WGR Werk, Geldzaken, Recht en de Beurs
Hier kun je alles kwijt over sollicitaties, werksituaties, belastingen, (handelen op) de beurs, hypotheken, beleggingen en salarissen, arbeidscontracten of geschillen met je (huis)baas. Alles over werk, geldzaken en recht dus.
Of in mijn huis... want ik heb slechts appartementsrecht gekochtquote:Op maandag 7 juli 2008 20:56 schreef DennisMoore het volgende:
En ook je kantoorkamer is ter beschikking gesteld door je werkgever.
Dat houdt echter niet in dat hij er een webcam mag ophangen om je in de gaten te houden.
.
Ik lees jouw redenatie als: het is van je werkgever, dus hij mag ermee doen wat hij wil.quote:Op maandag 7 juli 2008 20:59 schreef Alicey het volgende:
Dank je, nu hebben we ook peren. Als er ook nog iemand met bananen komt, kunnen we een groentenwinkel beginnen.
En die klopt niet.
Of je 1 keer kijkt of 10000 keer kijkt, het blijft controle.quote:Op maandag 7 juli 2008 20:56 schreef Alicey het volgende:
[..]
De vraag is of hier sprake is van controle. Het kan ook een toevalstreffer zijn.
Wederom:
Artikel 273d uit het wetboek van strafrecht
1. Met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar en zes maanden of geldboete van de vierde categorie wordt gestraft de persoon werkzaam bij een aanbieder van een openbaar telecommunicatienetwerk of een openbare telecommunicatiedienst:
a. die opzettelijk en wederrechtelijk van gegevens kennisneemt die door tussenkomst van zodanig netwerk of zodanige dienst zijn opgeslagen, worden verwerkt of overgedragen en die niet voor hem zijn bestemd, zodanige gegevens voor zichzelf of een ander overneemt, aftapt of opneemt;
b. die de beschikking heeft over een voorwerp waaraan, naar hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden, een gegeven kan worden ontleend, dat door wederrechtelijk overnemen, aftappen of opnemen van zodanige gegevens is verkregen;
c. die opzettelijk en wederrechtelijk de inhoud van zodanige gegevens aan een ander bekendmaakt;
d. die opzettelijk en wederrechtelijk een voorwerp waaraan een gegeven omtrent de inhoud van zodanige gegevens kan worden ontleend, ter beschikking stelt van een ander.
2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op de persoon werkzaam bij een aanbieder van een niet-openbaar telecommunicatienetwerk of een niet-openbare telecommunicatiedienst.
---------------
Wetboek van Strafrecht lijkt me in dit artikel vrij duidelijk dat de inhoud van mailtjes niet aan een ander mag worden bekendgemaakt.
Waar zijn jouw bronnen dat e-mailtjes verzonden vanaf en naar een bedrijfsdomein, gericht aan een rechtspersoon!, EIGENDOM zijn van het bedrijf, en niet prive zijn?
Karakter en zelfvertrouwen verkopen ze niet in kledingwinkels vrees ik.
Het is echter niet geheel vergelijkbaar omdat:quote:Op maandag 7 juli 2008 20:58 schreef MoneyTalks het volgende:
[..]
Ik denk dat jij eerst maar eens moet verdiepen in het Copland arrest. Je doet alsof er geen privacy is op het werk, en dat is er wel degelijk, zo heeft het European Court of Human Rights besloten.
Copland-arrest in Word document
44. Accordingly, the Court considers that the collection and storage of personal information relating to the applicant's telephone, as well as to her e-mail and internet usage, without her knowledge, amounted to an interference with her right to respect for her private life and correspondence within the meaning of Article 8.
- Er in die zaak geen sprake was van een telefoon, e-mail of internet-reglement, terwijl dat in dit geval niet bekend is.
- Het in die zaak een overheid betrof.
- Het in die zaak telefoon- en e-mail-verkeer van binnen naar buiten en vice versa betrof en niet intern verker.
Inderdaad. "Jij zit op het kantoor van je werkgever, aan een bureau van je werkgever, op een stoel van je werkgever, dus hij mag een camera onder je bureau hangen om te kijken of je z'n stoel niet bevuilt", dat ondertussen bij dames onder de rok word gekeken maakt in dit geval niet uit, want je bent in het bedrijf dus je hebt geen privacy, of niet Alicey?quote:Op maandag 7 juli 2008 21:01 schreef DennisMoore het volgende:
[..]
Ik lees jouw redenatie als: het is van je werkgever, dus hij mag ermee doen wat hij wil.
En die klopt niet.
(dat waren de mandarijnen of niet Alicey?
)
Karakter en zelfvertrouwen verkopen ze niet in kledingwinkels vrees ik.
Als die brief geadresseerd is aan de werkgever wordt dat toch een ander verhaal. Laat staan wanneer je een brief stuurt van je werkgever naar je werkgever.quote:Op maandag 7 juli 2008 20:59 schreef MoneyTalks het volgende:
[..]
De e-mail is niet van de werkgever, als een brief aan mij gericht is, is die voor mij, en niet voor mijn moeder.
Voro wat bedrijfsmiddelen betreft gaat dat grotendeels wel op. Het kantoor is daarbij niet echt te zien als een bedrijfsmiddel dat je ter beschikking wordt gesteld. e-mail wel.quote:Op maandag 7 juli 2008 21:01 schreef DennisMoore het volgende:
[..]
Ik lees jouw redenatie als: het is van je werkgever, dus hij mag ermee doen wat hij wil.
En die klopt niet.
Nee tuurlijk niet, het is geaddresseerd aan een PERSOON. TER ATTENTIE VAN. Je maakt het wel heel erg bont nu.quote:Op maandag 7 juli 2008 20:58 schreef Alicey het volgende:
[..]
Het is niet bestemd voor een werknemer, maar voor het bedrijf. Het is tenslotte geadresseerd aan het bedrijf.
[..]
De werkgever is imo niet verkeerd wanneer hij een zakelijke context verwacht bij die e-mail. Wanneer dat niet het geval blijkt, is er sprake van misbruik. Een werkgever zou dat dan niet aan de kaak mogen stellen?
En nee je hebt wederom ongelijk, lees het Copland arrest, werknemers mogen internet voor prive doeleinden gebruiken. Dat jij dat misbruik VIND is heel wat anders.
Je raaskalt maar wat en komt niet aan met wetsartikelen of jurisprudentie. totaal geen bronnen, enkel jouw OPINIE. Artikel 273d, Copland-arrest, I rest my case.
Karakter en zelfvertrouwen verkopen ze niet in kledingwinkels vrees ik.
Ehm, ik vind dat je je nu toch echt wat in bochten begint te wringen hoorquote:Op maandag 7 juli 2008 21:10 schreef Alicey het volgende:
Voro wat bedrijfsmiddelen betreft gaat dat grotendeels wel op. Het kantoor is daarbij niet echt te zien als een bedrijfsmiddel dat je ter beschikking wordt gesteld. e-mail wel.
.
Brieven zijn niet van de werkgever. Worden onder naam van een rechtspersoon verzonden, naar een ander rechtspersoon. Zou mooi zijn als Hotmail alle berichten verzonden vanaf hun domein als mails namens Hotmail beschouwdquote:Op maandag 7 juli 2008 21:09 schreef Alicey het volgende:
[..]
Als die brief geadresseerd is aan de werkgever wordt dat toch een ander verhaal. Laat staan wanneer je een brief stuurt van je werkgever naar je werkgever.
Karakter en zelfvertrouwen verkopen ze niet in kledingwinkels vrees ik.
Jan@bedrijf.com naar Piet@bedrijf.com is geen brief van werkgever naar werkgever. Dat is een brief van Jan naar Piet, geschreven met een balpen van de werkgever.quote:Op maandag 7 juli 2008 21:09 schreef Alicey het volgende:
Laat staan wanneer je een brief stuurt van je werkgever naar je werkgever.
Dat stukje lees je voor het gemak maar niet, dus deze aanhaling van jou geldt helaas niet. Het netwerk van de baas is (als het goed is) niet openbaar.quote:Op maandag 7 juli 2008 21:05 schreef MoneyTalks het volgende:
[..]
Artikel 273d uit het wetboek van strafrecht
1. ...een aanbieder van een openbaar telecommunicatienetwerk of een openbare telecommunicatiedienst:
[...]
Ik weet niet of er binnen het bedrijf waar je vriend werkt afspraken zijn omtrend het monitoren van mail- en surfgedrag. Gezien het feit dat vriend en volega toch al door de leidinggevende aan zijn gesproken mag aan worden genomen dat de meerdere van de teamleider in kwestie ook al op de hoogte is.Daarom zou ik zelf bij desbetreffende meerdere eens gaan informeren hoe het een en ander hierover geregels is. Verder worden dit soort afspraken als het goed is in overleg met de OR (indien aanwezig uiteraard) opgestels. Ga ook eens bij hen te rade.
Overigens: bij langere afwezigheid van de wernemer mag de werkgever zich toegang verschaffen tot de mailbox van de werknemer, echter enkel om bedrijfsgerichte mail in te zien. Mail waarvan binnen het redelijke het vermoeden bestaat dat het prive-mail betreft mag niet in worden gezien. Uitzondering hierop zijn OR-leden en bedrijfsartsen. Hiervan mag de mail onder geen beding worden ingezien.
Bron 1, bron 2.
[ Bericht 20% gewijzigd door buitenbeentje op 07-07-2008 21:20:36 ]
Work mode_ [ ] on
__________ [x] off
relax mode_ [x] on
__________ [ ] off
__________ [x] off
relax mode_ [x] on
__________ [ ] off
Nou nog 1 poging dan..... het is niet zwart (de werkgever mag alles controleren) en het is niet wit (de werkgever mag niets controleren). Lees die link van buitenbeentje als je echt wil weten hoe het zit: http://www.netkwesties.nl/editie6/artikel1.html
maar het oog wil ook wat
Ik ga even afwachten of er nog mensen zijn die wat zinnigs, met enige bronvermelding, of ervaringen, of kennis van het onderwerp, zich melden. Alicey doet alsof een werknemer eigendom is van de werkgever en daarom geen privacy heeft. En daar bovenop is het alleen maar haar mening, en is er van bronvermelding geen sprake, jammer.
Karakter en zelfvertrouwen verkopen ze niet in kledingwinkels vrees ik.
2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op de persoon werkzaam bij een aanbieder van een niet-openbaar telecommunicatienetwerk of een niet-openbare telecommunicatiedienst.quote:Op maandag 7 juli 2008 21:14 schreef buitenbeentje het volgende:
[..]
Dat stukje lees je voor het gemak maar niet, dus deze aanhaling van jou geldt helaas niet. Het netwerk van de baas is (als het goed is) niet openbaar.
Ik weet niet of er binnen het bedrijf waar je vriend werkt afspraken zijn omtrend het monitoren van mail- en surfgedrag. Gezien het feit dat vriend en volega toch al door de leidinggevende aan zijn gesproken mag aan worden genomen dat de meerdere van de teamleider in kwestie ook al op de hoogte is.Daarom zou ik zelf bij desbetreffende meerdere eens gaan informeren hoe het een en ander hierover geregels is. Verder worden dit soort afspraken als het goed is in overleg met de OR (indien aanwezig uiteraard) opgestels. Ga ook eens bij hen te rade.
Lezen is ook een vak...
Karakter en zelfvertrouwen verkopen ze niet in kledingwinkels vrees ik.
quote:Op maandag 7 juli 2008 21:14 schreef DennisMoore het volgende:
[..]
Jan@bedrijf.com naar Piet@bedrijf.com is geen brief van werkgever naar werkgever. Dat is een brief van Jan naar Piet, geschreven met een balpen van de werkgever.
Karakter en zelfvertrouwen verkopen ze niet in kledingwinkels vrees ik.
Dat wel, maar hij kan er verder weinig mee. Een werknemer mag zakelijke computers voor privé-berichten gebruiken als hij dat nodig acht. Genoeg (recente) jurisprudentie over te vinden.quote:Op maandag 7 juli 2008 20:58 schreef Alicey het volgende:
De werkgever is imo niet verkeerd wanneer hij een zakelijke context verwacht bij die e-mail. Wanneer dat niet het geval blijkt, is er sprake van misbruik. Een werkgever zou dat dan niet aan de kaak mogen stellen?
Verder kan de werkgever de controle alleen toepassen als dat uitdrukkelijk is aangegeven in bijvoorbeeld een e-mailreglement, maar hij kan nooit alles verbieden.
[ Bericht 0% gewijzigd door Five_Horizons op 08-07-2008 13:43:05 ]
[b]A question that sometimes drives me hazy: am I or are the others crazy?[/b]
Lees ook even wat ik nog bij mijn vorige post heb gezet. Schoot me later te binnen.
Maar we zijn het dus gewoon met elkaar eens.
Maar we zijn het dus gewoon met elkaar eens.
Work mode_ [ ] on
__________ [x] off
relax mode_ [x] on
__________ [ ] off
__________ [x] off
relax mode_ [x] on
__________ [ ] off
Zoals gezegd, 30 minuten na mailconversatie werden de werknemers al geconfronteerd met de inhoud van hun e-mail berichten, van afwezigheid geen sprake dus.
Karakter en zelfvertrouwen verkopen ze niet in kledingwinkels vrees ik.
Ik krijg voortdurend brieven gericht aan mijn werkgever maar ter attentie van mijn persoontje.quote:Op maandag 7 juli 2008 21:14 schreef DennisMoore het volgende:
[..]
Jan@bedrijf.com naar Piet@bedrijf.com is geen brief van werkgever naar werkgever. Dat is een brief van Jan naar Piet, geschreven met een balpen van de werkgever.
Die enveloppen worden door de medewerkers van de postkamer geopend, zonder uitzondering. Maakt de werkgever zich in dat geval schuldig aan schending van het briefgeheim? Zo ja, dat zou nog ns een revolutionaire conclusie zijn. Zo niet, waarin verschilt de brief gericht aan werkgeverA ter attentie van werknemerB van de email die is gericht aan werknemerB@werkgeverA.com? En als dat verschil er niet is, waarom mag de envelop wel geopend worden door de werkgever maar de email niet?
When you're racing, it's life. Anything that happens before or after is just waiting.
Of het echt privé is? Naar mijn idee niet, het is immers in de baas zijn tijd, en met de baas zijn middelen gebeurd? Dat er aan de controle grenzen (moeten) zitten lijkt me duidelijk, en ze mogen ook niet letterlijk alles mee lezen, maar honderd 100% privacy op je werk verwachten is ook niet reëel, een werkgever heeft ook een zakelijk belang te beschermen.
Als ik zo de tijdslijn bekijk, is het of dom toeval, of ze hielden de boel al langer in de gaten, een half uur is wel erg snel. Bij ons is het zo dat IT alleen de hoeveelheid dataverkeer in de gaten houdt, niet de inhoud zelf. Dat laatste mogen ze alleen na overleg met de OR, en dus bij een gerede verdenking. Overigens is het zo dat wij alleen privé mail mogen versturen zonder attachments, vind ik op zich wel een mooi compromis.
Als ik zo de tijdslijn bekijk, is het of dom toeval, of ze hielden de boel al langer in de gaten, een half uur is wel erg snel. Bij ons is het zo dat IT alleen de hoeveelheid dataverkeer in de gaten houdt, niet de inhoud zelf. Dat laatste mogen ze alleen na overleg met de OR, en dus bij een gerede verdenking. Overigens is het zo dat wij alleen privé mail mogen versturen zonder attachments, vind ik op zich wel een mooi compromis.
Op woensdag 9 juni 2010 @ 09:07 schreef lezzer: Verder legt fruityloop uitstekend uit hoe het in het echte leven gaat.
Nou, vrij simpel: @ betekent 'at', dus dat betekent waar Pietje te vinden is.quote:Op maandag 7 juli 2008 21:27 schreef Argento het volgende:
Ik krijg voortdurend brieven gericht aan mijn werkgever maar ter attentie van mijn persoontje.
Die enveloppen worden door de medewerkers van de postkamer geopend, zonder uitzondering. Maakt de werkgever zich in dat geval schuldig aan schending van het briefgeheim? Zo ja, dat zou nog ns een revolutionaire conclusie zijn. Zo niet, waarin verschilt de brief gericht aan werkgeverA ter attentie van werknemerB van de email die is gericht aan werknemerB@werkgeverA.com? En als dat verschil er niet is, waarom mag de envelop wel geopend worden door de werkgever maar de email niet?
Het betekent niet dat de mail aan het bedrijf is gericht.
Dat is dus verboden. En dat zou je moeten snappen na het lezen van de diverse links hieroquote:Op maandag 7 juli 2008 21:27 schreef Argento het volgende:
[..]
Ik krijg voortdurend brieven gericht aan mijn werkgever maar ter attentie van mijn persoontje.
Die enveloppen worden door de medewerkers van de postkamer geopend, zonder uitzondering. Maakt de werkgever zich in dat geval schuldig aan schending van het briefgeheim? Zo ja, dat zou nog ns een revolutionaire conclusie zijn. Zo niet, waarin verschilt de brief gericht aan werkgeverA ter attentie van werknemerB van de email die is gericht aan werknemerB@werkgeverA.com? En als dat verschil er niet is, waarom mag de envelop wel geopend worden door de werkgever maar de email niet?
Zowieso een rare gang van zaken.
Bij ons is het zelfs zo dat emails en uitgeprinte stukken niet zichtbaar mogen zijn en daar word op gecontroleerd.
Een voorbeeld waar privacy niet eens ter sprake komt : http://zoeken.rechtspraak.nl/resultpage.aspx?snelzoeken=true&searchtype=ljn&ljn=AR5539&u_ljn=AR5539quote:Op maandag 7 juli 2008 21:05 schreef MoneyTalks het volgende:
Waar zijn jouw bronnen dat e-mailtjes verzonden vanaf en naar een bedrijfsdomein, gericht aan een rechtspersoon!, EIGENDOM zijn van het bedrijf, en niet prive zijn?
Veel meer heb ik helaas niet gevonden. Van belang is of er een reglement is voor e-mail-gebruik. Wanneer dat er niet is, staat een werkgever kennelijk al snel in zijn hemd wanneer de werknemer zich beroept op privacy...
|
|
