quote:
Neen. Dat is de hemel. Waar Jezus zijn stigmata laat zien aan een jong meisje. Het gaat hier echter niet om die stigmata maar om het blauwe parkietje op zijn hoofd.
Wij hadden zo'n blauw parkietje, Jacob geheten. Het was werkelijk een heel aardig diertje en na een jaartje bij ons heel erg tam geworden. Hij mocht vrij door het huis vliegen en kwam dan altijd gezellig bij ons zitten. Het leukste vond hij het om de toetsen van mijn laptop los te trekken. Ook ons Prul was helemaal gek met hem.
Affijn, je kunt het al raden. Gisteravond viel hij letterlijk van zijn stokje. Of het nu kwam omdat hij zich helemaal vol gevreten had aan Chinees of omdat hij drie dagen terug van de Hyacinten van schoonmoeder heeft gegeten weten we niet. Een hyacint is echter wel een symbool van wedergeboorte en niets in deze wereld is toevallig.
Maar goed. Hoe moesten we dit nu de volgende morgen aan de kleine vertellen? Was hij weggevlogen terug naar zijn papa en mama in Australie (heel ver weg)? Of moesten we toch maar gewoon vertellen dat hij dood was. Na enig beraad toch maar voor het laatste gekozen. En nu mocht het Prul vandaag het kistje mooi versieren met stickertjes van het Pasen en er lekkere zachte grasjes inleggen. En toen papa terug kwam van het werk het vogeltje begraven in de tuin. Spontaan begon ze "In een groen, groen, groen, groen knollenland te zingen"
Maar papa had ook op zijn werk nog snel een plaatje van Jezus met Jacob gefotoshopped. Of gemailed gekregen, het maakt niet uit. Kijk Anne. Jacob is nu helemaal hoog in de wolken naar Jezus gevlogen. En daar is hij op zijn hoofd gaan zitten. Leuk he! Ze snapte het niet helemaal, we hadden hem immers nog net begraven. Maar goed, als een kind van 2 het al niet meer gelooft.
Dat dieren niet in de hemel zouden kunnen komen is overigens ketterse lasterij. Vele dieren hebben dappere daden verricht. Hoe vaak komt het niet voor dat een hond zijn baasje uit het water redt? Of dat een vogeltje de alarmdiensten belt als het vrouwtje onwel geworden is. En die dieren zouden dan niet in de hemel komen terwijl allerlei snoodaards met list en bedrog er wel in slagen om daar terecht te komen? Dat lijkt me alles behalve rechtvaardig.
Heb ik dat verhaal over die bijen in Kreta wel eens verteld? Waarbij een bij zichzelf uit dankbaarheid opofferde om mij van mijn pijnen te verlossen? Welnu, dat is dus ook weer een bewijs.