HELP! Weg gaan of blijven na bedonderd te zijn....

quote:

Op vrijdag 13 maart 2009 21:25 schreef justmeandmykids het volgende:

[..]

Misschien kan je daar gelijk in hebben maar mannen die mijn kinderen als een last zullen zien en het gevoel hebben ermee opgezadeld te zitten zijn bij mij sowieso niet welkom..Zou, als ik het besluit heb genomen om voor mezelf en mijn kinderen te kiezen, overigens echt geen behoefte hebben aan een man

je kunt het ook als voordeel zien.
wanneer een man kiest voor een vrouw met al kinderen is die dus ook echt gek op jou.

heb je wel een ondersteunende familie/omgeving?

maar vreemdgaan terwijl jij zwanger bent...dat is echt heel laag.

1) heb je het er al uitgebreid met hem zelf erover gehad?
2)Wat doet hij wel goed?

En heeft de TS, al gepraat met haar partner of hebben jullie geen tijd ervoor?

Alsjeblieft zeg, steek toch eens je hand in eigen boezem. Hoe denk je dat het voor je vriend is dat jij de hele op de bank het aanhankelijke vrouwtje speelt? Je komt nu ook nog over als het type ik-ben-zwanger-dus-ik-heb-geen-zin-en-jij-hebt-daar-maar-mee-te-dealen.

Ok, het is niet sjiek dat hij vreemd is gegaan, maar ik weiger te geloven dat een man zijn (zwangere) vrouw bedriegt zonder dat daar iets aan vooraf is gegaan. Uiteindelijk is het natuurlijk zijn keus geweest om het te doen, maar hij zal zeker iets tekort gekomen zijn en heeft daar bij jou niet mee terecht gekund.

In feite vind ik het neuken buiten de deur wanneer je een relatie hebt, niet meer of minder fout dan eerst de toffe tante uithangen en wanneer je buit dan binnen is je te profileren als zeikwijf. Dat is evengoed bedrog.

Maar dit terzijde.

Je moet gewoon kiezen; je blijft bij hem en praat erover of je voedt je kinderen alleen op, zo moeilijk is dat niet. Jij kon vlak achter elkaar twee kinderen baren, dan zul je ervoor zorgen ook. Welke keus je ook maakt, je zult dingen met hem moeten oplossen, want jullie hebben kinderen. Maar in vredesnaam, geef jezelf een schop onder je reet.

P.s. Zwanger zijn is zwaar? Joh...

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 20:37 schreef PanPan het volgende:
>bizar verhaal<

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 20:37 schreef PanPan het volgende:
Alsjeblieft zeg, steek toch eens je hand in eigen boezem. Hoe denk je dat het voor je vriend is dat jij de hele op de bank het aanhankelijke vrouwtje speelt? Je komt nu ook nog over als het type ik-ben-zwanger-dus-ik-heb-geen-zin-en-jij-hebt-daar-maar-mee-te-dealen.

Ok, het is niet sjiek dat hij vreemd is gegaan, maar ik weiger te geloven dat een man zijn (zwangere) vrouw bedriegt zonder dat daar iets aan vooraf is gegaan. Uiteindelijk is het natuurlijk zijn keus geweest om het te doen, maar hij zal zeker iets tekort gekomen zijn en heeft daar bij jou niet mee terecht gekund.

In feite vind ik het neuken buiten de deur wanneer je een relatie hebt, niet meer of minder fout dan eerst de toffe tante uithangen en wanneer je buit dan binnen is je te profileren als zeikwijf. Dat is evengoed bedrog.

Maar dit terzijde.

Je moet gewoon kiezen; je blijft bij hem en praat erover of je voedt je kinderen alleen op, zo moeilijk is dat niet. Jij kon vlak achter elkaar twee kinderen baren, dan zul je ervoor zorgen ook. Welke keus je ook maakt, je zult dingen met hem moeten oplossen, want jullie hebben kinderen. Maar in vredesnaam, geef jezelf een schop onder je reet.

P.s. Zwanger zijn is zwaar? Joh...

:S
Door een zwangerschap maak je zowel emotioneel als lichamelijk veranderingen door. Het heeft een enorme impact op je lichaam en bij veel vrouwen is de hormoonregeling compleet door de war gegooid. Laat staan als je in een korte tijd 2 kinderen hebt gebaard, je lichaam heeft amper de tijd gehad om zich te herstelen. Je hoort wel vaker dat moeders na de geboort van hun kind compleet van slag zijn, erg emotioneel zijn en alles veel belastender dan normaal aanvoelt en dus meer steun van buiten af nodig hebben om alles aan te kunnen. Het is niet echt bevoordelijk als je partner dan is extra vaak weg is. En hoe 'zeikerig' en huilerig de TS misschien ook was, haar partner had haar moeten steunen in plaats van laf te zijn en zijn eigen plan te trekken. De TS heeft een hele goede rede om misschien even niet de leuke gezellige vrouw te zijn. Op het moment is ze ook zeer afhankelijk van haar man, ze zit met 2 jonge koters, haar eigen lichaam wat nog niet hersteld is lekker makkelijk om als man zijnde gewoon je rug daar naar toe te keren. Echt bullshit gewoon dat het goed gepraat wordt dat het dan begrijpelijk is dat hij vreemd zou gaan. En ook al kwam hij iets te kort, hij wacht maar gewoon, wat is nou belangrijker?? Z'n snikkel of z'n zwangere vrouw en kind. Ik vind echt dat hij door deze actie laten zien dat hij geen verantwoordelijkheid kan dragen en hij zichzelf boven de TS verkiest. Als ik in deze situatie zou zitten zou ik bij mezelf na gaan wat ik aan deze man heb, je voelde je al ellendig en alleen, en hij maakt het nog net even wat ellendiger door te vertellen dat hij al 6 maanden een affaire heeft. En daarna maar een beetje zielig lopen doen, is het nu een beetje laat voor lijkt. Maar goed dit is mijn mening.

Heel erg veel sterkte met alles!!
Liefs

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 20:37 schreef PanPan het volgende:
Alsjeblieft zeg, steek toch eens je hand in eigen boezem. Hoe denk je dat het voor je vriend is dat jij de hele op de bank het aanhankelijke vrouwtje speelt? Je komt nu ook nog over als het type ik-ben-zwanger-dus-ik-heb-geen-zin-en-jij-hebt-daar-maar-mee-te-dealen.

Ok, het is niet sjiek dat hij vreemd is gegaan, maar ik weiger te geloven dat een man zijn (zwangere) vrouw bedriegt zonder dat daar iets aan vooraf is gegaan. Uiteindelijk is het natuurlijk zijn keus geweest om het te doen, maar hij zal zeker iets tekort gekomen zijn en heeft daar bij jou niet mee terecht gekund.

In feite vind ik het neuken buiten de deur wanneer je een relatie hebt, niet meer of minder fout dan eerst de toffe tante uithangen en wanneer je buit dan binnen is je te profileren als zeikwijf. Dat is evengoed bedrog.

Maar dit terzijde.

Je moet gewoon kiezen; je blijft bij hem en praat erover of je voedt je kinderen alleen op, zo moeilijk is dat niet. Jij kon vlak achter elkaar twee kinderen baren, dan zul je ervoor zorgen ook. Welke keus je ook maakt, je zult dingen met hem moeten oplossen, want jullie hebben kinderen. Maar in vredesnaam, geef jezelf een schop onder je reet.

P.s. Zwanger zijn is zwaar? Joh...

Eens kijken hoe jij je voelt als jouw vrouw kanker krijgt. Kijken of je je vrouw nog steeds een "zeikwijf" zal noemen.
Sommige zwangerschappen zijn zwaar. Heel zwaar. Kun jij je met je beperkte inbeeldingsvermogen natuurlijk niet veel bij voorstellen.

Ik zeg, punt 1 is de kinderen op een normale manier opvoeden, ook al moet je jezelf dan wegcijferen. Maar waarschijnlijk wordt je relatie em niet meer en worden jullie kinderen tokkies.

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 20:37 schreef PanPan het volgende:
Verhaal

Lol Come on

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 22:31 schreef witte_fantasie het volgende:

[..]

Eens kijken hoe jij je voelt als jouw vrouw kanker krijgt. Kijken of je je vrouw nog steeds een "zeikwijf" zal noemen.
Sommige zwangerschappen zijn zwaar. Heel zwaar. Kun jij je met je beperkte inbeeldingsvermogen natuurlijk niet veel bij voorstellen.

Met mij zijn er miljoenen vrouwen die alleen hun kinderen opvoeden en daarnaast nog een loodzware zwangerschap moeten uitzitten. Ik laat me alleen niet bedonderen, ik interesseer me namelijk voor wat er in het hoofd van mijn partner omgaat.

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 23:45 schreef PanPan het volgende:

[..]



Met mij zijn er miljoenen vrouwen die alleen hun kinderen opvoeden en daarnaast nog een loodzware zwangerschap moeten uitzitten. Ik laat me alleen niet bedonderen, ik interesseer me namelijk voor wat er in het hoofd van mijn partner omgaat.

"Je zit al maanden zwanger te wezen op de bank van mijn kind en je hebt helemaal geen oog meer voor me, huil, huil Dus ik kan nu niks anders doen dan mijn lul achterna lopen en je 6 maanden lang voorliegen"

Als dat in mijn partners hoofd omgaat dan kan ie opzouten

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 20:04 schreef justmeandmykids het volgende:

[..]

We doen iedere dag een poging om met elkaar te praten maar ik zit zo vol woede dat ik het niet kan opbrengen om normaal te communiceren met hem. We hebben dus besloten dat hij voorlopig maar naar zn moeder gaat. Behalve dat t misschien even goed is voor ons, wil ik dat ook omwille van de kinderen. Zij hebben niks aan schreeuwende ouders, nu hou ik me in voor de kinderen maar dat lukt bijna niet meer..Denk dat dit even het beste is, ook dat we even los van elkaar kunnen nadenken over hoe nu verder (al ligt t in mijn handen hoor..)

Jij kan niet normaal communiceren met hem en hij moet naar zijn moeder? jij hebt een probleem, dus moet hij maar schuiven?
En voor schreeuwende ouders, zijn nog altijd 2 partijen nodig. Ik dacht trouwens dat hij heel veel huilde omdat hij spijt heeft, schijnbaar jaag je hem zo ver op de kast, dat hij gaat terugschreeuwen.
Als je echt aan je kinderen dacht, doe je er alles voor om weer een gezin te vormen.
Je kom egocentrisch bij mij over

[ Bericht 5% gewijzigd door THEFXR op 21-03-2009 00:06:03 ]

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 22:31 schreef witte_fantasie het volgende:

[..]

Eens kijken hoe jij je voelt als jouw vrouw kanker krijgt. Kijken of je je vrouw nog steeds een "zeikwijf" zal noemen.
Sommige zwangerschappen zijn zwaar. Heel zwaar. Kun jij je met je beperkte inbeeldingsvermogen natuurlijk niet veel bij voorstellen.

Rot op, kanker heeft niks met dit topic te maken, bekende verhaal van appels en peren.
zwanger zijn zal best zwaar zijn, maar loopt het niet te vergelijken/promoten met een ziekte.
Je trapt echt op de ziel van mensen die echt kanker hebben om het met zwangerschap te vergelijken.

quote:

Op vrijdag 20 maart 2009 20:04 schreef justmeandmykids het volgende:

[..]

We doen iedere dag een poging om met elkaar te praten maar ik zit zo vol woede dat ik het niet kan opbrengen om normaal te communiceren met hem. We hebben dus besloten dat hij voorlopig maar naar zn moeder gaat. Behalve dat t misschien even goed is voor ons, wil ik dat ook omwille van de kinderen. Zij hebben niks aan schreeuwende ouders, nu hou ik me in voor de kinderen maar dat lukt bijna niet meer..Denk dat dit even het beste is, ook dat we even los van elkaar kunnen nadenken over hoe nu verder (al ligt t in mijn handen hoor..)

Uit ervaring kan ik je vertellen dat dit gevoel echt niet zomaar weg is als hij belooft trouw te zijn. En daar worden dus je kinderen de dupe van. Sommige mannen hebben geen reden nodig om vreemd te gaan. Dat zit gewoon in sommige mannen. Als ze dit meer dan 1 keer gedaan hebben, zullen ze dit altijd blijven doen. Als er straks weer "sleur" is en alles loopt weer in het dagelijks ritme, zal hij weer iets "missen". Het is niet zozeer het vreemd gaan op zich, maar meer de spanning omdat het "niet mag".

Wel vind ik ( ik heb iets soortgelijks meegemaakt), dat je altijd je eigen keus in het leven maakt. Je zat er met je neus bovenop. Ik verwijt mijn ex niets; hij is nou eenmaal zo, het is op den duur sterker dan zijn nuchtere verstand, ik verwijt mezelf wel dat ik het zover heb laten komen (dus eerst een kind op de wereld heb gezet voordat mijn ogen open gingen).

Waar ik verbaasd over ben is jouw vraag welke man jou nou nog zou willen, met 2 kinderen.... daar gaat het toch helemaal niet om? Het gaat hier om je eigenwaarde, je zelfrespect; je kinderen........ je blijft toch niet bij hem uit angst dat je misschien alleen bent straks? Misschien kun je straks veel beter met elkaar omgaan als je uit elkaar gaat (dan is er minder pijn en kan zijn gedrag jou minder kwetsen) en dat is veel beter voor de kinderen dan maar min of meer verplicht bij elkaar blijven. Jouw woede en verdriet draag je dagelijks mee en kun je niet verbergen voor je kinderen (ook al denk je van wel, zij voelen dat haarscherp aan).

Ik had naar mijn kind toe nooit met zoveel respect over haar vader kunnen praten als ik bij hem gebleven was, want mijn woede was te groot. Dan was zij ws door mijn pijn en verdriet haar vader gaan haten, terwijl zij (en de liefde voor haar vader en haar band met hem) los staat van de dingen die gebeurt zijn.

quote:

Op zaterdag 21 maart 2009 00:20 schreef childintime het volgende:

[..]

Sommige mannen hebben geen reden nodig om vreemd te gaan. Dat zit gewoon in sommige mannen. Als ze dit meer dan 1 keer gedaan hebben, zullen ze dit altijd blijven doen. Als er straks weer "sleur" is en alles loopt weer in het dagelijks ritme, zal hij weer iets "missen". Het is niet zozeer het vreemd gaan op zich, maar meer de spanning omdat het "niet mag".

Als dit klopt, dan houdt hij nog wel van de TS, en was het gewoon lust, een lust die schijnbaar de TS niet kon bevredigen vanwege haar zwangerschap of andere reden.

quote:

Op zaterdag 21 maart 2009 00:20 schreef childintime het volgende:

[..]

goed verhaal

Weg met het zelfmedelijden, wil ik maar zeggen.

8 dagen sinds de OP.. Hoe gaat het nu? Ben je al toe aan het maken van een keuze?

quote:

Op zaterdag 21 maart 2009 16:43 schreef Nijns het volgende:
8 dagen sinds de OP.. Hoe gaat het nu? Ben je al toe aan het maken van een keuze?

Het is erg simpel, de TS weet al precies wat ze gaat doen,nl de relatie beëindigen, alleen houdt ze dit nog geheim.
Ze zoekt medestanders/meepraters voor haar beslissing. Geluiden dat ze ook zelf er aan wat moet doen, wil mevrouw niet horen.
kijk maar naar haar nickname "justmeandmykids" eerst haarzelf voorop dan pas de kinderen.
TS heeft nooit de klick gemaakt van IK, naar de Wij vorm.
oftewel in gezinsvorm/wijvorm denken.

Dumpen, dit is geen vent maar een onvolwassen knulletje.

TS, hoe oud is je partner eigenlijk? (ik ga niet zeuren over leeftijden, maar gewoon voor het beeld)

TS, doet hij sinds het is uitgekomen wel zijn best om je vertrouwen terug te winnen? Dat mis ik namelijk in je verhaal, en dat lijkt dus veelzeggend. En hoe was hij de eerste keer dat het uitkwam?

Zoals je zelf al zei: je bent een volwassen vrouw met een topbaan, dus ik denk dat je je keuze goed zelf kunt maken en beoordelen.

quote:

Op zaterdag 21 maart 2009 17:05 schreef THEFXR het volgende:

[..]

Het is erg simpel, de TS weet al precies wat ze gaat doen,nl de relatie beëindigen, alleen houdt ze dit nog geheim.
Ze zoekt medestanders/meepraters voor haar beslissing. Geluiden dat ze ook zelf er aan wat moet doen, wil mevrouw niet horen.
kijk maar naar haar nickname "justmeandmykids" eerst haarzelf voorop dan pas de kinderen.
TS heeft nooit de klick gemaakt van IK, naar de Wij vorm.
oftewel in gezinsvorm/wijvorm denken.

Jij hebt een rare manier van denken.

De man van TS is vreemd gegaan en dat is dom. TS heeft hem al een keer vergeven en nou deed hij het weer. De kans is dus redelijk aanwezig dat het nog een keer gebeurd.

En ja, sommige zwangerschappen kunnen zwaar zijn. Mijn schoonzus is 7 van de 9 maanden misselijk geweest, zo misselijk dat ze aan de sondevoeding moest want ze kon niks eten of het kwam er weer uit.

Ik vind de redenen die aangedragen worden voor het vreemdgaan van die gozer echt dom. Als hij iets te kort komt: waarom trekt hij zijn bek dan niet open? En hij wist toch van te voren dat hij een aantal maanden de sex kon vergeten? Hij heeft toch handjes?


En TS? Als ik jou was liet ik hem lekker bij zijn moeder.