Kennismaking nieuwe buren, hoe doen jullie dit?

Dat heb je in een klein dorp. Als je daar niet tegen kan moet je niet in zo'n dorp gaan wonen.
We hebben er verder geen last van en we gaan gewoon onze gang. Afgezien daarvan wonen we hier erg lekker hoor.

je kunt het het beste een beetje laten gebeuren.
ik ga in ieder geval eerst als het zo uitkomt aanbellen en me voorstellen met bv. een bouwtechnisch vraagje
(buren hebben globaal hetzelfde huis ) later ontmoeten we elkaar dan wel weer met z'n twee-en
eerst alleen gaan heeft het voordeel dat het niet gelijk op een soort visite lijkt, en dus vrijblijvender is.

quote:

Op woensdag 4 maart 2009 19:51 schreef MinderMutsig het volgende:
Onze eerste kennismaking met een van de buren was toen wij de eerste dag de deur van ons nieuwe huisje open deden en nog voor we zelfs maar even door het huis konden lopen een buurman kwam aangesneld of we wel even voor de volgende avond ¤30,- wilden neertellen voor het lidmaatschap van de buurtvereniging omdat die de dag daarna een barbecue hielden en ze konden het geld goed gebruiken.

De tweede kennismaking met een andere buurman was drie dagen later toen we behang aan het afstomen waren en de buurman ons kwam vertellen dat zulk gedrag in de buurt niet echt gewaardeerd werd op zondag.

En de derde kennismaking met het dorp was twee weken later toen de bank bezorgd werd en de oma van mijn vriend (woont aan de andere kant van het dorp) letterlijk nog geen half uur later belde dat ze gehoord had dat we een mooie grijze bank hadden gekregen.

En toen vond ik het wel prima met de buren. We zijn geen lid geworden van de buurtvereniging en ik heb me alleen aan de aangrenzende buurvrouw nog even voorgesteld. Latere nieuwe buren hebben zich overigens ook niet voorgesteld en dat de buurvrouw zwanger was daar kwamen we pas achter toen er een ooievaar in de tuin stond.

Waar is dat?? Ik zou echt zo'n spijt hebben van de verhuizing als ik dit soort dingen zou hebben....

Ik heb aan één kant buren en daar heb ik me op de verhuisdag voorgesteld toen zij 'toevallig' buiten kwamen terwijl we aan het uitladen waren. Huis meteen laten zien etc. En een paar dagen daarna samen koffie gedronken. Nu zien we elkaar vooral bij het in- en uitgaan, op verjaardagen en als ik weer eens een pakje kom ophalen bij hen. De overburen heb ik leren kennen toen ik bij hen een keer een pakje ophaalde, de rest van de buurt ken ik eigenlijk niet behalve hallo en goedendag op straat en dat vink prima zo.

Oh ja, nog één buurman, die heb ik ontmoet toen ik de halve buurt doormoest om degene te vinden die zijn auto zo asociaal geparkeerd had dat ik mijn garage niet uit kon.

Wij gaan over 3 weken verhuizen en ik denk dat wij wel even bij de directe buren aanbellen om ons voor te stellen.

Toen we daar vorige keer waren om wat maten op te nemen was ons dochtertje ziek en die heeft alles bij elkaar gegilt (galmt lekker in een leeg huis) dus toen we naar buiten liepen om snel naar huis te gaan met de kleine en het hele speeltuintje vol met ouders zaten die ons allemaal heel meelevend maar angstig aankeken, maar even gerust gaan stellen dat ze normaal niet zo gilt

De eerste kennismaking met mijn nieuwe buren was ook wel tof.
Ik had een kater van hier tot ginder en zat gaar en ongedouched in mijn badjas een beetje te fokken.

De bel beneden ging. Hoi, de nieuwe buurvrouw, sorry dat ik aanbel maar wil je misschien de deur even openmaken? Ik ben namelijk de sleutels vergeten.

Ja hoor, prima, geen probleem >>BUZZZZ<<

1 minuut later gaat mn voordeur-bel. Staat de buuf daar, of ze even over mijn balkon mag klimmen, want de balkondeur staat open bij hun en dan kan ze toch binnen.

En ik zo gaar als een kanarie van WTF okay!?

Vorige zomer hebben we het houten schot wat tussen onze balkons in staat er tussenuit gesloopt en nu lopen we gewoon te pas en te onpas bij elkaar binnen om even een biertje of koffie te doen.

Keigezellig

De andere buurman is een bekrompen zak hooi overigens

Ik zou er niet zo'n big deal van maken, en ik zou zeker niet de huizen langsgaan om aan te bellen. Je ziet elkaar vaak genoeg bij de voordeur of in de gang, dus dan maak je even een praatje. Misschien zie je elkaar zelfs al bij het verhuizen. Als het leuke mensen zijn nodig je ze eens uit voor een etentje.

Misschien is er in een dorp een andere etiquette van kracht.

Ik sluit zo snel mogelijk mn geluidsinstallatie aan om vervolgens keiharde hardcore te draaien de eerste weken. Weet ik zeker dat ze me de komende jaren met rust laten.

quote:

Op dinsdag 3 maart 2009 19:56 schreef buitenbeentje het volgende:
Gewoon aanbellen, bloemetje geven met de woorden: Hoi, wij komen naast jullie wonen en beginnen met hopelijk maar 3 weken teringherrie van het verbouwen.

We gaan volgende maand iets soortgelijks doen alleen zonder bloemetje en naar verwachting maar ander halve week herrie

Ik begin inmiddels langzaam de buren te ontmoeten.
Op een van de eerste dagen kwam ik de buurvrouw tegen en die heeft mij 3 uur aan de praat gehouden. Vanmiddag belde ze aan, omdat mijn was in de gezamelijke tuin ging en het ging regenen. Toen veel buren tegen gekomen omdat die allemaal binnen druppelde. Ik denk dat ik er van de zomer wel mee zal tegen komen (in de gezamelijke tuin)
Overigens denk ik er nog wel over na om een house-warming te doen en dan alle buren te ontmoeten.

Ik ben zelf een autistische computernerd dus tja
ik gluur alleen maar door een kier van mijn gordijn als mijn leuke overbuurvrouw naar haar werk gaat.


Maar goed, dat is toch ook het sociale verwachtingspatroon?

Uh dat was maar een grapje hoor

he he

Ik woon in een grachtenpand waarin 4 appartementen gemaakt zijn. Toen ik bezig was met verhuizen vond ik het eigenlijk een beetje vreemd dat mijn buren/huisgenoten niet even gedag kwamen zeggen. In de weken daarna heb ik een paar keer aangebeld, maar er leek nooit iemand thuis te zijn. Dus toen heb ik maar overal kaartjes in de bus gedaan met "Hoi ik ben de nieuwe bewoner, gezellig als je eens langs wilt komen voor een kop koffie, klop maar eens aan". Ook nooit iets op gehoord.

Uit het feit dat ik af en toe een huilende baby hoor en er opeens een kinderwagen in de gang staat, heb ik inmiddels geconcludeerd dat één buurstel onlangs een kindje heeft gekregen. Geen idee of het een jongetje of een meisje is, of hoe het kind heet of wat dan ook. Ik had graag een kaartje in de bus gedaan om te feliciteren, maar ik had geen flauw idee dat ze zwanger was, laat staat staan wanneer het kindje eigenlijk geboren is!

Ik spreek m'n buren dus helemaal nooit. Ik hoef echt geen beste vrienden met ze te worden, maar ik vind het echt vreemd dat je al anderhalf jaar een voordeur en gangen met elkaar deelt en dat je dan nooit een woord wisselt

Bah, wat ongezellig Merel...
Je hoeft inderdaad geen beste vrienden te worden en wat ontzettend asociaal dat men niks van zich laten horen na dat kaartje.

Ik ben de buurvrouw die iedereen vreest, ik loop gewoon naar binnen!
Wil graag zien hoe andere mensen hun huis hebben ingericht en ben altijd benieuwd wat mensen met hun huis hebben gedaan.
Of daar een vriendschap uit voort komt dat zie ik dan wel.
Hoeft niet, mag wel.

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 22:47 schreef Oblivion het volgende:
Bah, wat ongezellig Merel...
Je hoeft inderdaad geen beste vrienden te worden en wat ontzettend asociaal dat men niks van zich laten horen na dat kaartje.

Ik ben de buurvrouw die iedereen vreest, ik loop gewoon naar binnen!
Wil graag zien hoe andere mensen hun huis hebben ingericht en ben altijd benieuwd wat mensen met hun huis hebben gedaan.
Of daar een vriendschap uit voort komt dat zie ik dan wel.
Hoeft niet, mag wel.

Zo'n buurvrouw mag ik wel

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 22:47 schreef Oblivion het volgende:
Bah, wat ongezellig Merel...
Je hoeft inderdaad geen beste vrienden te worden en wat ontzettend asociaal dat men niks van zich laten horen na dat kaartje.

Ik ben de buurvrouw die iedereen vreest, ik loop gewoon naar binnen!
Wil graag zien hoe andere mensen hun huis hebben ingericht en ben altijd benieuwd wat mensen met hun huis hebben gedaan.
Of daar een vriendschap uit voort komt dat zie ik dan wel.
Hoeft niet, mag wel.

Daar ben ik ook wel heel erg benieuwd naar bij anderen.

Als ik zo over de gallerij naar mijn huisje loop en eens een blik door de ramen gooi dna zie ik echt heel veel verschillende opstellingen. Vooral ook in tegenstelling tot wat ik gedaan heb.

Maar buiten dat ik een paar buren af en toe op de gallerij of in de hal tegenkom zie ik ze eigenlijk nooit en heb ik ze ook eigenlijk nooit echt ontmoet. MOet zeggen dat ik daar zelf in het begin ook totaal niet bij stil gestaan heb.

Oblivion, dan zou je aan mij geen goeie hebben, ik hou niet van dat soort overrompelingen.
Niet dat ik je weg zou sturen hoor.

@TS: wanneer is die borrel, of is ie al geweest?

Wij hebben maar aan één kant buren (aan de andere kant woont een windmolen ). Toen we hier pas woonden zagen we de buren buiten staan en toen zijn we erheen gelopen om ons voor te stellen en een praatje te maken. Hebben goed contact met ze

Inmiddels kennen we ook onze schuinachterbuurman, die bleek namelijk onze nieuwe verzekeringsagent te zijn

O enne, als je het hier over buren hebt, wonen ze minimaal 200 meter verderop. Last van ons geklus hebben ze niet

quote:

Op woensdag 4 maart 2009 19:51 schreef MinderMutsig het volgende:
Onze eerste kennismaking met een van de buren was toen wij de eerste dag de deur van ons nieuwe huisje open deden en nog voor we zelfs maar even door het huis konden lopen een buurman kwam aangesneld of we wel even voor de volgende avond ¤30,- wilden neertellen voor het lidmaatschap van de buurtvereniging omdat die de dag daarna een barbecue hielden en ze konden het geld goed gebruiken.

De tweede kennismaking met een andere buurman was drie dagen later toen we behang aan het afstomen waren en de buurman ons kwam vertellen dat zulk gedrag in de buurt niet echt gewaardeerd werd op zondag.

En de derde kennismaking met het dorp was twee weken later toen de bank bezorgd werd en de oma van mijn vriend (woont aan de andere kant van het dorp) letterlijk nog geen half uur later belde dat ze gehoord had dat we een mooie grijze bank hadden gekregen.

En toen vond ik het wel prima met de buren. We zijn geen lid geworden van de buurtvereniging en ik heb me alleen aan de aangrenzende buurvrouw nog even voorgesteld. Latere nieuwe buren hebben zich overigens ook niet voorgesteld en dat de buurvrouw zwanger was daar kwamen we pas achter toen er een ooievaar in de tuin stond.

Ik zou 't grootste plezier met die buurt hebben denk ik .

quote:

Op zondag 8 maart 2009 09:18 schreef phluphy het volgende:
Oblivion, dan zou je aan mij geen goeie hebben, ik hou niet van dat soort overrompelingen.
Niet dat ik je weg zou sturen hoor.

Maar dat zou ik ook in de gaten hebben en niet naar binnen lopen.
Klinkt alsof ik het afdwing en dat is niet de bedoeling, sommige mensen zijn erg op hunzelf.
Ook goed! Maar ik blijf nieuwsgierig!

Ah leuk topic

Ben zelf toen ik erin kwam meteen m'n buurman tegen het lijf gelopen en me voorgesteld (wonen nog 4 man boven me). De jongen op de 3e verdieping kocht tegelijkertijd met mij z'n appartement en we zijn gezellig zo'n 10 maanden aan het verbouwen geweest.
van de overige 3 appartementen. weet ik van 2 wie er wonen, maar mijn bovenbuurman is maar een rare sociopaat die om de zoveel tijd snoeihard 'foolish games' van Jewel mee zit te zingen of Enya of Anou op zet op een volume waarvan de hele buurt mee kan genieten. Die andere jongen heb ik na 2 jaar een keer gesproken in het buurthuis bij een presentatie van de gemeente over de wijkrenovatie.
Deel dus de voordeur met 5 andere appartementen en spreek er effectief nooit iemand van en vind het wel best zo.