Sociale verplichtingen in relaties; vrijheid of verplichting

quote:

Op maandag 7 april 2008 12:54 schreef Biancavia het volgende:
Wij gaan allebei lekker onze eigen gang.
Hij hoeft echt niet mee naar familiedingen, al gaat hij soms wel uit verplichting (kerst enzo), en naar mijn vrienden ga ik meestal alleen. Ga ook apart met mijn vrienden en met hem op vakantie.
Ohja en hij gaat met grote tegenzin mee met een familieweekend, maar ik heb wel gezegd dat hij van mij ook thuis mag blijven.

Ik krijg wel vaak te horen van waar hij is, 'is hij er niet bij?' en dan zeg ik gewoon 'nee, die is lekker thuis'. Klaar.

quote:

Op maandag 7 april 2008 13:01 schreef SHE het volgende:
Scorpie, ga even een frisse neus halen ofzo, je doet weer een beetje vreemd.

quote:

Op maandag 7 april 2008 12:40 schreef SHE het volgende:

[..]

Niks ervan. Zijn vrienden, zijn uitnodiging, zijn verantwoordelijkheid.

Als je je wat minder passief opstelt in deze, had de hele situatie wellicht voorkomen kunnen worden.

quote:

Op maandag 7 april 2008 12:06 schreef petitlapin2 het volgende:

[..]

en gelukkig is ook niet iedereen zo self absorbed

Het is toch juist asociaal om te verwachten van iemand dat hij/zij iets doet terwijl diegene al andere plannen het heeft c.q. het niet leuk vindt?

quote:

Op zaterdag 5 april 2008 16:19 schreef SHE het volgende:


Vraag: Is vriendin idd anti-sociaal?

Ik ging in op je voorbeeld. En in deze is de vriendin in mijn ogen inderdaad ''anti-sociaal'', al zou ik er een andere naam aan geven. Dat later blijkt dat het niet een uit de lucht gegrepen voorbeeld is, kan ik niks aan doen. Het was ook juist deze situatie, wat je aan het twijfelen bracht. Het leek mij dus duidelijker om ook op dit voorbeeld in te gaan. Je mag het van mij vertalen naar een algemeen verhaaltje over hoe het er in mijn relatie aan toe gaat.

typisch fok, ipv verder ontopic te gaan gaan we mensen zeiken

Er zijn nog meer mensen die jouw voorbeeld niet quoten, maar er wel op in gaan. Waar blijft hun sneer? Of krijgen ze die niet omdat ze het met jou eens zijn?

Door juist in te gaan op je voorbeeld kunnen mensen ook laten zien hoe het er in hun relatie aan toe gaat. Het maakt het heel wat duidelijker, zo'n voorbeeld. Ik dacht ook dat je het er om die reden bij had gezet. Ik kan wel zeggen: 'we zijn niks verplicht', wat ik ook echt vind. Dan denk jij: zie je nou wel! Maar als ik het voorbeeld lees denk ik wel dat je mee had moeten gaan. Dat je vriend het hier bij het rechte eind heeft.

quote:

Op maandag 7 april 2008 12:55 schreef SHE het volgende:

[..]

Niet om mij door anderen te laten voorschrijven wat mijn verantwoordelijkheden zijn.
Jij wel?

je kan eerlijk waar niet van users verwachten geen commentaar te geven op wat er in de OP staat als dat als voorbeeld gebruikt wordt.

En algemeen naar iedereen toe: probeer de persoonlijke aanvallen te vermijden, als je het niet waard vind om op iemand te reageren doe dat dan ook niet

uhmmm zo is het wel genoeg lijkt me

quote:

Op maandag 7 april 2008 13:35 schreef SHE het volgende:
Je mag best zo volledig zijn als je nu bent hoor, het enige wat je hiervoor hebt gemeld is dat je vind dat de afspraak ook mijn verantwoordelijkheid is.
Ik heb je aangegeven het daar niet mee eens te zijn. Wat verwacht je dan nog van mij?

Je gaf aan dat je het er niet mee eens was + de reden. Ik ging op jouw gedachtengang in dat het alleen de uitnodiging van je vriend zou zijn. Zo gaat dat nu eenmaal in gesprekken, dat je op elkaars antwoorden in gaat.

Daarna gaf je aan dat het een topic was om aan te geven hoe het er in de relaties van de Fok!kers aan toe gaat en dat het dus niet de bedoeling is om over het voorbeeld te discussieren. Prima, dat had ik eerder niet zo begrepen. Je kwam zelf immers met het voorbeeld op de proppen én heel veel andere mensen konden er ook gewoon met je over praten.

Ontopic dan maar. Als mijn vriend en ik als stel een uitnodiging krijgen bepalen we in overleg of we heen gaan of niet. Vaak krijgt een van de twee een uitnodiging met de vraag of de ander ook mee komt. Dan wordt er dus aan de ander gevraagd of die er tijd en of zin in heeft. Geen verplichtingen dus. Eigenlijk gaan we altijd wel samen als we ook samen uitgenodigd zijn, tenzij een van de twee iets anders belangrijks heeft. Ik vind het fijn om ver van te voren de familiebezoeken al te weten en op te schrijven, zodat ik me er een beetje mentaal op kan voorbereiden. M'n vriend heeft geen agenda, maar heeft globaal in z'n hoofd wat er in de aankomende maand op de planning staat. Zo nu en dan herinneren we elkaar aan die afspraken, zo van: 'volgend weekend hebben we de verjaardag van die en die..'. Het is bij ons dus gedeelde verantwoordelijkheid.

Daarbij hebben we natuurlijk ook gewoon onze eigen vrienden, die we ook wel eens zonder partner er bij willen zien. Verder is het in mijn relatie niet zo dat we toestemming aan elkaar moeten vragen om ergens heen te gaan, maar het is ook weer niet zo dat het meegedeeld wordt. Het is een beetje een middenweg tussen die twee uitersten.

quote:

Op maandag 7 april 2008 08:20 schreef leonieke het volgende:

[..]

Mja, jouw situatie zal al moeilijk voorvallen bij mij.
1. Phille en ik werken samen (hij op verdiep 2, ik op het eerste)
2. Mijn vrienden wonen bijna allemaal meer dan 100km verder dus in de week spreken we eigenlijk niet af.

En moest het ooit voorvallen, dan zou ik toch eerst naar mijn man gaan (of bellen of wat dan ook) en zeggen: die heeft gemaild blablabla... en dan stuur ik wel een mailtje terug Direct antwoorden zou ik idd niet doen (denk ik, maar nogmaals die situaties vallen hier niet echt voor door die afstand).

En je gaat noooooit meer níeuwe vrienden maken in je huidige omgeving? Waar je toch al een hele tijd woont meen ik. Daar is dus alleen Phille? Overal en altijd? Thuis, op het werk, op alle uitjes, tijdens al die avonden vol verrassing?

Als dat je bevalt, moet je het vooral zo blijven doen. Maar als je denkt dat respect voor elkaar en liefde alleen in deze vorm aanwezig kan zijn, dan heb je het echt mis.
Heeft Phille trouwens wel hobby's, sport, vrienden waar hij zonder jou tijd in steekt? Kan natuurlijk dat jullie daar onderling ook wel een beetje in verschillen.

quote:

Reden te meer voor ons om een gedeelde agenda te gaan gebruiken. Voorkom je een hoop onduidelijkheden mee.

Nou, dan is het probleem toch opgelost? Ofja, in elk geval voor de volgende keer dan

quote:

Op maandag 7 april 2008 14:55 schreef SHE het volgende:
Zoals velen boven je, schrijf je dat je je mentaal moet voorbereiden op familie bezoeken.
Is dat omdat je ze vervelend vind?

Bij mij is het omdat familiebezoek hier betekent dat we er het hele weekend zitten.

Vind jij het wel vervelend? Je zei dat je nog allerlei klusjes moest doen. Had je vriend niet een deel op zich kunnen nemen? Het schoonmaken bijvoorbeeld, zodat jij lekker naar de markt kon voor het eten? Of ging het daar eigenlijk niet echt om?

quote:

Overigens werkt wat jij schetst natuurlijk prima als je allebei een prima geheugen hebt. Dat is bij ons wel anders. Daarnaast is iets roepen voor mij geen uitnodiging. In ben nog weleens in gedachten verzonken, waardoor ik niet eens hoor wat er tegen me gezegd word. Reden te meer voor ons om een gedeelde agenda te gaan gebruiken. Voorkom je een hoop onduidelijkheden mee.

Ik zou ook echt balen van zo'n misverstand. Vervolgens zou ik inderdaad ook bedenken hoe zulke situaties te voorkomen zijn. Een gezamelijke agenda is wel handig, maar dat zou bij ons nooit werken. M'n vriend zal er nooit iets inschrijven, dus heb ik gewoon mijn agenda waar ik alles in krabbel.

Ik zou je vriend in elk geval duidelijk maken dat hij echt je bewuste aandacht moet vragen als hij met zo'n voorstel komt. Dat hij geen genoegen neemt met een in gedachten verzonken: 'hmmhmmm'. Wel herkenbaar trouwens.

Daarna zou ik wel meegaan, maar dat was al duidelijk. Met in m'n gedachten dat het de volgende keer beter zal lopen.

quote:

Op maandag 7 april 2008 12:01 schreef petitlapin2 het volgende:

[..]

wat heeft dat er nu mee te maken? waarom ga je een relatie aan als je dag in dag uit je eigen zin wil doen? waar is dan het commitment?

Commitment kun je op meerdere en imo gezondere manieren uiten dan met totale symbiose

Ik ben getrouwd, maar ik heb nergens een contract getekend dat we een siamese tweeling zijn. Ik maak never nooit afspraken als stelletje en omgekeerd. Waarmee ik bedoel, dat als iemand wat met mij afspreekt, dat ik never nooit beloof dat mijn vrouw meekomt als ik haar dat niet vooraf gevraagd heb. En omgekeerd doet zij dat ook niet.

Ik heb liever dat ze thuis gezellig zit te prutsen als ze daar zin in heeft, dan meegaat naar een sociale verplichting om mij een plezier te doen. Ik krijg zo de kriebels hier, als ik reacties lees van mensen die zeggen dat als je geen andere "belangrijke" afspraak hebt, dat je dan mee moet. Wat een nonsens. Als mijn vrienden of familie (theoretisch) beledigd zijn doordat mijn egaa niet meekomt, vind ik het rot voor ze dat ze zo'n sterk afwijzingssyndroom hebben, maar mijn partner is mijn hondje niet en ik heb een leukere avond als ik in mijn eentje lol heb, dan dat ik me vauit mijn ooghoeken zorgen maak of mijn vrouwdinnetje zich wel voldoende vermaakt.

Maar goed, los van dat alles: waar zijn de echte mannen gebleven?
Met de belofte van die pan Roti snap ik helemaal niet waar de vriend van SHE zich druk over maakt.

quote:

Op maandag 7 april 2008 18:24 schreef Roquefort het volgende:
Ik ben getrouwd, maar ik heb nergens een contract getekend dat we een siamese tweeling zijn. Ik maak never nooit afspraken als stelletje en omgekeerd. Waarmee ik bedoel, dat als iemand wat met mij afspreekt, dat ik never nooit beloof dat mijn vrouw meekomt als ik haar dat niet vooraf gevraagd heb. En omgekeerd doet zij dat ook niet.

Ik heb liever dat ze thuis gezellig zit te prutsen als ze daar zin in heeft, dan meegaat naar een sociale verplichting om mij een plezier te doen. Ik krijg zo de kriebels hier, als ik reacties lees van mensen die zeggen dat als je geen andere "belangrijke" afspraak hebt, dat je dan mee moet. Wat een nonsens. Als mijn vrienden of familie (theoretisch) beledigd zijn doordat mijn egaa niet meekomt, vind ik het rot voor ze dat ze zo'n sterk afwijzingssyndroom hebben, maar mijn partner is mijn hondje niet en ik heb een leukere avond als ik in mijn eentje lol heb, dan dat ik me vauit mijn ooghoeken zorgen maak of mijn vrouwdinnetje zich wel voldoende vermaakt.

Maar goed, los van dat alles: waar zijn de echte mannen gebleven?
Met de belofte van die pan Roti snap ik helemaal niet waar de vriend van SHE zich druk over maakt.

quote:

Op maandag 7 april 2008 12:49 schreef SHE het volgende:
Daarbij, als jullie goed gelezen hadden, dan had je begrepen dat mijn vriend beweerde het 2 maanden geleden tegen mij geroepen te hebben, maar mij staat er niets van bij.

En hier had ik in de vorige relatie nou vrijwel altijd last van.
Ik meld/vertel/vraag dat er een afspraak aan kan komen of al staat. Wil je mee ja of nee of stond er al iets anders gepland.
Meestal was dit tijdsbestek een week of 2 a 3,

Sociaal als ik ben herhaal ik de afspraak een dag of twee van te voren als reminder.
Dan wa hetn iet goed, had ze geen zin omdat het zo plots van te voren verteld werd en ik had het vaker moeten zeggen.
Ik ga toch niet elke 3 dagen herhalen welke afspraken we allemaal hebben staan.

Nu is het veel makkelijker.
Ik maak een afspraak,
bel de afspraak door
de afspraak wordt in de agenda opgeschreven,
Blijkt er sprake te zijn van een dubbele afspraak bel ik de laatst gemaakte afspraak weer af om te verzetten of in zijn geheel te annuleren.
uitzonderingen daargelaten als we allebei de nieuwe afspraak veel leukr vinden dan de oude.
dan vervalt die.

Andersom hou ik geen agenda bij dus kan het goed voorkomen dat ik s'ochtends hoor dat we s'avonds een afspraak hebben staan. Dat zijn leuke dingen, onverwachts een uitje.