Het OUD Estafette Topic deel 5

quote:

Op zaterdag 14 maart 2009 13:10 schreef DaviniaHR het volgende:
Mag ik vragen wanneer het volgende verhaal komt?

saffier is bezig met schrijven

Ik ben weer bijgelezen! Superposts allemaal zeg, ik ben er telkens weer van onder de indruk.

* Loena-tik- is nieuwsgierig naar Saffier haar verhaal

Ikke ook. Ben eigenlijk benieuwd naar alle verhalen die er nog gaan komen.

Vanavond
Ik heb nu 3 A4-tjes vol en ga wat schrappen, ben veel te lang van stof en zó interessant ben ik helemaal niet

haha saffier, we willen alles weten hoor! kom maar op met je dikke pil!

Wow, wat een indrukwekkende levensverhalen zijn er weer gepost!
Welke vooral door mijn hoofd blijven gaan (van de laatste paar bijdragen) zijn die van Miss_Sly en Dakota. Wow.

Bedankt stokjesdragers, voor jullie openhartige verhalen!

Heftige jeugd heb je gehad Dakota. Heel indrukwekkend om te lezen.

Het is avond

quote:

Op maandag 16 maart 2009 20:01 schreef S_oepstengel het volgende:
Het is avond

Inderdaad, kom op met dat verhaal !

Ik heb vanmiddag 4 uur in het zh gezeten voor een gesprekje van een kwartier in totaal, ben echt gesloopt.
Ik heb dus geen puf om dat ding in te korten en laat jullie niet langer wachten...

Hallo, ik ben Saffier ben getrouwd met M, heb een zoon Tobias en lees sinds 2000 mee op Fok! Heb lange tijd niet geweten hoe ik me aan moest melden en heb dat uitgevist toen Danyel van Phluphy was geboren. Die gebeurtenis greep mij zo aan dat ik iets wilde doen, iets van me wilde laten horen. Toen ik zwanger was van Tobias ben ik pas actief mee gaan posten en pas de laatste paar maanden nog weer meer en dan lang niet alle topics. Ik lees ze ook niet meer allemaal, het is gewoon te veel . Buiten [OUD] kom ik zo weinig mogelijk, niet omdat het eng is maar omdat ik er simpelweg geen tijd voor wil maken .

Na de 4 jaar hel op de middelbare heb ik mijn ouders ervan kunnen overtuigen dat ik een beroepsopleiding wilde gaan doen en niet nog 2 jaar terug om weer getreiterd te worden. 4 jaar 63 tegen 1 vond ik meer dan genoeg. 2 meiden deden normaal tegen me, maar dat hielp niets tegen het pesten.
Het heeft me wel getekend. Ben onzeker en vreemden privé ontmoeten vind ik een crime. Naar een meet, groot of klein blijft elke keer weer een overwinning, ben altijd bang dat er over me gekletst wordt of dat ik raar aangekeken word of er toch eigenlijk helemaal niet bij hoor, het buitenbeentje ben. Moet altijd knokken voor een plekje 'erbij' en heb snel het idee dat ik me opdring bij anderen. Heb ik wel de juiste kleding aan, praat ik niet te hard enz, enz.
De meest beroerde opmerking mbt het pestgebeuren was wel ‘Oh, maar jij láát je dus pesten’

Gelukkig is het dan bijna altijd gezellig en doet er niemand raar tegen me, maar dat kost me heel wat zenuwen, bloed zweet en tranen, soms letterlijk. Ik kan (hierdoor?) absoluut niet tegen onrecht, ruzie, geweld, oneerlijkheid en dergelijke en pik sfeertjes feilloos op. Is de sfeer niet goed ben ik zo snel mogelijk weg. Confrontaties ga ik uit de weg.

Na de middelbare ben ik dus een opleiding gaan volgen. Ik was nog 15 toen ik mijn diploma kreeg en mijn ouders vonden me eigenlijk te jong voor een vervolgopleiding die zo ver weg zat, de HAVO vonden ze een beter idee, ik duidelijk niet. De tijd van mijn leven heb ik er gehad in Schoonhoven, leuke klassen, leuke leraren en een geweldige opleiding; ik ben goudsmid mooiste vak wat er is.
Het eerste jaar kon je nog meerdere kanten op zoals de uurwerktechniek in, leuk me ook leuk maar het creatieve van het goudsmeden vond ik een stuk leuker. Ik heb nog een klok gemaakt in de 1e die helaas niet loopt, wie weet kan ik een keer meeten met Swets en kan dat ding na 10 jaar eindelijk eens de tijd aan gaan geven

Toen ik 16 was en ik met een vriendin uitging kwamen we altijd in hetzelfde café, lachen want ik dronk alleen cola . Daar heb ik M. ontmoet. Hij hoorde bij een grote vriendenclub waar wij er ook een heel stel van kenden en gingen met zijn allen uit. Een half jaar later kregen we verkering
M. was toen nog dienstplichtig en later beroepsmilitair en omdat mijn halve familie beroeps is of was zat het vrijwel meteen goed, hij is nooit meer weggegaan We hebben een maand of 2 verkering en ik krijg de ziekte van Pfeiffer, zo besmettelijk als wat en we mogen dus niet zoenen leuk hoor, net verkering en niet zoenen .
Ik ga een half jaar slapen ( ) en blijf zitten op school. Mijn vader wordt tegelijk ziek met mij en blijkt depressief te zijn. Het kost hem (en ons) 15 jaar knokken en is nu weer een heel eind op weg.

Een stel ouderwetse ouders bij mij thuis zorgde ervoor dat bij elkaar slapen not done was. Na 3 of 4 jaar verkering gingen M's ouders uit elkaar. Eén groot drama was dat. Ik had bij wijze van spreke nog nooit van ruzie gehoord en kwam daar binnen in een gezin wat altijd ruzie had óf niet met elkaar sprak, héél gezellig dus.
De scheiding probeerden ze over ons hoofd heen uit te vechten, gelukkig stonden mijn ouders altijd voor ons klaar en grepen in. Maar toen... na 4 jaar verkering en net gescheiden ouders wie nog steeds enorme partij ruzie maakten kreeg M. te horen dat hij op uitzending moest. Als extra man erbij, dus in plaats dat we dat een half jaar vooruit wisten kregen we dat anderhalve maand van te voren te horen slik, een half jaar duurt lang dan! We mochten wel ineens af en toe bij elkaar blijven slapen toen . M ging dus naar Bosnië, weg van het gezeik met zijn ouders, we konden geen betere timing hebben, hij ging oorlogje spelen. En ik ging mijn stagejaar van school in.
Hele spannende tijd was dat van lange brieven schrijven en er geen een terug ontvangen :’) en korte telefoontjes op zondagmiddag Hij in oorlog in Bosnië, en ik in de oorlog tussen zijn ouders. Het liep hoog op, zo hoog dat ik huilend aan de telefoon heb gezeten met hem en hem heb gesmeekt níet op verlof naar huis te komen want de oorlog hier was groter dan de zijne, leuk hoor . Hij moest toch op verlof en na een paar dagen konden we dan wéér afscheid nemen. Ik haat afscheid nemen.

Thuiskomst was geweldig, ik moest wel heel erg wennen aan 'die jongen die terugkwam' Ik wist wie er naar Bosnië was gegaan, maar kende de jongen niet die ervan terugkwam. Hij riep meteen weer 'ik hou van je' en ik zei; 'dat weet ik even niet'. Het kwam goed 3 maanden later waren we verloofd en een jaar later van huis uit getrouwd Dat was wel wennen! Van een weekendrelatie (en nauwelijks bij elkaar slapen) waren we ineens élke dag bij elkaar We kregen een huisje een durp verderop en werden daar diep ongelukkig We konden er niet wennen, maar ja voor een huissie 'thuis' was een wachtlijst van 6 jaar
In december nog maar eens gebeld met de woningbouw dat we éch écht écht weg wilden, maar nee, wachtlijst van 6 jaar was er, we hadden pech. 2 weken later een telefoontje en weer 2 weken later de sleutel van dit huis. In 14 dagen tijd (:X) zijn we verhuisd, of eigenlijk gevlucht. Niets was nog af, maar ons bed was over, alle troep in dozen en we waren 'thuis'. Nu alweer 6 jaar hier en na 2 jaar voor een kindje proberen, dezelfde maand nog was het raak!
We hadden op dat moment heel onverwachts en tijdelijk een pleegdochter in huis en M verloor zijn baan, lekkere timing zo en dan zwanger . Pleegdochter kreeg een plekje op de opvang en we konden aan de kinderkamer beginnen. Op 1 oktober kreeg M gelukkig weer werk en op 15 oktober, 8 weken te vroeg kondigde onze zoon zich aan. Wat??!! Nu al? We hebben nog niet eens een naam!! Ik moet maandag werken!! Er wordt verbouwd thuis en de kinderkamer is nog niet compleet geleverd .
Ach, niets loopt hier zoals het zou moeten dus dit kon er nog wel bij. 2 weken later bedacht ik dat de naam hélemaal niet klopte en manlief een briefje mee naar huis gegeven met andere potentiële namen met eentje met stip op nummer 1. De volgende avond zouden we het erover hebben. Moet je niet de volgende óchtend al gaan bevallen natuurlijk , het eerste wat M aan me vroeg nadat Tobias op mijn borst lag was; 'Hoe gaan we hem nou noemen dan?' Tobias dus, Tobias klopte en die andere naam niet. Het is wel heel rot om je kind in het zh achter te moeten laten in de couveuse als je zelf naar huis moet, lege buik, lege armen en een leeg kamertje, ik zei het toen al, als ik mag kiezen, kies ik voor overtijd gaan.

Tobias is inmiddels 3 en een heerlijk jongetje, hier kan je er wel 10 van hebben. Een brusje laat nog even op zich wachten. Ik zei het al, hier gaat nooit iets normaal

Ik hou van creatief bezig zijn, op zo veel mogelijk manieren, ik stik van de hobby's en vind van alles leuk maar goudsmeden, glaskralen maken en fotograferen zijn naast mijn man en kind toch wel de leukste dingen. Ik wil nog wel heel graag een keer écht leren naaien dat komt vast later, als ik groot ben. Vergeet ik bijna het stuntvliegeren, veel te lang geleden al dat we dat hebben gedaan!

Alleen Tobias mag mij ’s nachts wakker maken voor dringende zaken en vooruit, M ook wel maar liever slaap ik gewoon door, heb mijn slaap veel te hard nodig.
Zijn mooiste uitspraak was wel een paar weken geleden toen we werklui over de vloer hadden ivm lekkage in de badkamer; ‘Ik ga even boven kijken of alles wel goed gaat daar!’ Ik kwam niet meer bij en de werklui boven ook niet

Ik kook graag en bak nog veel liever, hoe zoeter hoe beter, ik leef alleen al 5 jaar suikervrij, dus dat is wel een stuk minder geworden.

Ik lees alles wat los en vast zit van de melkpakken tot aftitelingen maar voor een echt boek heb ik de laatste tijd gewoon geen tijd. Voor de Harry Potter boeken máák ik tijd Oorlogsboeken vind ik verschrikkelijk, oorlogsfilms ook. Hoe hard je ook roept dat ‘Saving private Ryan’ een geweldige film is, ik kijk ‘m niet. Kan het gewoon niet.
Een echte leesstijl heb ik zelf (nog) niet. Lees te veel, geen hele maar wel halve bibliotheken uitgelezen

Ik kan me heel goed inleven in anderen en ook in hun meningen dat het soms lijkt dat ik met alle winden meewaai, maar dat is dus niet waar. Het duurt wel even voordat ik mijn mening heb gevormd, wil graag alle kanten van een verhaal kennen voordat ik iets zeg.
Kijk eerst de kat uit de boom en als ik mensen vertrouw en op mijn gemak ben kom ik pas los. Hier op Fok! reageer ik niet in alle topics maar vind het ook wel eens vervelend om de 100e te zijn die roept ‘sterkte ermee’ als alles al gezegd is, dan hou ik liever mijn mond.
Of als ik iets later lees terwijl er al 2 andere onderwerpen voorbij zijn gekomen vind ik het ook zo onzinnig om weer terug te komen ergens op.
Diepe gronden heb ik wel , mijn man kent ze, hij kent me bijna door en door. Als je mijn echte ‘diepe grond’ wil weten moet je me maar pm-en, dat zet ik niet zomaar op het net.
Ik vind het heel knap van je Moonah dat je me in die korte tijd zo snel doorzag. Ik heb zelf een neus ontwikkeld voor mensen die ‘niet echt zijn’ daar blijf ik dus uit de buurt.

Ik heb een overgevoelig gehoor, de radio staat daardoor bijna nooit aan, dat is teveel herrie. Eigenlijk is alles herrie hier thuis volgens mij Met een dove moeder was er thuis ook nooit radio aan, dan hoorde ze ons helemaal niet meer, ben dus niet met geluid op de achtergrond opgegroeid. In de auto heb ik wel bijna altijd muziek, van ABBA tot Texas en vanMarco B tot Blof en van De Kast tot Nick en Simon. Acda en de Munnik (ik ben mezelf niet of al die jaren nooit geweest en; als jij bij me weggaat mag ik dan met je mee?) en Brigitte Kaandorp (de zon schijnt op zijn blonde haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren ) schrijven geweldige teksten, daar kan ik me wel in verliezen.

Ik kan me ook verliezen in de liefde voor mijn kind en de liefde voor mijn man. Ik vind het zo’n groot wonder, uit 2 celletjes is een heel nieuw mensje ontstaan, iemand die ik mag begeleiden en opvoeden en wat is het een leuke taak! Ik geniet echt van hem en van het moederschap. Een mooiere taak is er volgens mij niet en ik hoop ook dat ik het nóg een keer mag doen
Heb me de 1e twee jaar ook (te) veel weggecijferd voor Tobias, dat is nu denk ik beter in balans.

Heeft het krijgen van een kind mijn visie op het leven veranderd was de vraag die ik kreeg van Vicky. Nee, dat denk ik niet. Ben altijd ervan overtuigd geweest dat ik mama zou worden en zodra ik zwanger was kon de hele wereld mij gestolen worden want ik kreeg een kind! Alles zou goed komen, dat is ook mijn motto wel; “Het zal wel een reden hebben dat het zo is/gaat nu.” En “If it doesn’t kill you it will make you stronger”. Dat klopt nog steeds. Ik ben zachter geworden als moeder maar ook harder, ben een haai als je aan mijn kind komt! Ik ga door het vuur voor mijn mannen Ik hoop alleen dat ik geen schoonloeder word later


Het is een idioot lange lap tekst geworden, heb het alleen op spelfouten gecontroleerd en verder niet meer nagelezen. Vond het leuk maar vooral héél moeilijk om te doen.


Ik weet nog niet aan wie ik dit stokje door wil geven en ook een vraag moet ik nog verzinnen!

[ Bericht 96% gewijzigd door Saffier op 16-03-2009 21:15:11 ]

Safiier is een wijsvingertypster

Ik heb het al gelezen

quote:

Op maandag 16 maart 2009 21:07 schreef RockabeIIa het volgende:
Safiier is een wijsvingertypster

2 wijsvingers wel he Brocka


Word deed vervelend en wilde niet meewerken

Wauw wauw wauw Saffier

Wow Saffier, wat een mooi verhaal ook!
Wanneer is M. in Bosnie geweest? En waar? Mag je ook PM-en hoor! Mijn vader is namelijk ook op uitzending geweest in Bosnie.

Ik heb je zaterdag ontmoet, en dat vond ik heel erg leuk!
Je bent een heel lief mens!

Lang, maar mooi verhaal Saffier! Die opmerking van Tobias is wel meesterlijk.

Wat leuke (lange!) bijdrage van je, Saffier! Je lijkt me een leuk mens.


Zet je binnenkort ook even een leuk plaatje bij je naam? Lijkt wat leuker dan 'this image has been deleted..'

Al vroeg een veelbewogen leven Saffier, en wat ben je er sterk uitgekomen!
^{en ik vond het heel erg leuk om je te meeten op de FOT beginnersmeet}

Saffier, na je zaterdag ontmoet te hebben en nu je bijdrage te lezen kan ik alleen maar zeggen dat ik je een heel fijn mens vind.

Mooi verhaal Saffier! En helemaal niet erg dat 't lang was Ik vorm meestal incomplete beelden van de OUDers hier, maar die van jou klopte wel een beetje, stille wateren diepe gronden enzo, en dit stukje:
Het heeft me wel getekend. Ben onzeker en vreemden privé ontmoeten vind ik een crime. Naar een meet, groot of klein blijft elke keer weer een overwinning, ben altijd bang dat er over me gekletst wordt of dat ik raar aangekeken word of er toch eigenlijk helemaal niet bij hoor, het buitenbeentje ben. Moet altijd knokken voor een plekje 'erbij' en heb snel het idee dat ik me opdring bij anderen. Dat merkte ik in jou, omdat ik het zelf ook heel erg heb, en het echt moeite kost om spontaan en gezellig te doen zonder onzekerheid te laten doorschemeren.

Leuk om je gezien te hebben ook afgelopen weekend

En ik vind het leuk dat je onze trouwringen wil maken, daar spreek ik je natuurlijk binnenkort nog over!

quote:

Op maandag 16 maart 2009 21:34 schreef flowerbox het volgende:
Wat leuke (lange!) bijdrage van je, Saffier! Je lijkt me een leuk mens.

Saffier IS een leuk mens!!!

Saffier

Saffier is straks de Fok trouwingen hofleverancier

Wat een complimentjes
Plaatje moet ik even aan M vragen die is al wel heel lang leeg ja.
Fok!'s hofleverancier spannend én heel erg leuk

Saffier, wat een mooi verhaal! En dat je meets zo eng vind joh, dat wist ik helemaal niet! Fijn dat je er was zaterdag Jullie zijn een mooi gezinnetje vind ik. Je hebt een schat van een kind, volgens mij ook een hele lieve man (ik vond 'm zo vertederend met de kindjes op de meet) en van jou wist ik al dat je leuk en lief bent

Ik geef het stokje graag door aan Reinhilde, ze heeft al 'ja' gezegd, nu moet ik alleen nog een vraag voor haar verzinnen

jeej! spannend en eng en leuk

Ja, leuk! Reinhilde...

Ik ben weer benieuwd!

Oh leuk Reinhilde Ik ben benieuwd naar de verhalen over wonen in het buitenland enzo

quote:

Op maandag 16 maart 2009 22:57 schreef Reinhilde het volgende:
jeej! spannend en eng en leuk

Ik ben benieuwd! Ben je al aan 't typen?

Ben nog niet aan het typen, ga ik morgen eens goed voor zitten.
Met koffie met slagroom.

Saffier, wat ben je toch een leuk mens. Dat wist ik al dat blijkt natuurlijk uit je posts, maar het is leuk om dit nu zo van je te lezen.

Mijn lijfspreuk is ook "alles komt goed", en tot nu toe is dat ook altijd waar gebleken. Soms duurt het even, of wordt het niet zoals we willen, maar het komt wel goed.

Ik zou graag eens wat dingen zien die je ontworpen hebt; heb je daar geen foto's van?

quote:

Op maandag 16 maart 2009 22:20 schreef Chell het volgende:
Saffier, wat een mooi verhaal! En dat je meets zo eng vind joh, dat wist ik helemaal niet! Fijn dat je er was zaterdag Jullie zijn een mooi gezinnetje vind ik. Je hebt een schat van een kind, volgens mij ook een hele lieve man (ik vond 'm zo vertederend met de kindjes op de meet) en van jou wist ik al dat je leuk en lief bent

Dat dus! Je bent een lieverd en ik werd best een beetje emo van je verhaal zo hier en daar.

En je kan prima de schijn ophouden, want ik vond jou juist, zowel op de fot-meet, als ook zaterdag, juist zo gezellig kletsend. Vond ik zo knap van je, want ik ben nooit zo goed met koetjes en kalfjes.

En nu ga ik heel snel even het hele topic lezen. Ik heb dit hele deel gewoon gemist!

Mooi Saffier.

saffier Ik vind jou zo'n lief mens, jij bent een nieuwetijdskind, ik weet het zeker
Jij bent zo iemand die ik graag beter zou leren kennen, maar te ver weg woont daarvoor, dat is jammer aan zo'n forum.
Ik herken een aantal dingen en je reactie erop (het pesten en de gevolgen daarvan)

dankjewel voor je verhaal!

Mooi verhaal Memmel, niks saai, gewoon heerlijk gelukkig!
En ik moest lachen om de Edwin ribbroek! Zo'n enorm Oh ja!!!! moment!

Vicky, mooi verhaal ook!
_{Hoewel ik een groot deel ervan al wel kende.}

En de hormonen vieren hier hoogtij hoor! Ik kan echt helemaal volschieten bij Memmel's verhaal over hoe leuk het leven toch was toen je 18 was en bij Vicky's opmerking over Amber's reactie op Disneyland.

quote:

Op dinsdag 17 maart 2009 09:00 schreef Brighteyes het volgende:

Vicky, mooi verhaal ook!
_{Hoewel ik een groot deel ervan al wel kende.}

quote:

En de hormonen vieren hier hoogtij hoor! Ik kan echt helemaal volschieten bij Memmel's verhaal over hoe leuk het leven toch was toen je 18 was en bij Vicky's opmerking over Amber's reactie op Disneyland.

Amber kijkt nog regelmatig naar de film die we gemaakt hebben en steeds vraagt ze weer, mama, wanneer gaan we weer naar Disney?
Toen we de laatste dag uit het park weggingen had ik een mega kater en heb ook wel een traantje gelaten.. wilde echt neit naar huis..

Saffier, wat een mooi verhaal!
Zoals je zelf al schrijf, alles is al gezegd, dus heb verder niets toe te voegen.
Goudsmid lijkt me een erg bijzonder en leuk beroep

Ben benieuwd naar het verhaal van Reinhilde

Saffier, wat een ontzettend mooi verhaal om te lezen. En wat moeten de eerste jaren op de middelbare school vreselijk geweest zijn. En dat terwijl je zo'n leuk mens bent en een prachtgezinnetje hebt! Anna is dolverliefd op je man hoor
En goudsmid...wauw! Ik heb ooit eens een workshop zilveren ringen maken gedaan en had vanaf dat moment niets liever gewild dan daar mijn beroep van gemaakt. Zo mooi, creatief en vooral rustig leek het me.

BE. De Edwin ribbroek...eerst veel been en dan de rest
We zaten zaterdag weer met ons oude vriendengroepje bij elkaar op de verjaardag. Mooi toch hoe iedereen is geworden tot wat hij of zij is, gewild of niet gewild, bewust of niet.

Safier, mooi verhaal en heel herkenbaar over het onzekere! Ik sluit me aan bij Ardenlyn.
Vinden mensen me niet stom of doe ik niet raar of zeg ik dingen die nergens op slaan. (of post ik geen gekke dingen...)

Ik heb alle verhalen gelezen maar het lukt me niet om op iedereen te reageren omdat ik momenteel een beetje een wrak ben en mijn concentratie te wensen overlaat.. Ik vind het supermooie, indrukwekkende, persoonlijke verhalen en het is erg leuk om iedereen een beetje beter te leren kennen!
Saffier, jouw verhaal over dat je zo onzeker bent herken ik zo goed! Heel knap dat je ondanks je onzekerheid toch naar meetings gaat!

Ik ben echt onder de indruk weer van de laatste verhalen.
Wat lopen hier toch een leuke en interessante mensen rond.

Mooi verhaal Saffier!

Werk je als goudsmid ook met zilver en dergelijke?

Wow Saffier wat een verhaal. Wat ik heel opmerkelijk naar voren vind komen is hoe goed jij jezelf blijkbaar kent. Wat vreselijk is pesten toch Ik hoop dat het mijn kind nooit overkomt maar ik hoop nog harder dat zij dat zelf nooit zullen doen. En wat fijn dat je zo'n goede keuze hebt gemaakt met die opleiding. Mooi verhaal vind ik het

[ Bericht 0% gewijzigd door snoopy op 17-03-2009 14:59:01 ]

prachtig geschreven stuk saffier

quote:

Op maandag 16 maart 2009 20:59 schreef Saffier het volgende:
De tijd van mijn leven heb ik er gehad in Schoonhoven, leuke klassen, leuke leraren en een geweldige opleiding; ik ben goudsmid mooiste vak wat er is.
Het eerste jaar kon je nog meerdere kanten op zoals de uurwerktechniek in, leuk me ook leuk maar het creatieve van het goudsmeden vond ik een stuk leuker. Ik heb nog een klok gemaakt in de 1e die helaas niet loopt, wie weet kan ik een keer meeten met Swets en kan dat ding na 10 jaar eindelijk eens de tijd aan gaan geven

Ik heb ook nog op schoonhoven goudsmeden gevolgd in de avonduren. Maar ik ben dan weer niet creatief genoeg

Saffier !! Wat een prachtig verhaal !! En de KAST
Volgens mij heb je een prachtig beroep ! Geniet van alles meid !

Mijn opa en oma woonden in Schoonhoven en toen ik aangaf dat ik interesse had in de Zilverschool daar werd er heel afkeurend gekeken, want (jawel...) daar gebruikten ze drugs!
_{We hebben ze maar in de waan gelaten dat dat bij ons op de middelbare school natuurlijk nooit gebeurde!}

Saffier, ik vond je altijd al echt een heel lieve én oprechte vrouw en je verhaal bevestigt alleen maar dat het klopt hoe ik je al zag.

Ik herken ook het gepest worden en de sporen die dat nalaat, heel rot.
Knap dat je toch die dingen overwint!

quote:

Op maandag 16 maart 2009 20:59 schreef Saffier het volgende:
Het heeft me wel getekend. Ben onzeker en vreemden privé ontmoeten vind ik een crime. Naar een meet, groot of klein blijft elke keer weer een overwinning, ben altijd bang dat er over me gekletst wordt of dat ik raar aangekeken word of er toch eigenlijk helemaal niet bij hoor, het buitenbeentje ben. Moet altijd knokken voor een plekje 'erbij' en heb snel het idee dat ik me opdring bij anderen. Heb ik wel de juiste kleding aan, praat ik niet te hard enz, enz.

Dit stukje raakt me, zo voel(de) ik het ook vaak.

Verder een heel mooi, leuk verhaal geworden!

quote:

Op dinsdag 17 maart 2009 09:09 schreef Ardenlyn het volgende:
Wauw Saffier!! Wat herken ik veel in jouw stukjes over anderen niet gauw vertrouwen en heel erg de kat uit de boom kijken.
Ben ook gepest
"zeg ik geen rare dingen?!" enz.
Wil zo graag naar een meet maar ik durf het echt niet en ben echt een schijterd daarmee al zal je het dan niet zien.
Mijn man is ook de enige die mij echt kent.
En zo zijn er meer dingen die ik erg herkenbaar vind. heel apart en ook fijn om te lezen dat een ander dat ook heeft.
Ben beetje emo nu

Jammer dat je niet naar de meet durft. Al kan ik het me ook wel voorstellen. Ben wel heel benieuwd naar je.

Mooi Saffier!

Ben benieuwd naar Reinhilde

Ardenlyn, hier hetzelfde. Toch ben ik wel naar een meet gegaan (3 keer nu zelfs) en het is echt heel fijn! Ook al is het onwennig. Gewoon eens gaan (makkelijker gezegd dan gedaan), maar weet je? Kindjes breken het ijs wel

Saffier, goudsmit, wauw! Dat lijkt me echt heel erg leuk. Wat creatief ook! En wat romantisch, de terugkomst uit Bosnie, wat zal het moeilijk geweest zijn soms.
Heel mooi om je stuk te lezen

Naar een meet gaan ben ik ook geen held in. DAt gevoel niet opdringerig te willen zijn is ook bij mij erg sterk. Ik heb bijvoorbeeld ook altijd moeite met bellen naar vrienden en vriendinnen, alleen mijn moeder durf ik zonder meer te bellen...en schaap natuurlijk.
Naar een meet met een kindje zou ik dan misschien wel weer sneller doen. Dat breekt inderdaad het ijs en je hebt bovendien zelf iets om je mee bezig te houden als je je even ongemakkelijk voelt. Bovendien heb ik ook nu pas het gevoel dat ik er dan bij zou kunnen horen, nu ik zwanger ben.

Kindjes zijn idd prima bliksem-afleiders bij zo'n meet. Niet dat het bliksemt, maar je kan je daar heerlijk mee bezig houden als je even niet meer weet wat je ook al weer moet.
Bellen ben ik ook geen ster in.

Buuf, nu soms denk ik nog wel eens 'zal ik het maar gewoon weghalen, wat een stom stukje'.
Ik ben niet enorm gepest, zoals bijv. Saffier (van wat ik eruit opmaak) maar ik heb mijn deel zeker wel meegekregen en heb daar ook nog steeds een tikkie onzekerheid van.

Mij heeft het alleen niet lief gemaakt. Ik heb juist last van 'als ik nou maar iedereen gewoon gelijk stom vind, ongeacht wat ik van mensen weet, dan maakt het niet uit als ze mij evt. ook stom vinden'.
_{Lekkere open kijk op mensen en dingen dus. Ik wou dat ik dat nog eens kon veranderen.}

Ik ben ook niet gepest, hoor. Eerlijk gezegd snap ik niet zo goed waar het bij mij vandaan komt, maar het gevoel is echt heel erg sterk, vooral dat niet willen opdringen. Ik weet eigenlijk wel waar het vandaan komt, maar het heeft niets met pesten te maken.

Dat bellen, doe je daar iets aan, BE? schaap zegt telkens dat ik me toch moet gaan trainen om me erover heen te zetten, maar ik vind het zooo moeilijk. Eigenlijk alles wat het contact leggen van mijn kant vereist: als eerste op msn iemand aanspreken, opbellen, een gesprek beginnen...en alleen met vrienden en bekenden. Met onbekenden en zakelijk interesseert het me dan weer helemaal niets.

[ Bericht 7% gewijzigd door miss_sly op 17-03-2009 15:26:27 ]

Onzekerheid siert de mens . Is alleen jammer dat je er zelf last van moet hebben .

Maar jullie stukjes waren/ zijn ook leuk om te lezen, dus niet over gaan twijfelen hoor dames .

Ik heb het iets meer met zakelijk zelfs. Dat probeer ik altijd uit te stellen. Tot ik ineens wel een klik in mijn hoofd heb en dan doe ik het gewoon zonder centje pijn.

Bij vrienden, bijv. met mijn vriendin afspreken of ze ook gaat zwemmen, dan vind ik het makkelijker om 6 keer heen en weer te sms-en dan dat ik gewoon even bel. Hoe moeilijk is het. En ik ben echt niet verlegen ofzo.

-daar is dt topic niet voor-

Over dat bellen is wel heel herkenbaar. straks is hij/zij superdruk bezig en stoor ik die persoon voo iets onbenulligs...

msn en sms is dus echt een uitkomst voor mij. je dropt een berichtje en die persoon reageert als het hem/haar uitkomt
zo zit ik dus regelmatig tot 12uur s nachts te msn'en, maar na 22u bel je toch niet meer. maar msn dan weer wel

ik heb eigenlijk geen verschil tussen werk en privé wat dat aangaat.

toch bizar dat veel mensen met vergelijkbare dingen "worstelen"
lang leve Fok!

Wat pesten al niet kan doen he? B. heeft ook angst om te bellen, dat heb ik dan weer totaal niet. Ik vind het vooral vervelend in nieuwe groepen, dan ben ik altijd bang dat ik er niet bijhoor ofzo.
Maar, met de jaren gaat dat wel steeds beter!

Jeetje wat herkenbaar allemaal zeg! Belangst enzo en angst voor meets. Ik ben 1x in 2006 naar een meet geweest, doodeng en daarna durfde ik niet meer, terwijl ik iedereen heel aardig vond. Gek is dat he?
Iemand zei het hier ook al ik hoop echt dat Mahre nooit gepest zal worden en ook niet zal gaan pesten, vreselijk wat laat dat toch zijn sporen naar.

quote:

Op dinsdag 17 maart 2009 15:52 schreef Lenaatje het volgende:
Jeetje wat herkenbaar allemaal zeg! Belangst enzo en angst voor meets. Ik ben 1x in 2006 naar een meet geweest, doodeng en daarna durfde ik niet meer, terwijl ik iedereen heel aardig vond. Gek is dat he?
Iemand zei het hier ook al ik hoop echt dat Mahre nooit gepest zal worden en ook niet zal gaan pesten, vreselijk wat laat dat toch zijn sporen naar.

Op het kdv bij Sara zit zo'n klein etterbakje. Slaan, bijten, krabben en schelden. Ik kan dat kind wel wat doen gewoon, maar aan de andere kant bedenk ik me dan maar dat dat jochie het vast ook ergens leert en er dus op deze leeftijd zelf weinig aan kan doen. Maar die ouders, daar zou ik wel eens mee willen praten ja.

Inderdaad dat zou ik dan ook wel willen. Ik vind het niet normaal op die leeftijd hoor! Mahre is ook geen lievertje hoor, zeker niet en als ze iets doet als slaan of schoppen waar ik bij sta krijgt ze op haar kop. En ik weet dat ze op kdv er heel erg op letten en soms ook zeggen als ze heel vervelend is geweest. een beetje trekken en duwen hoort er wel bij maar bewust pesten kan echt niet. ik zeg er ook rustig tegen een ander kind wat van als niemand het doet.

Hebben wij ook al eens gedaan. We brachten Sara een keer weg toen het betreffende kind een ander kind aan het slaan was. De leidster zag het net niet, mijn man wel, mooi dat hij dat ventje er wat van gezegd heeft. Kind schrok zich lam (mijn man kan nogal boos kijken ).
Maar goed, beetje offtopic aan het gaan hier. Nou ja, deze verhalen maken ook wel dingen los natuurlijk.

Dat vind ik ook wel het mooie aan al deze verhalen: het kan veel los maken. Ieder verhaal heeft wel wat herkenning, of juist totaal niet, maar juist het roept het bewondering op, of vragen. Het laat je naar jezelf kijken ook, nu en vroeger, of naar later.

Ik vind het echt een heel mooie, waardevolle reeks.

quote:

Op dinsdag 17 maart 2009 17:33 schreef miss_sly het volgende:
Dat vind ik ook wel het mooie aan al deze verhalen: het kan veel los maken. Ieder verhaal heeft wel wat herkenning, of juist totaal niet, maar juist het roept het bewondering op, of vragen. Het laat je naar jezelf kijken ook, nu en vroeger, of naar later.

Ik vind het echt een heel mooie, waardevolle reeks.

Ik heb hier niets aan toe te voegen

Iedereen bedankt voor alle berichtjes, daar kom ik echt nog op terug, ook op de pm-etjes.
Swets wat leuk dat je Schoonhoven ook even hebt gedaan echt een gouden tijd was het ook in de avonduren.
BE mijn ouders hebben (achteraf) ook wel de vraag gekregen of ik niet compleet verslaafd van de opleiding was gekomen, scheelde dat ik gewoon thuis woonde denk ik én dat ik nooit voor drugs heb gevoeld.Ik heb zelfs nog nooit wat geprobeerd! Mijn oma sloeg ook stijl achterover toen ze die verhalen hoorde hoor Soms was het grappig om met een paar stoned klasgenoten bij kunstgeschiedenis te zitten, maar meestal was het gewoon verrekte irritant.

Saffier wat een prachtig verhaal. Mooi mens ben je!

Saffier mooi verhaal! En je bent echt wel interessant joh
Erg dat je zo gepest bent, niet te geloven toch dan andere mensen/kinderen zoiets kunnen doen
_{Voor de mensen die het over kleine pestkopjes hebben; ik was ook heel erg toen ik een dreumes/peuter was en als er nu iemand niet tegen onrecht kan ben ik het wel. Op de basisschool (en daarna) heb ik nooit meer iemand gepest, geslagen, etc. (Afgezien van een jongen die ik in zijn kruis geschopt heb toen ik in groep 3 zat )}