Samen schrijven - Het grote FOK!Kerstverhaal

quote:

Op zondag 14 december 2008 20:47 schreef DaMart het volgende:

[..]

Deel 36

Vloekend zat Frank in zijn auto. Tien minuten waren het maar. Tien minuten die voor zijn baas aanleiding waren om hem te ontslaan. “Stiptheid is niet vrijblijvend hier, dat zou u toch moeten weten.” Frank sputterde tegen, maar zijn baas was onverbiddelijk.
Zijn gedachten vormden een doolhof in zijn hoofd. Hoe moet het nu verder? Het ontslag zal wel aan te vechten zijn, maar wil hij nog voor die man werken? Hij reed door de binnenstad. Hoe moest het nu met de kerstinkopen? En de kerstboom, hij had het de kinderen beloofd, maar konden ze die boom nog wel betalen?

Deel 37

Zonder het te beseffen nam hij de afslag naar rechts, richting de A1. Terwijl hij het gaspedaal stevig intrapte, probeerde hij z'n gedachten te ordenen. Met een noodgang nam hij de rotonde en met gierende banden nam hij de derde afslag, de oprit op richting Utrecht. Het was redelijk rustig op de weg, de spits was voorbij. Een vrachtwagenchauffeur, die besloot om een collega in te halen, schold hij verrot en met z'n grote licht knipperend wilde hij z'n boosheid kracht bijzetten. 'Waarom? Waarom ik? Waarom nu?' waren de vragen die door z'n hoofd heen schoten.
Z'n geduld was op en hij schoot de beide vrachtwagens voorbij via de vluchtstrook en vol gas stuurde hij direct weer naar de linkerbaan. Matrixborden boven de weg gaven aan dat er geen files waren op de A1 maar wel op de A28. 'Had ik maar zulke borden in m'n leven' Dacht Frank verbitterd. Ze vertellen je precies wat je te wachten staat. Hij haalde het uiterste uit z'n dieseltje en reed met 178 kilometer per uur langs knooppunt Hoevelaken. Hij moest weg, weg van dit alles maar waar heen?

*edit: doe maar niet zo.

[ Bericht 86% gewijzigd door DaMart op 21-12-2008 21:39:36 ]

quote:

Op zondag 21 december 2008 21:28 schreef LibbekeWoldema het volgende:
*edit: doe maar niet zo.

Als je het verhaal een vervolg wilt geven, dan wel graag ontopic, aansluitend bij de rest van het verhaal. Normale bijdragen worden dan ook meer gewaardeerd dan wat jij had geplaatst.

quote:

[Normale bijdragen worden dan ook meer gewaardeerd dan wat jij had geplaatst.

hoe weet jij dat wijsneus? dit had nog humor

quote:

Op zondag 21 december 2008 22:02 schreef LibbekeWoldema het volgende:

[..]

hoe weet jij dat wijsneus? dit had nog humor

Nee, dat had het niet. En voor verder commentaar op moderatie in KSW kun je hier terecht: Kerstverhalenwedstrijd 2008 - wedstrijdinfo- & feedbacktopic .

quote:

Op vrijdag 19 december 2008 00:46 schreef SpiekerJozef het volgende:

[..]

Deel 37

Zonder het te beseffen nam hij de afslag naar rechts, richting de A1. Terwijl hij het gaspedaal stevig intrapte, probeerde hij z'n gedachten te ordenen. Met een noodgang nam hij de rotonde en met gierende banden nam hij de derde afslag, de oprit op richting Utrecht. Het was redelijk rustig op de weg, de spits was voorbij. Een vrachtwagenchauffeur, die besloot om een collega in te halen, schold hij verrot en met z'n grote licht knipperend wilde hij z'n boosheid kracht bijzetten. 'Waarom? Waarom ik? Waarom nu?' waren de vragen die door z'n hoofd heen schoten.
Z'n geduld was op en hij schoot de beide vrachtwagens voorbij via de vluchtstrook en vol gas stuurde hij direct weer naar de linkerbaan. Matrixborden boven de weg gaven aan dat er geen files waren op de A1 maar wel op de A28. 'Had ik maar zulke borden in m'n leven' Dacht Frank verbitterd. Ze vertellen je precies wat je te wachten staat. Hij haalde het uiterste uit z'n dieseltje en reed met 178 kilometer per uur langs knooppunt Hoevelaken. Hij moest weg, weg van dit alles maar waar heen?

Deel 38

De luchthoorn van een vrachtwagen haalde Frank uit zijn gedachten. De belijning tussen de eerste en tweede baan schoot onder het midden van de auto door. In een reflex stuurde Frank naar links, op een haar na een vrachtwagen ontwijkend. Hij liet het gaspedaal los. Waar was hij mee bezig? Waar ging hij heen? Hij stuurde de auto de eerste de beste parkeerplaats op. Zijn hoofd rustte op zijn handen, terwijl de wanhoop door zijn lichaam gierde. Hij werd opgeschrikt door getik tegen het zijraam van zijn auto. Langzaam kwam Frank omhoog en draaide het raampje open. Een man van in de veertig staarde hem aan. “Sorry dat ik u stoor, maar komt u langs Hilversum?”

Deel 39

Frank fronste. Hilversum was een mogelijke bestemming, maar om nou zomaar een vreemde mee te nemen... De man keek hem nog steeds aan, een vrolijke twinkel in zijn ogen. "Hilversum," herhaalde de man, "ik heb daar een afspraak!". Frank scande de man van boven naar beneden. Geen tas. Een nette broek maar onder de jas een oude trui. "Stap in," zei hij. "Hilversum wordt het vandaag!"
Iets te snel schakelde hij de auto in de tweede versnelling. Verbaast merkte hij op dat hij er zin in had. Naar Hilversum. Kom maar op!

quote:

Op maandag 22 december 2008 21:39 schreef Twinky het volgende:
Deel 39

Frank fronste. Hilversum was een mogelijke bestemming, maar om nou zomaar een vreemde mee te nemen... De man keek hem nog steeds aan, een vrolijke twinkel in zijn ogen. "Hilversum," herhaalde de man, "ik heb daar een afspraak!". Frank scande de man van boven naar beneden. Geen tas. Een nette broek maar onder de jas een oude trui. "Stap in," zei hij. "Hilversum wordt het vandaag!"
Iets te snel schakelde hij de auto in de tweede versnelling. Verbaast merkte hij op dat hij er zin in had. Naar Hilversum. Kom maar op!

Deel 40
Frank verliet de parkeerplaats en voegde keurig in bij het overige verkeer. "Wat ben ik bkij dat u daar stopte" zei de man: "Ik heb me trouwens nog niet eens voorgesteld. Ik ben Gerhard, Gerhard Vlieger maar iedereen noemt mij Ger."
"Aangenaam" zei Frank: "Ik ben Koos, Koos Werkeloos" volgde met een vleugje sarcasme. "Mijn werkgever heeft, in zijn almacht, vandaag besloten mij te ontslaan . . !" volgde nog sarcastischer. "Ma . . maar waarom bent u dan toch zo vrolijk?" Vroeg Gerhard verbaast. "En neemt u me toch mee naar Hilversum?"

"Kap nu eerst maar eens met dat ge-u, ik ben geen u, ik ben gewoon Frank maar iedereen noemt me Frank dus mag u dat ook doen. Ik ben ontslagen maar nog niet verslagen. Ik ga gewoon aan een nieuw hoofdstuk beginnen." Gerhard lachte luid en zei: "Thats the spirit. dat is precies wat ontbreekt binnen mijn organisatie. Een tegenslag incasseren en toch positief de toekomst in . . ."
"Ach." zei Frank: "Ik heb een gezin, ik heb een hyptheek, ik heb een pee-elletje en dus een verantwoordelijkheid waar ik niet onderuit kan." Een diepe zucht volgde.
"Ja dat ken ik" zei Gerhard en ook uit zijn mond ontsnapte een diepe zucht . . .

quote:

Op dinsdag 23 december 2008 02:33 schreef SpiekerJozef het volgende:

[..]

Deel 40
Frank verliet de parkeerplaats en voegde keurig in bij het overige verkeer. "Wat ben ik bkij dat u daar stopte" zei de man: "Ik heb me trouwens nog niet eens voorgesteld. Ik ben Gerhard, Gerhard Vlieger maar iedereen noemt mij Ger."
"Aangenaam" zei Frank: "Ik ben Koos, Koos Werkeloos" volgde met een vleugje sarcasme. "Mijn werkgever heeft, in zijn almacht, vandaag besloten mij te ontslaan . . !" volgde nog sarcastischer. "Ma . . maar waarom bent u dan toch zo vrolijk?" Vroeg Gerhard verbaast. "En neemt u me toch mee naar Hilversum?"

"Kap nu eerst maar eens met dat ge-u, ik ben geen u, ik ben gewoon Frank maar iedereen noemt me Frank dus mag u dat ook doen. Ik ben ontslagen maar nog niet verslagen. Ik ga gewoon aan een nieuw hoofdstuk beginnen." Gerhard lachte luid en zei: "Thats the spirit. dat is precies wat ontbreekt binnen mijn organisatie. Een tegenslag incasseren en toch positief de toekomst in . . ."
"Ach." zei Frank: "Ik heb een gezin, ik heb een hyptheek, ik heb een pee-elletje en dus een verantwoordelijkheid waar ik niet onderuit kan." Een diepe zucht volgde.
"Ja dat ken ik" zei Gerhard en ook uit zijn mond ontsnapte een diepe zucht . . .

Deel 41
Gerhard vervolgde. "Ik heb een eigen zaak en sta op het punt om een enorme opdracht binnen te halen. Ik ben alleen zelf mijn enige werknemer en kan het er niet bij hebben" Gerhard liet een stilte vallen en keek naar Frank. Die concentreerde zich op de A27 die ze ondertussen bereikt hadden. Zijn best doend om geen enthousiasme te laten blijken. "Ik weet echt niet of ik die opdracht ga aannemen." "Waar moet je zijn" zei Frank, het het gesprek een andere wending gevende. "Doe maar richting Station." De rest van de rit verliep in stilte. Toen ze bij de bouwput centraal aangekomen waren vroeg Gerhard of Frank misschien een bak koffie wilde, als dank voor de lift.

quote:

Op dinsdag 23 december 2008 04:31 schreef JJH het volgende:

[..]

Deel 41
Gerhard vervolgde. "Ik heb een eigen zaak en sta op het punt om een enorme opdracht binnen te halen. Ik ben alleen zelf mijn enige werknemer en kan het er niet bij hebben" Gerhard liet een stilte vallen en keek naar Frank. Die concentreerde zich op de A27 die ze ondertussen bereikt hadden. Zijn best doend om geen enthousiasme te laten blijken. "Ik weet echt niet of ik die opdracht ga aannemen." "Waar moet je zijn" zei Frank, het het gesprek een andere wending gevende. "Doe maar richting Station." De rest van de rit verliep in stilte. Toen ze bij de bouwput centraal aangekomen waren vroeg Gerhard of Frank misschien een bak koffie wilde, als dank voor de lift.

Deel 42

Ze gingen naar een café tegenover het station. Gerhard vertelde hoe een jaar geleden zijn bedrijf gestart was en hoe hij gegroeid was in een nog vrij onbetreden markt. Frank luisterde aandachtig en knikte af en toe instemmend. Terwijl hij van zijn espresso nipte, ging zijn mobiele telefoon. In het schermpje zag hij het nummer van Janet. Hij drukte de oproep weg en richtte zijn aandacht weer op Gerhard.

"Hij drukte me weg." Janet kijkt Pauline bezorgd aan. "Wat is er toch met hem aan de hand? Zo ken ik hem niet. Ik ben bang dat hij iets stoms gaat doen."

jongens, KERSTMIS! er is een vreemdeling binnengelopen, kerstmis!!!

quote:

Op zaterdag 27 december 2008 23:00 schreef Twinky het volgende:
jongens, KERSTMIS! er is een vreemdeling binnengelopen, kerstmis!!!

We hoeven toch niet in elk deel kerst te noemen? Uiteindelijk kan het nog een heel kerstig einde krijgen .