doet mij erg denken aan hoe mijn 2 draakjes waren, (o.a. op straat geboren, asiel en zwaar beschadigd).
dit kan echt heel erg lang gaan duren, bij de mijne rustig een jaar.
vertrouwen in mensen was compleet weg, alles wat maar even anders dan anders was, geluid buiten, geluid binnen, muziek, noem het maar op, ze schrokken zich meteen dood, doken onder bed of bank en lieten zich meteen weer een week niet zien, kwamen midden in de nacht eten als ze zeker wisten dat ik sliep.
maar om ook nog even het goede nieuws te geven; het zijn nu schootkatten die graag op bed slapen, hele gesprekken tegen mij houden, spelen en bescherming komen zoeken als het onweert.
vertrouwen komt echt wel weer, maar het duurt gewoon vreselijk lang.
het enige dat ik gedaan heb; compleet negeren, af en toe babbelen en gewoon mijn ding doen zoals ik dat altijd deed.
(moet er trouwens wel eerlijk bij zeggen dat toen ik mijn ex eruit zette, ze acuut veranderden in schootkatten, voor die tijd was het wel een ok verhouding met ze, maar vanaf dat moment waren ze niet meer bij me weg te slaan

)
Perfect paranoia is perfect awareness. Yes, I am a misfit.