omgevingen die ze niet kennen. En ja, die chauffeur zal toch echt vanaf de achterkant de wagen in moeten, en die stal is nou eenmaal onbekend, met als resultaat dat die beestjes voorin in hun hok zullen gaan staan. Helemaal naar voren lopen kunnen ze niet, er zitten schotten in zo'n auto Overigens is wetenschappelijk bewezen dat varkens, runderen, schapen, en nog een hoop andere dieren meer, niet gestrest raken van de geur van een slachthuis. Wat ze wel opwindt is de stress van andere dieren, en die is weer veroorzaakt door de onbekende omgeving. Als je varkens lost bij een andere boer, waar dus andere varkens rustig in hun hok staan, gaat het er een stuk rustiger aan toe omdat de varkens in de auto geen andere dieren ruiken die gestrest zijn. Da's het hele verschil
En wat betreft dat roekeloos rijden: er gaat tegenwoordig een hele opleiding vooraf aan het werken als veewagenchauffeur. Bovendien raak je als chauffeur je certificaat kwijt als je te vaak incidenten in de wagen hebt. En daar is niet veel voor nodig. Neem van mij aan dat het overgrote merendeel van die jongens heel precies weet waar ze mee bezig zijn, en dat slechts een hele enkele uitzondering aan jouw beschrijving voldoet.

quote:

Ik kende ook iemand die in het slachthuis werkte en zijn hond (een pittbull) wekelijks een emmertje vers bloed gaf, want dat vond zijn hond zo lekker en werd'ie zo lekker fel van..... Echter, toen er kinderen kwamen moest de hond weg, omdat hij zijn eigen hond niet vertrouwde bij de kinderen en hij liet er geen traan om (wetende dat zo'n dier wordt afgemaakt als'ie in het asiel terecht komt).

Iets vreemds hebben ze zeker; de mensen die in een slachthuis werken. Dat kan ook niet anders; je moet je gevoel uitschakelen om de hele dag aan de lopende band zo met levende wezens om te kunnen gaan.

Iemand hier boven zei het al: in die wereld is het ook voor een groot gedeelte de grote jongen uit willen hangen tegenover de rest. Degene die jankt is een watje. Nogmaals, het zijn meestal toch wat bijzondere types, en mijn werk was het ook niet. Maar het zijn geen monsters waar niet mee te praten valt ofzo, in tegendeel zelfs

quote:

Op zaterdag 28 november 2009 23:33 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Interessant om te lezen wat jij er allemaal van weet.

Zo zwart-wit als sommige mensen het zien is het natuurlijk niet.

De bedrijfstak heeft een enorme schijn tegen, en heeft in het verleden ook een hele hoop verkeerd gedaan. Tegenwoordig is daar een hele hoop in verbeterd, dankzij de controles en regelgeving. En in die zin hebben de betrokken bedrijven ook niet zo veel tégen die regelgeving en handhaving. Het probleem is de de manier waaróp, zoals ik al beschreef.
Er zijn een hoop bedrijven die helemaal niet bang zijn om te laten zien wat er zoal binnen gebeurt, omdat ze niks te verbergen hebben. Het probleem is dat deze bedrijven maar 1 scheet de verkeerde kant op hoeven te laten om een onwaarschijnlijke berg ellende over zich heen te krijgen. Niet alleen vanuit de overheid, maar ook van dierenrechtenactivisten. Bovendien zijn er heel veel mensen, en dat blijkt ook wel weer uit dit topic, die bij voorbaat heel hard boe roepen op basis van de algemene opinie, zonder eerst zelf eens te kijken wat er nu werkelijk gebeurt en zonder eerst zelf eens na te denken of een onderbouwde mening te vormen. En al zou je het willen, tijdens het productieproces kom je niet zomaar het slachthuis in, je moet aan allerlei onzin voldoen. En dat met elkaar samen maakt de moeite om openheid van zaken te kunnen geven wel heel groot, en het resultaat wel heel klein. Logisch dat ze dan zoiets hebben van: flikker dan ook maar op