UIO's & Costa's grote dobbelsteenavontuur #3: Het verslag!

quote:

Op dinsdag 19 mei 2009 23:25 schreef on_air het volgende:

[..]

Je zou het eens door moeten trekken in de AH. Bij alles dobbelen.

Zou mooi zijn als het meisje achter de kassa dat ook doet

U wilt betalen?
even = contant
oneven = pinnen

quote:

Op dinsdag 19 mei 2009 23:25 schreef on_air het volgende:
Bij alles dobbelen.

Even: Bij de mooie jongedame met wie ik thee zit te drinken / een film zit te kijken maak ik geen avances.
Oneven: Bij de mooie jongedame met wie ik thee zit te drinken / een film zit te kijken maak ik wel avances.

Wat een leuke verslagen en filmpjes! Sowieso was het idee al geniaal! Ik ga het zeker onthouden voor volgend jaar, voor dit jaar staan alle reisjes al vast...

Trouwens, wat betreft dat beginfilmpje waar jullie op de wereldbol laten zien waar jullie naar toe gaan, kan iedereen zoiets maken of is dat heel ingewikkeld? Lijkt me wel een leuk begin voor mijn filmmateriaal van mijn afgelopen reis naar India en Bhutan!

Costadibalkoni is de man van de filmpjes. Volgens mij zei hij dat het niet vreselijk moeilijk was. Maar goed, ik weet daar dus niets vanaf.

quote:

Op dinsdag 19 mei 2009 18:09 schreef Ripley het volgende:
Ga je mee eten met UIO en Costa, Isa?

Ja super, maar moet ik dan nog een keer de vakantiefoto's zien?

quote:

Op woensdag 20 mei 2009 15:08 schreef Isabeau het volgende:

[..]

Ja super, maar moet ik dan nog een keer de vakantiefoto's zien?

Ik mocht van UIO niet praten totdat ik braaf naar het filmpje had gekeken

quote:

Op woensdag 20 mei 2009 15:09 schreef Ripley het volgende:
Ik mocht van UIO niet praten totdat ik braaf naar het filmpje had gekeken

Hier, een knuffel:

quote:

Op woensdag 20 mei 2009 15:08 schreef Isabeau het volgende:
Ja super, maar moet ik dan nog een keer de vakantiefoto's zien?

Nee hoor.

quote:

Op woensdag 20 mei 2009 15:09 schreef Ripley het volgende:
Ik mocht van UIO niet praten totdat ik braaf naar het filmpje had gekeken

Leer mij jou kennen. De hele tijd door blijven praten en dan achteraf vragen waarom wat gedaan werd. Terwijl het allemaal netjes uitgelegd werd in het filmpje.

quote:

Op woensdag 20 mei 2009 12:53 schreef myxomatosekonijn het volgende:
Wat een leuke verslagen en filmpjes! Sowieso was het idee al geniaal! Ik ga het zeker onthouden voor volgend jaar, voor dit jaar staan alle reisjes al vast...

Trouwens, wat betreft dat beginfilmpje waar jullie op de wereldbol laten zien waar jullie naar toe gaan, kan iedereen zoiets maken of is dat heel ingewikkeld? Lijkt me wel een leuk begin voor mijn filmmateriaal van mijn afgelopen reis naar India en Bhutan!

Thx...ennuh dat zijn allemaal standaard effecten in iMovie op de Mac. Kortom, als je nog geen Mac hebt, tijd om er eentje te kopen.

Zo, weer even een filmpje gemaakt, voor dag 4 in Nimes . Helaas met een kleine onbedoelde close-up toen UIO mij opeens moeilijke vragen ging stellen.


Bekijk deze YouTube-video


Ennuh nog even over dat eten en de foto's opnieuw bekijken. Ik heb de diaprojector al klaarstaan om mee te nemen hoor, nu alleen nog een beetje leuk restaurant met een flinke witte muur zoeken

quote:

Op woensdag 20 mei 2009 18:52 schreef costadibalkoni het volgende:
Zo, weer even een filmpje gemaakt, voor dag 4 in Nimes . Helaas met een kleine onbedoelde close-up toen UIO mij opeens moeilijke vragen ging stellen.


Bekijk deze YouTube-video


Ennuh nog even over dat eten en de foto's opnieuw bekijken. Ik heb de diaprojector al klaarstaan om mee te nemen hoor, nu alleen nog een beetje leuk restaurant met een flinke witte muur zoeken

Dat alarm!

"we hebben bijna alle weblog opties al gedaan..."

quote:

Op woensdag 20 mei 2009 19:10 schreef qu63 het volgende:
Dat alarm!

Whehehe.

Costa voert nu alleen wel de druk op om het stuk over Nîmes te schrijven. Doe ik morgen wel.

Woensdag 6 mei; Nîmes – Ayres

Zoals gebruikelijk ben ik als eerste wakker. Na een snelle douche ga ik naar buiten. Op een meter of 50 van het hotel zit een winkeltje waar ze ook internettoegang aanbieden. Jullie hebben het resultaat met het AZERTY-toetsenbord kunnen lezen. Op de weg terug naar het hotel belt Costa me. Hij is ook klaar voor het ontbijt.

Op het pleintje waar we de avond ervoor hebben gezeten zit ook een Salon de Thé. Daar dobbelen we een ontbijt met een viennoiserie. Deze ochtend hebben we de tijd om Nîmes te bekijken. Volgens de dobbelworp van de Vlaamse moeten we eerst naar Le Jardin de la Fontaine. Dat zit niet ver van waar we op dat moment zijn.



De tuinen beginnen hier bij de fontein en lopen de heuvel op naar de Tour Magne, een toren uit de tijd van de Romeinen. Links, maar niet te zien op de foto zit de Tempel van Diane. We dobbelen erom of we ook nog de Tour Magne beklimmen. Even is ja, oneven is nee.






Het uitzicht over de stad is fenomenaal en gelukkig zijn we de eerste toeristen van de dag. Eenmaal beneden stroomt een bus Duitse 55-plussers binnen. Wij beginnen aan de afdaling naar het Maisson Carrée, de Romeinse tempel. Onderweg stoppen we nog om even plaats te nemen op het terras van Hotel Royal waar we een ijsthee en een appelsap dobbelen. Het Maisson Carrée valt wat tegen. Binnen krijgen we een 3D-film te zien over de helden van Nîmes met een voorspelbare uitkomst. De buitenkant van de tempel ziet er wel schitterend uit. Vanaf de tempel lopen we rechtstreeks naar het amfitheater. Het filmpje hebben jullie al gezien.




Helaas konden we het middenterrein niet bereiken. Op de laatste foto kun je de Tour Magne zien vanuit de top van het amfitheater.

Op de weg terug naar het hotel merken we dat het tijd is voor een lichte lunch. Een croque moet daar wel aan voldoen. We gaan zitten bij een lunchzaak en de kaart biedt 3 soorten croques:

1-2 Croque Monsieur (de traditionele variant)
3-4 Croque Madame (de traditionele variant met een spiegelei erop)
5-6 Croque Berger (de voor ons onbekende variant)

Costa dobbelt voor ons beiden:




De Croque Berger blijkt geen lichte kost. Bedenk een Croque Monsieur en doe daar een ferme laag bechamelsaus over. En extra kaas. En daarnaast patat met salade.

Teruglopend in de zon naar het hotel komen we langs een winkeltje met alleen maar hoofddeksels. Geen overbodige luxe, dus we gaan naar binnen. Het resultaat van de dobbelsteenactie daar, hebben jullie al kunnen zien in het filmpje van Vichy. Mocht je dat gemist hebben, wees niet getreurd: er volgen foto's.

Als we Nîmes uitrijden lees is ik in de reisgids dat ten zuiden van Nîmes meer Romeinse ruïnes te vinden zijn in het plaatsje Ambrussum. Het einddoel van de dag is Millau dat een kilometer of 100 ten westen van Nîmes ligt. De dobbelsteen beslist in het voordeel van de Romeinen:



Conclusie: Moeilijk te vinden en de omweg niet waard. We draaien de auto om en rijden weg richting het noordwesten, naar het Parc National des Cévennes en Mont Aigoual. In het plaatsje Ganges hebben we weer een keuze. Volgens de reisgids zijn er twee toeristische trekpleisters in de buurt die een omweg betekenen. De opties voor de dobbelsteen:

1-2 Direct over de Mont Aigoual en dan naar Millau.
3-4 Klein stukje om via Grotte des Demoiselles en dan over de Mont Aigoual.
5-6 Groot stuk om via Cirque de Navacelles en dan over de Mont Aigoual.

We gooien een 5 en moeten dus weer de langere omweg volgen. Hopelijk is dit wel de extra kilometers waard.

Om bij het Cirque de Navacelles te komen, moeten we door de Gorges de la Vis. Deze route alleen is al de extra kilometers waard. En op de rit zelf komen we vrijwel geen anderen tegen. Niet voor de eerste keer en zeker niet voor de laatste keer vragen we ons af wat de anderen wel weten dat wij niet weten. Kennelijk niets:



Het Cirque de Navacelles is een natuurlijke piramide in het midden van een bocht in de rivier die duizenden jaren terug een andere loop heeft genomen. Volgens de reisgids is de weg naar het noorden naar Le Vigan aan de voet van Mont Aigoual bezaaid met stenen cirkels, maar die hebben wij niet gezien.

De middag loopt al bijna ten einde en we staan in Le Vigan voor de keuze. Hier iets zoeken om te overnachten (1-3), of aan de andere kant van de berg (4-6).



Dit is de top van Mont Aigoual. Dit is tevens de hoed uit Nîmes. En ik wijs naar Amsterdam.
En dit is Costa die zich vermaakt in de sneeuw:



We rijden de berg af aan de noordzijde. Rond een uur of zes rijden we het dal van rivier de Jonte in. Daar worden we opgehouden:




Meyrueis, de volgende plaats van enige omvang, is maar een paar kilometer verderop. We hebben dus de tijd. Tevens is het een goed moment om de dobbelsteen te laten beslissen het hoeveelste bord naar een hotel / chambre d'hote / auberge we gaan volgen. Ik gooi een 1. Blij toe, want we hebben geen idee hoeveel mogelijkheden we zullen tegenkomen. Vol verwachting gaan we wat bochten om, maar geen borden. En dan zien we er één!






Château d'Ayres. Tevens driesterrenhotel. Slapen in een hotel dus. Bij de receptie vragen we om een kamer met twee bedden. Alleen de suite blijkt te voldoen:




En dat voor ¤ 165 exclusief ontbijt. Dure grap van de dobbelsteen. .

Om de kosten van de overnachting enigszins te compenseren gaan we de stad in om wat te eten. Costa nummert de restaurants die hij ziet en gooit een 2. Restaurant Sully & Rennaisance, dat gerund wordt door een dame die volgens onze fantasie eind jaren '80 de plaatselijke miss-verkiezing domineerde. De volgende worp bepaalt dat we een regionaal menu voorgeschoteld gaan krijgen. Vooraf dobbelen we beiden de salade met walnoten en Roquefort , costa's hoofdgerecht is de forel, entrecote de mijne. De prijs – kwaliteit verhouding is dik in orde. Als nagerecht heeft costa de Ile flotante (vla met slagroom en limonade) en ik het kaasplankje. Voor in totaal ongeveer ¤ 30 hebben we beiden goed gegeten en gedronken. Gelukkig is het ook al erg laat, want het dorp is uitgestorven. De bedden in het kasteel lonken.

[ Bericht 0% gewijzigd door UIO_AMS op 22-05-2009 16:35:12 ]

dat kasteel.... Keken ze niet raar om de vraag voor een kamer met 2 bedden? Zullen normaal wel alleen verliefde stelletjes en oude koppels op hun 50ste bruiloft krijgen...

quote:

Op donderdag 21 mei 2009 22:38 schreef AKnynke het volgende:
dat kasteel.... Keken ze niet raar om de vraag voor een kamer met 2 bedden? Zullen normaal wel alleen verliefde stelletjes en oude koppels op hun 50ste bruiloft krijgen...

Ik denk dat onze hoeden ons een serieus voorkomen gaven. Geen enkel probleem dus.

Le Vigan is een beetje mooi UIO? Ziet er wel naar uit. Mijn broer en zijn vriendin gaan daar namelijk 2 weken in de buurt bivakkeren !

quote:

Op donderdag 21 mei 2009 22:59 schreef Renesite het volgende:
Le Vigan is een beetje mooi UIO? Ziet er wel naar uit. Mijn broer en zijn vriendin gaan daar namelijk 2 weken in de buurt bivakkeren !

We zijn niet in Le Vigan zelf geweest. Misschien 100 meter, maar meer ook niet. Over het plaatsje zelf kunnen we dus niets zeggen. In de buurt is in ieder geval best wel wat te doen. Het Parc National des Cévennes met zijn diverse grotten en gorges, cirque de Navacelles, Nîmes ligt in de buurt, kanotochten in de Gorge du Tarn, Mont Aigoual op, Viaduct de Millau, noem het maar op.

Dit is een kant van Frankrijk die ik nog niet ken. En aangezien je rapporteert dat er geen mensen te bekennen zijn daar kan ik me er nog wel een keer aan wagen om daar op bezoek te gaan

quote:

Op donderdag 21 mei 2009 23:43 schreef Fogel het volgende:
Dit is een kant van Frankrijk die ik nog niet ken. En aangezien je rapporteert dat er geen mensen te bekennen zijn daar kan ik me er nog wel een keer aan wagen om daar op bezoek te gaan

Dat was alleen de rit naar Cirque de Navacelles. De rest wordt al een stuk toeristischer. Plus het kan ook aan de periode waarin wij gingen hebben gelegen. Echt ontoeristisch in Frankrijk kan volgens mij alleen nog in de Limousin.

Die eetzaal, prachtig.

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 13:06 schreef on_air het volgende:
Die eetzaal, prachtig.

Je loopt een dag op de zaken vooruit.

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 13:10 schreef UIO_AMS het volgende:

[..]

Je loopt een dag op de zaken vooruit.

Is het geen zaterdag?!

Okay, het laatste filmpje is ook af....het zal echter nog even duren voordat ik het post, want ik zit vanaf morgen weer een paar dagen in La Douce France .

Volgende week vrijdag ben ik weer terug, net op tijd voor Pinkpop en dan heeft UIO vast 9/9e van het verslag gepost .

Waar gaat het laatste filmpje over?

*****edit*****
Natuurlijk, de vulkaanexpeditie. Hoe kon ik dat vergeten?
*****/edit*****

En hou je er wel even rekening mee dat we ook nog op dobbeldate moeten met Ripley en Isabeau?

Veel plezier verder in La Douce France. Ik heb het verhaal van de donderdag bijna af. Ben nu in het verslag in een kaaskelder beland.

[ Bericht 22% gewijzigd door UIO_AMS op 22-05-2009 22:37:15 ]

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 19:04 schreef UIO_AMS het volgende:
Waar gaat het laatste filmpje over?
En hou je er wel even rekening mee dat we ook nog op dobbeldate moeten met Ripley en Isabeau?

Veel plezier verder in La Douce France. Ik heb het verhaal van de donderdag bijna af. Ben nu in het verslag in een kaaskelder beland.

Brrrrrr.... kun je dat kaaskelderverhaal in een spoilertje zetten? Ik ben ernstig psychisch lactose intolerant.

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 19:15 schreef Cat22 het volgende:
Brrrrrr.... kun je dat kaaskelderverhaal in een spoilertje zetten? Ik ben ernstig psychisch lactose intolerant.

Ik vrees dan het ergste voor je, want de laatste dagen van het avontuur zijn doorspekt van de kaas.

Donderdag 7 mei; Ayres – Millau – Raulhac

Gisteravond hebben we geen plek om te ontbijten gezien in Meyrueis, dus ontbijten we in het château. Het ontbijt is net zo duur als het diner van de vorige avond. .

Als we vertrekken hebben we staan we gelijk voor de keuze:

1-3 Westwaards naar Millau door de Gorges de la Jonte en langs de Grotte de Dargilan.
4-6 Noordwaards naar Millau via de Gorges du Tarn.

Een 5 beslist dat we de langere noordwaardse route volgen. In Sainte Enimie komen we bij de Tarn. Daar rijden we de brug over en beginnen de route langs de Tarn.






Uiteindelijk rijden we na een mooie rit Millau binnen. De stad zelf is niet heel bijzonder, op één heel erg interessant bouwwerk na: het Grand Viaduc du Millau. We halen belegde broodjes bij een bakker (Costa dobbelt een baguette met jambon cru en ik een ciabatta met kipkerry) en rijden naar een uitzichtpunt:



En van onderen:



Bij het uitzichtpunt eten we rustig ons broodje op en dobbelen dan. We hebben namelijk de keuze uit direct de snelweg oprijden om op tijd bij de vulkaan aan te komen (oneven), of een kleine omweg naar Roquefort om daar een kaaskelder te bezoeken. De kaasgoden zijn ons gunstig gezind. Een 2.

In Roquefort zijn 3 kaasmakers die tevens een tour door de kelder en een proeverij aanbieden:
1 en 6: Papillon
2 en 5: Société
3 en 4: Coulet

We gooien een 3 en dit ben ik in de kelder van Coulet. Ik kijk niet bijzonder vrolijk, maar dat ligt aan de kou in deze kelder:



Coulet biedt 3 soorten kaas met blauwe ader aan, die we gretig proeven. Uiteraard kopen we ook een paar stukken. Ik dobbel de iets zachtere oranje variant en Costa de iets sterkere zwarte variant.



Na het bezoek draaien we de snelweg op. We hebben nog een stuk te gaan voor we bij de vulkaan zijn en we hebben nu de kans over het viaduct te rijden.



Na 50 km over de snelweg te hebben gereden, hebben we er wel weer genoeg van. We moeten sowieso de snelweg af richting het westen om in de buurt van de vulkaan te komen. Bij Saint Geniez-d'Olt rijden we de vallei van de Lot in. Een mooie rit over landweggetjes en uiteindelijk een stuk route national doet ons in Entraygues belanden. Waar de Lot en de Truyère (waar we nog in moeten kanovaren) samenkomen, nemen we plaats op een terrasje. Het is al vijf uur en voor het donker is de top van de Plombe du Cantal bereiken, zit er niet meer in.

Terwijl Costa twee ijsthee met perziksmaak voor ons dobbelt, haal ik een boekje van m'n moeder uit m'n tas tevoorschijn. Het boekje heet Bed & Breakfasts of Character and Charm in France. Een duidelijke titel en als je moeder je iets meegeeft, moet je er ook gebruik van maken. Volgens het boekje zijn er 3 mogelijkheden op de weg naar de vulkaan:


_{onduidelijk, maar probeer maar eens een boekje open te houden en te fotograferen tegelijk}

Nr 94 Barathe (1 of 2)
Nr 95 Courbelimagne (3 of 4)
Nr 332 Vilherols (5 of 6)

Rond half zes rijden we de oprijlaan van Domaine de Courbelimagne op in Raulhac.



Een dame met een grasmaaier komt me tegemoet als ik uitgestapt ben. Ik vraag haar of ze voor ons een kamer heeft met twee bedden.
'Alleen de suite,' antwoordt ze.
Dit komt bekend voor.
Ze laat me de suite zien.


Costa in zijn torentje grenzend aan de witte kamer van de suite.


Ik op mijn bed in de blauwe kamer van de suite. Niet zichtbaar op de foto is de badkamer van de suite die in mijn torentje grenzend aan de blauwe kamer zit.

Ik bereid me voor op de schok van de prijs. Die volgt wel, maar niet vanwege de hoogte. Slechts ¤ 105, inclusief ontbijt. . Voor Château d'Ayres hebben we uiteindelijk het dubbele betaald. En deze suite is veel mooier! !

De kasteeldame vraagt ons of we ook een diner willen. Aangezien we in niemandsland zitten, is het antwoord ja. Rond 7 uur krijgen we een aperitief in de tuin. Buiten ons verblijft er alleen een ouder Frans stel met hun hond op het Domaine de Courbelimagne en met hen genieten we van het aperitief. Rond half acht vraagt de kasteelheer of wij hem willen volgen naar de eetkamer. Deze is indrukwekkend. Vanwege de verzekering van de voorwerpen die aan de muur hangen mogen we er alleen niet fotograferen. Als we hier melden dat een aantal stukken van de kasteelcollectie in het Louvre hangen, zegt dat vast wel genoeg.

Het vaste menu is overigens minstens zo indrukwekkend als de eetkamer. Een groene soep vooraf, een salade met eetbare bloemetjes en gegrilde lokale kaas daarna, gevogelte als hoofdgerecht en clafoutis (fruittaart) toe. En kaas natuurlijk.

Mijn god, jullie treffen het wel zeg. Wat geweldig, dat kasteel! En wat jammer, dat je geen foto's mocht maken..

Dat laatste hotel gaat het druk krijgen met allemaal FOK!kers!

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 21:58 schreef AKnynke het volgende:
Mijn god, jullie treffen het wel zeg. Wat geweldig, dat kasteel! En wat jammer, dat je geen foto's mocht maken..

Het eerste kasteel was geluk. Deze stond in het boekje van m'n moeder en die andere 2 uit dat boekje zagen er ook niet verkeerd uit.

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 22:08 schreef qu63 het volgende:
Dat laatste hotel gaat het druk krijgen met allemaal FOK!kers!

Knap als je het kunt vinden. Er staan geen borden langs de weg of bij de ingang van de oprijlaan. We dachten eerst dat het boekje te gedateerd was (2002) en het huis een nieuwe eigenaar had of zo.

Ontzettend aardige mensen, de eigenaars. Ze hebben het geld niet nodig en maken daarom geen reclame langs de weg, maar vinden het wel leuk als mensen willen ervaren hoe het is om in zo'n gebouw te overnachten.

En dat moois met dank aan je moeder

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 22:31 schreef Isabeau het volgende:
En dat moois met dank aan je moeder

Ze heeft er een mooi stuk kaas en een fles wijn aan overgehouden.

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 22:18 schreef UIO_AMS het volgende:
Knap als je het kunt vinden. Er staan geen borden langs de weg of bij de ingang van de oprijlaan. We dachten eerst dat het boekje te gedateerd was (2002) en het huis een nieuwe eigenaar had of zo.

Ontzettend aardige mensen, de eigenaars. Ze hebben het geld niet nodig en maken daarom geen reclame langs de weg, maar vinden het wel leuk als mensen willen ervaren hoe het is om in zo'n gebouw te overnachten.

Nou kom op, geef dat adres

*scrollt snel voorbij de kaas*

Die kastelen

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 23:04 schreef qu63 het volgende:
Nou kom op, geef dat adres

5 km voor Raulhac en 5km na Mur-de-Barrez. Of andersom als je vanuit het noorden komt. Aan de D600.

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 23:12 schreef UIO_AMS het volgende:

[..]

5 km voor Raulhac en 5km na Mur-de-Barrez. Of andersom als je vanuit het noorden komt. Aan de D600.

Hier?

Nee, stukje zuidelijker.

quote:

Op vrijdag 22 mei 2009 23:47 schreef UIO_AMS het volgende:
Nee, stukje zuidelijker.

Hier dan?

Yep.

Die eetzaal, prachtig.

quote:

Op zaterdag 23 mei 2009 02:55 schreef on_air het volgende:
Die eetzaal, prachtig.

Heel goed. Juiste moment ook.

[ Bericht 1% gewijzigd door UIO_AMS op 23-05-2009 09:40:36 ]

Deze foto het is net alsof die brug erin geplakt is

Dat kasteel. . Wow. .

quote:

Op zaterdag 23 mei 2009 07:51 schreef UIO_AMS het volgende:

[..]

Heel goed. Juiste moment ook.

Het is zo. Prachtig.

Vrijdag 8 mei; Domaine de Courbelimagne in Raulhac – Auberge de Mazayes

Wakker worden in een château heeft wel wat. Het ontbijt is inbegrepen, dus daar hoeft de dobbelsteen niet over te beslissen. Het zonnetje schijnt, dus Costa en ik gaan goedgemutst op pad. Het plan van vandaag: op naar de Plombe du Cantal en dan de kanotocht over de Truyère bij het Viaduc de Garabit, dan over de snelweg naar Clermont-Ferrand om daar de Auberge de Mazayes op te zoeken. Allemaal opties uit het eerste topic hier op FOK!.

Vanuit Courbelimagne rijden we naar Vic sur Cère waar we de weg naar de Plombe du Cantal volgen. Dan begint het te regenen. Steeds harder.



In Lioran slaan we af naar Super Lioran, waar de télépherique (gondel) naar de top van de Plombe du Cantal vertrekt. Die moeten we hebben. Ondertussen is het nog harder gaan regenen. Bij de gondel wacht ons een nare verrassing:

[Plaats voor het laatste filmpje van Costa. ]




Het skiseizoen is voorbij en het wandelseizoen is nog niet begonnen. Het dienstencentrum gaat 11 mei pas open en de gondel hervat pas per 21 mei de dienst. Juist. Tijd om de kaart te raadplegen. Deze wijst uit dat er een weg over de Puy Mary loopt. Dat is een andere hoge vulkaan in de buurt, maar dan voldoen we in ieder geval aan de dobbelsteenopdracht.

Om de weg over de Puy Mary te nemen, moeten we een stukje terugrijden. Geen punt natuurlijk, want we hebben nu eenmaal gedobbeld dat we een vulkaan in de Cantal op moeten. Om bij de weg over de Puy Mary te komen, moeten we de Col de Perthus over. De mooie route over deze col is gelukkig vrijgegeven.



In het dal drinken we wat in de lokale herberg. Het harde regenen is inmiddels overgegaan in een beetje miezeren met een doorbrekend zonnetje. Ons humeur klaart daarmee zienderogen op en we gaan weer op pad. Een paar honderd meter na de herberg staan we weer stil:



Juist. Het bereiken van een vulkaantop in de Cantal-keten is daarmee een onmogelijke opdracht van de dobbelsteen geworden.




Er zit niets anders op dan terug te rijden over de Col de Perthus en door de tunnel onder Super Lioran door de weg te vervolgen naar het Viaduc de Garabit om daar in een kano te stappen. Ondertussen begint het ook weer harder te regenen. Fijn.

In Moissac worden we opgehouden in het dorp. Vele mensen staan in de regen op het centrale plein om een monument heen. Het kwartje valt: 12.00 uur op 8 mei is dodenherdenking in Frankrijk. Na een paar minuten wuift een gendarmerie ons vriendelijk door. Het klaart weer op en de weg naar Saint Flour en het viaduct biedt mooie vergezichten op de vulkanen van de Cantal.



Een wrange ervaring om de toppen zo te zien en er niet op te kunnen. Gelukkig wordt de kanotocht zo vergezeld met een zonnetje. Tijd voor lunch!

Het restaurant waar we stoppen adverteert met een panoramisch uitzicht. De waard begeleidt ons naar een tafel aan het raam, maar iets is niet in de haak. Het ligt niet aan ons. Wij zijn er, de dobbelsteen is er. Het ligt ook niet aan het jaren '80 interieur, of het feit dat slechts 2 andere tafeltjes bezet zijn, of de slecht zittende toupet van de waard. Dan kijken we naar buiten en zien we het. Of juist niet. Geen viaduct te zien, alleen een deel van het stuwmeer. En niet het mooiste deel.

Aangezien we deze avond in het met een Bib Gourmand door Michelin gekeurmerkte restaurant eten, nemen we alleen een hoofdgerecht. Ik dobbel Chou Farci, wat mij niks zegt, en Costa een gegrilde forel. Na opzoeken blijkt Chou Farci een met vlees gevulde kool te zijn, gebakken in bacon. Het smaakt in ieder geval wel oké, maar ook net meer dan dat. Direct na het hoofdgerecht rekenen we af en vertrekken we. Na nog geen 100 meter slaan we de bocht om en daar zien we het door Eiffel ontworpen Viaduc de Garabit.



We zijn er. Nu nog een kanoverhuur vinden. We zien wel een klein haventje, maar geen kano's. We besluiten wat verderop te kijken. We volgen de route om het stuwmeer heen en na een kilometer komen we een kanoverhuur tegen. Althans, we zien een bord en de aanlegsteiger. Geen kano in velden of wegen te bekennen. We rijden maar verder. En verder. En verder. We rijden het hele stuwmeer rond en komen nog wel een mooie ruïne (Château d'Alueze) tegen, maar geen kanoverhuur.

Dit lijkt een dag te worden, waarop geen enkele eerder vastgestelde opdracht uitvoerbaar is.

Inmiddels is het een uur of 3. Er zit niets anders op dan de snelweg naar het noorden te pakken. Onderweg komen we langs de vulkanen van de Mont-Dore-keten. Wellicht hebben we daar meer geluk. Vlak na Issoire verlaten we de snelweg in westelijke richting. Borden langs de weg duiden aan dat we de kaasroute van de Auvergne volgen. Via Besse rijden we over de Col de la Sainte Robert, met prachtig uitzicht op de Puy de Sancy (met 1885 m de hoogste vulkaan in de vulkanenregio), naar het plaatsje Le Mont-Dore. Ook daar blijkt de top van de vulkaan niet bereikbaar.



Om toch maar iets positiefs mee te nemen, laten we de dobbelsteen beslissen de hoeveelste kaasboer die we nog tegenkomen gaan bezoeken. Dat blijkt de eerste te zijn, maar het bezoek ging zo snel dat we geen foto's meer hebben genomen. We liepen naar binnen, moesten een ander stel bezoekers volgen, kozen een kaas uit, rekenden af en stonden alweer buiten. De Saint Nectaire smaakt heerlijk, zoals on_air inmiddels kan beamen.

Mazayes ligt een kilometer of 30 noordelijker. Het wordt tijd om het restaurant op te zoeken. Onderweg besef ik plots dat ik de naam van het restaurant niet meer weet. . Ik stuur een sms naar wat FOK!kers die in mijn mobieltje staan. In Mazayes blijkt die actie totaal overbodig te zijn geweest. Er zijn maar 2 straten en 1 restaurant: Auberge de Mazayes. En voor alle duidelijkheid hangt het Bib Gourmand keurmerk ook nog eens naast de deur:



Een slaapplaats blijkt ook gelijk gevonden. De auberge heeft een kamer voor ons met twee bedden die we zelf nog even uit elkaar moeten schuiven. Daarnaast is het restaurant volgeboekt, tenzij je gast bent.



Die avond eten we geweldig. Ze hebben 3 vaste menu's, waarvan 1 alleen als je het 24 uur van tevoren hebt besteld. Na een snelle opfrissing nemen we plaats in de bar. De dobbelsteen wijst mij een Orangina toe en Costa een Heineken.



Eenmaal aan tafel dobbelt Costa voor ons het menu. Even is het Menu Regional á ¤ 23 en oneven het Menu Terroir á ¤ 35. Helaas dobbelt hij de goedkopere, maar die is nog 5 gangen! ! Geen geld. .

Vooraf krijgen we allebei een gebonden soep. Geen idee wat er in zit, maar het is erg lekker. Als voorgerecht dobbel ik een lokale kaas in bladerdeeg en Costa een linzensalade. Als hoofdgerecht heb ik de Coq au Vin d'Auvergne en Costa de Potée Auvergnate. Dan volgt het kaasplankje en tot slot weer Clafoutis als dessert. Of het heerlijk was? Deze foto's na het dessert zeggen alles:




Bedankt Fogel voor de dobbelsteensuggestie. .

Compleet vol en tevreden zoeken Costa en ik onze bedden weer op. De gedachten aan de onuitvoerbare dobbelsteenopdrachten zijn verdwenen. Morgen kunnen we altijd nog de Puy de Dôme op.

.

quote:

Op zaterdag 23 mei 2009 23:35 schreef k_man het volgende:
Een gelukkige hand van dobbelen (meestal dan).

Er waren niet vaak ongemakkelijke opties voor de dobbelsteen. We hebben een paar keer geluk gehad en een paar keer ook niet. Het is maar net wat je er zelf van maakt. Voor sommigen onder ons gaat dat eenvoudiger dan voor anderen.

Vette hoed U!

quote:

Op zaterdag 23 mei 2009 22:19 schreef UIO_AMS het volgende:
Vrijdag 8 mei; Domaine de Courbelimagne in Raulhac – Auberge de Mazayes

Bedankt Fogel voor de dobbelsteensuggestie. .

Blij dat deze opdracht beter was dan het epicentrum

quote:

Op zaterdag 23 mei 2009 23:51 schreef HeatWave het volgende:
Vette hoed U!

Dank je, HW. Al heb ik wel het gevoel dat we af en toe raar werden aangekeken.

quote:

Op zaterdag 23 mei 2009 23:53 schreef UIO_AMS het volgende:

[..]

Dank je, HW. Al heb ik wel het gevoel dat we af en toe raar werden aangekeken.

Like you care !

verder ook een leuk verslag uiteraard, maar dat lag teveel voor de hand .