quote:
Op donderdag 1 mei 2008 01:03 schreef latislos het volgende:[..]
Als je een stukje 'verneukte' Toccata en Fug in D mineur, wilt horen luisterr dan maar naar het begin van dit:

Mijn oren! Wat doe je me aan!
Op zich is dit wel geinig natuurlijk.
Ik sta overigens open voor bijzondere interpretaties (Celedibache deed er bijvoorbeeld rustig twee keer zo lang over als oorspronkelijk bedoeld) en kwalitatief hoogwaardige arrangementen (Jacques Loussier), maar ik vind het ronduit grof hoe sommige stukken verkracht worden. En van Bach moet je al helemaal met je poten afblijven, Jan Rot mogen ze van mij ritueel slachten. Op de barbecue en allemaal een plakje. Ondanks dat het een geniale vertaling is (kreeg een staande ovatie van 20 minuten lang bij de premiere, vrij uniek dus) moet je daar gewoon van af blijven. Bach is alleen mooi zoals het geschreven is, namelijk in het Duits, het verliest zijn kracht volledig in het Nederlands.
En zo wist ik bijvoorbeeld laatst niet of ik moest huilen of lachen toen ik iemand hoorde zeggen 'heey, dat is gejat van Tiësto of niet?' toen ik dit stukje Bach had opstaan. Iets soortgelijks is me al eens overkomen met het Adagio for strings (hoewel daarmee wel een lekker nummer gemaakt is, trouwens).
"De dwaling is de moeder van het inzicht."
"Intelligentie gaat niet om wat je weet maar om wat je doet met wat je weet."
"If you think education is expensive, try ignorance"
LinkedIn profiel