Waarom PABO als je les kunt geven?

duidelijk iemand die er de ballen verstand van heeft

Ooh shit had niet gezien wie TS was, maar zie nu dat het de relkloon user is

Ze hebben helemaal geen drukke dag. Het zijn ambtenaren, die te vaak vakantie hebben.

Je denkt er duidelijk te makkelijk over. Omgaan met kinderen van 8 tot 12 jaar oud is een hele andere groep dan 12-16 bijvoorbeeld. Er komt echt wel veel meer bij kijken dan wat je aan 'sociale vaardigheden' al weet.

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 13:37 schreef CantBuyMeLuv het volgende:


Contact mee maken, in gaten houden, ze huiswerkopgaven geven, evalueren met hun ouders, etc. En dan was het wel zo'n beetje.

Als het zo makkelijk was..

Lessen bedenken ook misschien? Niet alles komt uit een boekje hoor. En verder, wat moet je doen als een kind bij je komt met het verhaal dat der moeder der slaat?

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 13:37 schreef CantBuyMeLuv het volgende:
Immers, het zijn nog maar kinderen. Die kunnen je toch niet pwnen.

"In de gaten houden"

Doe dat maar eens met 30 kinderen van rond de 5 jaar... Die hebben een spanningsboog van <15 minuten..

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 13:39 schreef admiraal_anaal het volgende:
duidelijk iemand die er de ballen verstand van heeft

Volledig mee eens. Ga maar eens één dag voor de klas staan met deze houding. Ik wed dat je dan gillend gek naar huis rent.

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 14:26 schreef CantBuyMeLuv het volgende:

[..]

Vertel dan eens wat voor concrete meerwaarde het PABO heeft, en wat je daar zoal leert?

pedagogiek
didactische werkvormen
enz

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 14:26 schreef CantBuyMeLuv het volgende:

[..]

Praten met moeder, het verhaal verifiëren, en bij nog steeds twijfel kinderbescherming inschakelen.

Het gaat hier om basisonderwijs dude. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn.

"Mevrouw, ik heb van Margrietje gehoord dat je haar slaat, zit hier misschien een kern van waarheid achter?"

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 14:27 schreef kurv het volgende:

[..]

Volledig mee eens. Ga maar eens één dag voor de klas staan met deze houding. Ik wed dat je dan gillend gek naar huis rent.

Eens.

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 14:16 schreef DJKoster het volgende:
"In de gaten houden"

Doe dat maar eens met 30 kinderen van rond de 5 jaar... Die hebben een spanningsboog van <15 minuten..

Spanningsboog?


Aandachtsspanne bedoel je zeker.

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 14:32 schreef LinkseFrieseVegetarier het volgende:

[..]

Spanningsboog?
[ afbeelding ]

Aandachtsspanne bedoel je zeker.

Didactisch trucje om te zien of de users nog wakker zijn.

Idd... TS moet zelf maar eens een weekje voor de klas staan (In mijn klas mag wel )
Gillend naar huis jeweetz

En als ze het niet snappen?
En na uitleg nog niet snappen?
En na nog meer uitleg nog niet snappen?

TS heeft echter wel gelijk dat de opleiding kut met peren is en met 2 vingers in de neus gedaan kan worden.

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 13:37 schreef CantBuyMeLuv het volgende:
Ik, 4e jaars HBO'er, kijk met verwondering naar het PABO-lespakket, met vakken als creativiteit en gymnastiek.

Het nijpende lerarentekort op basisscholen, en het daarbijhorende (betrekkelijk hoge) salaris is m'n inziens onterecht. Natuurlijk hebben de leraren een drukke dag, maar qua inhoud hoeft het toch niet zoveel voorstellen? Immers, het zijn nog maar kinderen. Die kunnen je toch niet pwnen. .

Contact mee maken, in gaten houden, ze huiswerkopgaven geven, evalueren met hun ouders, etc. En dan was het wel zo'n beetje. Dat kan iedere HBO'er/student toch ook wel .

Waarom is het PABO dan in het leven geroepen? Al die pedagogische vaardigheidstoetsen etc zijn, achteraf gezien, alleen maar opvulling van hun studie. .

Lieve TS,

Zullen we jou eens een dagje voor de klas zetten?
Dan weet je meteen waarop een opleiding als de PABO in het leven is geroepen.

Zonder pedagogische vaardigheden weet jij niet om te gaan met allerlei situaties en weet je niet wat een kind moet/ zou moeten kunnen op een bepaalde leeftijd.

Nou ja ik heb zelf pabo gedaan, ben twee maanden voor mijn afstuderen gestopt omdat ik een baan kon krijgen die op dat moment (en nog steeds) meer bij mij past en vooral dat ik meer RUST heb.
Want RUST in het onderwijs heb je nooit. Vooral in mijn laatste jaar, toen ik verantwoordelijk was voor mijn eigen combinatieklas waarin 3 rugzakleerlingen zaten (leerlingen met problemen, die je nog eens extra aandacht moet geven terwijl er nog 25 anderen in de klas zitten) (oke oke, groepsleerkracht blijft eindverantwoordelijke). 's Morgens, 's middags, 's avonds, 's nachts, in het weekend, in mijn 'vakantie.. ALTIJD was je bezig met voorbereiden, nakijken, verdiepen, verbeteren etc. Nooit een moment RUST.

Pauze? Dat kennen ze niet in het onderwijs man. Als je tussen de middag een kwartier op je gat mag zitten mag je blij zijn.

Je moet wel heel erg veel van dit vak houden wil je het 40 jaar uit kunnen houden. Want jij vindt dat het loon hoog is (1700 euro netto hoog voor een starter? Dacht het niet..), maar als je ziet wat je er allemaal voor op moet geven en dat je bij elkaar geteld al gauw 50 uur in een week maakt. En dat je minstens 1 keer in de week tot 20.00 uur op school zit omdat er vergaderd moet worden of er zijn leerlingbesprekingen of ouderavonden of dit of dat.

Mensen die niet op de PABO zitten denken er veel te makkelijk over. Er werd al door iemand gezegd: En als een kind het niet snapt? En na een uitleg nog niet? En na die uitleg ook nog niet?

Je moet wel een beetje weten welke ontwikkelingen kinderen doormaken en dat kinderen niet ineens kunnen lezen of rekenen of dingen kunnne begrijpen.
Jij hebt het ook ooit geleerd, en daar zit een bepaalde gedachte achter om het kinderen aan te leren. Dat komt niet plotsklaps. Daar moetj e GOEDe leerkrachten voor hebben die BEGRIJPEN waar ze het over hebben.

De PABO een lachertje en met twee vingers in de neus te halen? Dacht het niet...

Zo dat waren mijn 2 eurocenten.

Je hebt gelijk. De rest van de wereld zag het niet, en we doen het allemaal jaren verkeerd.

Lesgeven tegenwoordig is niet meer lesgeven aan een klas. Het is lesgeven aan 30 individuele kinderen waarop het onderwijs moet aansluiten. Je kunt eigenlijk nauwelijks meer klassikaal lesgeven, want je hebt een X-aantal zorgleerlingen, leerlingen met achterstand, hoogbegaafde leerlingen en je moet het lesprogramma zo'n beetje afstellen op het individu. Dat is nauwelijks te bolwerken. Daarnaast moet je ALTIJD verdiepend èn verbredend materiaal klaar hebben waarmee kinderen aan het werk kunnen als ze klaar zijn. Dat betekent voor 30 leerlingen op eigen niveau altijd werk hebben klaarliggen. Dat vergt enorm veel voorbereiding en organisatie.
De Pabo is geen moeilijke opleiding. Het niveau is er extreem laag. Je hoeft niet veel te weten. Je moet wel veel kunnen èn bereid zijn om er veel voor te doen.

Ben ik met je eens Ladidadida, de opleiding is niet moeilijk, nadeel is wel dat er behoorlijk wat typwerk aan vast zit. Overdreven veel reflecteren e.d.. Maar qua stof is het allemaal best te behappen. Zeker het rekenen/taal waar nogal eens over gesproken wordt is echt peanuts. Zwaardere stof die er tussen zit is dat wat gaat over bijv. leer- en gedragsproblemen maar ook daar moet niet te zwaar aan getild worden.
Enige nadeel is dat het grootste deel van de vrouwen die erop zit erg betweterig zijn

Verder voor wat betreft het lesgeven op de basisschool:
- Je bent niet om 15.00u. of 15.15u. klaar. Denk aan algemene vergaderingen, overleg met IB-er (intern begeleider) over probleemleerlingen, nakijken, contact met ouders, lesvoorbereidingen, voorbereidingen van gezamenlijke activiteiten (zoals Sinterklaas, kinderboekenweek, kerst), handelingsplannen schrijven voor leerlingen, toetsresultaten invoeren/rapporten maken, extra werk zoeken voor sommige leerlingen, je klas beetje schoon/bijhouden, lessen plannen en zo kan ik nog wel een paar dingen verzinnen.

- Het lesgeven moet je niet zien als voor de klas staan en eenvoudigweg vertellen hoe je 2+2 uitrekent, of hoe je 2/8 + 3/16 kunt doen. Je moet de klas dit aanbieden op een manier waarop iedereen er wat van opsteekt. Aangezien je met verschillende leerlingen zit met verschillende niveau's zul je dus ook moeten differentiëren.

Je geeft dus bijv. eerst algemene instructie aan de 'gemiddelde' leerlingen, wanneer zij het begrijpen kun je overgaan op de andere leerlingen. Echter als die leerling het na drie keer uitleggen het nog niet weet zul je dit op een andere manier aan moeten gaan pakken.

Hierdoor is er ondertussen dus weer een derde 'groep' bij gekomen. Ondertussen geef je dus eigenlijk al les aan 3 klassen binnen één klaslokaal. Als je dan ook nog les geeft aan een combinatieklas zoals waar ik nu sta dan heb je al snel te maken met 5 á 6 'groepen' binnen één klas. Vind het erg knap als je dat tijdens je eerste dagje voor de klas kunt draaien.

- Naast het probleem van de verschillende niveau's zit je ook nog met de verschillende intelligenties van de kinderen. De ene leerling kan zo 1,5 uur zelfstandig werken, de andere leerling stuitert na vijf minuten weer door de klas. Dit kun je ze soms niet kwalijk nemen omdat sommige gebieden in hun hersens anders ontwikkeld zijn dan bij andere leerlingen is. Maar hier moet je wel mee om weten te gaan.

- Doordat elke dag anders is (wat een cliché, maar toch is het zo) kun je niet er vanuit gaan dat je na een weekje weet hoe het zit en je dus verder niets anders hoeft te doen dan de lessen te draaien. Elke keer moet je gaan kijken wat nu het beste is voor de klas en op welke manier je dat moet doen. Je bent dus constant aan het nadenken over je werk. Dus soms ook als je thuis op de bank tv zit te kijken of in bed ligt. Je bouwt tenslotte toch een band op met je leerlingen en je wil er alles voor doen om een goed resultaat te behalen.

Korte conclusie van dit geheel, op de Pabo leer je:
- les geven (hoe kun jij een leerling uitleggen hoe iets werkt, en wat moet je doen als ze je eerste uitleg niet begrijpen)
- organiseren (planning van een hele dag, week en schooljaar, maar ook klassenopstelling)
- differentiëren (hoe de verschillende niveau's te benaderen)
- de achtergrond van leer- en/of gedragsproblemen (en hoe hier mee om te gaan)
- algemene kennis (natuurlijk weet je nog een aantal dingen, maar sommige feitjes van bijv. geschiedenis of aardrijkskunde wist ik niet meer na die paar Havo)
- reflecteren (terugkijken op hoe je het gedaan hebt en hoe dit verbeterd kan worden)

Tot zover even wat me nu te binnen schiet, kan goed zijn dat ik later nog veel meer toe te voegen heb

We mogen toch erg blij zijn dat de PABO er is, anders hadden we misschien les gehad van iemand als TS. Lijkt me geen succes.