Partner blijkt flinke schulden te hebben :-(

Tjah liefde in voor en tegenspoed!!!!!!!!!

Hebben je vrienden ooit te kennen gemaakt dat je vriendin er goed uit ziet?

Ze kan duidelijk niet met geld om gaan. Dat geeft ze zelf ook toe.
Dat geeft jou het recht om te doen wat je in een huwelijk (jullie plan) ook zou doen: Inzicht nemen in haar financiën.
En dan bedoel ik niet een paar bankafschriften, maar een herstelplan.
Kijk eens hoe zij denkt dit terug te betalen.
Laat haar een plan opstellen. Jij controleert of dit realistisch is.
En jij controleert de komende tijd (maanden, een jaar) of ze zich daar aan kan houden.
Zo kun je het vertrouwen weer terugkrijgen.
Als ze toch dingen aanschaft/doet buiten die ze eigenlijk niet nodig heeft maar wel voor alles een excuus heeft (nodig, uitverkoop, het-is-mijn-geld) weet je hoe laat het is.
Als ze zich een jaar écht aan dat budget kan houden weet je ook wat je aan haar hebt.

[ Bericht 9% gewijzigd door mgerben op 19-07-2009 11:44:04 ]

quote:

Op zondag 19 juli 2009 11:53 schreef Zaandam1978 het volgende:
Dankjewel allemaal voor de reacties ... het merendeel komt overeen wat ik al dacht. Iemand vroeg, ziet je vriendin er goed uit. Ja absoluut... Ik heb ook die aflevering gekeken van een dubbeltje op zijn kant (de laatste) en het verhaal komt wel wat overeen. Ik heb alleen nooit haar schuld overgenomen (en ga ik ook niet doen) alleen wel wat hoognodige rekeningen betaald want je wil er wel voor haar zijn (eerste gedachte tot dat je dus zoals nu gaat na denken over de toekomst). Zou zij in haar plaats ook die rekeningen voor mij betalen als ik in die situatie zat: absoluut. Wat mij tegenstaat is dat zij het niet snapt (of wil het niet snappen) dat dit een vertrouwenskwestie is... dat gaat er niet in. Het enige wat ik dan hoor is: ik kan het niet meer terugdraaien. Daarnaast mis ik wat initiatief... Aan de ene wil ze het geregel (praten met bank, lastenlijstje maken... kortom de standaarddingen) nu aan mij overlaten omdat duidelijk is gebleken dat ze daar niet goed in is maar aan de andere kant geeft ze prioriteiten aan de verkeerde dingen (kon vandaag niet bellen met de schuldeiser voor een betalingsafspraak want ik had het te druk op het werk). Daarnaast gaat ze er nu erg opdringen of ik er nou wel of niet voor haar ga zijn (niet om de rekeningen te betalen maar als steun in het algemeen ALS HAAR PARTNER). Ik wil gewoon mijn tijd nemen, 3,5 jaar gooi je niet zo maar meer weg. Misschien is het ook de leeftijd.. 10 jaar geleden had ik zo de knoop doorgehakt. Dat is zwak dat weet ik... F.uck.. dit is moeilijk.

Ik kan je alleen sterkte wensen gezien je situatie, allebei je opties zullen moeilijk zijn, dus bij deze.

ik weet niet of het al gezegd is maar jouw eigen problemen met geld in het verleden, projecteer je dat niet ook een klein beetje op je vriendin

Ik zat meer aan de schaamte te denken, je weet zelf hoe ontzettend beschamend het kan zijn, maar je weet ook hoe je eruit moet komen en hoe het voelt om langzaam weer uit de schulden te komen.

quote:

Op zaterdag 18 juli 2009 13:34 schreef Zaandam1978 het volgende:
Ik bevind mij in een erg moeilijke situatie. 3,5 jaar geleden heb ik een prachtvrouw ontmoet nadat ik zelf door een diep dal was gegaan. Ik heb (door toedoen van anderen) veel schulden gehad en was zo blij toen ik er eindelijk na hard werken (en op een houtje bijten in de schuldsanering) vanaf was. Toen leerde ik haar kennen en heb haar ook altijd verteld van mijn situatie. Niets aan de hand dus tot.... 2 weken geleden. Toen kwam dus naar voren dat ze heel veel schulden heeft (50.000 euro en daarboven zou nog 40000 euro komen als ze haar huis nu zou verkopen). Ik schrok hier enorm van.... Uiteraard kreeg ik te horen dat ze ze zich hiervoor schaamde en dat ze het daarom in die 3,5 jaar nooit verteld. Ik kijk daar toch wat anders tegenaan: juist aan mij had ze het kunnen vertellen en dan hadden we er wellicht nog wat aan kunnen doen (bijv. niet gaan bijlenen wat wel gebeurd is) maar wat mij meer steekt is dat we toekomst plannen hebben (samenwonen, trouwen, kinderen). Ben ik nu een klootzak dat ik twijfel aan het hebben een toekomst met haar? Liefde gaat boven alles maar wil ik de rest van ons leven (en laten we eerlijk zijn: met zulke bedragen zit je er ook heel lang aan vast) daaraan vast zitten gezien mijn eigen ervaring? Zij ziet het niet zo zwaar ... en het schaamte excuus is hetgeen wat ik keer op keer hoor. Ik voel mij wat belazerd.... Wat denken jullie? Iemand ervaring met een soortgelijke situatie?

Hoi,

Niet geheel soort gelijk,maar wel deels herkenbaar.
Vorig jaar september leerde ik mijn huidige partner kennen,hij lag op dat moment in scheiding (inmiddels afgerond op boedelscheiding na) en vertelde mij vanaf het eerste moment dat er bij hem en zn expartner schulden waren (exact bedrag op dat moment onbekend),grotendeels door haar veroorzaakt doordat hij haar vertrouwde als zij hem om zn bankpas vroeg (hij zat en zit nog steeds voor zn werk heel veel in het buitenland) om rekeningen te betalen,rekeningen die niet betaald werden en het geld ging op aan dingen waar hij/wij geen weet van hebben.Dit speelde in 2007 ook al en toen heeft hij een financieel adviesburo in handen genomen die de schulden heeft geinventariseerd (op dat moment 14.000 euro) en afspraken met de schuldeisers heeft gemaakt,volgens het minnelijk schuldhulptraject,(dit houdt in dat je opgave doet van inkomsten,en aan de hand daarvan word bekeken wat er afgelost kan worden en wat je zelf kan houden om je vaste lasten te betalen en nog leuk van te leven),het restant bedrag word dan verdeeld over de schuldeisers en gaat middels een loonbeslag van het salaris af.

So far,so good zou je denken,maar in november/december 2008 (nadat partner uit het buitenland kwam voor zn werk) kwam hij er achter dat er in 1!!! jaar tijd voor 22.000 euro extra aan schulden was ontstaan (met dank aan expartner,waaronder een energierekening van 7200 euro,dit bedrag is inclusief afsluitkosten),zn expartner was in juni 2008 al vertrokken en had de scheiding aangevraagd die begin december 2008 officieel een feit was.
Ik heb mijn partner toen gevraagd of ik de administratie op mij mocht nemen (zelf komt hij daar niet aan toe door zn werk en daar ging hij mee accoord),en ik ben de schuldeisers gaan bellen.Met de meesten kon na uitleg van het relaas een regeling getroffen worden,dit hield wel in dat zn hele maandsalaris in de maanden november tot begin februari aan het aflossen is opgegaan (ongeveer 10.000 euro),niet leuk voor hem natuurlijk om te zien dat het geld waar hij keihard voor werkte aan schulden opging die niet nodig waren en die ook nog eens niet van hem waren.Voor ons samen was het een zware tijd,maar we hebben het gered,omdat we sinds vorig jaar ook samenwonen en hij toch veel in het buitenland werkzaam is,hebben we afgesproken dat ik gewoon onze administratie blijf doen is er nu zicht op alles en is er zelfs wat ruimte om eens uit eten te gaan oid.Voor hem was het vorige maand zelfs ff wennen dat er geld over was,ipv een dikke - op de gezamelijke bankrekening te zien.

Mijn advies aan jou,als je echt van haar houd,maak afspraken,als je dit weet te doorstaan,kan je alles aan.Zoek hulp bij een financieel adviesbureau,en beheer zelf desnoods de administratie.Ik blijf het vreemd vinden dat ze niet vanaf het eerste moment eerlijk is geweest,eerlijkheid is toch een pré in een relatie.

Zul je altijd zien, hebben jullie samen 80% van de schuld afgelost vindt ze een ander.

Lastige situatie!

Ik zou in ieder geval niet gaan meehelpen aflossen, het zijn háár schulden, dus zij moet ervoor opdraaien. Door het haar zelf te laten oplossen, leert ze ook meteen beter omgaan met geld. Haar steunen in de aflosperiode kan natuurlijk wel, eens mee uit eten nemen en wat leuks voor haar kopen enzo. Hoe lang gaat het duren als zij het alleen moet aflossen?

Verder denk ik dat je met haar een plan moet opstellen om van de schulden af te komen, inzicht moet hebben in haar administratie en moet zien of ze kan omgaan met een budget en niet méér schulden gaat maken. Als dat een jaar (of een andere termijn) goed gaat, kun je er iig over na gaan denken of jullie kunnen gaan samenwonen.

Het moeilijkst blijft uiteindelijk wel het vertrouwen, ik vind 3.5 jaar wel een érg lange periode om zoiets stil te houden.. Is het bedrag in die tijd nog veel opgelopen? Ik kan me voorstellen dat je aan het begin van een relatie niet wilt vertellen dat je 50k schuld hebt, maar als het toen nog maar 10k was, had ze het natuurlijk veel beter meteen kunnen zeggen..

quote:

Op zondag 19 juli 2009 12:40 schreef Zaandam1978 het volgende:
Hi Nathalie,

Dank voor je verhaal ! Daar ben je ook lekker klaar mee met zo'n ex. Wellicht valt er gerechtelijk nog wat te verhalen? Een financieel adviesbureau is wel een goed idee daar zat ik zelf aan te denken. Nou nog even de juiste vinden want er zijn ook veel oplichters. Wij wonen nog niet samen (in dit geval, gelukkig niet) en het bedrag is ook aanzienlijk hoger dan bij jullie maar kan mij voorstellen dat het heel zwaar is geweest. Die eerlijkheid heb ik ook erg gemist. 14.000 is nog te overzien.. had de hoogte van zijn schuld nog uitgemaakt voor jou of wel of niet wat met hem zou beginnen?

Hoi,

Nee,dat had voor mij niets uitgemaakt,temeer omdat ik weet dat mijn partner wel met geld om weet te gaan en vanaf het eerste moment dat we elkaar leerden kennen EERLIJK is geweest,en ik toch ook dat moment waarschijnlijk ook de administratie op mij had genomen.Tuurlijk had ik even wat koude rillingen (maar heb geen moment getwijfeld),heb immers zelf ook een expartner gehad die voor de nodige financiéle ellende wist te zorgen en ook daar ben ik toen uitgekomen,maar toch wilde ik deze relatie een kans geven (mede omdat de veroorzaakte schulden niet allemaal van hem zijn) en daar heb ik totaal geen spijt van gehad.

Ik weet bijna wel zeker dat als ik mijn partner toen had leren,die 22.000 extra schulden er dan ook niet hadden geweest.
M.b.t het verhalen,dit is nog even afhankelijk van of zij het convenant zoals het nu bij de advocaat ligt (mijn partner de schulden op zich nemend en zij afstand doen van de koopwoning etc) tekent.

[ Bericht 5% gewijzigd door _Nathalie_ op 19-07-2009 13:11:33 ]

Ik zou ook zeggen das jouw pakkie aan, aan de ene kant zullen jullie heus van elkaar houden, maar ze is min of meer echt niet eerlijk geweest, ik weet niet of ik dat vanuit mezelf zou kunnen behapstukken, je hebt zelf al een hele tijd in die rats gezeten, nu vraagt ze je of je bereid bent dat weer te doen, voor haar in principe..

Ik vind het persoonlijk hele ver gaan, en zou er zelf niets mee van doen willen hebben (de schulden)


Trouwen lijkt me in elk geval niet zomaar een optie. Ookal ga je op huwelijkse voorwaarden, en gaat zij in de sanering, komt er toch op neer dat je verder letterlijk alles gaat betalen...

Zo te lezen zit het in haar karakter om het hoofd in het zand te steken, en te hopen dat het overwaait.
Ze neemt zelf geen initiatief en ontduikt onplezierige klusjes (bellen naar schuldeisers).
Dat zien veel mensen hier als een reden om het uit te maken.

Dat laatste vind ik in elk geval niet.
Het probleem is gewoon te groot voor haar alleen, dus steekt ze de kop in het zand. Dat betekent niet dat ze een slecht mens is.

Je kunt haar helpen door volledig haar financiële situatie in beheer te nemen, zoals iemand hierboven gedaan heeft.
Dat betekent dat zij vrijwillig haar pinpas aan jou geeft, en dat jij voor haar de onprettige telefoontjes voert.
Dat geeft haar steun en structuur. Als jij haar kunt helpen dit zelf af te lossen, doet ze het toch zelf, en zorg jij alleen voor de strucuur.

Andere oplossingen hebben gewoon teveel nadelen:

jij levert je salaris in om haar schulden af te lossen. Uiterst slecht idee. Jij wordt zwaar misbruikt, je zult merken dat de dankbaarheid die je verwacht héél snel op is, en ze leert er totaal niets van. Oh wacht, ze leert toch iets: Ze kan flierefluiten wat ze wil, als ze zielig genoeg is help jij haar tóch uit de brand. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

Weglopen. Jammer, en op dit moment nog niet nodig. Zolang jij niet tekent voor die schulden heb je de exit-optie altijd nog. Je kunt eerst eens kijken hoe ze er mee omgaat.

Haar huis verkopen om alle schulden op een rij te krijgen. Levert 40K extra schuld op en geen huis. De exit-optie wordt dan onmogelijk omdat jullie samenwonen.

[ Bericht 42% gewijzigd door mgerben op 19-07-2009 13:00:34 ]

quote:

Op zondag 19 juli 2009 12:47 schreef Zaandam1978 het volgende:
Eh ja... ze heeft het tussentijds verhoogd toen ze al met mij was. Toen wij begonnen stond ie op 20k.. Ik heb haar BKR gezien daar zag ik ook het patroon verhogen. Ik heb haar toen ook gevraagd: waar heb je dat aan uitgegeven maar dat weet ze niet meer. Om rekeningen te betalen krijg ik dan te horen... Ik heb gister het schuld hulp verhaal al wat aangekaard en daar niet negatief tegenover. Van de opmerking dat we voorlopig nog niet gaan samenwonen werd ze een stuk minder vrolijk maar dat lijkt mij echt het beste mocht ik besluiten het een kans te geven.

20k was nog een stuk beter te verteren geweest.. dan is het ook echt nog stom dat ze het niet eerder heeft verteld.

Begrijpt ze het wel, dat je niet wilt gaan samenwonen? Of vindt ze het allemaal maar onzin?

Ze zal gewoon actief aan haar schulden moeten gaan werken, jij kunt niet alles voor haar regelen; ze moet zelf leren om met geld om te gaan en dus zal ze even op de blaren moeten zitten.

Begrijpt ze ook wel waarom jij het zo'n probleem vindt? Ik vind dat ze wel erg laconiek is over de hele situatie.

quote:

Op zondag 19 juli 2009 12:56 schreef Zaandam1978 het volgende:
Hi MGerben.. , daar ben ik dus al mee bezig geweest. Inkomsten/Uitgaven lijstje gemaakt en gekeken welke dingen we kunnen verlagen (bijv. energie, foon, internetaansluiting, boodschappen bij de Liddle ipv de Super De Boer etc). Dan houdt ze 250 euro over voor leuke dingen/schulden aflossen... Ik hik gewoon wat tegen het totaal bedrag aan.

Richt je je wel op het juiste?
Het gaat er niet om dat jij of jullie bepalen welke rekeningen goedkoper kunnen.
De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen. Het geld dat ze uitspaart door naar de Lidl te gaan kan ze morgen aan een nieuwe telefoon uitgeven.
De vraag is: Is ze bereid om de verantwoordelijkheid uit handen te geven? Is ze bereid om haar levensstijl te veranderen?
Het is echt onvoldoende als ze heftig ja knikt maar als puntje bij paaltje komt geen offers wil brengen.
Is ze bereid om de gevolgen van haar daden te accepteren, of wordt ze dan woest omdat ze zich in haar eigenwaarde voelt aangetast?
Dát is de toetssteen, niet het totaalbedrag.

Als zij écht laat zien dat ze bereid is om 'leuke dingen' over te slaan, eten van gisteren te eten ipv weg te gooien, haar dure telefoon in te ruilen voor een goedkopere, met het OV te gaan ipv een auto te hebben, misschien haar huis te verhuren - met andere woorden: haar levensstijl aan te passen aan haar inkomen mét schulden - dan kun jij over een jaar ofzo besluiten om haar een flinke hap te helpen.

[ Bericht 0% gewijzigd door mgerben op 19-07-2009 13:19:12 ]

quote:

Op zondag 19 juli 2009 13:19 schreef Zaandam1978 het volgende:
Yes that makes sense.

De reden van de lijstjes was overigens omdat ze nog steeds geld te kort kwam per maand en we toch ergens wat geld moeten vrijmaken voor het aflossen van de lening. In feite kan ik nu dus al zien deze maanden of ze zich aan het schema gaat houden. Die auto is voor haar wel cruciaal omdat we niet in dezelfde plaats wonen Afijn, lots of things to think about. Maar dank voor het meedenken.

Dit is vrij risicovol. Want je begint zelf al door bijvoorbeeld de auto als cruciaal te bestempelen.
Op die manier begint ze met de beste bedoelingen. Het probleem is de neiging van alle mensen om wat ze willen hebben op het moment van aanschaf 'cruciaal' te verklaren.
Ze doet ongetwijfeld haar best... tot komende woensdag als ze met een vriendin uit eten gaat, om maar eens wat te noemen. Wat ze moet toch sociale contacten onderhouden? Ze kan haar vriendin toch niet laten vallen? En die afspraak stond al lang! Enzovoorts. En dus gaan we uit eten in plaats van die vriendin thuis uit te nodigen.
En die rekening maken we wel weer goed door morgen (beloften, beloften) goedkoop te eten.

Dat bedoel ik met de harde keuzes. 50K los je niet af met geld dat overblijft door naar de Lidl te gaan.

Wees eens eerlijk over die auto. Is die 'cruciaal'? Woont zij in een dorp waar geen bus komt? Kun jij haar niet ophalen? Moet ze standby staan om haar buurvrouw met hartproblemen naar het ziekenhuis te rijden?
Kan ze niet op de fiets of met OV naar haar werk, of wil ze dat niet?
Je kunt echt overal een rechtvaardiging voor vinden, als je het echt wilt hebben.
Is de auto 'handig' of is hij 'cruciaal'?
Durft ze haar financiën en haar pinpas aan jou over te dragen?

quote:

Op zondag 19 juli 2009 13:19 schreef Zaandam1978 het volgende:
Yes that makes sense.

De reden van de lijstjes was overigens omdat ze nog steeds geld te kort kwam per maand en we toch ergens wat geld moeten vrijmaken voor het aflossen van de lening. In feite kan ik nu dus al zien deze maanden of ze zich aan het schema gaat houden. Die auto is voor haar wel cruciaal omdat we niet in dezelfde plaats wonen Afijn, lots of things to think about. Maar dank voor het meedenken.

Ik weet niet wat je vriendin per maand verdient, maar als ze nu iedere maand nog geld tekort komt terwijl ze 50K aan schulden heeft, is er serieus iets mis met haar instelling. Ze leeft gewoon op veel te grote voet. Lijstjes maken is dan geen optie meer denk ik. Ze zal vrij grote financiele opofferingen moeten maken, en die liggen echt niet in de lijn van, god, dan verbel ik een tientje minder per maand..

quote:

Op zondag 19 juli 2009 12:40 schreef Zaandam1978 het volgende:
Hi Nathalie,

Dank voor je verhaal ! Daar ben je ook lekker klaar mee met zo'n ex. Wellicht valt er gerechtelijk nog wat te verhalen? Een financieel adviesbureau is wel een goed idee daar zat ik zelf aan te denken. Nou nog even de juiste vinden want er zijn ook veel oplichters. Wij wonen nog niet samen (in dit geval, gelukkig niet) en het bedrag is ook aanzienlijk hoger dan bij jullie maar kan mij voorstellen dat het heel zwaar is geweest. Die eerlijkheid heb ik ook erg gemist. 14.000 is nog te overzien.. had de hoogte van zijn schuld nog uitgemaakt voor jou of wel of niet wat met hem zou beginnen?

Nog even een aanvulling:
Het feitelijk bedrag bij mn partner en zn ex is inweze 36.000 euro (14.000 in 2007 en daarbij optellend 22.000 in 2008).Die 14.000 euro loopt via het financieel adviesbureau,die 22.000 hebben we zelf al een aardig eind ingelost.Totaal staat er nu nog een bedrag open tussen de 15.000 en 20.000 euro,aan door ex veroorzaakte schulden,(excl de hypotheekschuld van hun gezamelijke woning).
Het is dat mn partner veelvuldig in het buitenland werkzaam is,en dat we daardoor ergere ellende hebben weten te voorkomen.Dit houdt wel in dat wij elkaar weinig zien en als hij in Nederland is we dan ook echt genieten van de tijd die we samen hebben.In weze ben ik behalve hij,net zo goed de dupe van de door een ander veroorzaakte ellende.