Als ik de positie meet van een deeltje in de QM is het ook een 0-dimensionaal object in een 3-dimensionale ruimte. In de quantumveldentheorie werk je ook met puntdeeltjes. Dat is ook het nieuwe aan snaartheorie.quote:Op woensdag 21 oktober 2009 22:10 schreef kleinduimpje3 het volgende:
Dit houdt in dat, als we ons beperken tot een enkel deeltje, het quantummechanische beeld hiervan een golfpakketje, in een 3-dimensionale ruimte, is.
Er is dus een groot verschil met een klassiek puntdeeltje, dat een 0-dimensionaal object in een 3-dimensionale ruimte is.
Maar je hebt het nou constant over "voorstellen". De natuurkunde geeft niks om wat wij kunnen "voorstellen"; het enige wat telt is wat we wiskundig kunnen beschrijven en of dat overeenkomt met de werkelijkheid. Ik snap dan ook vrij weinig van je argumentatie hier boven, en hoe je kunt concluderen dat daardoor "een 4-dimenisonaal ruimte-tijd wereldbeeld achterhaald is".quote:Toch lijkt me dit de beste benadering van de quantummechanische werkelijkheid.
Zo doorredenerend kom je aan de reden waarom ik zei dat een 4-dimenisonaal ruimte-tijd wereldbeeld achterhaald is.
Waarschuwing: off-topic!quote:Op donderdag 22 oktober 2009 10:20 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Maar je hebt het nou constant over "voorstellen". De natuurkunde geeft niks om wat wij kunnen "voorstellen"; het enige wat telt is wat we wiskundig kunnen beschrijven en of dat overeenkomt met de werkelijkheid. Ik snap dan ook vrij weinig van je argumentatie hier boven, en hoe je kunt concluderen dat daardoor "een 4-dimenisonaal ruimte-tijd wereldbeeld achterhaald is".
Natuurlijk is de quantummechanische beschrijving van onze wereld anders dan de klassieke; observabelen worden gerepresenteerd door operatoren, deeltjes worden gerepresenteerd door golffuncties, identieke deeltjes zijn niet meer onderscheidbaar etc. Dus deeltjes hebben geen "oneindig nauwkeurige" positie, impuls etc. en dit vertaalt zich in het feit dat de faseruimte discreet wordt.
Dat wij ons dit soort zaken niet kunnen voorstellen brengt ons niet naar jouw conclusie, omdat het in de natuurkunde niet draait om "voorstellen".
Nee, dat is niet "makkelijk voorstelbaar". Het elektron zou klassiek dan een puntdeeltje zijn wat 720 graden moet draaien om een rondje te maken (het elektron is een spinor wat in de SU(2) representatie zit ipv de SO(3) ). Dat slaat klassiek gezien nergens op.quote:Op maandag 26 oktober 2009 18:17 schreef kleinduimpje3 het volgende:
Laten we eens het concrete voorbeeld van een waterstof atoom nemen.
- Klassiek is dat makkelijk voorstelbaar: een elektron beschrijft ellipsbanen om de atoomkern.
Ja, je kunt hele mooie plotjes maken van hoe de golffunctie eventueel verandert in de tijd.quote:- Quantummechanisch wordt het beschreven door een golffunctie en als ik me een voorstelling zou moeten maken van een waterstofatoom zou ik me daarbij voorstellen een complexe waarschijnlijkheidswolk of golffunctie die vibreert in overeenstemming met de QM vergelijkingen.
Die plaatjes zullen er vast zijn, maar het zou op dat vlak niet een al te best leerboek zijn als er niet expliciet bij gezet zou worden dat je dit soort plaatjes met een korrel zou moet nemen. Sterker nog: mijn docent quantummechanica weigerde zelfs plaatjes van dit soort situaties te tekenen omdat hij ervan overtuigd was dat het meer verwarring brengt dan opheldering.quote:Ik denk ook dat veel natuurkundigen dat zouden doen, en plaatjes van dergelijke waarschijnlijkheidswolken kun je in veel leerboeken aantreffen.
Ik begrijp niet zo goed wat je er mee wil.quote:Maar ik heb begrepen dat ik deze voorstelling, of benaderende beschrijving van de werkelijkheid van jou niet mag maken, want QM voorgesteld dmv. golffuncties is volgens jou niet correct.
Ik zou zeggen: stel de Schrödingervergelijking op met een Coulomb potentiaal en reken de toegestane golffuncties uit door de differentiaalvergelijking op te lossen. Als je tijd over hebt kun je het relativistisch doen en de hyperfijnstructuur blootleggen.quote:Volgens jou hebben we dus een 4-dimensionaal wereldbeeld.
Dan zou ik graag van jou willen weten hoe dat 4-dimensionale wereldbeeld van dat waterstof atoom er volgens jou dan uitziet.
Ik zei dan ook een klassiek waterstof atoom, en in een klassiek waterstof atoom komt het begrip spin niet voor.quote:Op maandag 26 oktober 2009 19:19 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Nee, dat is niet "makkelijk voorstelbaar". Het elektron zou klassiek dan een puntdeeltje zijn wat 720 graden moet draaien om een rondje te maken (het elektron is een spinor wat in de SU(2) representatie zit ipv de SO(3) ). Dat slaat klassiek gezien nergens op.
[..]
De ruimtelijke structuur van combinaties van golffuncties is wel van belang, in verband met chemische binding.quote:Die plaatjes zullen er vast zijn, maar het zou op dat vlak niet een al te best leerboek zijn als er niet expliciet bij gezet zou worden dat je dit soort plaatjes met een korrel zou moet nemen. Sterker nog: mijn docent quantummechanica weigerde zelfs plaatjes van dit soort situaties te tekenen omdat hij ervan overtuigd was dat het meer verwarring brengt dan opheldering.
Wat je wel vaak ziet zijn plaatjes om bijvoorbeeld het optellen van hoekmomenten te verduidelijken en dergelijke, maar dat zijn vectordiagrammen.
Je hebt dus een wereldbeeld waarvan het je weinig kan interesseren hoe het er uitziet en wat daaronder verstaan wordt.quote:Ik zou zeggen: stel de Schrödingervergelijking op met een Coulomb potentiaal en reken de toegestane golffuncties uit door de differentiaalvergelijking op te lossen. Als je tijd over hebt kun je het relativistisch doen en de hyperfijnstructuur blootleggen.
Hoe het er "uitziet" kan me weinig schelen; ik weet niet eens wat je er precies onder verstaat, en hooguit kan ik de oplossingen van de golffuncties plotten. Maar hoe golffuncties in relatie staan met de "werkelijkheid", dat doet verder weinig af aan de berekening en is vooral een filosofische kwestie.
Ik vroeg je om het wereldbeeld betreffende dit concrete waterstof atoom, en niet dergelijke algemene, vage definities, waar nauwelijks iemand iets wijzer van zal worden.quote:Als een fysicus zegt dat de wereld 4-dimensionaal is, bedoelt hij niet "we kunnen er een plaatje van maken". Dan bedoelt hij iets in de trend van "we kunnen een veldentheorie opschrijven waarvan representaties leven in een 4-dimensionale ruimtetijd, als vaste achtergrond of als dynamisch veld".
Wat is dat, "een klassiek waterstofatoom"?quote:Op maandag 26 oktober 2009 20:27 schreef kleinduimpje3 het volgende:
[..]
Ik zei dan ook een klassiek waterstof atoom, en in een klassiek waterstof atoom komt het begrip spin niet voor.
Ik heb het expliciet over spin. Als je dat negeert dan negeer je juist een aspect van de QM wat niet klassiek te verklaren (en al helemaal niet voor te stellen) is. Wou je weer terug naar het waterstofmodel van Bohr van 1913? (oid)quote:Bovendien ben ik niet in allerlei details geïnteresseerd maar in de grote lijnen en het magnetische dipoolmoment van het elektron wil ik daarom voorlopig maar buiten beschouwing laten.
[..]
Nee, dat doe ik helemaal niet, dat brei jij er nou van. Jij beweerdequote:Je hebt dus een wereldbeeld waarvan het je weinig kan interesseren hoe het er uitziet en wat daaronder verstaan wordt.
Toch beweer je dat zulk een wereldbeeld niet achterhaald is.
waarop ik stelde dat een "wereldbeeld" in de natuurkunde niet wordt bepaald door "wat je je er bij kunt voorstellen" of "hoe het er uit ziet". Ik snap simpelweg niet hoe je deze uitspraak wilt rechtvaardigen, en na een aantal posts wordt het me niet bepaald duidelijker waar je nou precies heen wilt.quote:Op maandag 19 oktober 2009 15:36 schreef kleinduimpje3 het volgende:
Een 4-dimensionaal ruimte-tijd wereldbeeld is quantummechanisch sowieso al volledig achterhaald.
Ik kan je de relatie wel geven, maar dan bouwen we dit topic om in een topic over QM. Operatoren corresponderen met observabelen, eigenwaarden corresponderen met meetwaarden etc.quote:Je hebt namelijk geen enkele relatie gelegd tussen deze wiskundige uitkomsten van de berekeningen en de werkelijkheid. Wat kun je nu zeggen over de werkelijkheid?
Stel dat het antwoord zou zijn: "niets", heb je dan überhaupt nog een wereldbeeld?
[..]
Tsja, ik snap überhaupt niet wat je nou precies bedoelt. Misschien moet je eerst es uitleggen wat je exact met "wereldbeeld" bedoelt.quote:Ik vroeg je om het wereldbeeld betreffende dit concrete waterstof atoom, en niet dergelijke algemene, vage definities, waar nauwelijks iemand iets wijzer van zal worden.
De quantummechanica kampt met grote problemen, waaronder het onzekerheidsprincipe van Heisenberg: de observatie van kwantumdeeltjes is sec onmogelijk omdat de observatie de structuur beïnvloedt. Dit betekent een introductie van 'waarnemingsvariabelen', dat net zo vaag is het het woord 'God'. Bovendien is het idee van een kwantumdeeltje te verenigen met het woord 'God', omdat het kleinste deeltje van een atoom geen materie meer is. Er zit iets 'wezenlijks' in het atoom, maar op een gegeven moment kan men het niet meer opsplitsen in nog kleinere (nano)deeltjes. Je kan nu zeggen, daar zit God.quote:Op dinsdag 27 oktober 2009 09:39 schreef Caracca het volgende:
Is het niet beter deze discussie voort te zetten in het wetenschap hokje ?niet dat ik het persoonlijk erg vind
Het zou misschien wel beter geweest zijn als die daar gestart was maar ik zou niet weten hoe die nu nog omgelegd zou kunnen worden.quote:Op dinsdag 27 oktober 2009 09:39 schreef Caracca het volgende:
Is het niet beter deze discussie voort te zetten in het wetenschap hokje ?niet dat ik het persoonlijk erg vind
Misschien dat we de discussie op deze manier kunnen kortsluiten:quote:Op maandag 26 oktober 2009 20:45 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Tsja, ik snap überhaupt niet wat je nou precies bedoelt. Misschien moet je eerst es uitleggen wat je exact met "wereldbeeld" bedoelt.
Wereldbeeld is de moderne vertaling voor 'paradigma'. Wil je weten wat het is: http://nl.wikipedia.org/wiki/Paradigma_(wetenschapsfilosofie)quote:Op dinsdag 27 oktober 2009 17:40 schreef Haushofer het volgende:
Ah, ok. Ik versta dus iets anders onder een wereldbeeld. Een wereldbeeld wordt in mijn ogen niet beperkt door voorstellingsvermogen. Dat zou ook niet zo best zijn, aangezien de afgelopen 100 jaar aan wetenschap heeft laten zien dat je je daarmee heel erg beperkt.
Leuk datti dit zegt.quote:Op donderdag 29 oktober 2009 07:56 schreef Ribbenburg het volgende:
'Een levensbeschouwing. Een levensbeschouwing zeg ik, dat is een paard te willen vangen onder je pet. Je kunt het dier er nooit onder proppen. Een levensbeschouwing. Kom ik stap ereis op.'
~Nescio
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |