Dick Jol stopt met fluiten.

quote:

KNVB geeft opheldering over conflict met Dick Jol

Op 14 juli jongstleden maakten de KNVB en Dick Jol gezamenlijk bekend dat de carrière van scheidsrechter Jol per direct zou eindigen. De KNVB heeft op Jols expliciete verzoek geen aandacht besteed aan zijn afscheid. Hij gaf zelfs aan 'absoluut geen behoefte te hebben aan een afscheidswedstrijd'. Dat verzoek heeft de KNVB gerespecteerd.
Natuurlijk heeft directeur Henk Kesler - aanwezig bij de wedstrijd zaterdag 27 juli - hem persoonlijk de hand geschud en heeft coördinator scheidsrechterszaken Stephan Oost hem vanaf zijn vakantieadres een bericht gestuurd, waar Jol overigens ook op gereageerd heeft.

De KNVB was dan ook ontstemd over de uitspraken van Dick Jol in de Telegraaf van dinsdag 29 juli jl. Het is de bond een raadsel hoe hij bij de opmerking is gekomen dat de KNVB schitterde door afwezigheid. Via zijn advocaat heeft de KNVB excuses geëist van Jol en hem tot vrijdag 1 augustus 12.00 uur de kans gegeven een en ander recht te zetten. Hij heeft dit niet gedaan.

,,We hebben in het verleden niet vaak gereageerd op uitlatingen van deze scheidsrechter, maar we laten ons toch echt niet neerzetten als onfatsoenlijke organisatie, dat gaat te ver. Helaas gaat het vaker zo met Dick Jol, je spreekt iets met hem af en vervolgens doet hij wat anders. Maar Jol was een goede scheidsrechter en daar werd hij op beoordeeld. Anders was het al veel eerder tot een breuk gekomen", aldus coördinator scheidsrechterszaken Stephan Oost, die bij alle gesprekken van de afgelopen periode aanwezig is geweest.

Opheldering

De KNVB zal nu volledige opheldering geven, en kort schetsen wat er in de afgelopen periode precies is gebeurd. ,,Dick Jol kwam op 27 mei jongstleden naar Zeist om te praten over het komende seizoen. Dergelijke gesprekken worden met meerdere scheidsrechters voorafgaand aan het seizoen gevoerd. Bij het gesprek was ook een vertegenwoordiger van de technische staf aanwezig. Tijdens de bijeenkomst heeft Jol deze collega meerdere malen bedreigd. Deze bedreigingen heeft hij later op de dag nog telefonisch herhaald. Dat tart wat de KNVB betreft alle fatsoensnormen. Daar is geen excuus voor. Geen enkele werkgever accepteert bedreigingen aan het adres van het eigen personeel. De KNVB ook niet", aldus Oost.

De arbeidsovereenkomst is vervolgens met wederzijdse instemming ontbonden. De bond en Jol vonden het beiden niet nodig de aanleiding van de beëindiging van het dienstverband naar buiten te brengen.

Dat zijn de feiten. De KNVB betwijfelt of Dick Jol ook zonder enige aanvullende voorwaarde afstand had gedaan van zijn contract als hij niet zelf ook zou vinden dat hij ernstig over de schreef is gegaan.

KNVB

quote:

Op dinsdag 29 juli 2008 09:57 schreef Lekiamh het volgende:
Sneu van de KNVB als ze inderdaad zelf hebben besloten niets te laten horen of zien...
Dick Jol, prachtige vent!
[..]

Kom ik hem misschien nog eens tegen.

quote:

Op vrijdag 1 augustus 2008 14:08 schreef BB-boy het volgende:
Stond hij ook mensen te bedreigen?

quote:

Op vrijdag 1 augustus 2008 13:29 schreef -Vaduz- het volgende:
De verstandhouding tussen de KNVB en Jol is dus geescaleerd, heeft te lang doorgesudderd. Ze hebben Jol enorm getart en Jol heeft ze daarna een aanleiding gegeven om van hem af te komen. Slechte zaak dit.

quote:

Dick Jol fluit derby tussen Smitshoek en Barendrecht

Dick Jol zal de komende weken veelvuldig in actie komen bij oefenwedstrijden in het amateurvoetbal. De Haagse scheidsrechter fluit komende zaterdag de derby tussen Smitshoek en Barendrecht en zal volgende week ook Excelsior Maassluis - Feyenoord fluiten. Dick Jol maakte de afgelopen week kenbaar definitief te stoppen met fluiten op het hoogste niveau. Jol was in de regio onder meer trainer van Berkel. Momenteel traint Jol de mannen van Blauw Zwart in Wassenaar.

quote:

KNVB verbiedt Jol oefenduel Feyenoord

De vete tussen de KNVB en scheidsrechter Dick Jol heeft een nieuwe episode gekregen. Het voetbalorgaan uit Zeist verbiedt de arbiter komende vrijdag een oefenduel tussen Excelsior Maassluis en Feyenoord te fluiten. De Hagenaar zag onlangs zijn overeenkomst met de KNVB worden ontbonden omdat hij een lid van de scheidsrechtercommissie verbaal zou hebben bedreigd. Derhalve mag de leidsman geen duels meer onder zijn hoede nemen die onder de vlag van de nationale bond vallen. Ook het bovengenoemde testduel valt hieronder.

“De regels zijn helder”, liet een KNVB-woordvoerster geen ruimte voor twijfel. “Jol heeft niet langer de status van scheidsrechter, dus mag hij geen wedstrijden meer leiden. Ook niet als het om oefenduels gaat”, klonk het verdere commentaar aan AD/Sportwereld.

Excelsior Maassluis, dat komende vrijdag exact negentig bestaat, reageerde teleurgesteld op de gang van zaken. “Jol heeft een conflict met de bond. Wij staan daar buiten. Met die starre houding vecht de KNVB de controverse nu over de rug van Excelsior Maassluis uit. Al drie, vier weken geleden hebben we afspraken met Jol gemaakt”, aldus Maassluis-bestuurslid Piet van Dijk.

quote:

Op vrijdag 1 augustus 2008 14:04 schreef ruud_fr het volgende:

[..]

wij (ons 1e dan, speel zelf in het 2e) kwamen hem tegen als trainer van een 4e klasser
fanatiek joh

quote:

Jol komt nooit voor de gezelligheid
Door STEFAN RAATGEVER

SCHEVENINGEN - Begin bij Dick Jol niet over vriendschap in het voetbal. De topscheidsrechter, sinds vorig jaar na een conflict met de KNVB vroegtijdig met pensioen, heeft na een leven lang kamperen in de wildernis van de Nederlandse voetbalwereld, een hoop leuke kennissen opgedaan. Maar hij heeft exact één vriend. ,,En dat is voor mij voldoende.’’

Maandag verschijnt zijn biografie, Ik, Jol getiteld. Daarin kijkt de scheidsrechter die in 2001 de finale van de Champions League floot terug op een voetballeven dat nimmer rimpelloos was, soms opzienbarend maar altijd gedisciplineerd. Want, zo zegt hij aan de eettafel van zijn huis in Scheveningen: ,,Ik bleef altijd zakelijk. Als scheidsrechter loop je genoeg leuke mensen tegen het lijf, maar je hebt een opdracht. En daar heb je je aan te houden. Wat er ook gebeurt.’’

Jol (52) spreekt in korte zinnen. Zijn stem is laag, de toon soms bars. Alsof hij net een gemene tackle van achteren heeft geconstateerd en de speler in kwestie voor het laatst waarschuwt. Hond Harry luistert in elk geval uitstekend naar zijn bondige commando’s. ,,Mijn enige vriend,’’ wijst hij lachend, gevraagd naar kameraadschap in de sport.

Maar meteen daarna is hij serieus als hij spreekt over ‘bloedgabber’ Joop van Toor, die hij uit zijn jeugd in Den Haag kent. Al ruim veertig jaar is hun band ondoordringbaar. ,,Zijn geheimen zijn mijn geheimen. En andersom. Van zulke mensen heb ik er maar één nodig. Als je Joop iets vertelt, weet ik dat hij zijn kop houdt. Da’s voor mij het belangrijkste van vriendschap.’’

Met Joop vormt hij nu een trainerskoppel bij amateurvereniging Blauw Zwart in Wassenaar. Samen bakkeleien ze over de opstelling en over mogelijke wissels. Wat er gebeurt als Jol onverhoopt wordt ontslagen? ,,Dan stapt Joop ook op. Zou ik omgekeerd ook doen. Wij zijn één. Ik vertrouw hem en vertrouwen is een groot goed. Met wie dat schaadt, ben ik gauw klaar.’’

Om die reden hebben in het boek uitvoerig besproken affaires, zoals het vermeend gokken op zelf geleide wedstrijden en zijn recente conflict met de voetbalbond, hem flink geraakt. Of, zoals hij zelf zegt: ,,Daar heb ik wel een klappie van gekregen.’’ De mannen die hem een eervol afscheid onthielden, hebben voor hem definitief afgedaan. Maar hij mist, geeft hij toe, zijn oude werk wel. ,,De lol op het veld, het gezeik van die gasten. Dat is voorbij helaas.’’

Naar de omgang met andere scheidsrechters heeft hij geen heimwee. Met zijn collega’s onderhield hij als arbiter niet meer dan een zakelijke band. Hoewel hij het met sommige van hen best kon vinden. Assistent-scheidsrechter Ronald Kloeg bijvoorbeeld. ,,Een aardige man? Nou, ik had geen moeite met hem.’’ Totdat Kloeg tegen de regels na een door Jol geleide Europese wedstrijd stiekem het shirt van speler Thomas Hässler als cadeautje voor zichzelf regelt. ‘Pisnijdig’ is Jol als hij er achter komt. ,,Hij was een prima collega en dan brengt hij me zo in de problemen. Afspraken zijn afspraken. Houdt hij zich daar niet aan, dan krijgt hij dat te horen. Dat soort zakelijke verhoudingen gaan altijd boven persoonlijke banden.’’

Echte vrienden, zegt hij beslist, heeft hij aan zijn jaren als toparbiter niet over gehouden. Hij drinkt nog wel eens een biertje met enkele (oud-)spelers, van wie hij de namen weigert prijs te geven, maar daar blijft het bij. Waarom toch? Jol won in zijn carrière diverse scheidsrechtersverkiezingen, was bij spelers een gerespecteerd en gevierd man.

,,Maar,’’ riposteert hij, ,,je denkt toch niet dat ik nu de populaire jongen ga uithangen? Ik was als scheidsrechter gewoon bezig met mijn werk. Dat gold ook voor spelers en trainers die ik tegenkwam. Dan ontstaat er collegialiteit, geen vriendschap. Nee, ook niet als iemand me erg geschikt leek. Waarom zou dat moeten? Ik kwam nergens voor de gezelligheid. Bleef na een wedstrijd nooit langer hangen dan gepland, ben je gek! Er spelen in zo’n situatie altijd tegengestelde belangen. Daarmee moet je voorzichtig zijn. En daarbij: ik ben ook geen type dat snel een band met iemand heeft.’’

Een eigenschap die hij niet poogt te veranderen. ,,Dat is in ruim vijftig jaar zo gegroeid en dat blijft nog wel even zo.’’ Hij is graag op zichzelf. Zelfs de zwarte periode rond de gokaantijgingen verwerkte hij thuis zo goed als alleen. Als hij wil nadenken, gaat hij naar het strand om vanaf een duintop naar de golven te staren. Maar: ,,Ik had in die tijd juist geen behoefte aan veel mensen. Ik ga anderen toch niet lastig vallen met mijn sores? Ja, m’n moeder, broer en zus belde ik. En Joop natuurlijk.

,,Maar aan bemoedigende woorden van anderen had ik geen behoefte. Dan moest ik steeds mijn verhaal weer vertellen. Ik wist zelf toch hoe het zat? Al hadden ze nog zulke goede bedoelingen, ik bleef liever in mijn eigen bunker.’’

Na de affaire is, zegt hij, ‘de muur rond mij weer wat dikker’. ,,Ik ben voorzichtiger geworden, laat mensen nooit te dichtbij komen. Een einzelgänger? Misschien wel, ja. Ik ben altijd op m’n hoede. Je moet in het leven altijd opletten met wat je zegt. Het kan tegen je gebruikt worden. Waar ik bang voor ben? Nergens voor. Het is geen angst, het is karakter. Komt uit mijn jeugd. Toen moest ik ook al opletten. Als we als jongens in een verboden vijvertje visten bijvoorbeeld of illegale konijnenstrikken zetten in de duinen.

,,Zelf heb ik ook een zintuig op dat gebied. Wat ik hoor, sla ik op. Komt altijd weer een keer boven. Maar dat werkt dus omgekeerd net zo. Daarom houd ik zakelijk en privé ook strikt gescheiden. In mijn leven is dat zakelijke deel gewoonweg nogal groot. En met privé heeft niemand wat te maken.’’

quote:

Dick Jol: ‘Uilenberg kwam aan mijn boterham’
door Stan Bos
Geplaatst op donderdag 27 november 2008 om 10:27

In 2006 zei Dick Jol (52) in Metro: “Als ik geen goed gevoel aan het laatste deel van mijn carrière overhoud, schrijf ik een boek.” Doordat hij afgelopen zomer met ruzie zijn scheidsrechterscarrière beëindigde, houdt hij zich aan die belofte. Vanaf maandag ligt Ik, Jol, de biografie die alles zegt van auteur Chris Willemsen in de winkels en rekent de Scheveninger af met het beleid van scheidsrechtersbaas Jaap Uilenberg. “Het lijkt net of Henk Kesler en hij op stage zijn geweest in Pyongyang en Havana.”

Jol neemt zelden een blad voor de mond en bedient zich voortdurend van de bekende Haagse bluf. De Twent Uilenberg zou daar niet van gediend zijn en zeker niet sinds hij als coördinator scheidsrechterszaken in Zeist de hoogste in rang is en dat niet onder stoelen of banken steekt. Fragment uit de biografie Ik, Jol.

Het eerste moment dat Jol merkt dat Uilenberg hem niet moet, is in 2004. Collega-arbiter Roelof Luinge en Jol krijgen te horen niet meer in aanmerking te komen voor de Klassiekers, de onderlinge vetes tussen Ajax, Feyenoord en PSV. Ook de beoordelingformulieren worden aangepast. “Hierdoor kunnen de oudere scheidsrechters moeilijk een hoog cijfer halen”, vertelt Jol. “We moesten in de zogenoemde diagonaal lopen en plotseling werd er gekeken naar communicatieve vaardigheden. Daardoor kon ik niet meer de scheidsrechter zijn die ik jarenlang was.” Nadat Jol en collega Pieter Vink tijdens het trainingskamp in het Turkse Belek, begin 2006, tijdens een bijeenkomst wat zaten te dollen, werd Uilenberg woest. Bij terugkeer in Nederland ontving Jol een brief waarin staat dat, zo blijkt uit een officieel document dat in het boek staat gepubliceerd, Jol ‘de grenzen van wederzijds respect op een niet aanvaardbare wijze heeft overschreden’. Jol wordt daarop twee competitierondes uit het schema gehouden en krijgt tevens te horen dat ‘herhaling van dit of soortgelijk gedrag absoluut zal leiden tot verregaande consequenties’. “Een regelrechte dreigbrief”, vindt Jol. “Het koste me drieduizend euro. Uilenberg zat aan mijn boterham, omdat ik in die tijd het grootste deel van mijn inkomsten bij de KNVB verdiende.”

De oorzaak van alle ellende ligt volgens Jol slechts bij één persoon, Jaap Uilenberg. Of beter, bij de constructie van waaruit Uilenberg mag regeren en de verhoudingen die daaruit voortvloeien. Hij maakt het beleid, hij voert het uit en hij straft. Hij is een 21e eeuwse Charles Montesquieu. Fragment uit de biografie Ik, Jol.

De slechte onderlinge verstandhouding tussen Uilenberg en Jol bereikt eind mei van dit jaar een apotheose. Maar niet één zoals de arbiter zich die had voorgesteld. In een gesprek met Uilenberg en coördinator scheidsrechterszaken Stephan Oost krijgt Jol te horen ‘één van de slechtst presterende arbiters in het scheidsrechterskorps te zijn’. “Uilenberg zei dat ik dit seizoen minder wedstrijden en daarvan meer in de eerste divisie zou krijgen. Dat had hij na overleg met de technische staf scheidsrechterszaken bepaald. Nou, daar zitten dus ook Rien Koopman en Hans Reijgwart in. Die neem ik niet serieus. Die twee moesten met een helikopter van het veld worden gehaald, zo slecht waren ze. Dus ik zeg tegen Jaap: ‘dan ben je zeker een jaar niet buiten geweest, of zo. Als je iets tegen me hebt, laten we dan met z’n tweeën in een ander kamertje gaan zitten, want ik denk dat Stephan heel hard moet lachen als hij hoort wát je tegen me hebt’. Toen werd hij boos. Ik zei: ‘Ik ga weg, anders ga ik misschien lelijke dingen zeggen’. De KNVB meldt vervolgens twee maanden later in een persbericht dat ik iemand uit de technische staf (lees: Uilenberg) bedreigd had. Onzin, want juist ík voelde me bedreigd, omdat ik minder wedstrijden zou krijgen én op een lager niveau.”

De vrouw van mijn broer Piet komt uit Cuba, mijn eigen partner uit Servië. Ik denk dat er in die twee landen meer democratie zit dan in de hele scheidsrechtersorganisatie van de KNVB. Fragment uit de biografie Ik, Jol.

Nadat Jol en de KNVB een afkoopsom overeengekomen waren (Jol: “Toch gek, als jij iemand op je werk bedreigt, word je ontslagen en krijg je geen afkoopsom”) fluit Jol eind juli zijn laatste wedstrijd. In Zwolle leidt hij het afscheidsduel van Jaap Stam. Jol meldt in een interview in De Telegraaf dat Henk Kesler hem niet de hand had geschud. De KNVB-directeur houdt vol Jol wel degelijk een hand te hebben gegeven. “Hij kwam zelfs met een getuige, maar ik heb vierhonderd getuigen op dat feest na afloop van de wedstrijd die kunnen vertellen dat hij me geen hand gaf. Kesler stond op een paar meter afstand met z’n rug naar me toe. Clarence Seedorf, Guus Hiddink, Carlo Ancelotti en vele anderen kwamen wél een hand geven.”

Jol vindt dat de bezem door Zeist moet. “Kesler is een mislukt juristje die op z’n vingers is getikt door de orde van advocaten en zegt dat de armen afgehakt moeten worden van mensen die kinderen scouten. Uilenberg is een rancuneuze machtswellusteling. Het lijkt net of die twee op stage zijn geweest in Pyongyang en Havana. Er moet in elk geval een Raad van Toezicht komen. Het gaat niet goed. Ik weet dat er jonge jongens zijn die bij mij als vierde official de opdracht hadden goed te ‘luisteren’ en het vooral moesten doorgeven als ik iets ‘verkeerds’ zei: ik gooide natuurlijk wel eens een visje uit. Dan zei Uilenberg: ‘We hebben dit en dat vernomen’. Waarop ik zei: ‘Ik weet wel van wie’.” Jol mist het fluiten niet. “Alleen het persoonlijke contact met de spelers mis ik. Verder was ik er helemaal klaar mee.”

quote:

Ik weet dat er jonge jongens zijn die bij mij als vierde official de opdracht hadden goed te ‘luisteren’ en het vooral moesten doorgeven als ik iets ‘verkeerds’ zei: ik gooide natuurlijk wel eens een visje uit. Dan zei Uilenberg: ‘We hebben dit en dat vernomen’. Waarop ik zei: ‘Ik weet wel van wie’.”

quote:

Op maandag 1 december 2008 15:49 schreef SCH het volgende:
Eng mannetje is het toch, zoals ie gisteren ook weer zat te oreren

quote:

Op maandag 1 december 2008 15:56 schreef BB-boy het volgende:
Jol was een overschatte scheidsrechter, Uilenberg is een huichelaar en de huidige Nederlandse scheidsrechters zijn kut.