Hoe gaat het met de (nieuwe) moeders #68

quote:

Op maandag 27 oktober 2008 22:37 schreef marit1978 het volgende:
Swets, zo is het inderdaad ja
en aangezien ik net voor de 2e keer moeder ben geworden en bij de 1e absoluut geen fijne ervaring heb gehad, ga ik me over mijn gevoel en reaktie nu, nu niet schuldig voelen.
Ik weet alleen hoe klote dit NU voelt, morgen zien we wel weer verder.

Tja, want hij heeft er natuurlijk geen gevoel bij.

dat kan hij kwijt in 'hoe gaat het nu met de vaders'.

tja, nu wel hoop ik
bij net wat doortastener handelen n.a.v. afspraken was het 'moeten teleurstellen' helemaal niet nodig geweest... wel ?
Was een verlof-aanvraag namelijk niet goedgekeurd, is het duidelijke zaak he ?
Dat is heel wat anders dan er maar vanuit gaan dat het wel gaat zoals idee was... en nu dus inderdaad in tweestrijd zitten. Moet ik die strijd dan maar aangaan?
Nou, nu dus mooi maar even niet.
En nogmaals, morgen weer een dag he?

quote:

Op maandag 27 oktober 2008 22:41 schreef bixister het volgende:
dat kan hij kwijt in 'hoe gaat het nu met de vaders'.

hihi, ik zal hem de link doorsturen

quote:

Op maandag 27 oktober 2008 22:41 schreef bixister het volgende:
dat kan hij kwijt in 'hoe gaat het nu met de vaders'.

quote:

Op maandag 27 oktober 2008 22:43 schreef marit1978 het volgende:
tja, nu wel hoop ik

Wat een tering opmerking

quote:

bij net wat doortastener handelen n.a.v. afspraken was het 'moeten teleurstellen' helemaal niet nodig geweest... wel ?

Och, bij mij op mijn werk worden dingen ook voornamelijk mondeling geregeld. Daar ontstaan wel eens misverstanden.... niet?

quote:

Was een verlof-aanvraag namelijk niet goedgekeurd, is het duidelijke zaak he ?

Dat ligt eraan hoe strak die procedure geregeld is. En hee! Wellicht had ie wat anders aan zijn hoofd toen dit geregeld werd. Zoals een hoog zwangere vrouw.

quote:

Dat is heel wat anders dan er maar vanuit gaan dat het wel gaat zoals idee was... en nu dus inderdaad in tweestrijd zitten. Moet ik die strijd dan maar aangaan?

Welke strijd?? Je geeft zelf aan dat het helemaal geen ramp is.

quote:

Nou, nu dus mooi maar even niet.
En nogmaals, morgen weer een dag he?

Ja misschien dat je dan merkt dat je je vriend voor jan lul een nacht lang een tering gevoel gegeven hebt.

Marit begrijp het wel hoor het gaat namelijk over het principe niet eens zo zeer over of hij wel/niet thuis is.

Lliewella ook voor jou een klinkt als een K-dag.

Kim het gevoel van het op beide plaatsen perfect willen doen ken ik wel, al leef ik er niet (meer) naar.
Enige advies dat ik je kan geven is dat goed genoeg je best doen ook voldoende is.
De was hoeft niet perse vandaag gestreken te worden, dat kan morgen ook bijvoorbeeld.
Stel niet te hoge eisen aan jezelf en neem af en toe ook de tijd voor leuke dingen.
Als die werkster je erbij kan helpen is dat fijn, maar leer zelf ook prioriteiten te stellen van
wat echt belangrijk voor jou en je gezin is.
Is dat die was die meteen vanaf het lijntje gestreken word, of de tijd die je met je kind door brengt?
Hier ligt een was soms 3 dagen voor die gestreken word who cares?, manlief spreekt me er echt nooit op aan hoor die ziet ook wel wat ik allemaal wel doe als ik thuis ben en we gaan nooit naakt over straat
Een baas die zal je wel aanspreken op niet behaalde doelen maar als je goed je best daar doet op de dagen dat je er wel bent zal dat ook geen problemen geven. Ik ben er namelijk nog nooit op aangesproken en werk maar 2 dagen een baas ziet ook echt wel wat je wel doet.
Ik begrijp je dus wel hoor maar ben ook een beetje bang dat dit het soort "stress" is dat we onszelf als moeder opleggen door het allemaal perfect te willen doen in te weinig tijd.
Als ik mijn huis compleet wil poetsen is dat bijna een project van ruim 2 weken als ik dan soms hoor dat anderen dat op 1 dagje doen vraag ik me echt af waar hun kind die dag is of dat dat kindje de hele dag slaapt, want het is mij nooit meer gelukt sinds de geboorte van isa.
Stel jezelf dus haalbare doelen en wees een beetje mild voor jezelf
Goed is goed genoeg!

quote:

Op maandag 27 oktober 2008 22:47 schreef marlieske het volgende:
Marit begrijp het wel hoor het gaat namelijk over het principe niet eens zo zeer over of hij wel/niet thuis is.

Yep, das het huwelijk.... Een principe kwestie!

Nou ik ga weer naar m'n mannen hok

goh, je ziet het echt totaal op een andere manier

ik hoop inderdaad dat hij zich hier even rot bij voelt ja
en waarom? omdat ik me nogal niet-serieus-genomen voel in mijn angst. Ik was in de veronderstelling dat we een goede manier gevonden hadden om het handelbaar te maken. Wat blijkt nu ineens, juist in de periode dat die houvast zo belangrijk is? Dat het niet zo geregeld is als ik dacht.
Kan je je echt niet voorstellen hoe ik me daar nu even bij voel ?! Los van de vraag of die emoties reeël zijn of niet? Blijkbaar niet... nu maar hopen dat V. dat zich wel beetje kan voorstellen.

quote:

Op maandag 27 oktober 2008 22:55 schreef marit1978 het volgende:
goh, je ziet het echt totaal op een andere manier

ik hoop inderdaad dat hij zich hier even rot bij voelt ja

Ah ja. Dus hij mag jou niet rot laten voelen, maar hij MOET zich rot voelen

quote:

en waarom? omdat ik me nogal niet-serieus-genomen voel in mijn angst. Ik was in de veronderstelling dat we een goede manier gevonden hadden om het handelbaar te maken. Wat blijkt nu ineens, juist in de periode dat die houvast zo belangrijk is? Dat het niet zo geregeld is als ik dacht.

Is het wellicht ook maar 2 tellen bij je opgekomen dat hij de situatie heeft aangekeken en op basis daarvan een keuze heeft gemaakt of sterker nog, alleen een keuze heeft VOORgesteld?

Als dit in mijn situatie had gebeurt, had ik na de bevalling aangekeken hoe het thuis ging. Zou het niet goed gaan had ik bij mijn baas m'n poot stijf gehouden en mijn vrouw er niet eens over vertelt. Had ik gezien dat het thuis GOED ging had ik gevraagd of mijn vrouw het goed vond of ik die week TOCH ging werken... je weet wel. Ongeveer zoals het bij jullie ging....

Van die werkgever moeten jullie een poosje met zijn 4'en vreten he.

quote:

Kan je je echt niet voorstellen hoe ik me daar nu even bij voel ?! Los van de vraag of die emoties reeël zijn of niet? Blijkbaar niet... nu maar hopen dat V. dat zich wel beetje kan voorstellen.

Eisen dat mensen zich voor kunnen stellen dat jij je niet zo prettig voelt, maar zelf geen enkel empathie hebben voor zijn gevoel. Sterker nog, HOPEN dat hij zich kut voelt.

Ik ben werkelijk verbaasd over je rancuneuze houding en je verongelijkte toon terwijl je ALLES onder controle zegt te hebben. Dus puur jankt om het janken en je vent dwars te zitten.

Marit, dat zou hier ook zo maar kunnen gebeuren. Mannen... Misschien valt het je man allemaal mee en denkt hij dat hij zijn tijd beter kan gebruiken voor als er echt nood aan de man is ipv nu op dit moment?

Nou, ik ben weer naar Mars nu.

Ik vergeet helemaal Liza te feliciteren met haar trouwdag, dus alsnog van harte gefeliciteerd

slim denk ik
en..scheelt mij tijd om te reageren

quote:

Op maandag 27 oktober 2008 23:01 schreef RockabeIIa het volgende:
Marit, dat zou hier ook zo maar kunnen gebeuren. Mannen... Misschien valt het je man allemaal mee en denkt hij dat hij zijn tijd beter kan gebruiken voor als er echt nood aan de man is ipv nu op dit moment?

ja..wie weet
zou ook best slim zijn. Maar, waarom benoemt hij dat dan niet gewoon zo?
tja, omdat het een vent is lijkt me.

edit: laat maar eigenlijk

[ Bericht 57% gewijzigd door owlet op 28-10-2008 10:14:08 ]

Liza proficiat

En verder succes met fik heir je vent compleet af.. wees goddomme blij dat je em nog hebt dan over zulke futiliteiten lopen zeiken

en nee dat is niet bedoeld als kijk mij zielig doen... maar ik sta hier echt verbaasd van.. het gaat toch goed met je.. dat je ervan baalt ja kan ik begrijpen marit.. maar ipv trots te zijn dat het met jou nu wel goed gaat.. met je meiden goed gaat.. ga je lopen afgeven op je man die het heus allemaal het beste bedoeld.. joh hij heeft een foutje gemaakt.. so what iedereen maakt foutjes.. jij even goed.. om er zo over door te blijven gaan onzin..

en nijna.. ik snap wel dat je teleurgesteld bent.. maar soms zijn afspraken zeker over zoiets futiels er om gebroken te worden.. om er nu heel boos over te worden heeft weinig zin. Hij is de papa en heeft ook zeggenschap over jullie meisje.

Een huwelijk/relatie is compromissen sluiten geven en nemen is niet altijd makkelijk maar als je over zulke dingen al gaat mieren, hoe reageer je dan bij " grotere" dingen ? af en toe eens slikken en weer doorgaan is echt niet jezelf aan de kant schuiven of je gehele principes laten varen.

[ Bericht 68% gewijzigd door _evenstar_ op 28-10-2008 10:50:22 ]

Oh en nog even zij die gisteren met bruikbare tips aan kwamen heb goed geslapen.. denk dat ook het durven uitspreken van angst al veel geholpen heeft

Evenstar

Dat is mooi evenstar.

Evenstar, dat vind ik nou echt super om te horen.

Kim, ik herken veel in je gevoelens tussen de tweestrijd thuis/werk. Ik lees ook dat je (nog) niet in oplossing denkt (hahahaha, hoor mij lekker wijs zijn). Over je werk schrijf je dat je tot februari daar zit. Dat zou ik dan dus ook 'uitzingen' en tot die tijd proberen om het werk wat je naar jouw tevredenheid uit te voeren. Dingen blijven liggen, dat merkte ik in de tijd dat ik voor een baas werkte ook. Maar, door duidelijker aan te geven waar mijn grenzen lagen, kwamen we er achter dat het inderdaad niet mogelijk is om het werk van 5 dagen in 3 te proppen. Dat je een stuk communicatie mist, herken ik ook, misschien is het handig als ze ook eens wat dingen op de dagen dat je er niet bent door kunnen mailen.

Over thuis... eerst over het huishouden. Nee, je kunt het niet allemaal perfect voor elkaar hebben. Bij mij heeft het enomr geholpen om te zorgen dat het opgeruimd is. Veel laadjes, kastje en vakjes. En daarnaast inderdaad ook een schoonmaakhulp. Nu even niet vanwege een ziekhuisopname en dat zorgde dus meteen weer voor de bekende poetsstress op zondag. Maar ook daar begin ik steeds meer grip op te krijgen. Het verschil in schoonmaken tussen mannen en vrouwen is gewoon een feit. Ze zien dingen anders en vinden andere dingen ook belangrijker. Ik had aangegeven zondag dat er gezogen en gedweild moest worden, manlief is de keuken gaan schrobben. Ook niet onbelangrijk, maar was voor mijn (ja, voor hem dus niet) prio 100 en niet prio 1. Maar goed. Nu hb ik gisteren gezogen en gewdeild en hebben we niet alleen een schone vloer, maar ook weer een keuken die spik en span is. Op het moment zelf ergerde ik me eraan, maar heb ook geleerd dat het niet helpt. Dat ik blij moet zijn met wat er wel gedaan wordt en dat dit iets anders is dan wat ik in eerste instantie voor ogen had....tja, dat hoort er bij.

Qua opvang en de manier van opvoeden en verzorgen verschilt iedereen wel van mening. Maar, ik denk wel dat je het moet bespreken. EN als deze situatie van zorgen voor jullie kleintje je niet bevalt ook kijken wat de mogelijkheden zijn. Is een thuisoppas mogelijk of evt. een andere optie. Sta open voor de mening van je ega, ook hij heeft het beste voor met jullie spruit.

@Nijna, Ja ik kan het me voorstellen dat je er boos om werd, maar je hebt ook duidelijk daarna aangegeven waarom jij het niet wilt. Ik denk dat je daar heel duidelijk in was en als het iets is wat jullie allebei ook vinden dan zal het voorlopig niet meer gebeuren.

@Liza, gefeliciteerd. Heerlijk zo even een verwenweekend.

@Swets, dankjewel. Je hebt me weer wat verder laten kijken dan ik deed. Door jouw reacties zie ik ook dat ik soms te vaak nog denk... 'en als ik het zo wil, dan moet het zo, want dat is het beste' Terwijl dat helemaal niet altijd zo hoeft te zijn.

En hier gaat het heerlijk. Mijn meiden heerlijk om bij me te hebben en ik merk meer en meer dat ik zelf de afgelopen periode de boel heb lopen saboteren. Nu de knop leterlijk om is kan ik ook weer meer positief denken en dat zorgt ook thuis voor een meer ontspannen sfeer. Alhowel ik vanochtend wel even uit mijn slof schoot toen fleur d'r hele kledingkast aan het uitmesten was op zoek nar een broek die beneden lag....

Ik wil even kwijt dat ik het grotendeels eens ben met Swets. Als het nu goed met je gaat, Marit, dan is het toch geen probleem? Als het niet goed zou gaan en je man zou het voorstellen, dan kan ik me voorstellen dat je niet blij bent. Van te voren hebben jullie de situatie ingeschat en nu blijkt het mee te vallen, fijn, dan kan je man zijn werk toch ook aanpassen als dat zo uit komt?

Nijna, aan de ene kant snap ik je wel, maar je man is de vader van je kind en maakt ook eigen beslissingen daarover. Dat zullen niet altijd beslissingen zijn waar jij achter staat, maar dat zal andersom ook wel gebeuren. En een paar likjes van een lollie zou mij geen ruzie waard zijn.

In mijn ogen zijn vader en moeder gelijk in de opvoeding van hun kind. Ik heb het idee dat sommige moeders hier de vaders te weinig ruimte geven om vader te zijn.

Zoiets dus.....

Kim, ik ben altijd een enorme poetsdoos geweest (meegekregen van huis uit) maar na de geboorte van mijn oudste kwam ik echt handen en tijd te kort om alles nog dagelijks spik en span er uit te laten zien. Inmiddels heb ik er 2 en studeer ik naast mijn werk ook nog eens. Mijn man is godzijdank niet meer werkzaam bij defensie dus sta ik niet alleen wat betreft huishouden en opvoeding. Maar hij werkt wel wisseldiensten en soms leven we beetje langs elkaar heen op dagen dat ik moet werken en hij na een lange nacht ligt te slapen. Van huishouden komt er dan ook weinig. De strijk ligt er soms een halve week voor iemand er aan begint en soms maken we een snelle hap klaar in plaats van uitgebreid te staan koken. Ik geniet liever een uurtje van mijn kinderen dan dat ik de was sta weg te strijken of dat ik me druk maak over dat beetje stof boven op de kast. En wat werk betreft net na de geboorte van Morgaine ging ik 3 dagen werken ipv 5 en de andere 2 dagen bleef de uitzendkracht in dienst van mijn werkgever. Ik liet dingen liggen die zij moest doen om een aantal dagen later er achter te komen dat het niet gedaan was. Ik heb mijn werkgever gezegt dat er wat moest gebeuren of ik ging er wat aan doen. Ik had een duo baan maar was in mijn uppie het werk voor 2 aan het doen. Inmiddels werkt zij al lang niet meer hier en ik nog steeds. En nu kan ik het prima in 3 dagen tijd voor elkaar krijgen, er is dan ook geen ene *********piep****** te doen hier sinds de vorige reorganisatie.

Goede punten, Cattie! Elke keer als ik zo'n probleem zie dan komt het op me over als een gebrek aan vertrouwen in elkaar. Gebrek aan vertrouwen dat "hij" het niet doet om je te pesten. Gebrek aan vertrouwen in hoe hij met de kinderen om gaat. Als je elkaar op die punten niet vertrouwt dan zit er toch iets niet goed?

Marit, hij gaf toch gewoon een opening tot overleg? Hij stelt wat voor, jij reageert er op. En dan kom je samen wel tot een oplossing. Bijvoorbeeld doordat hij toch meer vrij regelt op zijn werk. Of doordat jij het toch niet zo'n probleem vind om thuis te zijn.
Blijkbaar was er een onvoorziene situatie (het regelen op zijn werk lukte niet zoals gepland), dan zou het toch raar zijn als hij dat maar in zijn eentje zonder met jou te overleggen op moet lossen?
Geven en nemen, lijkt me niet zo heel moeilijk

Oh en over vaste slaaptijden bij grootouders handhaven etc... Op de creche doet Nathan nog maar 1 grote slaap van half 1 tot half 3 en thuis probeer ik me daar ook aan te houden maar soms is hij zo moe dat ik hem toch nog een keertje extra op bed leg. Geen man overboord. De ene dag hebben ze minder slaap nodig dan de andere omdat ze bijv de nacht goed hebben geslapen. Maar voor je eigen gemoedsrust kan je natuurlijk duidelijke afspraken maken met partner en grootouders. Hier hadden we enige tijd geleden gevraagd of mijn moeder even op wou passen 's avonds want er was iets waar we heen moesten (geen idee meer wat). Toen we terug kwamen zat mijn moeder met Nathan op schoot. Op de vraag wat die nog wakker deed zei ze dat hij zo zielig was want hij huilde in bed. Had ik hem voor de kat zijn viool in bed gedaan. Mijn moeder vind je kind laten huilen zielig en dan haalt ze ze maar uit bed. Als er nou iets aan de hand is okay maar hij weet inmiddels wel goed dat als ik nu ga huilen ik aandacht krijg van die en die, en van die niet. Uitspelen heet dat geloof ik.

ik kan me wel voorstellen dat het je koud op je dak valt als je iets afgesproken hebt en dat dat dan heel anders gaat hoor. en hoe iemand dan hier reageert hoeft nog niet te zijn hoe het irl afgehandeld wordt

wat betreft huishouden: de kunst is om de boel de boel te laten denk ik
zolang wij mensjes hier schoon zijn en schone kleren aanhebben en met goed fatsoen alles kunnen gebruiken vind ik het allemaal wel best. lekker boeie dat er stof op de tv ligt

quote:

Op dinsdag 28 oktober 2008 13:04 schreef simmu het volgende:
ik kan me wel voorstellen dat het je koud op je dak valt als je iets afgesproken hebt en dat dat dan heel anders gaat hoor. en hoe iemand dan hier reageert hoeft nog niet te zijn hoe het irl afgehandeld wordt

Absoluut. Maar op een forum "weet" je alleen wat je leest he

Toen J. ineens moest gaan werken toen Anna 5 dagen oud was, was ik behoorlijk overstuur. Ik vond dat echt erg, hij had vakantie opgenomen en daar had ik gerekend en dan was hij er ineens niet.
Verder vind ik dat hij het meestal beter aanpakt dan ik, want ik twijfel vaak over wat ik moet doen of zeggen of vinden. Dan weet ik verstandelijk wel wat het beste is, en dat doe ik ook, maar geestelijk heb ik daar moeite mee. (ben ik wel een goede moeder, is dat niet stom, vind ze me dan nog wel een leuke mama, is het niet zielig)

Hmmm, ben ik nu de enige die denkt dat er meer achter de ruzie tussen marit en maritman zit? ze beschrijft bepaalde angsten over hoe het zal gaan, wie zegt niet dat dit gewoon een druppel is, waarna er (hormonaal) geventileerd moest worden.

hiermee wil ik niet zeggen dat pasbevallen vrouwen alles maar moeten mogen maken (krom nederlands, sorry), maar van beide kanten kan dan een beetje meegewaaid worden. er kringelt veel meer rond bij de vrouw in dr kop, er komt iets kleins voorbij en de bom barst.
goed maken, zand erover, even goede vrienden verder.

of zie ik het nou allemaal te simpel?

verder, evenstar
fijn dat bepaalde tips hier je echt hebben geholpen!

en vwb grootouders: lijkt me een kwestie van goede afspraken maken.
in principe gaat X om 12u naar bed, behalve als we zeggen dat ze heel laat wakker is geworden en dan geven we aan hoe laat ze dan wel naar bed moet. of als hij/zij een kwartier (halfuur?) lang blijft krijsen, ondanks speen/whatever, dan plan B.
Dat is toch prima te regelen?

Maar ja afspraken met grootouders/oppassen is een onderwerp an sich

Ik denk niet dat je het te simpel ziet, Davinia. Als Marit (of wie dan ook) het zo ervaart dan is het dus wel een probleem. Of het terecht is of niet is een tweede, maar er zit dan iets niet lekker en dat moet opgelost worden.
Alleen heb ik mijn vraagtekens bij de manier waarop

Djeez zat 1,5 maand in de ziektewet. Toen heeft hij Kim dus veel meegemaakt. Hij zei tegen mij dat hij nu beter snapt dat het soms wel zwaar is. Vond ik wel fijn te horen.

quote:

Op dinsdag 28 oktober 2008 10:44 schreef _evenstar_ het volgende:
Liza proficiat

En verder succes met fik heir je vent compleet af.. wees goddomme blij dat je em nog hebt dan over zulke futiliteiten lopen zeiken

Hoe erg ik je ook snap vind ik dit toch een nare opmerking, sorry


Ik heb aanstaande dinsdag een sollicitatiegesprek

Ik herken veel van Marit haar reactie in mezelf. Ik ben het eigenlijk volledig eens met Swets, maar weet dat ik het zelf ook veel te vaak doe, 'zeiken' om iets wat bijna nergens over gaat, gewoon om het zeiken of omdat ik me rot voel, terwijl m'n vent zijn best doet om alles 'goed' te doen. Zo'n scheeflopende afspraak kan hier net zo'n reactie geven als de reactie die Marit geeft.
Gelukkig weten manlief en ik dat beiden en dat helpt met relativeren. Ik doe mijn best om wat losser te zijn en manlief doet gewoon zijn ding zoals altijd Zo gaat het goed gelukkig!

Evenstar Fijn dat je lekker geslapen hebt!

Succes Troel!

Succes Troel!

Evenstar

pfff jemig wat een mars/ venus geneuzel hier

Iig wou ik ff melden dat hier het 1 en ander lijkt te werken wat is het toch heerijk om werkende darmen te hebben! Koppie is ook rustiger aan het worden, wel emotioneler, maar hey dat moet er ook uit.

Wat ik heel tof vond was dat gister een moeder opbelde wat Djulian nou wel en niet mag hebben hebben ivm uitdelen morgen, super vond ik dat. En vanmorgen was er school ontbijt en elke klas had ei, maar niet groep 1/2 omdat Djulian allergisch is. Super van de juf!

goed te horen dat het iets beter gaat Anitra.
Zo had ik laatst een moeder die mij op het schoolplein aansprak omdat ze had begrepen dat Morgaine een voedselallergie heeft en wou weten wat voor precies zodat ze daar ook met uitdelen rekening mee kon houden.

Super dat er zo goed rekening mee gehouden wordt. Helaas heb ik bij het kdv wel 3x moeten vertellen dat Jen geen soepstengel mag daar. Ze bleef er steeds op reageren.... Na een keertje boos worden hadden ze eindelijk door dat ik het echt meen.

Ticootje op de PSZ was het hier ook iedere keer raak, daarom ben ik zo blij dat het op school nu wel goed gaat. Idd een keertje heel boos worden wil wel eens helpen
Faja fijn dat ze het vragen voor de zekerheid!

Volgende week vrijdag heb ik een oudergesprek. Misschien dat ik dan ook nog eens heel duidelijk maak dat ik echt denk dat ze te weinig doen om haar te laten slapen.

Ticootje, waar baseer je dat dan op ? Ik krijg het idee dat Jen thuis ook niet altijd even een goede slaapster is. Of gaat het thuis nu beter ?

Anitra, wat ontzettend fijn om te lezen dat er weer wat regelmaat (in de darmen) en rust (in je hoofd) is! En dat er zo positief wordt meegedacht over Djulian's allergie.

Kp thuis gaat het tegenwoordig erg goed.

Dat is in ieder geval helemaal top !

Popples, hoe is het met je ?

Wat een man vs vrouw discussie weer.. Mannen reageren te makkelijk, vrouwen te moeilijk.. Gewoon een mooie tussenweg zoeken..

Hier gaat het lekker! Er lijkt een nieuwe afstudeeropdracht aan te komen. Alleen nog even wat dingetjes regelen qua parttime afstuderen, en een definitieve opdracht beschrijven.
Van de gemeente krijg ik geld voor de kinderopvang. Ze betalen 1/6e deel. Nu de kinderopvang nog even regelen. Er staat voor dinsdag een afspraak bij een opvang hier in de buurt. Nog 2 mailtjes onderweg naar andere KDV-en in de wijk. En als ik daar niet snel genoeg terecht kan, dan heeft de gemeente plaatsen gereserveerd voor mensen uit de "doelgroep"(<=ikke dus) bij een KDV 5 minuutjes extra fietsen.
Dus dat gaat hier helemaal goedkomen

En nu mijn zingende jochie uit bed plukken.. Vanochtend brulde hij nog, toen hij met mij naar beneden moest ipv met papa, maar hij deelt nog wel steeds zijn koekje met me

quote:

Op dinsdag 28 oktober 2008 13:37 schreef Fuente het volgende:
Ik herken veel van Marit haar reactie in mezelf. Ik ben het eigenlijk volledig eens met Swets, maar weet dat ik het zelf ook veel te vaak doe, 'zeiken' om iets wat bijna nergens over gaat, gewoon om het zeiken of omdat ik me rot voel, terwijl m'n vent zijn best doet om alles 'goed' te doen. Zo'n scheeflopende afspraak kan hier net zo'n reactie geven als de reactie die Marit geeft.
Gelukkig weten manlief en ik dat beiden en dat helpt met relativeren. Ik doe mijn best om wat losser te zijn en manlief doet gewoon zijn ding zoals altijd Zo gaat het goed gelukkig!

Hier idem dito. Inmiddels weet ik ook zelf wanneer ik in zo'n bui ben en lukt het me steeds vaker om m'n mond te houden tot ik wel fatsoenlijk kan reageren.

Troel succes volgende week

Anitra, wat fijn dat je dieet lijkt aan te slaan.

En ik weet gewoon niet hoe het met me gaat. Ik hou van m'n kleine meisje, maar het is zo frustrerend dat ze zo weinig zelf drinkt en ik dus het grootste deel van de tijd dat ze wakker is met iets ongezelligs bezig moet zijn (drinken erin proberen te krijgen terwijl dat absoluut niet wil, medicijnen geven die ze vies vindt). Het helpt allemaal niet echt om me goed aan d'r te hechten, want de momentjes dat ik echt van Isis kan genieten zijn vrij schaars. En dat is dan nog afgezien van alle onzekerheid over de toekomst
Vrijdag kinderarts, hopelijk heeft die een oplossing of in elk geval een plan om een oplossing te vinden, want dit ga ik geen maanden volhouden.

jojo frustrerend allemaal.

Jojo, dat dat frustrerend werkt kan ik volledig begrijpen. Wat rot dat het begin zo moeilijk is! Heeft Isis geen sonde meer? Is het mogelijk dat iemand het een ochtend of middag van je overneemt, zodat je even iets voor jezelf kan doen, dat je er even uit bent?
Sterkte, het lijkt me echt moeilijk

Ow jojo dat lijkt me idd rot, weinig tijd om van elkaar te genieten omdat het drinken zo lastig gaat Ik hoop dat de kinderarts een oplossing voor jullie heeft!

Deepfreeze, klinkt goed allemaal

Hier een mama die zich beter voelt als nooit tevoren. Ik zit zoveel beter in mijn vel sinds de zwangerschap en daarna de komst van Dana. Natuurlijk ben ik helemaal gek op mijn meisje en dat helpt natuurlijk enorm...maar ook gewoon mijn "eigen deel" voelt zoveel lekkerder. _{snapt iemand wat ik bedoel of praat ik weer wartaal}

ow en volgende week heb ik een sollicitatie gesprek bij een bedrijf dat meer in de buurt ligt en hopenlijk ook meer bij me past