quote:
Op zondag 6 mei 2012 19:11 schreef PimD het volgende:Het klinkt iets gelikter dan Family Jewels, maar dat het nou 'simpele 1-2-3-4 lekker stampen' nummertjes zijn... Neuh.
Ik vind het dus wel echt simpele stampnummertjes geworden, op een aantal uitzonderingen na, Maar 80% van de cd zijn nummers met dezelfde platte beat.
Weet je wat 't is.......
Ik snap haar idee er achter wel, haar statement en concept. Op de eerste cd was ze ook al anti USA en anti Hollywood en de talentloze bimbo snollen a la Britney met de makkelijke vocalen en deuntjes en vlakke pop. Dat voert ze nu dubbel zo hard door met haar gecreëerde alter ego Electra Heart. Haren blond geverfd, bubble gum, beats en sarcastische lyrics. Maar.... uiteindelijk, als je nu de sarcastische lyrics wegdoet is er van haar album zelf OOK niet veel meer over dan vlakke zoete pop-deuntjes.
In mijn ogen ben je dan een beetje doorgeschoten. Leuk zo'n statement tegen hollywood en de makkelijkheid, maar.... ja... je maakt er nu toch zelf ook echt eentje. Een tori amos knalt ook snoerhard tegen een britney en soortgelijke aan, maar die produceert dan toch nog net niet zelf zulke zoete makkelijke pop.
Op een aantal nummers na dan. Die vooral aan het einde op de deluxe staan en niet op de echte cd. Dus waarschijnlijk niet overgeproduceerd zijn maar echt door haar gekozen zijn ipv de producent.
Buy the stars vind ik echt prachtig en die staat continu op repeat. De est van de cd kan me (bijna) gestolen worden.
Zo. Tot zover mijn tirade tegen marina's eigen ondergang aan de strijd tegen de pop.
De vorige cd vond ik erg mooi, 2x naar een concert geweest.... maar ik vrees dat dit album me echt niet gaat bekoren en t klaar is voor mij met de concerten