Wat is de zin van het leven?

Peinzen over de zin van het leven is decadent ; een welvaartvaartziekte , inderdaad net als zelfmoord overwegen. Dat merk je direct als je t koud hebt of honger krijgt : dan moet er eerst eten komen en een trui , koppie thee dr bij , en dan weer verder piekeren!

Het enige dat al het leven gemeen heeft is dat het zich repliceert.

We kunnen dus stellen dat de zin van het leven is om te repliceren - God wil een vriendje dus start een replicatieproces van zichzelf op.

Stap 1. Accepteren dat je er nu eenmaal bent en dat je nooit zult weten waarom. Er is geen 'zin' die van buitenaf komt

Stap 2. Jezelf gelukkig prijzen dat je in een van de beste landen ter wereld woont (al zou je het niet zeggen als je een krant openslaat of een avondje naar de pulp op tv kijkt)

Stap 3. Bezigheden vinden dat je leuk vind om te doen. Het helpt een boel als dit ook iets is dat van waarde is voor je medemens, daar wordt bijna iedereen zelf ook gelukkiger van.

Stap 4. Dit gaan doen. Tot het tijd wordt om afscheid te nemen.

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 09:44 schreef _Led_ het volgende:
Het enige dat al het leven gemeen heeft is dat het zich repliceert.

We kunnen dus stellen dat de zin van het leven is om te repliceren - God wil een vriendje dus start een replicatieproces van zichzelf op.

Waaruit leid je dat af?

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 14:18 schreef jeroen25 het volgende:

[..]

Waaruit leid je dat af?

Nergens, ik neuzel gewoon een eind slap in de ruimte

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 09:44 schreef _Led_ het volgende:
Het enige dat al het leven gemeen heeft is dat het zich repliceert.

We kunnen dus stellen dat de zin van het leven is om te repliceren

Wie zegt dat dat repliceren een doel of zin ofzo is? We weten alleen dat het nou eenmaal gebeurt.

quote:

Op zondag 18 oktober 2009 15:52 schreef SpecialK het volgende:
De zin van het leven is een invulling die je er zelf aan geeft. Mensen die zich afvragen wat de zin van het leven is zijn meestal zelfmoord patienten of mensen die te lui zijn om zichzelf op intellectueel niveau te ontwikkelen.

Dus als je je niet intellectueel ontwikkelt zie je de zin van het leven niet? En degenen die dat wel doen zien die zin wel? Want volgens mij hebben juist de intelligentere mensen vaker problemen mbt. de zin van het leven.

En aan degenen die geloven dat het leven geen zin heeft, of die zeggen dat de enige zin de dood is: waarom dan überhaupt nog leven?

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 14:39 schreef Litso het volgende:
En aan degenen die geloven dat het leven geen zin heeft, of die zeggen dat de enige zin de dood is: waarom dan überhaupt nog leven?

Als er geen zin is, is er dus ook geen waarom, alleen een waardoor.
Oorzaken dus. Geen redenen of bedoelingen.

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 14:44 schreef TGVkopper het volgende:

[..]

Als er geen zin is, is er dus ook geen waarom, alleen een waardoor.
Oorzaken dus. Geen redenen of bedoelingen.

Oh, ik bedoelde meer 'waarom dan ng doorgaan met leven?' Als er dan toch geen enkel nut is...

er is een zin. uiteindelijk ga je toch dood en was alles voor niets, om het allemaal even heel zwart wit te zien. maar je kunt er zelf natuurlijk wel zin aan geven door doelen na te streven en genieten van de tijd die je hebt. lekker cliché natuurlijk. maar waarschijnlijk is dat de enige zin die er te bedenken valt

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 14:46 schreef Litso het volgende:

[..]

Oh, ik bedoelde meer 'waarom dan ng doorgaan met leven?' Als er dan toch geen enkel nut is...

De mensen zonder 'wil' om te overleven zijn al láng uitgestorven, en daardoor zijn wij nu allemaal (op een paar suïcidaaltjes na) behept met een bepaalde overlevingsdrang. Da's alles.

Daar zit geen doel achter, alleen een oorzakelijk mechanisme.

[ Bericht 7% gewijzigd door TGVkopper op 19-10-2009 14:53:44 ]

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 14:48 schreef TGVkopper het volgende:

[..]

De mensen zonder 'wil' om te overleven zijn al láng uitgestorven, en daardoor zijn wij nu allemaal (op een paar suïcidaaltjes na) behept met een bepaalde overlevingsdrang. Da's alles.

Daar zit geen doel achter, alleen een oorzakelijk mechanisme.

Ok, darwinisme op die manier kan ik idd inkomen, al denk ik niet dat ze allemaal uitestorven zijn, er zullen zich ook zat hebben 'aangepast', door het niet te laten merken.

Maar dan nog, als je op rationele wijze kan zeggen dat er geen nut is, wat is dan de reden dat je toch kiest om te blijven leven? Wat zit aarachter?

quote:

Maar dan nog, als je op rationele wijze kan zeggen dat er geen nut is, wat is dan de reden dat je toch kiest om te blijven leven? Wat zit aarachter?

Er zit niks achter.
Tenminste: activiteiten die het voortbestaan van het individu of de soort bevorderen (eten, seks) stimuleren de beloningscentra in onze hersenen.
Dingen die het leven bedreigen (brand, hoogtes, enge beesten) maken ons bang of boos, zodat we die dingen ontvluchten of bestrijden.
Wezens die die mechanismen niet hadden aten, neukten, vochten en vluchtten niet en zijn dus uitgestorven, waardoor en nu alleen nog maar levende wezens over zijn die die mechanismen wél hebben.

Dat is alles, jij zoekt naar nog iets meer, maar volgens mij is dat er niet.

[ Bericht 6% gewijzigd door TGVkopper op 19-10-2009 15:27:22 ]

Laa ik het dan anders stellen: ik zie de nut van het leven niet in. Ik vraag me dan ook regelmatig af waarom ik nog doorga met leven, het is tenslotte nutteloos. Ik ben bij tijd en wijle wel depressief, maar niet suïcidaal. Ik denk wel na over zelfmoord, maar ik heb het nooit daadwerkelijk overwogen. Meestal denk ik er maar niet over uit zelfbehoud. Maar dat is in zekere zin ontwijken van het probleem, vanwaar dat ik toch dat zelfbehoud toepas en geen neiging heb zelfmoord te plegen, als ik eigenlijk ook geen nut zie? Ik denk dat dat toch op een niveau gaat dat dieper zit dan ratio, een biologische overlevingsdrang. Daarmee wil ik niet zeggen dat dat dus een doel is, maar ik vind het zo'n rare tegenstelling.

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 16:21 schreef Litso het volgende:
Laa ik het dan anders stellen: ik zie de nut van het leven niet in. Ik vraag me dan ook regelmatig af waarom ik nog doorga met leven, het is tenslotte nutteloos. Ik ben bij tijd en wijle wel depressief, maar niet suïcidaal. Ik denk wel na over zelfmoord, maar ik heb het nooit daadwerkelijk overwogen. Meestal denk ik er maar niet over uit zelfbehoud. Maar dat is in zekere zin ontwijken van het probleem, vanwaar dat ik toch dat zelfbehoud toepas en geen neiging heb zelfmoord te plegen, als ik eigenlijk ook geen nut zie? Ik denk dat dat toch op een niveau gaat dat dieper zit dan ratio, een biologische overlevingsdrang. Daarmee wil ik niet zeggen dat dat dus een doel is, maar ik vind het zo'n rare tegenstelling.

zit je toevallig in de puberteit? ik heb toen ook wel vaak over zelfmoord gedacht. want dan zit je zo in de knoei met dingen, en je ziet inderdaad de zin niet en dergelijke. ik had bijvoorbeeld allemaal vragen over of ik op jongens/ meisjes viel en dat maakte me ook heel ongelukkig en ik dacht dat ik er nooit uit zou komen, maar uiteindelijk lukt het dan toch wel alleen voel je dat dan niet zo. ik wilde dus altijd maar kiezen tussen het een of het ander, en nu ben ik erachter dat ik niet kan kiezen en dat dat ook helemaal niet hoeft. marja, als dit niet het soort fase is waar je in zit: sorry van dit zeikverhaal

Wat ikzelf wel eens eng vind is dat ik het idee heb dat ik mensen die zelfmoord plegen nu veel beter begrijp dan een aantal jaar geleden. Toen vond ik het ondenkbaar, omdat ik leven ergens als het hoogste goed zag. Nu ben ik ervan overtuigd dat dat lang niet altijd zo is. Ik kan me dan ook prima voorstellen dat mensen er een eind aan maken, en vind het ook een veel minder extreme stap dan voorheen.

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 16:34 schreef Haushofer het volgende:
Wat ikzelf wel eens eng vind is dat ik het idee heb dat ik mensen die zelfmoord plegen nu veel beter begrijp dan een aantal jaar geleden. Toen vond ik het ondenkbaar, omdat ik leven ergens als het hoogste goed zag. Nu ben ik ervan overtuigd dat dat lang niet altijd zo is. Ik kan me dan ook prima voorstellen dat mensen er een eind aan maken, en vind het ook een veel minder extreme stap dan voorheen.

en wat heeft dat veranderd dan?

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 16:35 schreef apenkutkop het volgende:

[..]

en wat heeft dat veranderd dan?

Het heeft me een soort van relativeringsvermogen gegeven, denk ik

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 16:37 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Het heeft me een soort van relativeringsvermogen gegeven, denk ik

nou ik bedoelde eigenlijk meer: welke gebeurtenis heeft je dat relativeringsvermogen gegeven dan?

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 16:39 schreef apenkutkop het volgende:

[..]

nou ik bedoelde eigenlijk meer: welke gebeurtenis heeft je dat relativeringsvermogen gegeven dan?

Ik denk omdat ik zelf ook nogal periodes kan hebben van dipjes, en vooral in de puberteit nogal met dit soort dingen bezig was. De dood heeft me als puber erg gefascineerd; ik kan me nog herinneren dat m'n moeder niet altijd even blij was met de boeken die ik uit de bieb haalde

Niet specifiek 1 gebeurtenis, dus. 't Is gewoon de aard van m'n beestje

Iedereen heeft een andere kijk op het leven. De een vindt dat het draait om zoveel mogelijk geld te verdienen en de ander hecht meer waarden aan bijv. vriendschappen. Als je jezelf echt afvraagt wie ben ik en wat is mijn doel, dan zal vrijwel niemand daar antwoordt op hebben. Het is zowiezo vreemd dat in de loop der evolutie de mens zo gecompliceerd is geworden en dat het zelfs nadenkt over z'n bestaan. Een tijger doet ook niet moeilijk en zorgt gewoon dat hij de dag weer doorkomt. Die lust van overleven heeft de mens denk ik omgezet in hebzucht. En het motto van menig mens is verandert in hoe duurder hoe beter. Mijn mening hierover is een beetje dubbel. Geld maakt comfortabel maar, zeker niet gelukkig. Maar ff terug on topic. Geld, status en bezittingen zijn allemaal vergankelijk en kunnen elk moment weer verdwijnen. Waarom zou je veel waarde hechten aan iets dat slechts materiaal en vergankelijk is vraag ik mezelf dan altijd af.