There's something going wrong around here..

Vandaag gehoord dat mijn grote schatje zwanger is.. Nope, ze is niet mijn vriendin, al zou ik dat niet erg vinden, maar helaas is ze gaan samenwonen met d'r zogenaamde "best friend", van wie ze dus ook zwanger is nu..
Nu klinkt het misschien dramatischer dan het is, want ik ken haar niet, alleen van internet, ken d'r nu zo'n anderhalf jaar, en in die tijd ben ik erg veel van d'r gaan houden.. Ooit, lang geleden noemde ze ons soulmates, toen lachte ik er nog om, nu ben ik het totaal met haar eens..
Nu besef ik dat ze onbereikbaarder is dan ooit. Ik ben blij voor d'r dat ze zwanger is, al is ze in mijn ogen veel te jong, ze wou zoo graag kids. Maar het doet zo verschrikkelijk veel pijn te beseffen dat ze voor mij verder weg is dan ooit..
En ik blijf mezelf maar voor de kop slaan dat ik haar nooit ontmoet heb.. sure dat kan nog, en dat zal misschien ook nog wel gebeuren... Maar een relatie met haar zit er niet meer in Nu heb ik mezelf wel honderd keer verteld dat ik alles gedaan heb om haar te ontmoeten, dat het goed was dat ik respecteerde dat ze eerst problemen had met jongens via internet (ze is verliefd op een geweest, en daar kapot aan gegaan) En later dat haar toenmalige vriend dat niet leuk vond.. Maar met die vriend is het sinds een goede maand over (dat is, ik weet het sinds een maand, achteraf blijkt het al dit hele jaar over te zijn).
In mijn ogen maakt die "best friend" nu op een verschrikkelijke manier gebruik van haar, misschien heeft hij het niet eens door. Maar ik blijf erbij dat een meisje dat zo kwetsbaar is dat je daar geen misbruik van maakt, in de zin van haar versieren terwijl ze net d'r tweede totaal mislukte liefde achter de rug heeft. laat staan zorgen dat ze zwanger wordt. Maar ik zie dat vast verkeerd. [update]ik zie het minder verkeerd, mij is ff door hem haarfijn uitgelegd dat mevrouw rust nodig heeft, en ik me absoluut niet te bemoeien heb met haar zwanger zijn.
Dankzij mij voelt ze zich nu ook niet goed, want ze doet me pijn, en voor het eerst laat ik het haar merken. Dat is misschien niet helemaal netjes van mij, maar ik weet het allemaal ook niet meer.
Ik weet dat ik heel erg blij moet zijn met een vriendin als haar. Ze is meer belangrijk voor mij dan ieder ander, zelfs meer belangrijk dan mezelf. En ook al zal ze dan nooit de mijne zijn, ik kan en wil me geen leven zonder haar voorstellen. Dus ik hoef niet de goede raad verbreek het contact, das voor mij onmogelijk. Als ik zeg dat ze de meest belangrijke persoon in m'n leven is, dan bedoel ik ook dat ze dat is, en met zo iemand verbreek je (lees ik) het contact niet, dat koester je. Want hoeveel pijn ze me nu ook doet, het doet me ook goed dat er iemand als haar is. Ze is meer tevreden met wie ik ben dan dat ik zelf ben Het is ook niet dat ze niet om mij geeft, integendeel, de week dat ze ging samenwonen heeft ze alleen maar met mij gesproken, omdat ik het niet wou/wil accepteren. En ach, ook al wil ik het niet accepteren, ik wil niets liever dan dat ze gelukkig is. Dus ja ik moet m'n kop houden en haar d'r geluk ook daadwerkelijk gunnen.

Nu is dit wel een heel zielig verhaal, waar helaas niks meer aan te doen is. maar waar het ook om gaat is de oorzaak, daa kan ik wel wat aan doen. Hier kan ik niks meer aan doen, shit happens, en ik krijg mijn portie shit dubbel en dwars. Dit is niet de eerste keer dat er dingen misgaan, wel de ergste. (en hopelijk de laatste.. me gaat dingen anders doen vanaf nu, niet meer passief wezen en rekening houden met anderen die er totaal niks mee te maken hebben, niet dat het dan gegarandeerd anders was gegaan, maar dan kan ik mezelf tenminste geen verwijten maken)

Waarom post ik dit hier, niet eens onder m'n eigen naam, tja.. soms heb je iets dat je kwijt wil, en ik zou niet weten aan wie ik dit kwijt kan, dus dan maar op internet, kloon omdat ik het ff het niet aan kan hier door vrienden mee geconfronteerd te worden, hoe goed ze het ook bedoelen..

quote:

---

Op zondag 24 maart 2002 23:52 schreef insanergy het volgende:
Kut voor je!

Kap er mee, anders sloop je jezelf!

---

Ik weet... ik zou ieder ander ook dat advies geven... maar das nu net het enige wat ik niet kan

quote:

---

Op zondag 24 maart 2002 23:58 schreef vosss het volgende:
Mijn god, heb je soms geen vrienden waar je dit aan kwijt kan?
En dit gaat dus over iemand die je nog nooit ontmoet hebt (ligt denk ik wel een beetje aan jezelf niet?).

Get a life man

---

Nee die vrienden heb ik niet. Ik ben meer gesloten dan goed voor me is, dat weet ik.

En ja het gaat over iemand die ik nooit ontmoet heb.. so what, wees blij dat zoiets jou niet is overkomen.. maar daar hoef je ook niet bang voor te wezen met zo'n instelling tegenover vreemden op internet...

Zoals ik al zei, het ligt ook aan mezelf, ik ontken dat niet. Maar het verschrikkelijk onbeschrijfeklijke kut gevoel blijft. Ben vaak genoeg irl afgewezen, maar dit doet meer pijn, veel meer. Idioot als het is.

En dat ik een life moet getten.. welja.. het enige wat je van me weet is dit verhaal, en je oordeel is klaar.. das pas laten zien dat je een life hebt, anderen afzeiken via internet, nou petje af.

quote:

---

Op maandag 25 maart 2002 00:35 schreef stinkie het volgende:
erm, je vind het niks dat die "vriend" 'r versierd heeft (ze zal het denk ik niet erg gevonden hebben) omdat 'r relatie net (jaartje dus) op de klippen is gelopen, maar je had zelf wel wat met d'r gewilt

---

Nee, ik ben niet hypocriet.. die vriend heeft haar lopen versieren terweijl ze ook nog een realtie met die ander had, begin dit jaar.. die relatie met die ander is pas echt een goede maand over, zoals ik al zei. En iets met iemand willen is niet daadwerkelijk versieren. dak totaal passief ben geweest is knap stom achteraf, maar is niet anders.
Maar achteraf vraag ik me ook af hoeveel verschil het gemaakt zou hebben.

Verder iedereen bedankt voor de reacties.. mijn leven gaat wel door, hoe zuur het nu ook is.. kheb dr wel van geleerd, en ga dingen anders doen, maar dat had ik liever eerder gedaan..

quote:

---

Je schreef dat je het zelf pas een goede maand wist. En waarom zou die knul haar niet mogen versieren terwijl ze een relatie heeft? Als die relatie goed was, had ie pech, als zij er opin gaat was die relatie misschien toch niet zo best. Was mij vroeger ook een zorg of ik een meisje een vriend had.

---

i know... desalniettemin ging dat toen nog totaal in tegen mijn idee van goed en fout.. das nu veranderd.

quote:

---

Kan ik eerlijk gezegt best begrijpen. Stel dat het jouw vriendin was, en er zit "zo'n triest geval" (want zo zal die knul best over je denken) tegen je vriendin aan te praten..zeg nou eerlijk, zou jij dat leuk vinden (dan ga ik er maar ff vanuit dat ze het min of meer gepland hebben zo)?

Als ik jou was, vergeet haar en ga door met je leven.

---

Zij heeft het wel gepland.. tging alleen iets sneller dan ze gehoopt had.. zoals ik al zei ze wou niks liever dan kids.. dat ze die moet nemen met een jongen die dr in haar ogen waard is en waar ze volgens eigen zeggen nooit never verliefd op zou worden, neemt ze dan maar voor lief.
Ze is geen heilige ofzo, verre van dat..
Zoals jij het zegt kan ik het begrijpen ja.. ook omdat ze door mij depri werd.. Ach.. als het idd gebeurd dat haar gezegd wordt met mij te kappen zie ik het wel.. ik zou het niet kunnen, maar als het gebeurd,, tja niks aan te doen.

Haar vergeten zal ik nooit.. wat niet inhoud dat ik me nu compleet afsluit voor andere vrouwen, in tegenstelling, ik heb al veel teveel mn best gedaan het mooie van andere vrouwen niet te zien.. Toch zal die andere vrouw op nooit veel belangrijker zijn dan zij... dr wordt wel gezegt dat vriendschap meer waard is dan een relatie.. maar I couldn't care less about die vriendschap nu even..

Het is gewoon krom, aan de ene kant accepteer ik het wel, ben dr al aangewend sinds ze ging samenwonen, das een paar week terug gebeurd. nu komt de klap er nog bij dat ze zwanger is, maakt inprincipe niks uit, situatie veranderd er absoluut niet om.. alleen komt het besef dat ze echt onbereikbaar is nu toch wel heel erg boven.. is opzich wel goed voor mij.....

quote:

---

Op maandag 25 maart 2002 01:08 schreef cenobite het volgende:

[..]

psycholoog/psychiator opzoeken lijkt me wel een goed plan, misschien krijg je dan meer zelfvertrouwen.

---

Hier wil ik niet op reageren, maar dat vind ik laf, dus doe ik het wel, per slot van rekening bedoel je het wel goed

Maar het ligt niet zozeer aan mn zelfvertrouwen, Dak een gesloten persoon bent zal altijd wel zo blijven, en heb ik nog nooit als probleem ervaren.. kijk, uiteindelijk komt iedreen die mij kent dit wel te weten, maar ik vind niet dat dat moet door een post van mij op internet te lezen. Kwil hier eerst zelf over nadenken....

[Dit bericht is gewijzigd door Different op 25-03-2002 01:41]