Kerel... je bent bang voor de leegte, de eenzaamheid en de onzekerheid die je gaat voelen nadat je haar uit je leven hebt getrapt. Terecht, want na 7 jaar relatie gaat het contrast erg groot zijn. Maar je moet het vergelijken met een parachutesprong: de aanloop is verschrikkelijk, de sprong zelf is een grote vage gekte maar het gevoel daarna is onsterfelijkheid!
En eigenlijk ben je gezegend dat ze je zo gruwelijk vernederd heeft, het gaat een half jaartje pijn doen maar daarna ben je 'ontnuchterd'. En als die roze bril eenmaal af is heb je tientallen redenen op een briefje om haar nooit meer terug te willen. Ik spreek uit ervaring, heb een redlijk identieke situatie meegemaakt. Ik ben nu blij dat ik de volle lading stront op m'n kop heb gehad, hoe pijnlijk het een half jaartje geleden ook was. Maar als ze niks verkeerds had gedaan (het 'gewoon' uitgemaakt omdat haar gevoel weg was ofzo) dan had ik nu nog steeds achter haar aan gezeten!
Beste TS, jij gaat nooooit meer zo gelukkig met haar worden als vroeger, dat is een 100% garantie! Ik weet niet wie je het uit je naaste omgeving al hebt verteld, maar je zult je nooit meer trots voelen aan haar zijde tegenover je ouders, vrienden etc. Niet dat je het voor deze mensen doet, een relatie doe je voor jezelf. Maar die trots is een van die onbetaalbare gevoelens tijdens een goede relatie die je nooit meer zult ervaren.
Daarnaast: je hoopt vurig dat ze je gaat zien als de barmhartige knakker die haar grootste fouten met de mantel der liefde heeft bedekt. Newsflash: zo gaat ze je niet zien... ze zal je zien als een ruggegraatloze goedzak wiens harde grenzen niks waard zijn. Ze zal die grenzen blijven opzoeken nu ze heeft geroken aan het onbezorgde vrijgezelle leven bij wie ze aan niemand verantwoording schuldig is. Waarom? Omdat het haar is bevallen, anders was het nooit vaker gebeurd en wilde ze ook niet terug.
En dit is slechts een kleine greep uit de eigenschappen van jullie relatie die allemaal anders zullen zijn.
Maak die sprong kerel, spring uit dat vliegtuig! Alle cliche's (plenty more fish in the sea, tijd heelt alle wonden etc)... ze zijn waar! Maar je moet even een paar weken/ maanden door een diep zwart dal om ze uiteindelijk te ondervinden. Ga niet stoer doen, niet sneu doen... maak het uit als een volwassen edoch mentaal sterke man en ze zal je altijd zo blijven herinneren.
Tenslotte: ga ook niet blijven aanklungelen totdat er iets beters op je pad komt. Die gaat namelijk niet op je pad komen zodra je ex(?) al je energie blijft opslokken. Je hebt 7 jaar relatie gehad gozer, het duurt nog wel even voordat je de 'schwung' weer te pakken hebt. Maak eerst schoon schip en ga daarna rustig beginnen met op zoek gaan totdat je er echt voor open staat.
Dessalniettemin veel sterkte!
[ Bericht 7% gewijzigd door Electrical-Storm op 02-09-2008 14:33:47 ]
Als wat hierboven geschreven is geen hout snijdt dan ligt dat aan jezelf