quote:
Friezen favoriet in noordelijke broedertwist
FC Groningen-SC Heerenveen wordt steevast geafficheerd als het kampioenschap van het Noorden; een titel overigens met alleen maar emotionele waarde. Vanavond staat er meer op het spel. Een plaats bij de eerste vijf, goed voor de play-offs voor de voorronden van de Champions League is de inzet.
FC Groningen begint met twee punten voorsprong aan de noordelijke broedertwist, die gelet op de grote belangen het karakter kan gaan krijgen van een broedermoord. De Friezen spelen met het mes op de keel. Bij een nederlaag raken zij het contact kwijt met de andere ploegen die strijden om een plaats bij de eerste vijf.
Trainer Gertjan Verbeek kan een goed ingespeeld elftal het veld insturen. SC Heerenveen verkocht in de wintertransferperiode weliswaar Afonso Alves maar met de Braziliaan hield niemand nog rekening. Belangrijke basisspelers raakte Verbeek niet kwijt.
Bij FC Groningen ligt dat compleet anders. Door het vertrek van Rasmus Lindgren, Erik Nevland en Bruno Silva onderging de equipe van Ron Jans in januari een aderlating van jewelste. De vaste patronen, de automatismen, verdwenen daarmee uit zijn ploeg en moeten opnieuw worden ingeslepen.
Hoe zeer spelers worden gemist blijkt overigens vaak pas na een aantal wedstrijden. SC Heerenveen is daarvan een goed voorbeeld. De Friezen raakten in de winterstop van het seizoen 2005-2006 vlak achter elkaar Klaas-Jan Huntelaar (aan Ajax) en Georgios Samaras (aan Manchester City) kwijt.
Op het moment dat Huntelaar en Samaras de benen namen Samaras de benen namen stond Heerenveen op de vijfde plaats. De eerste wedstrijden na het vertrek van het schuttersduo werden nog gewonnen, maar gaandeweg kwam de klad in de prestaties. Van de laatste vier competitieduels werden er drie verloren en werd één keer gelijk gespeeld en Heerenveen zakte terug naar de zevende plaats.
Het is natuurlijk niet gezegd dat FC Groningen hetzelfde overkomt, maar feit is dat de ploeg de laatste twee wedstrijden stroef draaide en dat het spel pover van niveau was. Dat vorige week zaterdag niettemin van Willem II werd gewonnen, was meer geluk dan wijsheid en vooral te danken aan doelman Brian van Loo.
Ron Jans kon de afgelopen weken evenmin een beroep doen op Marcus Berg, een andere blikvanger van de eerste seizoenshelft. De Zweedse clubtopscorer (vijftien treffers) sukkelt met rugklachten en moet vanavond ook weer verstek laten gaan; een belangrijk gemis.
SC Heerenveen heeft de Euroborg nog niet als winnaar verlaten. Door doelpunten van Erik Nevland en Danny Buijs rekende FC Groningen in de housewarming party van zijn nieuwe onderkomen op 13 januari 2006 met 2-0 af met de Friezen. Vorig seizoen werd met 1-1 afgesloten.
Doordat FC Groningen niet meer het FC Groningen is van vóór de winter is Heerenveen vanavond de favoriete ploeg. Het laat met regelmaat prachtig voetbal zien en heeft met Gerald Sibon, Michael Bradley en het Balkan-duo Miralem Sulejmani en Danijel Pranjic tenminste een kwartet spelers dat het verschil kan maken.
Maar, ter geruststelling van FC Groningen, in voetbal draait het niet alléén om technische vaardigheden. Zeker in derby’s niet. Daarin geven niet zelden ook andere facetten zoals inzet, werklust en strijd de doorslag. FC Groningen heeft bovendien de steun van het publiek, dat als twaalfde man de Euroborg in een heksenketel kan doen veranderen en extra krachten bij de spelers los kan maken. Maar of dat vanavond voldoende is? (bron: DvhN, Jan Mennega)
quote:
In de schaduw van Ron Jans
Raymond Libregts heeft het naar de zin als assistent-trainer van FC Groningen
Raymond Libregts zegt met ’revanchegevoelens’ uit te kijken naar de krachtmeting vanavond met SC Heerenveen. "In de uitwedstrijd hebben we de deksel toch behoorlijk op onze neus gehad. Onnodig. We moeten proberen die nederlaag hier in Groningen recht te zetten." FC Groningen ging eerder dit seizoen in het Abe Lenstra Stadion met 4-2 onderuit.
Libregts is bezig aan zijn derde seizoen als assistent-coach van FC Groningen. Het trainersleven in de schaduw van Ron Jans bevalt hem, vertelt hij en hij heeft zijn contract inmiddels met nóg een jaar verlengd. "Ik heb de ambitie te werken op eredivisieniveau, met jongens die een hoog niveau hebben en bij een club die ook een hoog niveau uitstraalt. Ik heb er geen moeite mee in de schaduw te staan, zolang er maar onderling respect is en waardering."
Ron Jans en Raymond Libregts werken op basis van gelijkwaardigheid, waarbij Jans als hoofdcoach op het technische vlak de eindverantwoordelijkheid heeft. "Ron bewaakt de grote lijnen. Ik benader het wat meer individueel, kijk wat meer naar details, ben verantwoordelijk voor de videoanalyses van de wedstrijden en houd toezicht op de organisatie bij vrije trappen en corners, zowel aanvallend als verdedigend. Ron is positief kritisch, ik ben kritisch. Ron is de man van de communicatie, ik ben wat meer de man van het opleggen van taken. Ik denk dat we elkaar goed aanvullen."
Tussen januari 2003 en juli 2005 was Libregts zelf hoofdtrainer, van Go Ahead Eagles. Het was een moeilijke periode, de eerstedivisionist uit Deventer hing financieel aan de latten. "Het was puur een kwestie van overleven. Maaskant zag de malaise al aankomen en vertrok naar RBC en ik nam het over, samen met René Eijkelkamp. We waren meer op het gemeentehuis om te proberen Go Ahead in leven te houden dan op het voetbalveld. Aan de ene kant was dat heel frustrerend, maar aan de andere kant heb ik bij Go Ahead wel m’n debuut gemaakt als hoofdtrainer en ik heb er ook veel geleerd. Ooit hoop ik nog een keer weer op eigen benen te staan, maar niet ten koste van alles."
Raymond Libregts is opgegroeid in een echte sportfamilie. Vader Thijs was voetbaltrainer, zus Patricia een gerenommeerd waterpoloster. "Bij ons thuis werd vroeger alles ondergeschikt gemaakt aan de werkzaamheden van senior en aan de hobby’s van de kinderen. Ik heb tot mijn 16de ook waterpolo gespeeld en hard gezwommen. Mijn zus en ik lagen ’s morgens om half zes al in het water en ’s avonds opnieuw. En dat vier keer per week. En dan had ik ook het voetballen er nog bij. Op een gegeven moment was het zo dat ik op zaterdag ’s morgens begon met een voetbalwedstrijd, ’s middags een wedstrijd moest zwemmen en ’s avonds nog een waterpolowedstrijd moest spelen. En op zondagochtend hadden wij dan vaak nog kringtrainingen. Lagen we om tien uur alweer in het zwembad. En mijn ouders, met name mijn moeder, moesten ons altijd maar weer halen en brengen."
Hoewel ook hij bij de nationale waterpoloselectie zat, koos Raymond Libregts op zeker moment voor het voetballen. "We waren verhuisd van Rotterdam naar Eindhoven. Ik ging bij PSV trainen en beide sporten combineren was toen niet meer vol te houden. En ik beleefde iets meer plezier aan voetballen dan aan waterpolo."
In 1998 sloot Raymond Libregts zijn betaald voetbalcarričre af bij Eindhoven, om onmiddellijk bij de eerstedivisionist aan de slag te gaan als assistent-trainer en hoofd opleidingen. Een vervelende ervaring van zijn vader kon hem niet weerhouden voor het onzekere bestaan van voetbaltrainer te kiezen. Hoewel Thijs Libregts het Nederlands elftal in een vlekkeloze kwalificatiereeks naar de eindronden van het WK in 1990 in Italië had geleid, werd hij in de aanloop naar het toernooi door de KNVB aan de kant gezet. De gezichtsbepalende spelers van Oranje, Ruud Gullit voorop, wilden hem niet meer.
Raymond Libregts: "Er speelden destijds bij Oranje allerlei belangen een rol. Er lagen in die tijd journalisten bij ons in de bosjes en daar voelde ik me toch wel wat ongemakkelijk bij. Het heeft ook wel impact op me gehad. Als jouw vader een bepaald doel voor ogen heeft, helemaal in zijn werk opgaat, en dat wordt hem ontnomen, krijg je daar toch wel een tik van, want je leeft mee met je vader. Hem is toen onrecht aangedaan. Dat vind ik nog steeds." (bron: DvhN, Jan Mennega)
"Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve" Napoleon Hill