Vruchtwaterpunctie, ja of nee?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:37 schreef Leandra het volgende:

[..]

En wat als het om bijvoorbeeld trisomie 13 of 18 gaat??
Of een andere zeer ernstige afwijking?

Als ik het goed begrijp hebben die kinderen normaal geen levensverwachting?
Dan ligt het wel anders lijkt me.

Maar dit zijn voor mij dus wel redenen om inderdaad geen test te doen....

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:34 schreef AncientSound het volgende:
[..]
Sorry, maar Nogmaals: dat "worstelen" zeg ik over mijn manier van denken over dit soort kwesties (ook als je principiële argumenten hebt is het geen makkelijk onderwerp!), en niet over de manier waarop een ander beslissingen neemt. Wat is het toch dat nu al meerdere mensen denken dat ik iets over een ánder zeg terwijl ik expliciet erbij zeg dat het míjn overwegingen zijn n.a.v. dit topic?

Ik denk dat het komt omdat je zegt dat je het etisch niet klein kunt krijgen.
Ik kan me voorstellen dat mensen die een andere keuze maken dan jij dat zien als veroordeeld worden wegens onetisch handelen.

Waarom is het zo dat ik wel respect kan hebben voor mensen die die keuze nooit zullen maken (ongeacht de principes die daaraan ten grondslag liggen) maar dat respect omgekeerd niet lijkt te bestaan.

En ik hoop werkelijk die keuze nooit te hoeven maken, dat lijkt me de moeilijkste beslissing van m'n leven, maar ik vind het enorm kortzichtig als ik dan moet lezen dat het onetisch zou zijn als ik die keuze wel zou maken, vooral als degene die het onetisch noemt niet weet wat de redenen zijn.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:38 schreef AncientSound het volgende:
[..]
Hoe bedoel je? Of ik het dan niet pijnlijk zou vinden?

Nee, ik bedoel of een vroegtijdige beeďndiging van de zwangerschap dan wel "goedgekeurd" is?

Ik heb nog NIEMAND hier zien roepen dat het onethisch zou zijn als een ánder die beslissing zou maken

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:47 schreef freecell het volgende:
Ik heb nog NIEMAND hier zien roepen dat het onethisch zou zijn als een ánder die beslissing zou maken

Je eigen redenen iets wel of niet te doen doorspekken met kreten over ethiek mag dan wel niet letterlijk hetzelfde zijn als het onethisch noemen als een ander het wel doet, maar ik kan me voorstellen dat een ander het wel zo opvat.
En dat is wat ik zei... dat het daar waarschijnlijk door komt dat mensen het zo zien, niet dat ze het letterlijk gezegd heeft.

Leandra, ik zeg niet dat de beslissing onethisch is, alleen dat ik het hele fenomeen abortus een moeilijke ethische kwestie vind, waar ik niet uit kom, behalve dat voor mij overeind blijft staan: ik vind dat ik niet het recht heb een leven actief te beëindigen en daarom is het voor mij geen optie abortus te laten plegen. Dat betekent niet dat ik me niet kan voorstellen dat het voor een ander, die daar anders over denkt dan ik, het wél een optie is. Ik begrijp ook dat daarin het lijden van het kind in kwestie de aanwezigheid van andere kinderen en rol speelt. Want hoe ethisch is het bijvoorbeeld om een kindje te laten lijden terwijl je weet dat het binnen korte tijd zal overlijden? Die argumenten gaan weer tegen mijn niet-actief-beëindigen in. Dat maakt het voor mij een kwestie die ik niet klein krijg (als in: makkelijk vind), want verschillende ethische argumenten gaan tegen elkaar in.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:44 schreef Leandra het volgende:
[..]
Nee, ik bedoel of een vroegtijdige beeďndiging van de zwangerschap dan wel "goedgekeurd" is?

Volgens wie? Ik zou er niet voor kiezen, maar of het volgens een ander "goedgekeurd" wordt, dat weet ik niet.

Sterker nog, we hebben volgens mij helemaal niks gezegd ten nadele van de mensen die zo'n beslissing wel nemen.
Er word ons hier wel redelijk veel in de mond gelegd vind ik.

Het is niet alsof we met spandoeken 'abortus is moord' rondlopen in dit topic. Hooguit met spandoeken 'dit zou mijn beslissing zijn'

Ik heb het gevoel dat dat komt doordat het een niet zo tolerante mening is: als je tegen abortus bent dan kun je niet tegelijk een (beetje) voor abortus (in sommige situaties) zijn. Het is makkelijker om een heel genuanceerde mening vol mitsen en maren te presenteren, dan stoot je ook niemand voor het hoofd. Maar ik kan dat niet op dit gebied, mijn overtuiging over míjn moraal is best stellig. Ik heb het gevoel dat dat ergernis oproept.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:57 schreef AncientSound het volgende:
Ik heb het gevoel dat dat komt doordat het een niet zo tolerante mening is: als je tegen abortus bent dan kun je niet tegelijk een (beetje) voor abortus (in sommige situaties) zijn. Het is makkelijker om een heel genuanceerde mening vol mitsen en maren te presenteren, dan stoot je ook niemand voor het hoofd. Maar ik kan dat niet op dit gebied, mijn overtuiging over míjn moraal is best stellig. Ik heb het gevoel dat dat ergernis oproept.

Dat zou het heel goed kunnen zijn inderdaad

En mensen die voor abortus zijn gaan natuurlijk nooit roepen dat abortus áltijd en bij iedereen moet worden uitgevoerd (is niet zo goed voor de vergrijzing ) dus andersom wekt het minder ergernis.

En het nadeel is dat er bij een stellige mening áltijd uitzonderingen bijgehaald worden...
'jamaar wat nu als het kindje geen hoofd heeft' oid.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:37 schreef bikinistringding het volgende:

[..]

nee daar zou ik niet bewust voor willen kiezen. Daarom wilde ik ook geen tests bij mijn zwangerschap, dan zou ik alleen maar een vervelende zwangerschap hebben, door alle zorgen. Ik wil niet voor zo'n keuze komen te staan.
Mocht er dan een gehandicapt kindje komen dan zie ik dat dan wel.

Dat is te respecteren natuurlijk.
Het valt mij alleen zo op dat veel mensen hier wel voor zo'n kindje zouden kiezen, zonder volgens mij te beseffen, écht te beseffen wat dat inhoudt.
Zo stellig impliceren dat elk leven geleefd moet worden (want geen abortus), dat heeft iets erg naiefs, imo.

Natuurlijk besef ik dat niet, net zo min als ieder ander die het niet heeft meegemaakt. '

Maar dat "laten leven" heeft er voor mij wel mee te maken dat een kind van 15 weken al net zo echt is, leeft, als een kind dat al geboren is. Als je kind later gehandicapt raakt dan zeg je toch ook niet "dit is zo erg, laten we dit leven actief beëindigen"? Een ander vindt misschien dat hij of zij die keuze nog heeft als 't kind nog niet geboren is, maar voor mij is er in dat opzicht geen wezenlijk verschil tussen een ongeboren en een geboren kind.

Het leven biedt geen garanties, maar wat je van te voren weet heeft daar niets mee te maken.
Ja, je kind kan gezond ter wereld komen en op z'n 4-e gehandicapt raken, dús zou je bewust een gehandicapt kind ter wereld laten komen?

Want een kind dat kwijlend, incontinent, spastisch, epileptisch is, niet kan praten, lopen of zelf eten, kortom meervoudig gehandicapt is, dat kind moet er komen, want als je een gezond kind hebt weet je het immers ook maar nooit voor de toekomst?
Ondanks alle pijn, dagelijks, omdat je voortdurend geconfronteerd wordt met de worsteling die het leven voor dat kindje is, nog even helemaal afgezien van de impact die het op jezelf en het hele gezin heeft?

Voor mij is dat echt niet te vergelijken met het afbreken van een dergelijke zwangerschap, al is het met 15 weken.
Ja, dan is er leven, dan is het best al een kindje, daar ben ik het helemaal mee eens, dat zal nooit een makkelijke keuze kunnen zijn imo, maar staat dat korte lijden in verhouding tot een leven lang lijden?
Hiermee wil ik niet zeggen dat alle kinderen met Downsyndroom of welke chromosoomafwijking ook, maar meteen geaborteerd moeten worden. Er zijn enorme niveauverschillen en daar moet zeker niet lichtzinnig mee omgesprongen worden.
Maar ik wil er wel voor waarschuwen dat je daar andersom ook voor moet waken.
Dat men niet moet onderschatten wat dat voor impact op je leven heeft.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 23:36 schreef shmoopy het volgende:
Het leven biedt geen garanties, maar wat je van te voren weet heeft daar niets mee te maken.
Ja, je kind kan gezond ter wereld komen en op z'n 4-e gehandicapt raken, dús zou je bewust een gehandicapt kind ter wereld laten komen?

Maar daar zit 't hem dus in: in mijn ogen breng ik dat kind niet pas ter wereld als het geboren wordt, het is er al (op de wereld) op het moment dat het nog in mijn buik zou zitten.

Voor de rest ben ik 't helemaal met je eens over dat er ook bij een "anti-abortus-standpunt" een gevaar voor lichtzinnigheid ligt. En daar probeer ik zo goed als het kan voor te waken.

quote:

Op woensdag 18 november 2009 13:01 schreef Miss_vraagteken het volgende:
Wie kan mij helpen???
Ik ben zwanger nu in totaal 14 weken bijna 15 ik heb al 2 echo's gehad en bij die laatste was het niet goed het heeft een verdrikte nekplooi ik ben door gestuurd naar het ziekenhuis voor een bloed onderzoek nu heb ik uitslag gehad want de nekplooi meting was 4,8 mm en met me bloed uitslag was het ook niet goed ik ben 1 op de 23 vrouwen die kans maakt op een downsyndroom kindje ze hebben een echo bij ons gedaan en kwamen ze uit op een nekplooi meting van 3,7 normaal mag het zijn 3,5mm ze konden aan het kindje zelf helemaal niks zien de botten bloed hartje nieren darmen ect alles wat je aan je lichaam heb en in je lichaam alles was goed en gezond maar door me bloed uitslag hebben ze liever dat we een vruchwaterpunctie doen.
Ik ben heel erg bang daarvor vanwege de risico die eraan vast zit maar aan de andere kant wil ik wel zekerheid hebben of het kindje gezond is jah of nee ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
Wie kan mij helpen?

Sorry, ik ben er mede schuldig aan dat het topic niet meer zo erg over je vraag over een punctie gaat. Hoe is het nu? Heb je er (met je partner) al wat verder over na kunnen denken?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:57 schreef AncientSound het volgende:
Ik heb het gevoel dat dat komt doordat het een niet zo tolerante mening is: als je tegen abortus bent dan kun je niet tegelijk een (beetje) voor abortus (in sommige situaties) zijn. Het is makkelijker om een heel genuanceerde mening vol mitsen en maren te presenteren, dan stoot je ook niemand voor het hoofd. Maar ik kan dat niet op dit gebied, mijn overtuiging over míjn moraal is best stellig. Ik heb het gevoel dat dat ergernis oproept.

Daar wou ik mijn nog even bij aansluiten, even als bij Freecell een paar posts eerder. Het wordt erg vermoeiend om in elke post een mits en een maar en voor een disclaimer te vermelden dat het om JOUW mening gaat, en dat je niet over een ander praat, en al helemaal niet veroordeelt. Ik heb ik vrijwel elke post gezegd dat het míjn mening is, dat ík het moeilijk vind en dat ík mij afvraag hoe mensen zaken naar zichzelf kunnen verantwoorden, omdat ík dat niet zou kunnen. En verdomd, men voelt zich nog beledigd! Wat kan je anders in een topic als dit, dan jouw eigen mening/visie geven? TS verwacht echt niet dat wij haar even vertellen wat te doen (hoop ik althans).

Overigens ben ik helemaal niet stellig tegen abortus, er zijn best redenen te bedenken waarbij ik voor abortus ben. Maar de vraag die TS stelt is of zij wel of niet een puntie zal gaan doen. En in een van mijn eerste posts schreef ik ook dat die vraag alleen van belang is als je iets met het antwoord wil doen. En daar komt toch al snel de hele abortuskwestie om de hoek.

Maargoed, ik hoop dat mevrouw-vraagteken inmiddels een mevrouw-punt is geworden, en een beslissing heeft kunnen nemen. En ja, al zou ik er anders over denken, die beslissing respecteer ik echt wel. Nogmaals sterkte ermee in elk geval!

Weet je, ik heb er geen enkele moeite mee dat iemand een andere mening heeft, dat is ieders volste recht, maar juist iedere keer die toevoeging "dat je het je afvraagt hoe andere mensen het naar zichzelf kunnen verantwoorden" is wat die irritatie opwekt.

Ik heb respect voor het feit dat een ander die keuze nooit zou maken, en hoef daar geen opmerking over "het naar zichzelf kunnen verantwoorden" aan toe te voegen.
Als anderen daar ook eens mee zouden ophouden, dan zou het een stuk minder problemen opleveren.

Ik zou de keuze overigens ook niet kunnen maken als het om een gezond kind zou gaan (en ik heb al eens voor die keuze gestaan, dus ik weet waar ik het over heb) maar ik kan me wel voorstellen dat er situaties zijn waaronder ik de keuze voor abortus wel zou maken.
Maar ook als het gaat om abortus van een gezond kind zou gaan, zou ik er nooit een "dat een ander het voor zichzelf kan verantwoorden" aan toevoegen, ongeacht wat ik van abortus in zo'n situatie vind.

quote:

Op vrijdag 20 november 2009 10:37 schreef Leandra het volgende:
Weet je, ik heb er geen enkele moeite mee dat iemand een andere mening heeft, dat is ieders volste recht, maar juist iedere keer die toevoeging "dat je het je afvraagt hoe andere mensen het naar zichzelf kunnen verantwoorden" is wat die irritatie opwekt.

Ik heb respect voor het feit dat een ander die keuze nooit zou maken, en hoef daar geen opmerking over "het naar zichzelf kunnen verantwoorden" aan toe te voegen.
Als anderen daar ook eens mee zouden ophouden, dan zou het een stuk minder problemen opleveren.

Ik zou de keuze overigens ook niet kunnen maken als het om een gezond kind zou gaan (en ik heb al eens voor die keuze gestaan, dus ik weet waar ik het over heb) maar ik kan me wel voorstellen dat er situaties zijn waaronder ik de keuze voor abortus wel zou maken.
Maar ook als het gaat om abortus van een gezond kind zou gaan, zou ik er nooit een "dat een ander het voor zichzelf kan verantwoorden" aan toevoegen, ongeacht wat ik van abortus in zo'n situatie vind.

Ik zei dat ík het niet zou kunnen verantwoorden naar mezelf, en ik vraag me oprecht af hoe anderen dat wel kunnen, omdat ik het niet begrijp (wat weer wat anders is dan iets niet respecteren). En misschien vinden sommigen het niet eens nodig om zich te verantwoorden, ook prima. Ik zei toch niet dat men zich móet kunnen verantwoorden tegenover zichzelf? Het was puur iets waar ik moeite mee zou hebben. Door dit te zeggen wilde ik ook zeggen dat het hele gedoe behoorlijk dubbelzinnig is.
_{Overigens had ik het niet over het verantwoorden van abortus an sich, maar over de inconsequentie in de situatie die ik in die post schetste. Ik zou mezelf dan niet in de spiegel aan kunnen kijken, maar anderen zullen dat wel kunnen. Voor beide wat te zeggen, en beiden (!) mogen het ook hardop zeggen. Het is ook een deel van volwassen zijn om tegen mensen met een andere visie, of mensen die het zelf anders hadden gedaan, bestand te zijn.}