De kunst van het loslaten van je ex #60

quote:

Op zondag 13 juli 2008 20:38 schreef Miesjel het volgende:

[..]

*troost*

En welkom. Ook voor Donald.

tnx ik zit nu in fase 5, maar ik heb de mzzl dat ik al stiekum verliefd ben op iemand anders, en dat heelt de wonden veel sneller

Link nog maar een keertje dan?

http://www.singlessite.nl/suddenly_single.html

[ Bericht 63% gewijzigd door Chev op 14-07-2008 15:10:31 ]

quote:

Op maandag 14 juli 2008 09:42 schreef ottoaanmnstokkos het volgende:

[..]

ja... het enige nadeel is is dat mijn familie / vrienden het niet zullen accepteren.. dus het is voor mij een hele grote stap terug en voor haar is het flink bijspijkeren.. ik kan iedereen wel proberen te overtuigen maar het heeft tijd nodig, en ze moet zichzelf bewijzen, iets waar ze fel op tegen is.. en wat ik jammer vind, maar we komen er wel uit... 'vrouwen hè!'

Tjah ach...vrienden/familie die het niet zal accepteren. Jij bent degene die door moet/gaat/wil met haar. Je maakt je eigen keuzes. En je merkt vanzelf wel als die verkeerd blijken te zijn (weer een breuk). Je zal toch zelf op je bek moeten gaan om ervan te leren

En ze kan er niet tegen om zichzelf te bewijzen? Haha. Ik ben benieuwd of het haar lukt. Wil je het haar wel aandoen om iets te doen wat ze niet wil? Zelf zou ik het mijn ex namelijk niet aan willen doen om zichzelf zo te veranderen dat ze aan mijn (vernieuwde) eisen voldoet. Dat trekt ze niet namelijk. Dat kan ze gewoon niet. Ze heeft het geprobeerd, maar daar ging ze aan onderdoor. Ik hoop dat het bij jullie beter gaat.

En over dat knopje...Waarom er niet meer op drukken? Als het iets is wat in de weg staat, zou je er beter aan kunnen gaan werken. Anders loop je misschien later weer tegen hetzelfde probleem aan. Ik weet niet precies wat het voor knopje is natuurlijk. Maar lieg je niet tegen jezelf/doe je jezelf niet tekort als je besluit om niet meer op dat knopje te drukken?
In mijn relatie ben ik mezelf nogal verloren. Ik drukte op een gegeven moment niet meer op knopjes. Ik accepteerde alles maar. Dat wil ik in een volgende relatie niet meer laten gebeuren. Achteraf gezien heb ik het eigenlijk slecht gehad in mijn relatie. Mijn vrienden/ouders hadden dat ook wel door, maar die staan aan de zijlijn en dan is het makkelijker om zoiets te zien. Als je er midden in zit en verliefd bent, kan je dat soort dingen nou eenmaal niet zo makkelijk zien

Begrijp me niet verkeerd. Ik heb het beste met jullie voor Het zijn alleen vragen waarbij je stil zou kunnen staan

quote:

Op maandag 14 juli 2008 10:52 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

Tjah ach...vrienden/familie die het niet zal accepteren. Jij bent degene die door moet/gaat/wil met haar. Je maakt je eigen keuzes. En je merkt vanzelf wel als die verkeerd blijken te zijn (weer een breuk). Je zal toch zelf op je bek moeten gaan om ervan te leren

En ze kan er niet tegen om zichzelf te bewijzen? Haha. Ik ben benieuwd of het haar lukt. Wil je het haar wel aandoen om iets te doen wat ze niet wil? Zelf zou ik het mijn ex namelijk niet aan willen doen om zichzelf zo te veranderen dat ze aan mijn (vernieuwde) eisen voldoet. Dat trekt ze niet namelijk. Dat kan ze gewoon niet. Ze heeft het geprobeerd, maar daar ging ze aan onderdoor. Ik hoop dat het bij jullie beter gaat.

En over dat knopje...Waarom er niet meer op drukken? Als het iets is wat in de weg staat, zou je er beter aan kunnen gaan werken. Anders loop je misschien later weer tegen hetzelfde probleem aan. Ik weet niet precies wat het voor knopje is natuurlijk. Maar lieg je niet tegen jezelf/doe je jezelf niet tekort als je besluit om niet meer op dat knopje te drukken?
In mijn relatie ben ik mezelf nogal verloren. Ik drukte op een gegeven moment niet meer op knopjes. Ik accepteerde alles maar. Dat wil ik in een volgende relatie niet meer laten gebeuren. Achteraf gezien heb ik het eigenlijk slecht gehad in mijn relatie. Mijn vrienden/ouders hadden dat ook wel door, maar die staan aan de zijlijn en dan is het makkelijker om zoiets te zien. Als je er midden in zit en verliefd bent, kan je dat soort dingen nou eenmaal niet zo makkelijk zien

Begrijp me niet verkeerd. Ik heb het beste met jullie voor Het zijn alleen vragen waarbij je stil zou kunnen staan

ik snap het, en het zijn ook de issues waar we het over hebben of over gaan hebben de komende tijd. een belangrijk punt is alleen dat ze haar verhaal niet wilt doen tegen mijn ouders... omdat ze vind dat ze geen verantwoording hoeft af te leggen... ik probeer haar niet te veranderen, accepteer haar voor wat ze is en weet dondersgoed dat het niet 100% lekker in elkaar zit.. maar ik heb het er voor over!

quote:

Op maandag 14 juli 2008 11:05 schreef ottoaanmnstokkos het volgende:

[..]

ik snap het, en het zijn ook de issues waar we het over hebben of over gaan hebben de komende tijd. een belangrijk punt is alleen dat ze haar verhaal niet wilt doen tegen mijn ouders... omdat ze vind dat ze geen verantwoording hoeft af te leggen... ik probeer haar niet te veranderen, accepteer haar voor wat ze is en weet dondersgoed dat het niet 100% lekker in elkaar zit.. maar ik heb het er voor over!

Aha ok

Hoeveel waarde hecht je aan het feit dat ze geen verantwoording wil afleggen aan je ouders?

Je moet je niet blind staren op het weer goed komen van de relatie, hè Als het echt niet gaat, kan je er beter wel mee stoppen. Helemaal omdat je al weet dat het niet helemaal 100% lekker in elkaar zit. Hoe moeilijk het ook is. Ik begrijip de situatie wel denk ik.

Ik heb denk ik in een zelfde soort situatie gezeten. Er was bij ons sprake van een tussentijdse breuk van 3 weken. Daarna zijn we het weer gaan proberen. Eigenlijk waren de redenen waarom we weer verder gingen geen goede redenen (ze stond na die 3 weken met condooms op de stoep). Ik heb toen besloten dat ik alles maar nam zoals het "aan kwam waaien". Er zijn toen ook wel dingen veranderd die de relatie ten goede kwamen hoor...tenminste...voor mij dan.
Ik had na de breuk het idee dat ik de overhand had in de relatie. Voor de breuk lag dat anders. Ik voelde me een stuk lekkerder in die rol. Haar doel was om mij gelukkig te maken. Dat is haar ook wel gelukt, maar daar ging ze zelf aan onderdoor. Ondanks herhaalde mededelingen van mijn kant dat ze er zelf niet aan onderdoor moest gaan. Uiteindelijk is ze er aan onderdoor gegaan. Maar dat heeft ze zichzelf aangedaan. Ze probeerde zichzelf zo te veranderen, alleen maar om mij gelukkig te krijgen.

Het ging na de breuk wel beter en ik ben me vervolgens weer (te veel) gaan binden aan haar. Toen ze er echt helemaal doorheen zat, heeft ze het dus uit gemaakt. En ik had me dus te veel gebonden aan haar En tjah...de manier van uitgaan was is ook een beetje vreemd gelopen. Die was echt vreemd...anderen waarmee ik heb gepraat vinden dat ook.

quote:

Op maandag 14 juli 2008 11:46 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

Aha ok

Hoeveel waarde hecht je aan het feit dat ze geen verantwoording wil afleggen aan je ouders?

Je moet je niet blind staren op het weer goed komen van de relatie, hè Als het echt niet gaat, kan je er beter wel mee stoppen. Helemaal omdat je al weet dat het niet helemaal 100% lekker in elkaar zit. Hoe moeilijk het ook is. Ik begrijip de situatie wel denk ik.

Ik heb denk ik in een zelfde soort situatie gezeten. Er was bij ons sprake van een tussentijdse breuk van 3 weken. Daarna zijn we het weer gaan proberen. Eigenlijk waren de redenen waarom we weer verder gingen geen goede redenen (ze stond na die 3 weken met condooms op de stoep). Ik heb toen besloten dat ik alles maar nam zoals het "aan kwam waaien". Er zijn toen ook wel dingen veranderd die de relatie ten goede kwamen hoor...tenminste...voor mij dan.
Ik had na de breuk het idee dat ik de overhand had in de relatie. Voor de breuk lag dat anders. Ik voelde me een stuk lekkerder in die rol. Haar doel was om mij gelukkig te maken. Dat is haar ook wel gelukt, maar daar ging ze zelf aan onderdoor. Ondanks herhaalde mededelingen van mijn kant dat ze er zelf niet aan onderdoor moest gaan. Uiteindelijk is ze er aan onderdoor gegaan. Maar dat heeft ze zichzelf aangedaan. Ze probeerde zichzelf zo te veranderen, alleen maar om mij gelukkig te krijgen.

Het ging na de breuk wel beter en ik ben me vervolgens weer (te veel) gaan binden aan haar. Toen ze er echt helemaal doorheen zat, heeft ze het dus uit gemaakt. En ik had me dus te veel gebonden aan haar En tjah...de manier van uitgaan was is ook een beetje vreemd gelopen. Die was echt vreemd...anderen waarmee ik heb gepraat vinden dat ook.

ik ben er ook aan onderdoor gegaan om haar gelukkig te houden, en dat is ook mislukt geweest... was ook 3 weken trouwens, en ging ook op een rare manier uit ach, iedere situatie is uniek. ik vind wel een manier...

quote:

Op maandag 14 juli 2008 11:56 schreef ottoaanmnstokkos het volgende:

[..]

ik ben er ook aan onderdoor gegaan om haar gelukkig te houden, en dat is ook mislukt geweest... was ook 3 weken trouwens, en ging ook op een rare manier uit ach, iedere situatie is uniek. ik vind wel een manier...

Ik hoop dat het jou wel lukt

Jullie houden jezelf voor dat je de touwtjes in handen hebt maar er wordt gewoon met volle snelheid over jullie heen gedenderd. (thabrain/otto)

quote:

Op maandag 14 juli 2008 09:50 schreef donald_dick het volgende:

[..]

tnx ik zit nu in fase 5, maar ik heb de mzzl dat ik al stiekum verliefd ben op iemand anders, en dat heelt de wonden veel sneller

Pas erop, hier verkijk je je echt aan..!!
Onverwerkte emoties kwamen bij mij terug, terwijl ik er 100% van overtuigd was dat ik alles losgelaten had!! Ik leerde mijn ex vriend ook vrij snel kennen(3 weken) na mijn ex ex vriend.. Nu kom ik erachter dat het voor mij allemaal veel te snel is gegaan en dat ik ook tegen onverwerkte emoties aanliep(zoals onzekerheid, in dezelfde fase doorgaan waar ik met mijn ex ex vriend gebleven was, etc.)...O.a. hierdoor is mijn relatie gecrasht omdat ik veel te veel met mezelf in de knoop zat. ..
Ik neem me nu bewust voor om verplicht een dik half jaar/jaar single te blijven..

quote:

Op maandag 14 juli 2008 15:37 schreef cesareborgia het volgende:
Jullie houden jezelf voor dat je de touwtjes in handen hebt maar er wordt gewoon met volle snelheid over jullie heen gedenderd. (thabrain/otto)

Dat idee heb ik ook een beetje, eerlijk gezegd. Snel terug gaan naar je ex heeft bijna altijd het resultaat dat je opnieuw tegen diezelfde muren aanloopt waar je al eerder tegen aan liep. Iemand moet die problemen eerst zelf oplossen. En daar gaat vaak meer dan een paar weekjes tijd in zitten. Soms duurt het wel jaren voordat het mogelijk is een relatie wel te kunnen laten slagen, en dan is het vaak al te laat Met alle respect, en ik gun ze het beste, maar meestal werkt dit niet.

(ik spreek uit ervaring)

quote:

Op maandag 14 juli 2008 15:49 schreef lollypops het volgende:

[..]

Ik neem me nu bewust voor om verplicht een dik half jaar/jaar single te blijven..

Goed plan. Doe ik ook. Maar ergens maakt het het er niet makkelijker op om dan over je ex heen te komen, heb ik het idee. Het idee dat er niks voor je ligt, alleen maar achter je.

Net m'n vriendin telefonisch gesproken, de biggelden weer.
We hadden zowaar een goed gesprek, en ze klonk zo lief..
Het is uit, dat realiseer ik me echt wel, maar het gevoel alsof ik dood ga blijft, soms lijkt het weg flirt ik met een dame achter de kassa, en dan komt het weer terug.. als een mokerslag.. herinneringen blijven nog wel ff zitten, gevoelens ook

quote:

Pas erop, hier verkijk je je echt aan..!!
Onverwerkte emoties kwamen bij mij terug, terwijl ik er 100% van overtuigd was dat ik alles losgelaten had!! Ik leerde mijn ex vriend ook vrij snel kennen(3 weken) na mijn ex ex vriend.. Nu kom ik erachter dat het voor mij allemaal veel te snel is gegaan en dat ik ook tegen onverwerkte emoties aanliep(zoals onzekerheid, in dezelfde fase doorgaan waar ik met mijn ex ex vriend gebleven was, etc.)...O.a. hierdoor is mijn relatie gecrasht omdat ik veel te veel met mezelf in de knoop zat. ..
Ik neem me nu bewust voor om verplicht een dik half jaar/jaar single te blijven..

Tja 't blijft mensen hun eigen keuze, ik blijf ook voorlopig vrijgezel, probeer een toekomst op te bouwen, maar als ze ooit weer op m'n pad komt ga ik zeker contact opbouwen met haar, tenzij mijn gevoelens me bedriegen...

Als m'n vriendin niet verliefd zou zijn geworden op een ander (of 't niet had laten) gebeuren, en we na dit jaar een hectische jaar alles achter de rug zouden hebben, had de relatie naar mijn idee wel kans van slagen gehad maarja 't heeft maar een moment van twijfel nodig zo blijkt het...

Hoop wel/niet/wel/nietwel/niet/wel/niet... die keuze ooit te hoeven maken

Succes allemaal

Kan iemand me even vertellen dat het echt veel beter is dat het uit is? En dat er veel betere vrouwen voor mij zijn? Ik loop even tegen een muur aan.

quote:

Op maandag 14 juli 2008 18:07 schreef Miesjel het volgende:
Kan iemand me even vertellen dat het echt veel beter is dat het uit is? En dat er veel betere vrouwen voor mij zijn? Ik loop even tegen een muur aan.

Het is veel beter dat het uit is! Je kan nu tot rust komen en alles op een rijtje zetten voor jezelf. Er zwemmen meer vissen in de zee. Er zijn meer vrouwen dan kerken

quote:

Op maandag 14 juli 2008 18:07 schreef Miesjel het volgende:
Kan iemand me even vertellen dat het echt veel beter is dat het uit is? En dat er veel betere vrouwen voor mij zijn? Ik loop even tegen een muur aan.

Miesjel, voor je eigen bestwil is dit echt het beste en je verdient zeker beter..
Luister eens naar de songtekst van Madonna-The Power Of Good-Bye, misschien heb je hier iets aan?? Mij doet het iig goed !!
Kom op!

quote:

Op maandag 14 juli 2008 15:37 schreef cesareborgia het volgende:
Jullie houden jezelf voor dat je de touwtjes in handen hebt maar er wordt gewoon met volle snelheid over jullie heen gedenderd. (thabrain/otto)

Nee ik hou mezelf niet voor dat ik de touwtjes in handen heb. Mijn relatie is over. Het komt niet meer goed.

Ik had het over een tussentijdse breuk in mijn relatie. Maar dat is ook al iets van een jaar geleden. Nu is de relatie sinds anderhalve maand definitief uit

En ja ik heb over me heel laten walsen. Daar ben ik me van bewust

Brain en Pops bedankt, ik heb het even nodig. En nog wel meer geloof ik. Het stomme is dat ik weet dat er uit contact niets goeds kan komen. Of ze geeft aan dat ze het ook moeilijk vind en ik wil haar meteen terug. Of ze heeft het meeste al verwerkt en ik voel me alleen kutter.

Ze is nu ook online.. oh hoeveel moeite kost het nu niets te zeggen. Even haar laten weten dat ik nog steeds iedere dag aan haar denk. Dat ik mijn vriendin en een vriendin mis.

Gisteren heb ik hem weer voor het eerst 'gesproken' op msn.. Pff, voelde me 10x rotter daarna en werd weer meteen met de neus op de feiten gedrukt .. Tjeee, wat was hij harteloos !!
Ik hoop dat ik hierdoor wel wat hoger op de ladder kom te staan voor het verwerkinsproces ..

quote:

Op maandag 14 juli 2008 20:02 schreef lollypops het volgende:
Gisteren heb ik hem weer voor het eerst 'gesproken' op msn.. Pff, voelde me 10x rotter daarna en werd weer meteen met de neus op de feiten gedrukt .. Tjeee, wat was hij harteloos !!
Ik hoop dat ik hierdoor wel wat hoger op de ladder kom te staan voor het verwerkinsproces ..

Tja. Ik had afgelopen zaterdag iets soortgelijks. Ik ging met ruzie bij haar weg en toen ik thuis was heb ik haar nog even gesproken op msn. Daarna voelde ik me inderdaad nog rotter...

Potverdikke, ik laat me door niemand meer uit het veld slaan....en zo moeten jullie ook denken !!!
Ja, vandaag mag het.. ik heb een betere dag(en dat ondanks het rode vlaggetjes week is )..

quote:

Op maandag 14 juli 2008 20:37 schreef lollypops het volgende:
Potverdikke, ik laat me door niemand meer uit het veld slaan....en zo moeten jullie ook denken !!!
Ja, vandaag mag het.. ik heb een betere dag(en dat ondanks het rode vlaggetjes week is )..

yay de goede dagen zijn fijn he?

Enne rode vlaggetjes weken zullen niet alle pret drukken toch??

quote:

Op maandag 14 juli 2008 21:53 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

yay de goede dagen zijn fijn he?

Enne rode vlaggetjes weken zullen niet alle pret drukken toch??

Zolang ze 'goed' blijven wel ja !! Maar dat is misschien toch net iets te voorbarig na 2,5 week.. Dus ik verwacht nog wel een flinke tegenslag ...

Maar even van het moment genieten en het rode vlaggetje mag voor mij groen worden ..

Langzaam... heel langzaam, maar zeker kunnen we weer een redelijk normaal contact onderhouden. En natuurlijk doet het nog steeds iedere dag pijn dat ik haar niet meer mijn vriendin kan noemen en natuurlijk zou ik nu nog in de auto springen en naar haar toe gaan als ze dat vraagt.... maar tegelijkertijd kan ik er stukje bij beetje steeds beter mee omgaan dat het nooit meer goed zal komen tussen ons.
Hell.. ik heb afgelopen weekend zelfs weer geflirt _{volkomen onsuccesvol natuurlijk.. maar toch}

Ik hou van haar en dat zal ook zo blijven... maar het viinden van de manier om verder te gaan met mijn leven komt steeds dichterbij
Ooit gaat het goedkomen met me....

quote:

Op maandag 14 juli 2008 19:45 schreef Miesjel het volgende:
Brain en Pops bedankt, ik heb het even nodig. En nog wel meer geloof ik. Het stomme is dat ik weet dat er uit contact niets goeds kan komen. Of ze geeft aan dat ze het ook moeilijk vind en ik wil haar meteen terug. Of ze heeft het meeste al verwerkt en ik voel me alleen kutter.

zo herkenbaar Dat soort dagen heb ik helaas ook nog steeds...wat ze ook zegt, het doet pijn...

quote:

Ze is nu ook online.. oh hoeveel moeite kost het nu niets te zeggen. Even haar laten weten dat ik nog steeds iedere dag aan haar denk. Dat ik mijn vriendin en een vriendin mis.

waarom jezelf dan dwingen om niets te zeggen? Als je het contact echt wilt verbreken, gooi haar dan uit de lijst... en als je dat niet wilt of niet kunt, martel jezelf dan niet maar praat met haar. Misschien krijg je een kut antwoord, maar dat helpt je alleen maar om verder te kunnen kijken

De voornamelijkste reden dat ik niets gezegd heb is dat ik vrij snel weer weg moest. En ik twijfel of ik al toe ben aan normaal contact. Hoe graag ik zou willen dat het niet zo is, ik voel nogsteeds heel veel voor haar. Ik heb niet het gevoel dat we het echt geprobeerd hebben en ik vraag me af wat we zouden bereiken als we dat wel zouden doen.

quote:

Op dinsdag 15 juli 2008 00:32 schreef Miesjel het volgende:
De voornamelijkste reden dat ik niets gezegd heb is dat ik vrij snel weer weg moest. En ik twijfel of ik al toe ben aan normaal contact. Hoe graag ik zou willen dat het niet zo is, ik voel nogsteeds heel veel voor haar. Ik heb niet het gevoel dat we het echt geprobeerd hebben en ik vraag me af wat we zouden bereiken als we dat wel zouden doen.

Hé Miesl, heel herkenbaar, 't is nu 2 weken uit hier... heb exact hetzelfde gevoel.
Haar voor het eerst normaal gesproken over de telefoon gisteren, héél moeilijk.. maar gelukkig was ze lief tegen me..

Ze zegt verlieft te zijn op een ander maar nog wel van me te houden omdat dat natuurlijk niet zo snel over gaat na 4 jaar, en dat ze het wel even moeilijk heeft als ze onze foto's bekijkt.. '(

Maar het is nu kapot, misschien wel voorgoed, maar moet verder hè.. kan er niet op wachten of het zich bedenkt, en/of ooit nog terug komt, en als dat zo is of het nog goed komt tussen ons....

quote:

waarom jezelf dan dwingen om niets te zeggen? Als je het contact echt wilt verbreken, gooi haar dan uit de lijst... en als je dat niet wilt of niet kunt, martel jezelf dan niet maar praat met haar. Misschien krijg je een kut antwoord, maar dat helpt je alleen maar om verder te kunnen kijken

Vind ik ook, ik heb haar niet geblokkeerd op msn of sms.. ookal doet het soms verschrikkelijk pijn om te realiseren dat ze nu in 'n andermans armen ligt, haar stem is me alles op 't moment, haar stem en het contact doet me goed op een vage manier..

*zucht* ik moet 't een plekkie geven, maar dat duurt wel ff..

Ik ben nu heel erg bang dat, door niets te zeggen gisteren, ik mijn eigen glazen heb ingegooid. Dat ze nu niet meer online gaat komen. En ik vind mezelf zo ontzettend zwak, maar zelfs door haar even online te zien krijg ik al weer hoop. Het is belachelijk, wat doe ik hier tegen?