R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik heb je stukje nu drie keer overgelezen en denk dat je de spijker op zn kop slaat. Of je hebt hier enorm veel ervaring mee of je hebt iets met psychologie, maar je kunt het erg duidelijk verwoorden.quote:Op dinsdag 8 september 2009 13:00 schreef Etoile het volgende:
[..]
Ik ben bang dat hier een behoorlijke kern van waarheid in zit. Ookal ziet zij geen toekomst meer met jou, er spelen natuurlijk nog wel gevoelens rondom jou en de relatie. Schuldgevoel naar jou toe, verdriet om wat jullie relatie had kunnen zijn, afscheid nemen van een toekomstbeeld en misschien ook nog wel momenten waar iets van dat oude gevoel bloeit.
Maar al die punten zijn geen gezonde basis om weer een relatie te beginnen. En dat signaal geeft zij dus ook duidelijk: het is moeilijk, maar goed zo.
Het is eigenlijk niet fair van haar om wel bij jou uit te huilen, want zij maakt het jou zo nog moeilijker om deze situatie te verwerken. Zij heeft al geaccepteerd dat het voorbij is en verwerkt nu het verdriet daaromheen. Jij loopt een heel stuk achter in dat proces en doet er daarom goed aan om jezelf te beschermen.
Laat jezelf niet gekmaken, achter haar aanlopen en smeken heeft geen zin. Je wilt dat ze bij jou is omdat zij dat graag wil, niet omdat ze het lullig voor je vindt. Dan zit je namelijk over een jaar ws weer op precies hetzelfde punt. Het enige wat je kan doen is de zaken zo goed mogelijk afhandelen (neem desnoods iemand mee als je zulke dingen moet regelen) en haar los laten...
Ik zal dan ook proberen vast te houden aan hetgeen je hebt geschreven en afstand van haar gaan nemen. Hoe moeilijk dit ook zal worden. Bedankt voor de wijze woorden!
Etoile ik heb enorm veel aan de verstandige woorden van je (ook aan die van anderen natuurlijk) dus bij deze de vraag om mij duidelijk te maken dat het volgende scenario geen kans van slagen heeft (liefst met redenen):
Sinds een aantal maanden zie ik in wat ik mijn vriendin ten onrechte te kort heb gedaan in onze relatie. Ik heb het dan met name over het uiten van emoties en gevoelens, een tekort aan intimiteit en een tekort aan sex.
Ik zie nu meer dan ooit in dat je aan een relatie moet blijven werken, ik heb deze in laten slapen met het gevoel dat alles wel weer goed zou komen aangezien we voor elkaar gekozen hadden en gesettled waren. Helemaal verkeerd natuurlijk. Ik was doof en blind voor haar noodkreten.
Behalve dat ik dit alles nu inzie wil ik ook werken aan mezelf en dit ben ik al een tijdje aan het doen, o.a. dmv een psycholoog.
Mijn ouders en vriendenkring hebben al aangegeven dat ik in zeer korte tijd al enorm ben veranderd en een stuk opener ben geworden, en nu wel emoties en gevoelens durf te tonen. Ik weet dat ik er nog lang niet ben maar wil er hoe dan ook aan blijven werken.
Ik zie mijn fouten in die ik heb gemaakt en weet zeker dat ik absoluut anders kan en wil. Zo heb ik mijn poker/wedverslaving overwonnen en begrijp ik nu wat mijn vriendin verwachtte en te kort kwam, maar dit zijn zeker geen dingen die ik haar in het geval van een nieuwe start niet zou kunnen geven. Integendeel, ik ben ervan overtuigd dat ik veel beter kan.
Ik deed zeg maar 1,5 jaar lang alles fout en 180 graden de andere kant op dan zou moeten. Bijvoorbeeld als mn vriendin aandacht kreeg van een ander deed ik alsof me dat niet interesseerde en ging er totaal niet op in. terwijl ik eigenlijk wel jaloers was en zij dat graag had gezien aan me. Maar dat gevoel heb ik haar nooit gegeven waardoor zij natuurlijk dacht dat ze niks voor me betekende. En zo zijn er nog tal van voorbeelden op te noemen.
Ook zijn er nu op het gebied van intimiteit en sex zoveel dingen duidelijk geworden, die eerst voor remmingen en onthouding hebben gezrogd, maar die absoluut anders zouden kunnen.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Probeer mij nu eens ervan te overtuigen waarom het gevoel bij mijn vriendin niet terug zou kunnen komen? Er zullen toch ook best wel voorbeelden zijn van relaties die uiteindelijk toch weer goed zijn gekomen.
Ik snap dat daar nu niet de tijd voor is, maar misschien over een aantal maanden.... of langer?
Waarom zou ze niet dat gevoel terug kunnen krijgen dat ik wel die persoon ben die haar gelukkig kan maken en waar ze wel de rest van haar leven bij wil zijn.
Zo zei mijn psycholoog dat we elkaar eigenlijk te vroeg waren tegengekomen. Dat we nu zoveel meer weten, en dat er bij mij nu een knop om is gegaan die me alles heeft doen inzien. Wanneer we nu aan een relatie zouden beginnen, zou deze een veel grotere kans van slagen hebben.
Waarom zou een doorstart over een bepaalde tijd dan uitgesloten zijn, mits zij dat alles ook zo voelt natuurlijk?
Sinds een aantal maanden zie ik in wat ik mijn vriendin ten onrechte te kort heb gedaan in onze relatie. Ik heb het dan met name over het uiten van emoties en gevoelens, een tekort aan intimiteit en een tekort aan sex.
Ik zie nu meer dan ooit in dat je aan een relatie moet blijven werken, ik heb deze in laten slapen met het gevoel dat alles wel weer goed zou komen aangezien we voor elkaar gekozen hadden en gesettled waren. Helemaal verkeerd natuurlijk. Ik was doof en blind voor haar noodkreten.
Behalve dat ik dit alles nu inzie wil ik ook werken aan mezelf en dit ben ik al een tijdje aan het doen, o.a. dmv een psycholoog.
Mijn ouders en vriendenkring hebben al aangegeven dat ik in zeer korte tijd al enorm ben veranderd en een stuk opener ben geworden, en nu wel emoties en gevoelens durf te tonen. Ik weet dat ik er nog lang niet ben maar wil er hoe dan ook aan blijven werken.
Ik zie mijn fouten in die ik heb gemaakt en weet zeker dat ik absoluut anders kan en wil. Zo heb ik mijn poker/wedverslaving overwonnen en begrijp ik nu wat mijn vriendin verwachtte en te kort kwam, maar dit zijn zeker geen dingen die ik haar in het geval van een nieuwe start niet zou kunnen geven. Integendeel, ik ben ervan overtuigd dat ik veel beter kan.
Ik deed zeg maar 1,5 jaar lang alles fout en 180 graden de andere kant op dan zou moeten. Bijvoorbeeld als mn vriendin aandacht kreeg van een ander deed ik alsof me dat niet interesseerde en ging er totaal niet op in. terwijl ik eigenlijk wel jaloers was en zij dat graag had gezien aan me. Maar dat gevoel heb ik haar nooit gegeven waardoor zij natuurlijk dacht dat ze niks voor me betekende. En zo zijn er nog tal van voorbeelden op te noemen.
Ook zijn er nu op het gebied van intimiteit en sex zoveel dingen duidelijk geworden, die eerst voor remmingen en onthouding hebben gezrogd, maar die absoluut anders zouden kunnen.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Probeer mij nu eens ervan te overtuigen waarom het gevoel bij mijn vriendin niet terug zou kunnen komen? Er zullen toch ook best wel voorbeelden zijn van relaties die uiteindelijk toch weer goed zijn gekomen.
Ik snap dat daar nu niet de tijd voor is, maar misschien over een aantal maanden.... of langer?
Waarom zou ze niet dat gevoel terug kunnen krijgen dat ik wel die persoon ben die haar gelukkig kan maken en waar ze wel de rest van haar leven bij wil zijn.
Zo zei mijn psycholoog dat we elkaar eigenlijk te vroeg waren tegengekomen. Dat we nu zoveel meer weten, en dat er bij mij nu een knop om is gegaan die me alles heeft doen inzien. Wanneer we nu aan een relatie zouden beginnen, zou deze een veel grotere kans van slagen hebben.
Waarom zou een doorstart over een bepaalde tijd dan uitgesloten zijn, mits zij dat alles ook zo voelt natuurlijk?
Het gevoel is bij haar weg, ze wil niet meer, klaar is ze ermee, stop met malen, dat het eventueel ooit nog gaat lukken!quote:Op dinsdag 8 september 2009 15:40 schreef CoendeW het volgende:
Probeer mij nu eens ervan te overtuigen waarom het gevoel bij mijn vriendin niet terug zou kunnen komen? Er zullen toch ook best wel voorbeelden zijn van relaties die uiteindelijk toch weer goed zijn gekomen.
Ik snap dat daar nu niet de tijd voor is, maar misschien over een aantal maanden.... of langer?
Waarom zou ze niet dat gevoel terug kunnen krijgen dat ik wel die persoon ben die haar gelukkig kan maken en waar ze wel de rest van haar leven bij wil zijn.
Zo zei mijn psycholoog dat we elkaar eigenlijk te vroeg waren tegengekomen. Dat we nu zoveel meer weten, en dat er bij mij nu een knop om is gegaan die me alles heeft doen inzien. Wanneer we nu aan een relatie zouden beginnen, zou deze een veel grotere kans van slagen hebben.
Waarom zou een doorstart over een bepaalde tijd dan uitgesloten zijn, mits zij dat alles ook zo voelt natuurlijk?
Het boek is dicht voor haar, nu jij nog.
Zij zal een nieuw boek zoeken, ik raad jou hetzelfde aan!
Beetje rare wending (althans raar voor mij) in ons verhaal. Vandaag een mail ontvangen van mn ex dat ze toch wel twijfelt of ze de juiste beslissing heeft genomen. Maandag ondanks het vele huilen en dat ze zich rot voelt wist ze nog te vertellen dat ze 100% achter haar beslissing stond, maar nu 2 dagen later stuurt ze me een mail dat ze toch wel twijfelt... dat ze wel tijd en ruimte nodig heeft om erachter te komen...
Ook heeft ze me huilend opgebeld om te vragen of ik haar mail al had gelezen en gaf ze aan dat het misschien toch allemaal te snel ging om alles al met het huis en dergelijke te regelen. dat we misschien een paar maanden moesten wachten, zodat ze tijd had om alles op een rijtje te zetten. Misschien dat het gevoel over een paar maanden toch terug komt zegt ze nu.... en dat ze nog steeds veel van me houdt, maar het gewoon allemaal niet weet op dit moment.
Dit is dus nu precies waar ik ergens op gehoopt heb, maar aan de andere kant ontzettend bang voor was.
Wat is dit nu bij haar? Twijfel omdat ze echt nog veel van me houdt? of angst voor de toekomst, onzekerheid, verdriet en schuldgevoel en dus eigenlijk mij valse hoop geven en mn gevoelens door de war schoppen?
Ik weet dat er bij haar geen opzet bij is en dat ze het ook gewoon erg moeilijk heeft.
Weet even niet hoe ik dit allemaal nog moet snappen.
Ook heeft ze me huilend opgebeld om te vragen of ik haar mail al had gelezen en gaf ze aan dat het misschien toch allemaal te snel ging om alles al met het huis en dergelijke te regelen. dat we misschien een paar maanden moesten wachten, zodat ze tijd had om alles op een rijtje te zetten. Misschien dat het gevoel over een paar maanden toch terug komt zegt ze nu.... en dat ze nog steeds veel van me houdt, maar het gewoon allemaal niet weet op dit moment.
Dit is dus nu precies waar ik ergens op gehoopt heb, maar aan de andere kant ontzettend bang voor was.
Wat is dit nu bij haar? Twijfel omdat ze echt nog veel van me houdt? of angst voor de toekomst, onzekerheid, verdriet en schuldgevoel en dus eigenlijk mij valse hoop geven en mn gevoelens door de war schoppen?
Ik weet dat er bij haar geen opzet bij is en dat ze het ook gewoon erg moeilijk heeft.
Weet even niet hoe ik dit allemaal nog moet snappen.
ze twijfelt over haar schuldgevoel, niks meer of minder. Of haar andere vriendje twijfelt ineens over de relatie en ze wil niet alleen er voor komen te staan.quote:Op woensdag 9 september 2009 14:53 schreef CoendeW het volgende:
Beetje rare wending (althans raar voor mij) in ons verhaal. Vandaag een mail ontvangen van mn ex dat ze toch wel twijfelt of ze de juiste beslissing heeft genomen. Maandag ondanks het vele huilen en dat ze zich rot voelt wist ze nog te vertellen dat ze 100% achter haar beslissing stond, maar nu 2 dagen later stuurt ze me een mail dat ze toch wel twijfelt... dat ze wel tijd en ruimte nodig heeft om erachter te komen...
Ook heeft ze me huilend opgebeld om te vragen of ik haar mail al had gelezen en gaf ze aan dat het misschien toch allemaal te snel ging om alles al met het huis en dergelijke te regelen. dat we misschien een paar maanden moesten wachten, zodat ze tijd had om alles op een rijtje te zetten. Misschien dat het gevoel over een paar maanden toch terug komt zegt ze nu.... en dat ze nog steeds veel van me houdt, maar het gewoon allemaal niet weet op dit moment.
Dit is dus nu precies waar ik ergens op gehoopt heb, maar aan de andere kant ontzettend bang voor was.
Wat is dit nu bij haar? Twijfel omdat ze echt nog veel van me houdt? of angst voor de toekomst, onzekerheid, verdriet en schuldgevoel en dus eigenlijk mij valse hoop geven en mn gevoelens door de war schoppen?
Ik weet dat er bij haar geen opzet bij is en dat ze het ook gewoon erg moeilijk heeft.
Weet even niet hoe ik dit allemaal nog moet snappen.
En waarom toch steeds dat gejank? is dat weer een vorm van manipulatie?
Ik denk dat ze het zelf ook niet weet even en dat ze mss ook wel opziet tegen alles definitief maken, wat logsich is. Mijn partner en ik zijn ook een tijd uit elkaar geweest (een klein jaartje) en wij zijn weer bij elkaar maar wees je ervan bewust dat een nieuwe relatie wss makkelijker is dan een oude nieuw leven inblazen want je vervalt gewoon heel snel weer in oude gewoontes, ik spreek hier uit ervaring.
Op zich zegt mijn verstand dit ook wel, maar ja je weet het misschien uit ervaring, het gevoel wil anders doen geloven.quote:Op woensdag 9 september 2009 15:00 schreef THEFXR het volgende:
[..]
ze twijfelt over haar schuldgevoel, niks meer of minder. Of haar andere vriendje twijfelt ineens over de relatie en ze wil niet alleen er voor komen te staan.
En waarom toch steeds dat gejank? is dat weer een vorm van manipulatie?
En de afgelopen dagen is er zoveel gebeurd emotioneel gezien...
Maar jij zegt eigenlijk dat ze met mn gevoelens speelt onbewust en dat het van haar kant alleen maar schuldgevoel en verdriet is, geen geloof in een eventuele doorstart in latere fase?
Wat betreft dat andere vriendje, daarvan is absoluut geen sprake, en anders heeft ze het wel heel goed verborgen en heel hard gelogen. Dit is niet het geval, daar ben ik zeker van.
Dat gejank? Je denkt toch niet dat het voor haar allemaal zo makkelijk is?
Hoe is dit nu bij jullie dan? Zie je geen heil meer in de toekomst?quote:Op woensdag 9 september 2009 15:02 schreef Wazeggie het volgende:
Ik denk dat ze het zelf ook niet weet even en dat ze mss ook wel opziet tegen alles definitief maken, wat logsich is. Mijn partner en ik zijn ook een tijd uit elkaar geweest (een klein jaartje) en wij zijn weer bij elkaar maar wees je ervan bewust dat een nieuwe relatie wss makkelijker is dan een oude nieuw leven inblazen want je vervalt gewoon heel snel weer in oude gewoontes, ik spreek hier uit ervaring.
Hebben jullie veel veranderd?
1) Het enigste zekere in het leven is dat je ooit dood gaat, voor de rest is niets zeker.quote:Op woensdag 9 september 2009 15:20 schreef CoendeW het volgende:
[..]
Wat betreft dat andere vriendje, daarvan is absoluut geen sprake, en anders heeft ze het wel heel goed verborgen en heel hard gelogen. Dit is niet het geval, daar ben ik zeker van.
Dat gejank? Je denkt toch niet dat het voor haar allemaal zo makkelijk is?
2) Zij maakt het uit en dan jankt ze alles bij elkaar alsof jij haar gedumpt hebt?
Tuurlijk is het makkelijk voor haar behalve, dat ze niet weet wat ze met haar schuldgevoel aanmoet, ze heeft je al behoorlijk om, merk ik.
Ik heb je hele verhalen gelezen. Eigenlijk wilde ik al wat zeggen over die psycholoog, maar zag dat je inmiddels al geweest bent. Ik had het namelijk meteen afgeraden. Waarschijnlijk heb je daar je verhaaltje gedaan, heeft hij zitten luisteren en krijg je je eigen verhaal retour in een ander jasje met een oplossing die "zo lijjkt" altijd een happy ending heeft. Dikke bullshit natuurlijk, het leven gaat niet altijd over rozen.quote:Op maandag 17 augustus 2009 20:06 schreef CoendeW het volgende:
*knip*
Ik vraag me nu af of ik valse hoop heb of dat onze relatie echt nog te redden valt.
*knip*
Als ik namelijk heel eerlijk ben denk ik dat je inderdaad valse hoop hebt. Een relatie bestaat niet alleen uit liefde. Je fysiek aangetrokken voelen tot iemand is minstens zo belangrijk. Hoe knap iemand ook is en hoe veel je ook van iemand houdt... Die chemie is er soms niet en daar kan je niets aan veranderen.
Daar komt nog bij dat dit inmddels zo lang sleept dat er nog veel meer dingen mee zijn gaan spelen. Dit is een onherstelbare deuk in jullie relatie. Nu kun je met een deuk prima doorrijden, maar je blijft je er wel altijd aan storen als je hem weer ziet... Vroeg of laat ruil je dan toch je auto in omdat je er gewoon genoeg van hebt.
Dit zal bij jullie waarschijnlijk niet anders zijn en bovendien word je hier doodongelukkig van. Je zoekt nu een probleem bij jezelf wat helemaal niet bij jou zit en je geeft zelf al aan dat je met je exen nergens last van had.
Serieus. wat die psycholoog ook zegt, doe jezelf dit niet aan jongen. Kap ermee. Even goede vrienden en zoek een meisje waar je wel in alle opzichten dolgelukkig mee bent en blijft.
Succes...
[Fotoboek]
Heb net het hele topic doorgelezen. Wat een vervelende wending zeg. Had halverwege zo iets van, goed dat je helder hebt waar jij aan wilt werken. Al had ik wel het gevoel dat jij dacht dat het wel goed zou komen als jullie maar eenmaal weer seks zouden hebben. Had zelf meer het idee dat je je meer moest leren uiten, zelfverzekerder worden (dat kan alleen maar als je eerst je onzekerheid uit) en dat jullie seksleven daarna vanzelf weer beter zou worden.
Maar goed, toen was het opeens over van haar kant. Lastige situatie. Zou in elk geval je blijven richten op jouw punten, het leren uiten, zekerder worden en gokverslaving weg. Erg lastig om in te schatten wat zij nu echt wil. Zorg om elk geval dat je niet te afwachtend en afhankelijk wordt en dan komt er een moment dat jij misschien wel zegt zo hoeft het niet meer.
Iig sterkte de komende tijd!
Maar goed, toen was het opeens over van haar kant. Lastige situatie. Zou in elk geval je blijven richten op jouw punten, het leren uiten, zekerder worden en gokverslaving weg. Erg lastig om in te schatten wat zij nu echt wil. Zorg om elk geval dat je niet te afwachtend en afhankelijk wordt en dan komt er een moment dat jij misschien wel zegt zo hoeft het niet meer.
Iig sterkte de komende tijd!
Bedankt weer voor de reacties. Ik moet alles weer eens goed laten bezinken, kom op dit moment gewoon niet verder wat betreft mn gevoel en mn verstand. Besef maar al te goed dat alles wat jullie zeggen waarschijnlijk voor 98% waar is, maar dan is er toch altijd die 2% he....
Ik ben echt niet koppig of dom of blind, maar gewoon een mens met een gebroken hart die redelijk kort boven de afgrond zweeft en op dit moment niet weet wat tie moet denken, voelen, doen....etc...
Wat ik in ieder geval nog steeds ga doen is mn spullen pakken en naar mn ouders. Dan proberen om mn leven op te pakken en mn ex de ruimte en tijd te geven die ze nodig heeft nu.
Dit was ik al van plan voordat ze ineens belde en die mail stuurde, daar heeft dat niks aan veranderd.
Dan zien we daarna wel hoe een en ander zich ontwikkelt.
Natuurlijk zijn reacties van anderen nog van harte welkom, ik blijf gewoon doorlezen hier en zal regelmatig een update of ontwikkeling plaatsen...
Waarschijnlijk kunnen de meeste van jullie dan over een tijdje hier schrijven: zie je nu wel, we hadden je gewaarschuwd....
Ik ben echt niet koppig of dom of blind, maar gewoon een mens met een gebroken hart die redelijk kort boven de afgrond zweeft en op dit moment niet weet wat tie moet denken, voelen, doen....etc...
Wat ik in ieder geval nog steeds ga doen is mn spullen pakken en naar mn ouders. Dan proberen om mn leven op te pakken en mn ex de ruimte en tijd te geven die ze nodig heeft nu.
Dit was ik al van plan voordat ze ineens belde en die mail stuurde, daar heeft dat niks aan veranderd.
Dan zien we daarna wel hoe een en ander zich ontwikkelt.
Natuurlijk zijn reacties van anderen nog van harte welkom, ik blijf gewoon doorlezen hier en zal regelmatig een update of ontwikkeling plaatsen...
Waarschijnlijk kunnen de meeste van jullie dan over een tijdje hier schrijven: zie je nu wel, we hadden je gewaarschuwd....
|
|
