quote:
quote:
Ik geloof overigens niet in force feeden. Als een kind iets niet wil eten, dan eet ie het niet.
Ook een kind weet dondersgoed wat hij wel en niet kan eten, dat bepaal ik niet voor 'm. Ik geloof ook echt dat een bepaalde afkeer een reden heeft. ( denk aan allergie, niet kunnen verteren etc )
Of omdat kinderen gestressed raken omdat hun ouders zo overspannen doen over een schep andijvie. Ik geloof er heilig in dat veel van dat soort problemen te voorkomen zijn als je als ouders het goede voorbeeld geeft door verliefd op eten te zijn en er zo relaxed mogelijk over doet. Kinderen apen na, en als je moeder Sonja Bakkert en je vader 'niks buitenlands' lust dan begin je natuurlijk al met een achterstand.. Een kleuter wiens paps en mams écht graag koken, eten en uitproberen zal er zelf ook niet snel heel moeilijk over gaan doen.
Mijn maag draait altijd om van medelijden als ik gezinnen zie waar eten een drama is, kinderen hysterisch huilend op het bordje reageren dat ze verplicht - ondanks kokhalzen - moeten leegeten, en ouders die zich onnodig druk maken over de pietamientjes die zo'n kabouter mist als de broccoli niet opgaat.
Wat de mensen zichzelf en hun kinderen niet aandoen! Geef toch zelf het goede voorbeeld door smakelijk van je eten te genieten - als zo'n peuter door dwarsigheid een maand lang alleen bananen en rozijntjes wil eten dat is er heus geen man over boord.
Ouders maken het zichzelf toch ook vaak lastig door wél allerlei onzin in huis te hebben. Je kunt van een vierjarige niet verwachten dat -ie z'n prakje opeet als -ie weet dat er ook YoghoYogho en Spongebob-koeken in de kast liggen. Het is volstrekt natuurlijk voor een kleintje om de voorkeur te geven aan zoet en vet.
Ik ben sterk voornemens om mijn toekomstige zoon of dochter zo lang mogelijk vrij van fabrieks-troosteten te houden. Als ze nooit Kapitein Iglo-vissticks of Koetjesrepen krijgen, dan zeuren ze er ook niet om. Geen koekjes uit een koektrommel, gewoon gezellig met je kleintje zelf bakken en bloem in je neus en oren krijgen. Geen pakejs Fristi, maar wél samen naar de groentenboer voor een ananas of een kokosnoot en samen kijken hoe je zo'n gek ding openkrijgt.. Daar kan volgens mij geen ChupaChup tegenop.
Het klinkt vast heel onaardig, maar ik weet zéker dat het grootste deel van de ouders met lastige etertjes de ellende grotendeels (en vaak per ongeluk) aan zichzelf te danken hebben.
Zo.
Nu de mamma's weer aan het woord, want SHE en ik weten ongetwijfeld niet hoe het écht is om een kinderstoel vol blčrende peuter naast je eettafel te hebben staan.
[ Bericht 0% gewijzigd door minilot op 12-08-2008 17:03:48 ]