Een liefhebbende, almachtige, rechtvaardige God en de hel

Genoeg voorbeelden van een onrechtvaardige god te vinden in de Bijbel.

Sterker nog hij zou naar Den Haag worden gebracht voor veroordeling

Het is toch allemaal lariekoek, dus waarom zou je hier in vredesnaam over nadenken? Ga iets nuttigs doen ofzo.

Eigenlijk is God ook wel een typisch voorbeeld van wat je heden ten dage als borderline zou diagnosticeren....
je aanbidt me niet? tsjak, de bliksem erin!

Goed en fout zijn typsich menselijke denkbeelden / creaties.

Andere dieren kennen (deze) begrippen niet.
God is dan ook naar ons evenbeeld geschapen en niet andersom.
Als er inderdaad een hogere macht is, dan is dat zeer waarschijnlijk geen controlerende vent met een gigantisch ego, waarvoor wij op onze knieën moeten zodat hij van aandacht kan genieten.
Het lijkt mij dat een alleswetende, alleskunnende GOD toch ook wel in staat zou zijn om van zijn ego af te komen. Hij heeft die erkenning van ons zielige mensjes echt niet nodig.
Het universum is giga-groot en daar zal vast wel meer leven in zitten dan de miljarden diersoorten die al op deze planeet zitten.
Wordt al het leven streng beoordeeld door een stel zwarte pieten? Is mijn naam al afgestreept omdat ik ooit als kind een kauwgombal heb gepakt uit de winkel? Of omdat ik aan seks voor het huwelijk doe? En hoe zit dat dan met inktvissen en konijnen?

Ook zou een alleskunnende god het echt niet nodig vinden om alle 'anders gelovigen' te converteren en af te maken, zoals hij wel de opdracht geeft in de koran. Want anders krijgt hij niet genoeg aanzien van een klein blauw planeetje de verte?

God is achterhaald. Als er een hogere macht is dan is het geen god, want de god zoals beschreven in de heilige boeken is een sukkel met een groot ego waar je voor op de knieën moet omdat meneertje zich anders niet meer baas voelt. En dat noemt zich dan een hogere macht?
Dat noem ik een arrogante onzekere sul. En zo'n sul kan nooit zo'n prachtuniversum hebben geschapen als dat wat wij nu hebben.

De hel is een verzinsel van bepaalde vroege christenkerkvaders Of Paulus, ik weet het niet precies meer en heb geen zin om het op te zoeken. In elk geval kent het Oude testament niet het begrip hel. (alleen in begrippen als ' Ik voer u weg uit de hel van Egypte')

Het is in de moderne tijd ook niet meer populair onder christenen. Feitje: In de nieuwste bijbel vertaling (NBV) komt het woord "hel" 0 keer voor.

de figuur Jezus gebruikt het begrip een aantal keer, vooral in zijn beroemde stukjes over hoe je je moet gedragen.. Ik geef 2 voorbeelden:

Mar 9, 43
Als je hand je ten val brengt, hak haar dan af; je kunt beter verminkt het leven ingaan dan met twee handen in de hel verdwijnen, in het onblusbaar vuur.

Mar 9,45
Als je voet je ten val brengt, hak hem dan af; je kunt beter kreupel het leven ingaan dan met twee voeten in de hel gegooid worden.


Op deze handvol bijbelverzen (er zijn er nog over het oog en een paar algemene) hebben de kerkvaders hele kastelen van dogma's over hel en verdoemenis gebouwd. Omdat dat bij de moderne theologen niet meer gebeurd , is het voor mij weer de zoveelste reden om aan te nemen dat het in het verleden allen gebeurde vanwege politieke motieven. (zieltjes winnen)

Om nog wat toe te voegen:

Uit psychologisch oogpunt kun je het verzinnen van de hel verklaren om de behoefte van de mens op rechtvaardigheid te vervullen. als de ultieme wraakgedachte. Veel onschuldigen lijden door oorlog, ziekte, gebrek. Veel van dat lijden wordt door sterkeren veroorzaakt. (Verkrachtende, plunderende, moordende soldaten die er veelal mee wegkomen. Door te geloven in een hel waarin ze voor eeuwig gestraft worden, wordt er toch nog iets gedaan om de behoefte van rechtvaardigheid bij de slachtoffers in te vullen.

In de moderne tijd proberen we dat op te lossen met bv het internationaal gerechtshof in Den Haag en vervolgen we de Milosovicen en de Saddam's van de wereld, al gaat dat ook niet erg makkelijk en niet erg effectief. Toch helpt het een beetje om de balans bij de slachtoffers te herstellen.

Als ik koningdavid moet geloven is de hel helemaal geen martelkamer maar een plek waar god niet is. Zo kiest iemand in z'n leven dus om god niet te erkennen en vervolgens wordt door god aan die wens gehoor gegeven na de dood. Zo geldt dus ook voor de meeste christelijke denominaties dat er slechts 1 criterium is om naar de hemel te mogen. Dat je jezus accepteert als je persoonlijke redder. Je kiest dus of voor god of je wilt gewoon met rust gelaten worden.

Uiteraard is er voor de gemiddelde christen geen grotere marteling dan verbanning naar een plek waar god gewoon helemaal geen aanwezigheid heeft (en die blijken vele gelovigen toch op aarde heel sterk te kunnen voelen in ieder geval). Vandaar ook die uiterst onprettige beschrijvingen en schilderijen overal.

Voor de atheisten in de wereld zal zo'n plek wellicht minder vervelend zijn. Je mag hopen dat ze er in ieder geval een playstation klaar hebben staan.

quote:

Op donderdag 11 juni 2009 13:49 schreef SpecialK het volgende:
Voor de atheisten in de wereld zal zo'n plek wellicht minder vervelend zijn. Je mag hopen dat ze er in ieder geval een playstation klaar hebben staan.

Toch is het niet alleen maar iets van de latere kerkvaders en middeleeuwse geestelijken die de mensen schrik wilden aanjagen. Ook in de bijbel wordt al gesproken over de hel als een poel van vuur, waar het pijnlijk en naar is. Dat er duiveltjes rondkruipen die je continue met drietanden prikken en nog meer pijn doen, is misschien iets wat later bij bedacht is om het nog wat aan te dikken dat het echt geen leuke plek is, en dat je alles moet doen om er niet terecht te komen.

Als christenen straks opgenomen worden in de hemel, en daar lekker mogen harpspelen en zingen terwijl de rest achterblijft op aarde waar we langzaamaan alles opgebruiken tot dat we omkomen van de oorlog/honger/dorst/atoombom/komeet/aardbeving, dan lijkt dat misschien wel aardig op de voorstelling die er van de hel geschetst wordt

quote:

Op donderdag 11 juni 2009 13:58 schreef Gripper het volgende:

[..]

Toch is het niet alleen maar iets van de latere kerkvaders en middeleeuwse geestelijken die de mensen schrik wilden aanjagen. Ook in de bijbel wordt al gesproken over de hel als een poel van vuur, waar het pijnlijk en naar is. Dat er duiveltjes rondkruipen die je continue met drietanden prikken en nog meer pijn doen, is misschien iets wat later bij bedacht is om het nog wat aan te dikken dat het echt geen leuke plek is, en dat je alles moet doen om er niet terecht te komen. Als christenen straks opgenomen worden in de hemel, en daar lekker mogen harpspelen en zingen terwijl de rest achterblijft op aarde waar we langzaamaan alles opgebruiken tot dat we omkomen van de oorlog/honger/dorst/atoombom/komeet/aardbeving, dan lijkt dat misschien wel aardig op de voorstelling die er van de hel geschetst wordt

Blijkbaar staat dat dus niet zo in de bijbel maar is dat er vooral omheen bij bedacht.

quote:

Op donderdag 11 juni 2009 12:17 schreef Nicephorus het volgende:
De hel, de plaats waar de menselijke ziel voor eeuwig helse pijnen zal ondervinden. Waarom laat een rechtvaardige, almachtige, liefhebbende God ooit zoiets toe? Er zijn vanuit een Christelijk oogpunt twee mogelijkheden.

1) Eeuwig branden in de hel is rechtvaardig.
2) De ziel is bezit geworden van Satan.

Beide mogelijkheden zijn problematisch.

Stel ik doe mijn hele leven zonden zonder dat ik vergeving vraag. Volgens de Christelijke leer zou ik dan in de hel komen. Dat betekend dat omdat je 80 jaar niet goed leeft je niet 1000*80 jaar in de hel komt, niet 1000^10000*80 jaar in de hel, maar oneindig lang. Oneindig lang is wat mij betreft per definitie geen rechtvaardige straf voor een eindige zonde.

Ik ben het met je eens dat een oneindige straf niet in verhouding staat tot 80 jaar zondigen op deze aarde. De oneindigheid van de hel lijkt me te verenigen met een liefhebbende God, indien het daadwerkelijk de keus van de mens is. Ik zie de hel niet zo zeer als een plaats waar je lichamelijke pijnen hebt, maar het logisch gevolg van iemand die geen interesse heeft om een dienende plaats tov God in te nemen. God geeft ons de vrijheid om hem niet te dienen.

quote:

De tweede mogelijkheid is wellicht nog vreemder. Nogmaals, een retorische vraag als argument tegen deze mogelijkheid: Hoe kan een liefhebbende, almachtige God toestaan dat Satan beslag legt op een zondaars ziel?

Het beeld dat mensen gestraft zullen worden door satan is sowieso een beeld dat niet klopt. De beelden die gebruikt worden zijn beelden waarin het kwaad gestraft wordt, dus ook satan!

quote:

Op donderdag 11 juni 2009 13:15 schreef vaarsuvius het volgende:
Op deze handvol bijbelverzen (er zijn er nog over het oog en een paar algemene) hebben de kerkvaders hele kastelen van dogma's over hel en verdoemenis gebouwd. Omdat dat bij de moderne theologen niet meer gebeurd , is het voor mij weer de zoveelste reden om aan te nemen dat het in het verleden allen gebeurde vanwege politieke motieven. (zieltjes winnen)

De vroege kerk schijnt juist heel mild gesproken te hebben over de eeuwige straf. Orthodoxe christenen konden rustig geloven dat iedereen uiteindelijk gered wordt. Pas in de 5e eeuw schijnt er op een officieel concilie veroordelend gesproken te zijn over universalisme.

Ik weet niet of de volgende quote waar is, maar het lijkt me de moeite om het nog eens te bestuderen:

quote:

Popular myth: Universalism was recently introduced to Christianity in the 1800’s as the church became more liberal and modern and began to abandon their true biblical foundation. This is not true! A belief in the restitution of all things was a standard view in the early church, held by the majority of early Christians. It has also been held by a minority throughout all of church history.

Bron

Hier nog wat links:


Filosoof Peter Kreeft over de hel

quote:

Hell and heaven make life serious. Heaven without hell removes the bite from life's drama.

quote:

Op donderdag 11 juni 2009 13:46 schreef Nicephorus het volgende:

.......maar dat lijkt me niet relevant voor deze discussie.

Punt is, Christenen beweren dat god rechtvaardig is. Hoe is dit verenigbaar met een hel?

niet, en meer valt er niet echt over te zeggen, vandaar dat ik inderdaad wat off topic ging.

Marcus 9, 48
Waar de wormen blijven knagen en het vuur niet dooft.

Die wormen hebben er dus in elk geval genoeg fire resistance gear. Neem dus je Thunderfury zwaardje mee, sla die wormen op hun kop en loot hun gear, en je zit gebakken.

quote:

Op donderdag 11 juni 2009 13:46 schreef Nicephorus het volgende:

Punt is, Christenen beweren dat god rechtvaardig is. Hoe is dit verenigbaar met een hel?

Is het niet. De hel was een schrikmiddel om gelovigen aflaatjes te laten kopen. Het woord heeft in de bijbel een hele andere betekenis. Er zijn een paar woorden die steevast met hel worden vertaald:

In het Hebreeuws: Sjeool en Gehenna
In het Grieks: Hades, en Tartarus

Sjeool lijkt in het Grieks te worden vertaald met Hades, en dat is simpelweg de plek waar iedereen die dood gaat naartoe gaan. Er wordt geen vermelding gemaakt van pijn of welk ander gevoel dan ook. De gehele bijbel staat vol met voorbeelden van mensen, zowel goed als slecht, die daarnaartoe gaan. Denk maar aan Hades, in de Griekse mythologie gingen alle doden daarnaartoe, het was niet bedoeld als ‘hel’ van vuur en vlam (alhoewel het woord wel consequent vertaald wordt met hel in veel bijbelvertalingen).

Gehennom refereert aan het dal van Hinnom, wat een vallei is dichtbij Jeruzalem waar vuil en lijken werden verbrand. Het is echter een ‘bridge to far’ om te zeggen dat het symbool staat voor eeuwige kwelling. Er was daar niet echt sprake van kwelling, maar van vernietiging.

De Tartarus was in de Griekse mythologie wel een plek waar gepijnigd werd, maar dat wordt in de bijbel niet in verband gebracht met mensen.

Ik lees dus niks in de bijbel over een plaats waar mensen eeuwig gekweld worden met vuur enzo.

quote:

Op vrijdag 12 juni 2009 15:37 schreef Nicephorus het volgende:
Dat filmpje geeft inderdaad goed weer waarom een oneindige straf tegenover een eindige zonde niet rechtvaardig is.

Ik ben wel benieuwd hoe de gelovigen onder ons (dwerfion, jdschoone?) Matteüs 25:41 interperteren, en waarom?

Ja hai!

Ik heb het een beetje druk maar ik zal het proberen uit te leggen. Twee belangrijke principes voordat we in de tekst duiken.

1: Sommige zaken in de bijbel zijn symbolisch bedoelt.
2: Je moet contextueel lezen.

Nogmaals, Mat 25:41:

Daarop zal hij ook de groep aan zijn linkerzijde toespreken: “Jullie zijn vervloekt, verdwijn uit mijn ogen naar het eeuwige vuur dat bestemd is voor de duivel en zijn engelen.

Wie zijn ‘de groep aan de linkerzijde’? Deze worden in vers 33 geïdentificeerd, waar wordt gesproken over ‘schapen’ en ‘bokken’ die aan de rechter en linkerzijde zitten. Maar schapen en bokken staan in de evangelieen symbool voor mensen. Dat is de eerste aanwijzing dat dit stuk tekst symbolisch wordt bedoelt, inclusief de aanhaling van het ‘eeuwige vuur’.

Een tweede aanwijzing voor het symbolische karakter van deze tekst is dat er staat dat “de duivel en zijn engelen” in dit vuur zitten. Echter, omdat dit geestelijke schepselen zijn en uit eerdere Bijbelteksten blijkt dat zij niet aangetast of gepijnigd kunnen worden door vuur, moet ook dit symbolisch worden geïnterpreteerd.

Maar hoe moet deze symbolische tekst dan worden geïnterpreteerd?

In Markus 9:47 en 48 wordt ook over een vuur gesproken, namelijk:

„Indien uw oog u tot zonde zou verleiden,” zei Jezus, „ruk het uit. het is beter, dat gij met één oog het koninkrijk Gods binnengaat, dan dat gij met twee ogen in de hel geworpen wordt, waar hun worm niet sterft en het vuur niet wordt uitgeblust.” — Markus 9:47, 48, NBG-vertaling 1951.

Hier is hel weer een vertaling van Gehenna, dus het dal van Hinnom waar de lijken van misdadigers werden verbrand. In de joodse context van het woord duidt Gehenna (en dus ‘hel’) niet op eeuwige pijniging, maar op vernietiging (dus niet-leven, in contrast met de doden die een opstandig krijgen).

Toen Jezus over de nooit stervende wormen en het onuitblusbare vuur sprak, zinspeelde hij kennelijk op Jesaja 66:24. Jesaja zegt over ’de lijken van de mensen die tegen [God] in opstand zijn gekomen’: „Hun worm zal niet sterven, en hun vuur zal niet uitgaan” (WV). Jezus en zijn toehoorders wisten dat die woorden in Jesaja doelden op de behandeling van de lijken van mensen die geen begrafenis verdienden.

De hel is volgens mij echt een heidens denkbeeld. De liefdevolle God die in het NT voorkomt laat niet toe dat iemand, zoals jullie zelf stellen, voor een eindige zonde eeuwig wordt gekweld.

quote:

Op vrijdag 12 juni 2009 17:28 schreef jdschoone het volgende:
1: Sommige zaken in de bijbel zijn symbolisch bedoelt.
2: Je moet contextueel lezen.

Kan je een leeswijzer posten/linken waarin uitgelegd wordt welke delen symbolisch zijn en hoe de context te interpreteren is? Volgens mij is dat namelijk meer een excuus dan uitleg voor de incoherente interpretatie van de bijbel.

quote:

Op donderdag 11 juni 2009 12:17 schreef Nicephorus het volgende:
De hel, de plaats waar de menselijke ziel voor eeuwig helse pijnen zal ondervinden. Waarom laat een rechtvaardige, almachtige, liefhebbende God ooit zoiets toe? Er zijn vanuit een Christelijk oogpunt twee mogelijkheden.

1) Eeuwig branden in de hel is rechtvaardig.
2) De ziel is bezit geworden van Satan.

Wel, daar heb ik, zoals bij een aantal bekend, een keer een redelijk diepgaand stuk over geschreven, misschien vind je het interessant dat eens te beschouwen:
Leert de bijbel het bestaan van een 'hel'?

Mijn standpunt is dat er geen hel van vurige pijniging kan zijn omdat :
A. Er nooit melding is gemaakt van het maken van een hel
B. Er initieel nooit een noodzaak zou zijn voor een plaats waar slechte doden heen zouden gaan aangezien de mens nooit bedoeld was om te sterven (of om slecht te zijn).
C. God is liefde en is rechtvaardig
D. De mens betaald zijn zonde met zijn dood, niet nog daarna.
E. Er wordt gesproken over een symbolische plaats van vuur (Gehenna) in Openbaring maar dit is iets totaal anders.
F. In zeer veel vertalingen zijn Hades (Grieks voor het graf) en Sjeool (Hebreeuws voor het graf en equivalent aan Hades) vertaald met hel terwijl dat volstrekt onterecht is.
G. Jezus is ook in Hades geweest, als Gods zoon was hij zonder zonde en kon dus sowieso nooit naar ''de hel'' gaan.
H. De mens HEEFT geen ziel, maar IS een ziel. De bijbel is daar bijzonder duidelijk over. Ergo, er is niets dat doorleeft na de dood en naar de hel kan gaan.

Dit zijn slechte enkele (!!) punten waarom deze leer volstrekt absurd is. Maar lees alsjeblieft mijn topic erover eens door want daar staat de bijbelse ondersteuning voor veel van mijn punten.

[ Bericht 0% gewijzigd door STORMSEEKER op 12-06-2009 18:32:55 ]

quote:

Op vrijdag 12 juni 2009 18:06 schreef STORMSEEKER het volgende:

H. De mens HEEFT geen ziel, maar IS een ziel. De bijbel is daar bijzonder duidelijk over. Ergo, er is niets dat doorleeft na de dood en naar de hel kan gaan.

Kun je dit tekstueel onderbouwen, behalve die tekst uit het scheppingsverhaal?

quote:

Op zaterdag 13 juni 2009 01:32 schreef Haushofer het volgende:
Kun je dit tekstueel onderbouwen, behalve die tekst uit het scheppingsverhaal?

ja hoor, maar natuurlijk!

Als ook maar één tekst iets zegt is het bindend (binnen zijn context, wat de hele Schrift kan omvatten), maar in dit geval zijn er vele voorbeelden in de bijbel te vinden waaruit blijkt dat de mens geen aparte ziel heeft, maar in zijn geheel een levend wezen is met een levensadem welke gewoon verdwijnt wanneer men sterft.

Zie de levende mens als een brandende kaars. Wanneer de kaars wordt uitgeblazen verdwijnt de vlam, insgelijks verdwijnt bij een mens zijn levenskracht of levensadem, maar er is niet iets dat overblijft of dat ergens anders heengaat. Het enige dat overblijft is het levenloze lichaam, de 'kaars'.

In de Hebreeuwse Geschriften is het Nederlandse woord 'ziel' de weergave van het Hebreeuwse woord ne'fesj, dat meer dan 750 keer voorkomt. Het equivalent ervan in de Griekse Geschriften is psu'che, dat meer dan 100 keer voorkomt. Interessant is ook het gegeven dat niet alleen mensen zielen zijn, maar ook dieren.

Het woord ziel betekent in feite ''wezen'' of heel letterlijk: ''ademer''. Een ziel kan dus dood of levend zijn, een dood wezen of een levend wezen. Als een wezen leeft heeft het een geest, een levenskracht, denk aan de kaars.

Even tussendoor:
Het Griekse woord pneu′ma (geest) stamt van pne′o, wat ''ademen'' of ''waaien (blazen)'' betekent, en het Hebreeuwse woord roe′ach (geest) is vermoedelijk afgeleid van een grondwoord dat dezelfde betekenis heeft. Roe′ach en pneu′ma hebben dus de grondbetekenis van ''adem'', maar hebben bovendien nog ruimere betekenissen. Ze kunnen ook de betekenis hebben van wind; de levenskracht in levende schepselen; de geest van de mens; geesten, met inbegrip van God en zijn engelen; en Gods werkzame kracht of heilige geest.

Psalm 146

quote:

4 Zijn geest gaat uit, hij keert terug naar zijn grond;
Waarlijk, op die dag vergaan zijn gedachten.

De geest is de vlam van de kaars die verdwijnt wanneer de ziel, het wezen, sterft. Alles vergaat, er blijft niets over dan een dode ziel, een dood wezen, zonder leven.

Maar om nu echt in te gaan op de bijbelse stelling wat betreft de ziel:

Nou Genesis 2:7 noemde je al:

quote:

7 En Jehovah God ging ertoe over de mens te vormen uit stof van de aardbodem en in zijn neusgaten de levensadem te blazen, en de mens werd een levende ziel.

''Levende ziel'' is hier dus in de zin van 'ademend schepsel', of 'ademend wezen'.

Zoals gezegd kan ''ziel'' dus ook zeker slaan op dieren (die sowieso niet naar een hemel of een hel gaan, daar is iedereen het wel over eens dunkt mij) :

quote:

Lev 11
10 En al wat in de zeeën en de stromen geen vinnen en schubben heeft, van elk wemelend schepsel der wateren en van elke levende ziel die in de wateren is — ze zijn voor U een gruwel.

quote:

Gen 1
24 Verder zei God: „Laat de aarde levende zielen voortbrengen naar hun soort: huisdieren en zich bewegend gedierte en wild gedierte der aarde naar hun soort.” En het werd zo.

Maar in andere teksten slaat het dus gewoon weer op mensen:

quote:

Ex 1
5 Alle zielen dan die uit Jakobs opperdij zijn voortgekomen, bedroegen zeventig zielen, maar Jozef was reeds in Egypte.

Dit is een voorbeeld uit het NT waar dus het woord psu'che wordt gebruikt:

quote:

1 Petrus 3
20 die eens ongehoorzaam waren geweest, toen het geduld van God wachtte in de dagen van Noach, terwijl de ark werd gebouwd, waarin weinigen, namelijk acht zielen, veilig door het water heen werden gevoerd.

De bijbel gebruikt het woord 'ziel' nog op vele andere manieren. Genesis 9:5 zegt:

quote:

Ik [zal] uw bloed van uw zielen terugeisen.

Hier wordt van de ziel gezegd dat ze bloed heeft.

In Exodus 12:16 staat:

quote:

Slechts wat iedere ziel nodig heeft om te eten, alleen dat mag voor u worden gedaan.

In dit geval wordt er van de ziel gezegd dat ze eet.

Deuteronomium 24:7 spreekt over een man die ’een ziel van zijn broeders ontvoert’. Het was beslist niet een onsterfelijke ziel die werd ontvoerd.

Psalm 119:28 zegt:

quote:

Mijn ziel is slapeloos geweest van droefheid.

De ziel kan dus zelfs wakker liggen en de slaap niet kunnen vatten.

De bijbel toont absoluut aan dat de ziel sterfelijk is:
Leviticus 7:20:

quote:

Die ziel moet van zijn volk worden afgesneden

Numeri 6:6:

quote:

Hij [mag] niet bij enige dode ziel komen

Jozua 2:14:

quote:

Onze ziel dient te sterven

Handelingen 3:23:

quote:

Elke ziel die niet naar die Profeet luistert, zal volledig worden verdelgd

Openbaring 16:3:

quote:

Elke levende ziel stierf.

Ez. 18:

quote:

4 Ziet! Alle zielen - mij behoren ze toe. Zoals de ziel van de vader zo eveneens de ziel van de zoon — mij behoren ze toe. De ziel die zondigt, díé zal sterven.

En ik heb hem al zovaak aangehaald, maar het blijft een meesterlijke tekst:
Prediker 9

quote:

5 Want de levenden zijn zich ervan bewust dat zij zullen sterven; maar wat de doden betreft, zij zijn zich van helemaal niets bewust, ook hebben zij geen loon meer, want de gedachtenis aan hen is vergeten.

Het is niet ingewikkelder dan dit.


Nog een laatste gedachte:

quote:

Gen 3
19 In het zweet van uw aangezicht zult gij brood eten, totdat gij tot de aardbodem terugkeert, want daaruit werdt gij genomen. Want stof zijt gij en tot stof zult gij terugkeren.

Merk hieruit ook nog op dat de mens niet zou teruggaan naar de hemel of naar een hel of ergens anders heen of zou doorleven op een andere wijze, maar hij zou slechts weer stof worden, meer niet.

De conclusie van al deze teksten is dus dat de ziel een wezen of schepsel zelf voorstelt, hetzij mens of dier, en deze zijn sterfelijk er is geen onafscheidelijk deel dat voortleeft na het sterven. Bij de dood vergaan iemands gedachten en zijn levenskracht verdwijnt, slechts een dood lichaam blijft over. Er blijft niets achter en er is geen onsterfelijk deel. De mens IS een ziel en de ziel kan dood.

En er zijn dus niet een paar teksten waar ne'fesj of psu'che in verband worden gebracht met sterfelijk menselijk of dierlijk leven, maar vele honderden. Ook hierover is eindeloos meer te vertellen maar ik denk dat ik het voorlopig hierbij laat. Ik hoop dat het de zaken wat verduidelijkt .

[ Bericht 2% gewijzigd door STORMSEEKER op 13-06-2009 13:09:19 ]