PDD [Autisme, Asperger en PDD-NOS] deel 14

quote:

Op zondag 1 maart 2009 13:41 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Waarom snap ik de wereld om mij heen niet? En snappen andere mensen mij wel?
En meer van dat soort vragen.

Ik begreep je verkeerd. Ik dacht dat je met vragen bedoelde vragen die anderen aan jou stellen.

Waarom je de wereld om jou heen niet snapt? Waarschijnlijk omdat je autistisch bent. Comes with the package. Snappen andere mensen jou wel? Waarschijnlijk veel mensen niet.

quote:

Op zondag 1 maart 2009 15:35 schreef Stupendous76 het volgende:
Ja en nee. Je kan een leuk salaris hebben, maar daarnaast moet je ook mensen tegenkomen die dat (willen) zien...

Eigenlijk reageer ik op sempron maar ik heb geen zin om moeite te doen om zijn post te quoten in plaats van de jouwe.

Ik denk dat je je als man meer druk moet maken over wat voor effect (het begin van) een relatie heeft op jouw uitgavepatroon dan over wat de vrouw die jij leuk vindt van jouw salaris zou vinden. Ik weet niet hoeveel andere vrouwen zo erover denken en het zal ongetwijfeld veel te maken hebben met leeftijd, maar mij maakt het niet uit hoeveel mijn vriend verdient. Maar als hij niet genoeg geld zou hebben om de huur te betalen zou dat best naar zijn

quote:

Simpel voorbeeld: maar weinigen vinden het leuk om ruzie te hebben/te vechten op straat. Sla de krant maar open en lees de tig voorvallen van afgelopen week. Waarom doen mensen dat dan toch?

Waarom huil je als je verdrietig bent? Ruzie is het directe gevolg van iemand die zich beledigd voelt en niet langer in staat is om zijn woede te beheersen. En nee, zoiets plan je niet, maar het kan je wel overkomen. En bij een vechtpartij op straat heb je ook vaak te maken met mensen die zin hebben om een relletje te schoppen. Dat begrijp ik dan weer niet, maar gelukkig is niet iedereen zo, terwijl iedereen wel eens zijn zelfbeheersing verliest.

quote:

Is trouwens ook iets wat niet zomaar zal veranderen, er zit een verschil tussen mijn verbale en performale vermogens (ik ben slimmer dan ik in woorden kan zeggen, de v/p-kloof)

Dus bij jou is je performale intelligentie hoger dan je verbale intelligentie? Bij mij is het precies andersom. En het verschil is erg groot (dit zag ik pasgeleden in een oude IQ-test van toen ik 13 was; het zal nu nog steeds wel zo zijn).

quote:

Op maandag 2 maart 2009 19:21 schreef .Ken het volgende:
Mijn huidige werkgever weet niet dat ik PDD-Nos heb, maar ze merken soms wel aan me dat ik bij nieuwe situaties wat 'problemen' vertoon (hebben ze aangegeven, en ze zeggen dat dit in de ICT niet goed is omdat je constant nieuwe situaties krijgt). Mede met wat ze aangeven over de nieuwe situaties dat dat niet helemaal kan, en dat ik PDD-Nos heb zit ik dus met een probleem.

Ja, nogal. Herkenbare situatie. Ik zou zeggen, vertel het je werkgever nu nog even niet en kijk of het mogelijk is om oplossingen te verzinnen voor de problemen waar je tegenaan loopt. Probeer een standaard manier te verzinnen waarop jij met nieuwe dingen omgaat en waardoor je toch rustig kan blijven.

quote:

Nu zit ik dus met het punt van de toekomst.. ik merk aan mijn eigen dat 32uur werken, 8 uur school een erge last op mijn schouders begint te worden. ICT is mijn lust en mn leven, ik spendeer er veel tijd privé aan (tevens omdat ik zowat nooit uit ga of iets) en ik weet er toch wel het een en ander van.

Wat zouden jullie mij aanraden om te doen? Aankaarten bij werkgever? Een arbo-achtig iets inschakelen? RIAG?

Ik zou op zijn minst een psycholoog zoeken als ik jou was. Ik weet niet of het verstandig is om je werkgever ervan op de hoogte te stellen. Misschien reageert die positief, maar de kans bestaat ook dat hij het ziet als een bevestiging dat je eigenlijk niet geschikt bent voor deze baan. Aangezien je ICT zo leuk vindt en hier mee verder wil, is dat niet echt de reactie waar je op zit te wachten.

Ik ben afgelopen maandag ontslagen, voornamelijk omdat mijn baantje nogal stressvol was en je nooit zeker weet waar je aan toe bent als je op de trein werkt, en laat ik dat nou net niet goed kunnen hebben. Mijn werkgever concludeerde dat ik toch niet geschikt was voor dit baantje en dit baantje niet voor mij. Ik kan er nog veel meer over zeggen, maar dat doe ik liever even niet. Ik heb het momenteel veel te druk om veel met dit topic bezig te zijn. Het gaat best goed nu, maar ik heb het dus erg druk.

Maar goed, ik ben dus mijn baan kwijt en ik moet binnenkort op zoek naar een nieuwe. De mensen van het uitzendbureau met wie ik gesproken heb reageerden echt super. Ze hebben er alle vertrouwen in dat ik binnenkort weer een baan heb en moedigden me aan om vooral snel weer te gaan solliciteren. Maar ik ga wel op 10 april op vakantie naar de VS en ik betwijfel dat ik voor die tijd ergens een baan gevonden heb, maar we zullen het zien.

quote:

Op dinsdag 3 maart 2009 19:16 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Dat is waar. Autisme, in welke vorm dan ook, staat in mijn ogen bijna garant voor een leven tussen wal en schip (met deze uitdrukking val ik in de herhaling). Het is een stoornis die je van buiten vrijwel niet kunt aflezen. Proberen jezelf te zijn of juist zo goed mogelijk meekomen met niet-autisten. Dat laatste biedt vaak toegang tot veel mogelijkheden. Wel of geen lotgenotencontact, het kan een gevoel van herkenning geven, maar vooral ook confronterend zijn.

Dat is veel te zwart-wit. Je kunt best jezelf zijn en proberen zo goed mogelijk mee te komen met niet-autisten. Ook hoeft veel contact met niet-autisten niet te betekenen dat je geen contact hebt met lotgenoten.

Ik kwam vooral weer hier om te doen wat ik al een tijdje van plan was. Ik stel voor dat we onze eerste meet gaan houden

Datum: zaterdag 4 april
Tijd: 1 uur 's middags
Stad: Utrecht
Locatie: Ierse pub Mick O' Connells op Jansdam 3 (eventueel kunnen we afspreken op Utrecht CS en dan daar naartoe gaan)

Dat is dus hier Ik zet het maximum aantal personen op 6. Als je wil komen, meld het dan even in het topic. Ik ben heel benieuwd

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 22:14 schreef Black_Tulip het volgende:

[..]

Ik begreep je verkeerd. Ik dacht dat je met vragen bedoelde vragen die anderen aan jou stellen.

Waarom je de wereld om jou heen niet snapt? Waarschijnlijk omdat je autistisch bent. Comes with the package. Snappen andere mensen jou wel? Waarschijnlijk veel mensen niet.

Daar baal ik eigenlijk wel van. Bij autisme word je in het ergste geval aan de lopende band ‘geconfronteerd met jezelf’, dat geldt voor niet zoveel aandoeningen. De basis van het leven (sociaal contact) kan ernstig worden aangetast. Daardoor blijft een deel van de wereld onbereikbaar. Door dat nare autisme (vind ik dan) was in niet zo goed tijdens werkcolleges op de universiteit en scriptie stelde ik steeds maar uit.

Misschien dat ik de beperkingen als gevolg van mijn autisme toch wil proberen te overwinnen. Ik zou wel weer een groepsreis willen maken (in 2003 is het ook gelukt). Maar er zijn ook genoeg mensen buiten de autismegemeenschap die dat niet aandurven, dus in dat opzicht ben ik vrij normaal.

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 22:34 schreef Black_Tulip het volgende:

Ik ben afgelopen maandag ontslagen, voornamelijk omdat mijn baantje nogal stressvol was en je nooit zeker weet waar je aan toe bent als je op de trein werkt, en laat ik dat nou net niet goed kunnen hebben. Mijn werkgever concludeerde dat ik toch niet geschikt was voor dit baantje en dit baantje niet voor mij. Ik kan er nog veel meer over zeggen, maar dat doe ik liever even niet. Ik heb het momenteel veel te druk om veel met dit topic bezig te zijn. Het gaat best goed nu, maar ik heb het dus erg druk.

Ik denk (en ergens wel: hoop) dat ik ook ontslagen ga worden. Ik doe eenvoudige werkzaamheden achter een computer en ben volgens mijn leidinggevende soms teveel afgeleid en met privé-dingen bezig. Misschien presteer ik op 85 procent (aangezien ik handig ben met computers), terwijl ik met 50 procent loondispensatie werk. Hier zou de werkgever mijns inziens rekening mee moeten houden.

Bij veel banen wordt internetten voor privegebruik tot op zekere hoogte getolereerd. Ik heb niet de indruk dat ik het lang vol ga houden op mijn huidige werk (onvoldoende uitdaging) en dat de nultolerantie ten aanzien van werk/prive een goede samenwerking in de weg staat. Door individuele werkzaamheden krijg ik ook weinig aandacht van andere collega’s.

Ik vind dat je het veel te veel definieert alsof het een ernstige ziekte is die je in het leven ernstig belemmert. Zo hoeft het niet te zijn, althans, dat is mijn ervaring. Leef je eigen leven en geniet van de dingen die je wél kan in plaats van je verdrietig te voelen over de dingen die je niet kan. Je kunt tenslotte meer dan je denkt. Maar dat is wederom slechts mijn persoonlijke ervaring....

Dus wat ik wil zeggen, laat je niet beperken. Ga vooral die groepsreis maken

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 22:56 schreef Black_Tulip het volgende:
Ik vind dat je het veel te veel definieert alsof het een ernstige ziekte is die je in het leven ernstig belemmert. Zo hoeft het niet te zijn, althans, dat is mijn ervaring. Leef je eigen leven en geniet van de dingen die je wél kan in plaats van je verdrietig te voelen over de dingen die je niet kan. Je kunt tenslotte meer dan je denkt. Maar dat is wederom slechts mijn persoonlijke ervaring....

Dus wat ik wil zeggen, laat je niet beperken. Ga vooral die groepsreis maken

Mee eensch.

Het keerpunt kwam eigenlijk toen ik iemand ontmoette die ook postbesteller was. De eerste ontmoeting zijn we 35 km wezen fietsen. Vrij snel bleek dat hij best aanhankelijk was. Uiteindelijk vertelde hij mij dat hij autisme heeft en dat het maken van vrienden steeds mislukte. Hij voelt zich best ongelukkig. Voor mij was het erg moeilijk om met hem contact te hebben, omdat ik zo’n situatie helemaal niet gewend ben, er moeilijk mee om kan gaan.

Dit is natuurlijk slechts een voorbeeld van hoe het kan lopen. Ik onderken dat je met een beetje geluk en adequaat inzicht je behoorlijk goed kunt meekomen en prima kan integreren. Hier kan ik zelf ook van getuigen. Het lijkt er op dat de meeste mensen die in dit draadje posten, wel met een studie bezig zijn of hebben afgerond. Dat is toch iets heel moois dat positief is voor je ontwikkeling, levenservaring en contacten!

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 23:26 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Inderdaad. Er zijn genoeg mensen die nooit een studie afmaken en daardoor de grootste problemen hebben of krijgen. Maar als je op sociaal gebied niet kan meekomen met de rest dan wordt alles een stuk moeilijker in deze wereld.

Ik denk dat er nog een factor is, en dat is teveel prikkels. Dit zegt mij erg weinig, omdat ik er vrijwel geen last van heb. Heel snel overprikkeld zijn betekent dat je concessies moet doen op het gebied van activiteiten. Soms is brommerrijden en langer dan een uur zwemmen teveel gevraagd. Dat maakt het in mijn ogen moeilijk, en vergt veel aanpassingsvermogen. Met mildere vormen zal er gemakkelijker mee te leven zijn.

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 23:49 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Ik ben waarschijnlijk wel eens overprikkeld maar dan denk ik dat het ergens anders door komt dus dan ervaar ik dat niet als overprikkeld zijn. Maar als ik mijn grenzen goed in de gaten houd is er niks aan de hand. En dat gaat mij meestal goed af.

Dat heet met een mooi woord ‘moe’

Wat precies het verschil is, daar moest ik over nadenken. Het eerste wat in mij opkomst: als je moe bent, kun je vaak nog wel een uur televisie kijken, als je overprikkeld bent, wordt dat vrij lastig.

quote:

Op zondag 8 maart 2009 00:19 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Moe dat ben ik inderdaad vaak. Een dag werken kost mij erg veel energie. Of ik nu achter een bureau zit of de hele dag rond loop. Het resultaat is hetzelfde aan het eind van de dag ben ik moe.
Dan ben ik waarschijnlijk nog nooit echt overprikkeld geweest.

Hier ook, en dan zijn mijn dagen nog 7,5 in plaats van 8 uur. Maar een hele dag vrijwel niemand die iets tegen je zegt kost nu eenmaal meer energie... Bij uitdagend werk zou ik minder op mijn horloge kijken.

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 22:34 schreef Black_Tulip het volgende:
[..]
Ik ben afgelopen maandag ontslagen[..]

Sterkte.

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 22:23 schreef Black_Tulip het volgende:
[..]
Dus bij jou is je performale intelligentie hoger dan je verbale intelligentie? Bij mij is het precies andersom. En het verschil is erg groot (dit zag ik pasgeleden in een oude IQ-test van toen ik 13 was; het zal nu nog steeds wel zo zijn).

Het is best wel irritant, in mijn hoofd kan ik denken, ontwikkelen, doen, uitvoeren, etc. voor misschien wel 100 mensen, ik kan het alleen niet tot stand brengen en dat werkt regelmatig behoorlijk frusterend. Weet ook niet hoe hier mee om te gaan.

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 22:42 schreef Black_Tulip het volgende:
Ik kwam vooral weer hier om te doen wat ik al een tijdje van plan was. Ik stel voor dat we onze eerste meet gaan houden

Datum: zaterdag 4 april
Tijd: 1 uur 's middags
Stad: Utrecht
Locatie: Ierse pub Mick O' Connells op Jansdam 3 (eventueel kunnen we afspreken op Utrecht CS en dan daar naartoe gaan)

Dat is dus hier Ik zet het maximum aantal personen op 6. Als je wil komen, meld het dan even in het topic. Ik ben heel benieuwd

Klinkt goed, maar heb de komende 2-3 maanden op zaterdagen nog heel veel te doen in mijn huis. Het wordt dus (helaas) een volgende keer (vanaf medio mei moet gaat wel lukken)

quote:

Op zaterdag 7 maart 2009 23:44 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Ik denk dat er nog een factor is, en dat is teveel prikkels. Dit zegt mij erg weinig, omdat ik er vrijwel geen last van heb. Heel snel overprikkeld zijn betekent dat je concessies moet doen op het gebied van activiteiten. Soms is brommerrijden en langer dan een uur zwemmen teveel gevraagd. Dat maakt het in mijn ogen moeilijk, en vergt veel aanpassingsvermogen. Met mildere vormen zal er gemakkelijker mee te leven zijn.

Zoiets als Tijnbrein zegt, ik ervaar het niet als prikkels. Wel apart dat ik vaak afleiding zoek, enkel om afleiding te krijgen

Grappig om jou hier te zien De Hovenier

(Nouja, eigenlijk niet, want eigenlijk zou dit topic niet moeten hoeven bestaan, maar jullie snappen wellicht wel wat ik bedoel)

quote:

Op maandag 9 maart 2009 13:41 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Het is toch altijd leuk om bekende ergens te zien. Ook al is de situatie minder leuk.
Hoezo zou dit topic niet moeten bestaan?

Nou, als we allemaal gewoon "normale" mensen zouden zijn in plaats van met een storing.