Het grote Feijenoord-topic #419: Zonder inzet en beleving.

quote:

Op donderdag 4 december 2008 12:11 schreef BertMaalderink het volgende:

[..]

Wat had je dan verwacht? Die knakker heeft anderhalf jaar geen wedstrijd gespeeld. Ik denk ook dat het een type Loovens wordt. Niet qua spel, maar wel qua carriere. Die had Feyenoord nu prima kunnen gebruiken, zoals er ontelbaar veel waardevolle ex-Feyenoorders rondlopen, die ze in Rotterdam blijkbaar zelf niet kon opleiden.

Je Feyenoord-kennis laat trouwens nogal te wensen over de laatste tijd. De Cler rechtsback, Timothy De Rijck...dat clubhoeren van jou gaat z'n tol eisen

quote:

Op donderdag 4 december 2008 15:31 schreef jorienvdherik het volgende:

[..]

Hij heeft 1.5 jaar wedstrijden gespeeld op maandagavond.

net of de ado spitsen zo goed zijn

quote:

Ex-Feyenoorder Ramon van Haaren (36) voetbalt nog steeds

Voetballen is het allermooiste dat er is, vindt ex-profvoetballer Ramon van Haaren (36). Ondanks dat hij bij zijn droomclub Feyenoord twee keer een jaar door blessureleed buitenspel stond, voetbalt de immer bloedfanatieke Waalwijker nog steeds. Als amateur, voor het tweede seizoen bij zijn nieuwe liefde Achilles Veen. ,,Ik heb in anderhalf jaar één wedstrijd gemist.

JAN VOLWERK

WAALWIJK/VEEN

Ex-prof Ramon van Haaren werkt nog altijd voor de club waar hij als vijfjarig ventje zijn eerste wedstrijd speelde: RKC Waalwijk. Als teammanager van het eerste elftal. ,, Een heerlijke baan met erg veel vrijheid. Ik voel me hier thuis. Waalwijk is mijn thuis. Ik ben hier geboren en opgegroeid. Mijn familie komt uit Rotterdam. Mijn vader heeft nog bij Xerxes gevoetbald, maar ook bij RKC. In het derde. Ik ben in Waalwijk geboren en elk weekeinde liep ik hier zodra ik een beetje kon lopen achter elke bal aan.

Ramon van Haaren behoorde eind negentiger jaren, hij speelde toen bij Roda JC, tot de beste linkervleugelverdedigers van Nederland. ,,Ik had de pech dat Marco van Basten of Bert van Marwijk toen geen bondscoach was. Alleen als je bij Feyenoord, PSV of Ajax speelde kwam je in aanmerking voor een uitverkiezing. Bij Roda kwam een bondscoach nooit kijken.

Van Haaren was snel en had een ijzersterke mentaliteit. Hoe anders was het in de tijd dat hij als jong talent alle selectie-elftallen in de jeugd van RKC doorliep. ,,Ik had toen totaal geen mentaliteit. Ik liep op het middenveld, achter de spitsen. Bij balverlies was ik teleurgesteld, liet ik mijn man lopen en deed ik niets meer. Ik was alleen actief als ik de bal had. Dat was tot en met de landelijke A-jeugd voldoende om me te handhaven. Mijn vader riep elke week dat ik moest veranderen, maar ik speelde toch elke week, dus waarom zou ik dat doen? Nee, ik was geen vervelend ventje. Ook niet voor trainers. Ik zei altijd ja en amen, maar knokken stond toen nog niet in mijn woordenboek.

Bij het tweede elftal belandde Van Haaren op de bank. ,,Dat vond ik minder. De trainer van het tweede gaf mij een kans als linksback. Die kans heb ik toen met twee handen aangepakt en ik heb toen ook leren verdedigen. En het beviel me, ook omdat ik aan de linkerkant de vrijheid kreeg om mee op te komen. Even leek Van Haaren door Adrie Koster naar Helmond Sport te worden gelokt, maar van Hans Verel kreeg hij zes weken de kans om zich te bewijzen bij RKC 1. ,,Ik had toen het geluk dat Paul Nortan geblesseerd raakte. Ik kwam in de basis en ben nooit meer weggeweest.

Na drie seizoenen meldde Roda JC zich. ,,Daar ben ik volwassen geworden. Ik dacht in het begin: ik ga wel heen en weer reizen tussen Kerkrade en Waalwijk. Ik woonde nog thuis en werd daar helemaal in de watten gelegd door mijn moeder. Mijn eten stond altijd klaar als ik thuis kwam. Maar dat feest ging niet door. Ik moest van de club naar Limburg verhuizen. De kracht ook van Roda in die tijd. Alle spelers woonden in een straal van twintig kilometer van de club. Ik moest ineens voor mezelf zorgen. Gelukkig verhuisde mijn vriendin Anique, mijn huidige vrouw, mee. En ik kreeg daar te maken met Huub Stevens. Die heeft mij wel de nodige discipline bijgebracht. Vijf prachtige jaren. Ik ontwikkelde me als mens en als voetballer. We haalden vier keer Europees voetbal en wonnen twee keer de beker. In het vijfde jaar, mijn minste seizoen, belde ineens Bert van Marwijk van het grote Feyenoord, mijn droomclub. Ik weet nog dat de transfer beklonken werd op de dag dat ik met Anique trouwde. Mijn bruiloft was mooi, maar dat bericht geweldig. Tijdens mijn huwelijksreis op Cuba heb ik continu in een telefooncel gestaan en bij de fax gezeten om de laatste zaken af te handelen.

Wat het hoogtepunt voor Van Haaren had moeten worden werd een dieptepunt. Een persoonlijke tragedie. Tot twee keer toe liep Van Haaren een knieblessure op (kraakbeen), waardoor hij steeds een jaar buitenspel stond. ,,De mensen van de medische staf waren mijn beste vrienden. Ik hoorde niet echt bij de groep, omdat ik altijd bezig was om te revalideren. En dat terwijl ik bij Roda vijf jaar midden in een zeer hechte groep had gestaan. We voetbalden samen, maar we gingen ook met elkaar uit eten. Ik weet nog dat ik na mijn tweede operatie s morgens vroeg het licht aan deed in het krachthonk en dat ik dacht: oh nee hè, hoe kom ik hier uit? Op karakter, en daar ben ik achteraf best trots op, is het me gelukt, al heb ik bij Feyenoord niet veel gespeeld. Veertien competitiewedstrijden en vier potjes in de Champions League in tweeënhalf jaar. Het laatste halve seizoen heb ik me laten verhuren aan Sparta. Ik heb daar nog niet mijn beste niveau gehaald, maar ik kwam wel weer aan voetballen toe.

Daarna speelde Van Haaren nog twee jaar bij RKC. ,,Op basis van en prestatiecontract. Ik moest dus spelen om geld te verdienen. Logisch, want ik had inmiddels de naam van blessuregevoelige speler. Ik was nog graag doorgegaan in Waalwijk, maar dat was niet mogelijk. Toen er later toch nog een linksback werd gezocht, had ik mijn jawoord al aan Achilles Veen gegeven.

Het eerste contact met Achilles Veen werd gelegd door de schoonmoeder van Ramon van Haaren. ,,Zij werkt in een kledingzaak in Waalwijk en de eigenaresse komt uit Veen. Toen zij te horen kreeg dat ik een streep wilde zetten onder mijn profvoetballoopbaan werd ik al snel benaderd. Ik had ook geen zin meer in een andere club. Ik wilde niet meer reizen. Zelfs Den Bosch leek me al te ver weg. Naar RKC kon ik op de fiets.

Van Haren had geen idee van het niveau van het amateurvoetbal. ,,In de voorbereiding speelden we wel tegen amateurclubs, maar dan hadden die gasten net twee weken training in hun benen. Ik heb me wel voorgenomen om me niet te irriteren en vooral ook mezelf te blijven.

Het viel Van Haaren alles mee. ,,Veen is een heel leuke club en ik trof daar ook een goede groep aan. Ik heb vorig seizoen natuurlijk een fantastisch eerste seizoen met Achilles Veen beleefd. We zijn zelfs bijna gepromoveerd, al was die promotie nog te vroeg gekomen, denk ik. Nee, ik loop daar niet met een air rond van ik ben ex-prof en ik zal het daar allemaal wel even gaan vertellen. Ik ben gewoon één van de selectiespelers. Natuurlijk probeer ik door mijn ervaring andere spelers beter te maken en de club te helpen als ik kan. En als het moet scheld ik wel eens iemand verrot. Maar dat ben ik. Bloedfanatiek en ik wil altijd winnen. Voetballen is zo mooi. Het mooiste dat er is en ik hoop dat ik nog een poosje door kan gaan.

Kader

VEEN

Met Achilles Veen gaat het dit seizoen niet goed in de eerste klasse C. Met tien punten uit elf duels staat de ploeg van trainer Fred Kruys - die voor dit seizoen nog tot één van de titelkandidaten werd genoemd en vorig seizoen promotie naar de hoofdklasse maar net miste - op een tiende plek. Met alleen VVGZ en Terneuzense Boys daar nog onder. Zaterdag werd zelfs de Aalburgse gemeentederby tegen Wilhelmina26 verloren.

,,Niet te geloven, aldus Ramon van Haren. ,,Wij zijn ongeveer tachtig procent van die wedstrijd in balbezit geweest, creëren kansen bij de vleet, maar verliezen met 2-1. Waarom we zo laag staan? Als we dat wisten... De spelersgroep is ten opzichte van vorig seizoen sterker geworden. Ook in de breedte hebben we nu veel meer mogelijkheden en moeten we blessures kunnen opvangen. We hebben allemaal goede voetballers, een prima trainer, maar op zaterdag trekken we dit seizoen vreemd genoeg steeds aan het kortste eind. De wedstrijden die we vorig jaar net wel wonnen, verliezen we nu. Vorig seizoen zat alles mee, nu alles tegen. We willen allemaal hartstikke graag. De sfeer is prima, we willen ook voor elkaar knokken, maar we moeten gewoon het geluk een beetje mee krijgen, denk ik. Misschien hebben we ook geen ploeg om degradatievoetbal te spelen, maar dan moeten we dat maar snel leren.

Van Haaren heeft er nog alle vertrouwen in dat het goed komt met Veen. ,,Zeker weten. Wij halen het linkerrijtje. Wij horen bij de bovenste drie ploegen te staan en niet bij de onderste drie.

quote:

Op donderdag 4 december 2008 18:10 schreef DatMeenJeNiet het volgende:
Zo'n doodzonde al die blessures. In die 15 wedstrijden die die ongeveer speelde hij meestal echt heel goed. Had jarenlang onze linksback moet worden.

quote:

Op vrijdag 5 december 2008 10:14 schreef ruud_fr het volgende:
tram vind ik persoonlijk leuker, zie je nog wat...

quote:

Op zaterdag 6 december 2008 14:22 schreef jorienvdherik het volgende:
morgen 3-0 + overwinning

quote:

Op zaterdag 6 december 2008 16:00 schreef TC03 het volgende:

[..]

Zo zo, waar heb je dat gehoord?

quote:

Op zaterdag 6 december 2008 17:12 schreef jorienvdherik het volgende:

[..]

Van hem:

[ afbeelding ]