Jouw geloof/levensbeschouwing? In één woord!

Nihilist

quote:

Op maandag 19 oktober 2009 14:39 schreef nadiaschoonheid het volgende:
Wie heeft de aardbol geschapen in jullie ogen? Wij mensen hebben inderdaad een steentje bij gedragen aan de infrastuctuur ervan, maar waar komt de aarde zelf vandaan? Was het er INEENS, of is er iets of iemand geweest die het geschapen heeft?

Wie heeft de mensen, die de kennis hebben om alles wat nu macheert, de autos, computers, electriciteit, vliegtuigen etc, wie heeft deze mensen geschapen? Waren die er INEENS, of is er iets of iemand geweest die het geschapen heeft?

Geloof jij in het feit, dat er wel IEMAND geweest moet zijn die dit alles heeft doen komen. Of geloof jij dat alles er ineens ZOMAAR was? Hou je jezelf voor het domme en geloof jij dat de natuur de aardbol zomaar ineens in het heelal heeft doen zweven?

Typisch religieus argument. "Het was er INEENS!"
Het is een feit dat mensen met een door dogma doordringde opvoeding in een gedachtenpatroon blijven hangen dat bij het bronzen tijdperk past. Religie is in het leven geroepen in een tijd dat er voor een gigantisch deel van de dingen die jij en ik in het dagelijks leven meemaken geen verklaring was.
Het is daarom ook niet gek dat er zo'n afkeer is tegen "nieuwe" gedachten vanuit streng gelovige hoeken.
Voor mij persoonlijk is religie een luie uitweg, een manier om de moeilijkheden van leven een onwetenschappelijke, onredelijke en mensonterende verklaring te geven.

We hebben met behulp van onderzoek naar achtergrondstraling in de ruimte en dergelijke een behoorlijk idee van hoe bepaalde dingen werken op astronomisch niveau.

Het komt hierop neer:
Op een bepaald punt in de ruimtetijd is er sprake van een begrip dat singulariteit heet (oneindig kleine dichtheid, oneindig groot volume). Vanuit daar is het een lang verhaal, het komt erop neer dat met het afkoelen van het universum telkens zwaardere en zwaardere atomen gevormd zijn, die na miljarden jaren (vergis je niet, het "INEENS" dat je steeds noemt gaat over vele miljoenen jaren, ter illustratie hebben we kortgezegd 20 jaar (van 1.000.000) internet) gecondenseerd zijn tot (onder andere natuurlijk) organische koolstofverbindingen. Onderhevig aan thermodynamiek zijn er uiteindelijk autocatalytische processen ontstaan (een soort van hele primitieve voortplanting). Met de tijd zijn lipidenmembranen gevormd en vanaf hier begint het genadeloze uitwissen van alles dat niet levensvatbaar of werkbaar is.
Eencelligen werden kolonies, ongewervelden differentieerden zich verder.
Intuitie, instinct en overlevingsdrang drijven zo met de tijd specialisatie en in vogelvlucht doorgespoeld zijn we nu hier.
Het cerebrale vermogen om problemen op te lossen zit er dus als basiseigenschap bij ons ingeprent. Je wilt eten, je gaat jagen. Je ziet dat waar een zaadje valt een plantje groeit, je plant zelf zaadjes in een veldje.
Verder is het observatie -> reactie, ontdekkingsdrang en natuurlijk overlevingsdrang die ons heeft gekregen tot waar we nu zijn. Helaas zijn we een steeds instabielere soort aan het worden, mede door religie.

Verder, zweven is een begrip dat alleen binnen het bereik van zwaartekracht van een hoop materiaal bestaat. In de "lege" ruimte is er geen sprake van zwaartekracht en zweeft er dus niks, is er geen boven en geen onder etcetera.

Wetenschap staat gelijk aan het verwerpen van geloof voor mij.

quote:

Op zaterdag 3 oktober 2009 12:40 schreef Ireyon het volgende:
Normaal
Synoniem voor Atheïst, maar zo'n aparte term zou in mijn ogen niet nodig moeten zijn.

Dat dus.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 09:41 schreef newClear het volgende:
Op een bepaald punt in de ruimtetijd is er sprake van een begrip dat singulariteit heet...

Je bedoelt "daar wat nu correspondeert met ons gehele universum". Niet "op een bepaald punt in de ruimtetijd" natuurlijk.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 09:41 schreef newClear het volgende:

[..]
Wetenschap staat gelijk aan het verwerpen van geloof voor mij.

Ik denk persoonlijk dat wetenschap en geloof prima samen kunnen gaan als beiden open staan voor elkaars verschillen, maar ook dat de een zich aanpast aan het aantoonbare bewijs dat de ander levert.
Als we zouden vasthouden aan het geloof in zijn/haar oorspronkelijke vorm waren we nooit zo ontwikkeld geweest als nu.

Als de wetenschap aantoont dat iets van een bepaalde religie niet waar is, zouden de mensen die nogal wat invloed hebben binnen die religie, het denkbeeld aan moeten passen. In plaats daarvan blijven heel veel mensen lekker in hun eigen wereldje zitten en maar schreeuwen dat wat de wetenschap bewijst onwaar is.

Andersom is het precies hetzelfde, omdat wij van nature nieuwsgierig zijn willen we alles weten, hoe is het heelal ontstaan, hoe ontstond de aarde, bestaat er een God? Waar is de Ark van Noach? Waar is de ketel van Cerridhwen... niemand die dat echt kan beantwoorden, als men het ontstaan van het heelal ontdekt (die volgens mij dan wel weer oneindig groot is..) dan pas krijgen we antwoorden op levensvragen die al eeuwen aan mensen knagen...

Ik kijk uit naar dat moment, tot die tijd vlieg ik rond op een bezem

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 09:43 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Je bedoelt "daar wat nu correspondeert met ons gehele universum". Niet "op een bepaald punt in de ruimtetijd" natuurlijk.

Mja, voor ons het absolute begin dan.
Ik dacht ik vat het even snel samen, maar dankje!

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 09:58 schreef Pluis_Konijn het volgende:

[..]

Ik denk persoonlijk dat wetenschap en geloof prima samen kunnen gaan als beiden open staan voor elkaars verschillen, maar ook dat de een zich aanpast aan het aantoonbare bewijs dat de ander levert.
Als we zouden vasthouden aan het geloof in zijn/haar oorspronkelijke vorm waren we nooit zo ontwikkeld geweest als nu.

Als de wetenschap aantoont dat iets van een bepaalde religie niet waar is, zouden de mensen die nogal wat invloed hebben binnen die religie, het denkbeeld aan moeten passen. In plaats daarvan blijven heel veel mensen lekker in hun eigen wereldje zitten en maar schreeuwen dat wat de wetenschap bewijst onwaar is.

Andersom is het precies hetzelfde, omdat wij van nature nieuwsgierig zijn willen we alles weten, hoe is het heelal ontstaan, hoe ontstond de aarde, bestaat er een God? Waar is de Ark van Noach? Waar is de ketel van Cerridhwen... niemand die dat echt kan beantwoorden, als men het ontstaan van het heelal ontdekt (die volgens mij dan wel weer oneindig groot is..) dan pas krijgen we antwoorden op levensvragen die al eeuwen aan mensen knagen...

Ik kijk uit naar dat moment, tot die tijd vlieg ik rond op een bezem

Hoe kan je religie aanpassen aan de verworvenheden van wetenschap en onze kennis in het algemeen, zonder het te verwerpen? Als je zonder op de inhoud in te gaan beredeneert wat een religie zoals wij die kennen is, kom je volgens mij uit op:
Een verklaring voor natuurlijke fenomenen waar de werkelijke betekenis onbekend van was, ten tijde van het bedenken.

Daaruit leid ik af dat hoewel het absoluut nuttig kan zijn om troost en rust te vinden in religie, het circus dat er onlosmakelijk bij hoort, al dan niet door leden van een andere of dezelfde religie extreem gemaakt, achterhaald is.

[ Bericht 64% gewijzigd door newClear op 21-10-2009 14:05:58 ]

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 09:41 schreef newClear het volgende:
Wetenschap staat gelijk aan het verwerpen van geloof voor mij.

Dat ligt eraan wat je onder "geloof" verstaat

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:08 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Dat ligt eraan wat je onder "geloof" verstaat

Georganiseerde religie in het algemeen eigenlijk, van mij mag je geloven wat je wilt, maar zodra kinderen worden geïndoctrineerd en random, gelijkwaardige mensen met een ander idee worden bedreigd en vermoord is voor mij de beslissing snel gemaakt.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:17 schreef newClear het volgende:

[..]

Georganiseerde religie in het algemeen eigenlijk, van mij mag je geloven wat je wilt, maar zodra kinderen worden geïndoctrineerd en random, gelijkwaardige mensen met een ander idee worden bedreigd en vermoord is voor mij de beslissing snel gemaakt.

Maar "geloof" is in mijn ogen iets heel anders dan "georganiseerde religie".

Ik moet zeggen dat ik het voor mezelf ook erg lastig vind om te beslissen hoeveel ruimte mijn wetenschappelijke en rationele denken nog overlaat voor "geloven".

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:24 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Maar "geloof" is in mijn ogen iets heel anders dan "georganiseerde religie".

Ik moet zeggen dat ik het voor mezelf ook erg lastig vind om te beslissen hoeveel ruimte mijn wetenschappelijke en rationele denken nog overlaat voor "geloven".

Het wordt dan meer een definitieprobleem inderdaad.
Het "een geloof hebben in iets dat houvast biedt" vind ik fantastisch, als mensen daar individueel gelukkiger van worden.
Voor mijn part geloof je in geluk, als in het engelse luck.
Voor mij is dat gewoon de subjectieve interpretatie van statistische kans, net als ongeluk.

Een argument kan natuurlijk zijn dat hiermee de wereld een magieloze wetenschappelijke boel wordt, maar dat vind ik alleen maar geweldig. Ik heb liever wijsheid

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:24 schreef Haushofer het volgende:
Ik moet zeggen dat ik het voor mezelf ook erg lastig vind om te beslissen hoeveel ruimte mijn wetenschappelijke en rationele denken nog overlaat voor "geloven".

Ik merk dat bij mij de ruimte voor geloven zit als ik na ga denken over het heelal. Vragen als 'is dit het dan?', 'is er geen ander heelal?' en 'hoe begon het?' zijn voor mij reden genoeg om een plekje voor geloven over te laten. Maar goed, wát ik dan moet geloven is onduidelijk wat mij betreft.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:35 schreef newClear het volgende:
Een argument kan natuurlijk zijn dat hiermee de wereld een magieloze wetenschappelijke boel wordt, maar dat vind ik alleen maar geweldig. Ik heb liever wijsheid

Het is maar zeer de vraag of ons wetenschappelijk denkkader daadwerkelijk de wereld tot een "magielozen wetenschappelijke boel" kan "reduceren".

Wijsheid houdt denk ik ook in dat je de beperkingen van dat raamwerk in de gaten houdt.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:36 schreef waht het volgende:

[..]

Ik merk dat bij mij de ruimte voor geloven zit als ik na ga denken over het heelal. Vragen als 'is dit het dan?', 'is er geen ander heelal?' en 'hoe begon het?' zijn voor mij reden genoeg om een plekje voor geloven over te laten. Maar goed, wát ik dan moet geloven is onduidelijk wat mij betreft.

Ik geloof persoonlijk in ons vermogen om vragen als die op den duur te kunnen beantwoorden.
Als ik kijk naar de hoeveelheid constructieve en creatieve oplossingen we tegenwoordig voor allerlei problemen hebben gevonden, kan ik alleen maar denken dat de mogelijkheden behoorlijk eindeloos zijn. Het duurt ene duurt wat langer dan het andere. Ik vind het juist daarom jammer om te zien dat zo'n groot deel van de wereld (lees: religieuze mensen op wie dit slaat ->) actief en bewust kennis en wetenschap in de ballen trapt door het verspreiden van... Andere dingen.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 13:49 schreef newClear het volgende:

[..]

Mja, voor ons het absolute begin dan.
Ik dacht ik vat het even snel samen, maar dankje!
[..]

Hoe kan je religie aanpassen aan de verworvenheden van wetenschap en onze kennis in het algemeen, zonder het te verwerpen?

Heel simpel: acceptatie. Je kan er niet onderuit als iets daadwerkelijk bewezen is. Je kan je dan nog verweren met je boekje, maar de waarheid in het boekje is achterhaald en niet waar.
Als men zou accepteren dat lang niet alles altijd maar waar is wbt het geschreven woord, zouden meer mensen op zoek gaan naar de waarheid die dan wel bewezen is.

Voor mij is de wereld een bewijs van mijn overtuiging. De aarde onder me, het water in mij (70% uit water) de warmte (vuur) elke dag van de zon en de lucht van de wind. Daarbij ben je zelf nog eens de geest/ether hoe je het ook wilt noemen. Dit zijn zowel dingen die m'n overtuiging als energie/heilig ziet, maar is tevens ook door de wetenschap bewezen, dat het er IS.

Stel nu, dat de wetenschap plotseling keihard bewijs toont dat Aarde Water is, en Water altijd Aarde is geweest. Als het klinklaar super duidelijk voor je neus ligt, ben ik absoluut niet een type dat gaat roepen: Nou! maar voor mij is water water en aarde aarde. Zo hou je jezelf toch alleen maar voor de gek? Weggegooide tijd, energie? Moeite.

Ik vind een zegening uitspreken over de mensen (door de pastoor in de kerk) niet iets slechts wbt het circus, in feite inspireert heel veel mensen dit om juist iets goeds te doen en goed te zijn naar een ander.

Maar ik ben het met je eens als het gaat om indoctrinatie en bedreiging. Al helemaaal wat betreft kinderen, die komen 'schoon en puur' de wereld in en vele mensen denken het goede te doen door ze vol te proppen met de vertellingen en regels van hun geloof.
Waaruit zelfs wetenschappelijk geconcludeerd is! Dat het schadelijk kan zijn voor de emotionele, sociale en vaardige ontwikkelingen van een kind. Schandalig toch?

Zoek de waarheid in je zelf, wie zichzelf kent kent het al. Een mooi gezegde en de waarheid als een koe.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:35 schreef newClear het volgende:
Een argument kan natuurlijk zijn dat hiermee de wereld een magieloze wetenschappelijke boel wordt, maar dat vind ik alleen maar geweldig. Ik heb liever wijsheid

imo bestaat magie weldegelijk (ik praktiseer zelf, ga hier verder niet over uitwijden) want naast wetenschappelijk bewijs is tevens ervaring, intuïtie en emotie (mits beïnvloed, wat het vaak genoeg is ofcourse) ook een vorm van bewijs.

Magie niet als in de zin van elfjes en kabouters, hoewel dat zeer zeker een fascinerende wereld (meer iets voor TRU tho.) is, maar als je ziet hoe wij het leven kunnen beïnvloeden (toeval bestaat niet, het lot ligt niet vast, die creëren wijzelf) is dit niet een vorm van magie?

Das overigens mijn persoonlijke mening:).

Ik ben eigenlijk een mix van van alles en nog wat hehe.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:47 schreef Pluis_Konijn het volgende:

[..]

Heel simpel: acceptatie. Je kan er niet onderuit als iets daadwerkelijk bewezen is. Je kan je dan nog verweren met je boekje, maar de waarheid in het boekje is achterhaald en niet waar.
Als men zou accepteren dat lang niet alles altijd maar waar is wbt het geschreven woord, zouden meer mensen op zoek gaan naar de waarheid die dan wel bewezen is.

Voor mij is de wereld een bewijs van mijn overtuiging. De aarde onder me, het water in mij (70% uit water) de warmte (vuur) elke dag van de zon en de lucht van de wind. Daarbij ben je zelf nog eens de geest/ether hoe je het ook wilt noemen. Dit zijn zowel dingen die m'n overtuiging als energie/heilig ziet, maar is tevens ook door de wetenschap bewezen.

Stel nu, dat de wetenschap plotseling keihard bewijs toont dat Aarde Water is, en Water altijd Aarde is geweest. Als het klinklaar super duidelijk voor je neus ligt, ben ik absoluut niet een type dat gaat roepen: Nou! maar voor mij is water water en aarde aarde. Zo hou je jezelf toch alleen maar voor de gek? Weggegooide tijd, energie? Moeite.

Ik vind een zegening uitspreken over de mensen (door de pastoor in de kerk) niet iets slechts wbt het circus, in feite inspireert heel veel mensen dit om juist iets goeds te doen en goed te zijn naar een ander.

Maar ik ben het met je eens als het gaat om indoctrinatie en bedreiging. Al helemaaal wat betreft kinderen, die komen 'schoon en puur' de wereld in en vele mensen denken het goede te doen door ze vol te proppen met de vertellingen en regels van hun geloof.
Waaruit zelfs wetenschappelijk geconcludeerd is! Dat het schadelijk kan zijn voor de emotionele, sociale en vaardige ontwikkelingen van een kind. Schandalig toch?

Zoek de waarheid in je zelf, wie zichzelf kent kent het al. Een mooi gezegde en de waarheid als een koe.

Als je het aanvaarden van wetenschap kan combineren met geloof op een manier waarop het voor jou geluk, troost en goede dingen oplevert, petje af. Echt.
Ik heb zelf dan snel de neiging om een vastgesteld gegeven als religie niet meer te accepteren, gezien de manier waarop dat gedaan wordt met andere beweringen over wetenschappelijke fenomenen die niet waar blijken te zijn.
Inspiratie uit geloof vind ik ongelofelijk nuttig, jezelf bewust voor de gek houden is zwak en dom, wat je als laatst zegt klopt.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 15:00 schreef newClear het volgende:

[..]

Als je het aanvaarden van wetenschap kan combineren met geloof op een manier waarop het voor jou geluk, troost en goede dingen oplevert, petje af. Echt.
Ik heb zelf dan snel de neiging om een vastgesteld gegeven als religie niet meer te accepteren, gezien de manier waarop dat gedaan wordt met andere beweringen over wetenschappelijke fenomenen die niet waar blijken te zijn.
Inspiratie uit geloof vind ik ongelofelijk nuttig, jezelf bewust voor de gek houden is zwak en dom, wat je als laatst zegt klopt.

Soms wel lastig hoor, zo vond ik dat gedoe met de maan laatst niet tof. De maan staat voor veel dingen symbool en is voor mij eigenlijk best wel belangrijk. Maar aan de andere kant bedacht ik me van; hey.. als er hiermee nieuwe mogelijkheden worden ontdekt die onze 'wereld' verbreed dan is dat juist hartstikke gaaf. Nu is er niets ontdekt, maar heb ik wel even die border voor m'n kop laten zakken om dingen op een andere manier te bekijken.

Je kunt eigenlijk zoveel van elkaar leren, zolang de een zich niet boven de ander verheven voelt. Desalniettemin is kennis superinteressant en ik hoop in mijn leven ook heel veel kennis te mogen vergaren en ervaren.

Hehe..

quote:

jezelf bewust voor de gek houden is zwak en dom

Blijven roepen tegen een groen potlood dat ie rood is..

spiritueel

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 15:12 schreef Pluis_Konijn het volgende:

[..]

Soms wel lastig hoor, zo vond ik dat gedoe met de maan laatst niet tof. De maan staat voor veel dingen symbool en is voor mij eigenlijk best wel belangrijk. Maar aan de andere kant bedacht ik me van; hey.. als er hiermee nieuwe mogelijkheden worden ontdekt die onze 'wereld' verbreed dan is dat juist hartstikke gaaf. Nu is er niets ontdekt, maar heb ik wel even die border voor m'n kop laten zakken om dingen op een andere manier te bekijken.

Je kunt eigenlijk zoveel van elkaar leren, zolang de een zich niet boven de ander verheven voelt. Desalniettemin is kennis superinteressant en ik hoop in mijn leven ook heel veel kennis te mogen vergaren en ervaren.

Hehe..
[..]

Blijven roepen tegen een groen potlood dat ie rood is..

Een discussie op zo'n manier is echt ongelofelijk zeldzaam.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 15:15 schreef newClear het volgende:

[..]

Een discussie op zo'n manier is echt ongelofelijk zeldzaam.

God...

quote:

Op dinsdag 20 oktober 2009 10:14 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Dan moet je wel aangeven wat je precies bedoelt met "4-dimensionaal". Met jouw redenatie is de klassieke fysica al niet eens "4-dimensionaal voorstelbaar", aangezien de faseruimte van 1 klassiek deeltje al 6-dimensionaal is.

De klassieke fysica is wel 4-dimenisonaal voorstelbaar, want een faseruimte heb ik niet nodig om me hier een voorstelling van te maken.
Ieder deeltje heeft op een bepaald moment een bepaalde positie en dat is heel goed 3-dimensionaal voorstelbaar.

Ik heb het nu niet over de mathematische hulpmiddelen om de bewegingsvergelijkingen op te lossen.

quote:

Waarom is de "quantummechanicshe werkelijkheid" "oneindig dimensionaal"? Over wat voor ruimte heb je het dan?

Ik heb het over de ruimte die gevormd wordt door de variabelen van de golffunctie.

quote:

Zoals ik zei, je hebt in veel meer theorieën wiskundige constructies die het voorstellingsvermogen ver uitstijgen.

Dat is wel zo, maar ik heb het niet over mathematische hulpmiddelen om de bewegingsvergelijkingen op te lossen of zo, maar over de representant van de quantummechanische werkelijkheid zelf: de golffunctie.

Als ik het heb over een quantummechanisch beeld van de werkelijkheid refereer ik naar de golffunctie omdat die mijns inziens de beste benadering hiervan geeft. Of zie jij dat anders?
Ik meen ook dat de meeste fysici, als ze zich een beeld willen vormen van de achterliggende werkelijkheid, het idee van de golffunctie in hun hoofd hebben.

Dit houdt in dat, als we ons beperken tot een enkel deeltje, het quantummechanische beeld hiervan een golfpakketje, in een 3-dimensionale ruimte, is.
Er is dus een groot verschil met een klassiek puntdeeltje, dat een 0-dimensionaal object in een 3-dimensionale ruimte is.
In het geval van 2 deeltjes is dat klassiek, zoals logisch is, geen enkel probleem, beide bevinden zich in dezelfde ruimte, wat goed voorstelbaar is; om ze uit elkaar te houden zou je het ene deeltje rood kunnen kleuren en het andere blauw.

Quantummechanisch gaat die analogie echter niet meer op. Het zou nog voor te stellen zijn als er zich een rood golfpakketje en een blauw golfpakketje in de ruimte zouden bevinden, maar vanwege het superpositieprincipe is dat een beperking van de mogelijkheden. Je moet alle mogelijke combinaties van golfpakketjes toelaten, een situatie die wiskundig alleen kan worden beschreven als een golffunctie van 6 variabelen.
Daar kunnen we ons dus geen voorstelling van maken, en we zouden een 6-dimensionaal voorstellingsvermogen moeten hebben om dat wel te doen.

Toch lijkt me dit de beste benadering van de quantummechanische werkelijkheid.
Zo doorredenerend kom je aan de reden waarom ik zei dat een 4-dimenisonaal ruimte-tijd wereldbeeld achterhaald is.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 09:41 schreef newClear het volgende:

[..]

Typisch religieus argument. "Het was er INEENS!"
Het is een feit dat mensen met een door dogma doordringde opvoeding in een gedachtenpatroon blijven hangen dat bij het bronzen tijdperk past. Religie is in het leven geroepen in een tijd dat er voor een gigantisch deel van de dingen die jij en ik in het dagelijks leven meemaken geen verklaring was.
Het is daarom ook niet gek dat er zo'n afkeer is tegen "nieuwe" gedachten vanuit streng gelovige hoeken.
Voor mij persoonlijk is religie een luie uitweg, een manier om de moeilijkheden van leven een onwetenschappelijke, onredelijke en mensonterende verklaring te geven.

We hebben met behulp van onderzoek naar achtergrondstraling in de ruimte en dergelijke een behoorlijk idee van hoe bepaalde dingen werken op astronomisch niveau.

Het komt hierop neer:
Op een bepaald punt in de ruimtetijd is er sprake van een begrip dat singulariteit heet (oneindig kleine dichtheid, oneindig groot volume). Vanuit daar is het een lang verhaal, het komt erop neer dat met het afkoelen van het universum telkens zwaardere en zwaardere atomen gevormd zijn, die na miljarden jaren (vergis je niet, het "INEENS" dat je steeds noemt gaat over vele miljoenen jaren, ter illustratie hebben we kortgezegd 20 jaar (van 1.000.000) internet) gecondenseerd zijn tot (onder andere natuurlijk) organische koolstofverbindingen. Onderhevig aan thermodynamiek zijn er uiteindelijk autocatalytische processen ontstaan (een soort van hele primitieve voortplanting). Met de tijd zijn lipidenmembranen gevormd en vanaf hier begint het genadeloze uitwissen van alles dat niet levensvatbaar of werkbaar is.
Eencelligen werden kolonies, ongewervelden differentieerden zich verder.
Intuitie, instinct en overlevingsdrang drijven zo met de tijd specialisatie en in vogelvlucht doorgespoeld zijn we nu hier.
Het cerebrale vermogen om problemen op te lossen zit er dus als basiseigenschap bij ons ingeprent. Je wilt eten, je gaat jagen. Je ziet dat waar een zaadje valt een plantje groeit, je plant zelf zaadjes in een veldje.
Verder is het observatie -> reactie, ontdekkingsdrang en natuurlijk overlevingsdrang die ons heeft gekregen tot waar we nu zijn. Helaas zijn we een steeds instabielere soort aan het worden, mede door religie.

Verder, zweven is een begrip dat alleen binnen het bereik van zwaartekracht van een hoop materiaal bestaat. In de "lege" ruimte is er geen sprake van zwaartekracht en zweeft er dus niks, is er geen boven en geen onder etcetera.

Wetenschap staat gelijk aan het verwerpen van geloof voor mij.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 14:47 schreef Pluis_Konijn het volgende:

[..]

Heel simpel: acceptatie. Je kan er niet onderuit als iets daadwerkelijk bewezen is. Je kan je dan nog verweren met je boekje, maar de waarheid in het boekje is achterhaald en niet waar.
Als men zou accepteren dat lang niet alles altijd maar waar is wbt het geschreven woord, zouden meer mensen op zoek gaan naar de waarheid die dan wel bewezen is.

Voor mij is de wereld een bewijs van mijn overtuiging. De aarde onder me, het water in mij (70% uit water) de warmte (vuur) elke dag van de zon en de lucht van de wind. Daarbij ben je zelf nog eens de geest/ether hoe je het ook wilt noemen. Dit zijn zowel dingen die m'n overtuiging als energie/heilig ziet, maar is tevens ook door de wetenschap bewezen, dat het er IS.

Stel nu, dat de wetenschap plotseling keihard bewijs toont dat Aarde Water is, en Water altijd Aarde is geweest. Als het klinklaar super duidelijk voor je neus ligt, ben ik absoluut niet een type dat gaat roepen: Nou! maar voor mij is water water en aarde aarde. Zo hou je jezelf toch alleen maar voor de gek? Weggegooide tijd, energie? Moeite.

Ik vind een zegening uitspreken over de mensen (door de pastoor in de kerk) niet iets slechts wbt het circus, in feite inspireert heel veel mensen dit om juist iets goeds te doen en goed te zijn naar een ander.

Maar ik ben het met je eens als het gaat om indoctrinatie en bedreiging. Al helemaaal wat betreft kinderen, die komen 'schoon en puur' de wereld in en vele mensen denken het goede te doen door ze vol te proppen met de vertellingen en regels van hun geloof.
Waaruit zelfs wetenschappelijk geconcludeerd is! Dat het schadelijk kan zijn voor de emotionele, sociale en vaardige ontwikkelingen van een kind. Schandalig toch?

Zoek de waarheid in je zelf, wie zichzelf kent kent het al. Een mooi gezegde en de waarheid als een koe.

quote:

Op woensdag 21 oktober 2009 22:10 schreef kleinduimpje3 het volgende:

[..]

De klassieke fysica is wel 4-dimenisonaal voorstelbaar, want een faseruimte heb ik niet nodig om me hier een voorstelling van te maken.
Ieder deeltje heeft op een bepaald moment een bepaalde positie en dat is heel goed 3-dimensionaal voorstelbaar.

Ik heb het nu niet over de mathematische hulpmiddelen om de bewegingsvergelijkingen op te lossen.
[..]

Ik heb het over de ruimte die gevormd wordt door de variabelen van de golffunctie.
[..]

Dat is wel zo, maar ik heb het niet over mathematische hulpmiddelen om de bewegingsvergelijkingen op te lossen of zo, maar over de representant van de quantummechanische werkelijkheid zelf: de golffunctie.

Als ik het heb over een quantummechanisch beeld van de werkelijkheid refereer ik naar de golffunctie omdat die mijns inziens de beste benadering hiervan geeft. Of zie jij dat anders?
Ik meen ook dat de meeste fysici, als ze zich een beeld willen vormen van de achterliggende werkelijkheid, het idee van de golffunctie in hun hoofd hebben.

Dit houdt in dat, als we ons beperken tot een enkel deeltje, het quantummechanische beeld hiervan een golfpakketje, in een 3-dimensionale ruimte, is.
Er is dus een groot verschil met een klassiek puntdeeltje, dat een 0-dimensionaal object in een 3-dimensionale ruimte is.
In het geval van 2 deeltjes is dat klassiek, zoals logisch is, geen enkel probleem, beide bevinden zich in dezelfde ruimte, wat goed voorstelbaar is; om ze uit elkaar te houden zou je het ene deeltje rood kunnen kleuren en het andere blauw.

Quantummechanisch gaat die analogie echter niet meer op. Het zou nog voor te stellen zijn als er zich een rood golfpakketje en een blauw golfpakketje in de ruimte zouden bevinden, maar vanwege het superpositieprincipe is dat een beperking van de mogelijkheden. Je moet alle mogelijke combinaties van golfpakketjes toelaten, een situatie die wiskundig alleen kan worden beschreven als een golffunctie van 6 variabelen.
Daar kunnen we ons dus geen voorstelling van maken, en we zouden een 6-dimensionaal voorstellingsvermogen moeten hebben om dat wel te doen.

Toch lijkt me dit de beste benadering van de quantummechanische werkelijkheid.
Zo doorredenerend kom je aan de reden waarom ik zei dat een 4-dimenisonaal ruimte-tijd wereldbeeld achterhaald is.

Waarom kan het nou niet gewoon met 1 woord? Waarom wordt taal zo inefficiënt als je over geloof probeert te spreken?

quote:

Op donderdag 22 oktober 2009 00:31 schreef Sattyagraha het volgende:

[..]


[..]


[..]

Waarom kan het nou niet gewoon met 1 woord? Waarom wordt taal zo inefficiënt als je over geloof probeert te spreken?

Ik sprak nog in kleutertaal..

In 1 woord:
Vrij