Ik heb het actief gespeeld, 4 dagen per week raide ik ( soms wel 7) .. heb eigenlijk alleen de normale wow gespeeld(met MC en BWL).
Maar goed.. ik was dus wel flink verslaafd., ik geef het nu wel toe. En gelukkig heb ik geen behoefte meer aan dat geweldige spel!
Nu zie ik het iets als tijd verdoen, dat je zoveel tijd kost en waar je zo weinig voor terug krijgt. Het is gewoon tijdverspilling.
Even iets over mij en WOW, ik speelde maar 1 char, we waren 2e van de server. Ik was een warrior, en dit was mijn enige actieve char, ik had nog wel een char om wat te farmen maar eigenlijk speelde ik alleen mijn warrior. En raiden was waarvoor ik speelde.
In principe speel ik nog steeds veel games, maar het probleem met wow is:
- Je bent er altijd mee bezig, als je niet raid ben je wel met de raid van vandaag morgen gister of overmorgen bezig(tijdens je werk weet ik veel).
- Ik was best sociaal, ging vaak op stap naast wow en werkte veel. Maar op het moment dat ik dat niet deed, deed ik wow. Altijd, omdat je zoveel moet doen!, Je krijgt ook een soort van verplicht gevoel als je raid met dezelfde guild voor een jaar lang.
Dit zijn voor mij de verslavende delen, ik raffelde mijn school en sociaal leven maar af.. zesjes enzo! Ik haalde alles wel, en kwam best sociaal over, maar eigenlijk draaide alles maar om het spelen van WoW..
Voorbeeld 1: "ik zei tegen mijn projectgroep, dat ik niet zo goed was in savonds leren.. dus deed ik alles maar overdag zodat ik wow kon doen savonds".
Voorbeeld 2: Op zaterdag werkte ik, op het moment dat ik thuis kwam deed ik nog ff snel Zul Gurub voordat ik op stap was.
Voorbeeld 3: Woensdag altijd vrij! want dan waren de orbs up en nieuwe patches etc..
Voorbeeld 4: Als woensdag de server te lang down waren verveelde ik me KAPOT..
Voorbeeld 5: WoW was mijn enige hobby, ik speelde ook totaal geen andere games meer.
Voorbeeld 6: een vriend van mij speelde ook, ipv te lullen over vrouwen en bier(deden we ook wel, maar veel minder) hadden we het altijd over wow..
Voorbeeld 7: Ik flipte als internet down was(was vooral in het begin, later minder)
Toendertijd zag ik dit probleem niet, ik was best sociaal toch? Ik ging op stap en mijn HBO opleiding ging goed!, dus ik kan gewoon WoW doen!
Nu presteer ik veel beter op het werk, school en sociaal gebied, en heb ik in 2 jaar 4x zoveel bereikt als in mijn 2 jaar wow ...
Al met al, mis ik wow nog steeds. Het gevoel van first kills met 40 man vergeet ik nooit,elke ochtend even minen op arcanite bars te verzamelen voor mijn arcanite reaiper en outdoor raid bosses spotten en killen waren gewoon super!!
Maar goed, als je kijkt wat ik daar voor terug kwijt is het wow niet waard

Het verslavende is gewoon dat je denkt dat je niet verslaafd bent omdat je "DENKT" dat je de boel (leven enzo) wel onder controle hebt, maar eigenlijk gaat het allemaal maar langs je heen, omdat je de hele dag aan WoW denkt.. Je mist gewoon zoveel en krijgt er gewoon te weinig voor terug!
Ik ben blij dat ik nog van de prioriteiten stellen ben, anders zat ik waarschijnlijk nu zonder diploma ergens vakken te vullen met 0 vrienden;)
In totaal had ik in 2 jaar tijd 150d played geloof ik
[ Bericht 0% gewijzigd door KraZj op 13-02-2009 20:44:58 ]