Bij mij doet de recensie van Milow het ook:
quote:
Milow is saaier dan vissen
Duffe knuffelbelg droomt over rock-'n-roll
Er zijn bands die als toegift een paar nummers akoestisch spelen. Even ontladen. Dat is vaak saai, zeker in een grote zaal, maar dat geeft niet. Het dient een hoger doel: het slotnummer met vol geluid komt dan dubbel zo hard aan. Een optreden van Milow klinkt van begin tot eind als een opwarmertje voor het echte werk. Maar Milow wil vast geen voorprogramma voor Volbeat zijn. En al helemaal geen achtergrondmuziekje tijdens de Pinkpoplunch.
Milow, Pinkpop Mainstage, zondag 31 mei 2009
MUZIEK
Krezip voor Depeche Mode is niet bepaald een eerlijke ruil. Maar Krezip en Milow gaan dan weer best samen. De Belg Jonathan Vandenbroeck brak dit jaar door in Nederland dankzij een cover van 50 Cent's Ayo Technology, vervolgens met eigen liedje You Don't Know. Milows folkpopliedjes zullen van geen enkele radiozender geweerd worden.
PLUS
Verstand van aanstekelijke melodieën heeft hij. En een lief gezicht. Er zijn duidelijk mensen die van Milows muziek de behoefte krijgen elkaar te omhelzen.
MIN
Milow is een dromer. Hij droomt dat hij een rock-'n-roll-ster is. Dat hij naar Canada emigreert, daar Neil Young ontmoet en doorbreekt in de Verenigde Staten. Alle verkooprecords zullen gebroken worden en zelfs Neil zelf zal genieten van zijn liedjes. Milow gelooft eigenlijk zelf nog niet dat zijn droom langzaam begint uit te komen. Pinkpop, daar keek Jonathan als kleine jongen op tv al naar. Ondergetekende begrijpt daar ook niets van. Noem het de X-factor, noem het een uniek talent: Milow heeft het niet. Geen uitstraling, geen bijzondere stem, geen rauw randje. Geen spannende band achter zich (Michiel Veenstra op contrabas! Sorry Michiel, woensdagavond salsa-avond, meisje als vocale ondersteuning). Na anderhalf nummer zijn zelfs de gretige fotografen vooraan op hem uitgekeken. Ze wenden zich massaal tot een enthousiaste fan, die alles woordelijk meezingt. De zwoele hiphoptrack Ayo Technology verandert hij in seksloze folkpopsong met de swagger van een banaan. Live wordt dat ook nog eens uitgerekt tot een minuut of zeven, gevoelstijd een kwartier. Het lijkt op een jam, maar in feite gebeurt er helemaal niets. Alleen maar voorspelbare ingehouden gitaarlikjes en laffe toetsen. We kunnen niet allemaal Bruce Springsteen zijn, maar zo nietszeggend als Milow is het andere uiterste.
CONCLUSIE
Milow, de Vlaamse eenmans-Racoon, is saaier dan Jack Johnson en Gavin DeGraw bij elkaar. Saaier dan vissen in vissenkom. 50 Cent schept misschien wat te veel op met die negen kogelgaten in zijn lijf, Milow kan er best een paar gebruiken. Nee, nee, dat bedoel ik niet zo, dat floepte eruit. Echt. Milow is een lieve jongen, een vriendelijke en dankbare jonge knaap, die je met de beste wil van de wereld niets kwaads toe kunt wensen. Maar je hoopt zo voor die jongen dat hij eens echt iets meemaakt, dat hij ooit op een kern stuit. Iets wat de moeite waard is en waar hij vol vuur over kan vertellen. Milows pijn lijkt nu te bestaan uit het ontbreken ervan.
CIJFER
4
http://3voor12.vpro.nl/3voor12/festivals/news/full.jsp?portal=2534202&event=41826093&news=42039752&type=-1