Dag zwangeren,
Ik had graag eerder wat van me willen laten horen, maar ik lag in het beste ziekenhuis van Nederland waar ze om mij onbekende redenen nog niet van draadloos internet hebben gehoord. Ik zal samenvatten wat er de laatste dagen 4 dagen is gebeurd.
Donderdag 12 november om 9.30 uur had ik bij een zwangerschapsduur van 41 weken en 1 dag een controle. Meteen na de controle ben ik opgenomen om de bevalling in te leiden. Eerst heb ik wat medicijnen gekregen om mijn lichaam klaar te maken voor het inleiden en om 1 uur ’s nachts zijn spontaan mijn vliezen gebroken (compleet met een vloedgolf aan vruchtwater, net als in de fillum). Hierna zijn vrij snel de weeėn vanzelf op gang gekomen die meteen erg heftig waren en te snel op elkaar volgden. Ik heb tweemaal een ruggenprik gehad en uiteindelijk zelfs een pethidinespuit, maar deze pijnbestrijdingsmiddelen hebben niets uitgehaald. Tot een uur of 15.00 was de bevalling ronduit zwaar en hebben mijn lief en ik enkele momenten van grote wanhoop gezien. Het laatste deel, het eruit persen van het nieuwe wereldwonder, ging daarentegen erg goed, al duurde het wel lang voor hij het licht van een Amsterdams verloskamertje wilde aanschouwen. Vrijdag de 13e om 17.04 uur is onze reus Ivan de Verschrikkelijke geboren. Hij weegt 4900 gram en hij is fantastisch. Hij is knap (donkerblond haar met bakkenbaarden, mijn neus, zijn lippen) en ongelooflijk lief.
Er zijn een paar redenen dat we in het ziekenhuis moesten blijven. Allereerst is het de standaardprocedure bij grote kinderen. Een tweede reden is dat we allebei net na de bevalling verhoging hadden. De artsen wilden in de gaten houden of Ivan een infectie zou ontwikkelen. Tot slot heb ik net na de bevalling vrij veel bloed verloren. Hiervoor heb ik nog een bloedtransfusie gehad en hebben de artsen me een tijdje extra in de gaten willen houden.
We zijn zojuist thuisgekomen. Mijn lief heeft me met tranen in m’n ogen door de hal van het OLVG naar de auto gereden; de gelukshormonen gieren door mijn lijf.
Een fotootje (ik beloof dat ik gauw met iets meer zal komen):
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.