Zwangerschap en geboorte deel 356

Janena, van harte .

Bright, mooi .

Mooie echo's zijn goed

Nieuwe zwangeren zijn ook goed

Janena, gefeliciteerd!

Bright, wat een mooie echo

Lief dat je me mist, Silmarwen... Ben er nog steeds, heb alleen de afgelopen dagen enkel gelurkt. Wat ondersteboven van het nieuws van Tan, druk weekje gehad en weinig te melden behalve wat gemopper!
Loop rond alsof het om de laatste weken gaat qua omvang en ongemakken en baal er daarom des te meer van dat ik nog steeds niet mag genieten van af en toe een schopje van Uk. Vannacht een rotdroom gehad over bloedingen (lekkere flashbacks!) en hoop in Godsnaam niet dat het een voorbode was, maakt me meteen weer ongerust of het deze keer wel goed gaat. Had met Tinka ook vanaf het begin aan het gevoel dat er iets 'mis' was met de zwangerschap en zit vanaf die droom ook niet lekker meer in mijn vel... een geruststellend schopje zou me even zoveel goed doen. (Getver... zit ik nog te janken ook... )

Purk, ik snap je ongerustheid. Maar inleiden is niet iets wat altijd KAN, weet ik helaas uit ervaring. Behalve verweking zal er ook eerst 3 cm. ontsluiting moeten zijn en ook al zijn er middelen om dat op te wekken; dit werkt niet altijd en dan kom je helemaal van een koude kermis thuis. Ik lag al weken in het ziekenhuis vanwege ernstige bloedingen (ze waren bang dat de placenta los zou laten) en heb er ook herhaaldelijk om gevraagd en op een gegeven moment zijn ze akkoord gegaan (volgens mij omdat ik steeds apathischer werd). Ik was dolblij dat ik met 38 weken eindelijk ingeleid werd, maar na 3 keer gel, een complete bevalling met weeenstorm van ernstige rugweeen ("Meid, dit levert je centimeters op!") zat ik nog steeds potdicht en hebben ze me een nacht platgespoten waarna ik vervolgens weer terug naar de afdeling kon voor een week. (Kan niet beschrijven hoe dat voelde.) Het KAN dus niet altijd, je lichaam moet er wel klaar voor zijn.

Twijfel, twijfel, twijfel....
Sinds gisteravond behoorlijk aan het rommelen, veel harde buiken ( veul meer als normaal) hele nacht doorgerommeld ( nooit eerder zo gehad) maar ook superverkouden met veel hoesten enzo.... Nu lijkt het even rustig met een soort "drukkend" gevoel. Wel barstende koppijn, een hoofd vol snot en het idee dat mn keel dichtgesnoerd zit en ik door een mangel gehaald ben...

Oei Vamperotica, dat klinkt niet echt lekker. Mss ook een flinke dot voorweeen gehad. Hopelijk zet het snel oor en mag je van je kleine gaan genieten.

Hier is helemaal niks gebeurt afgelopen dagen. Geen voorweeen meer, enkel een paar gewonen harde buikn bij inspanning.

quote:

Op vrijdag 11 januari 2008 23:55 schreef Mammietje het volgende:
Lief dat je me mist, Silmarwen... Ben er nog steeds, heb alleen de afgelopen dagen enkel gelurkt. Wat ondersteboven van het nieuws van Tan, druk weekje gehad en weinig te melden behalve wat gemopper!
Loop rond alsof het om de laatste weken gaat qua omvang en ongemakken en baal er daarom des te meer van dat ik nog steeds niet mag genieten van af en toe een schopje van Uk. Vannacht een rotdroom gehad over bloedingen (lekkere flashbacks!) en hoop in Godsnaam niet dat het een voorbode was, maakt me meteen weer ongerust of het deze keer wel goed gaat. Had met Tinka ook vanaf het begin aan het gevoel dat er iets 'mis' was met de zwangerschap en zit vanaf die droom ook niet lekker meer in mijn vel... een geruststellend schopje zou me even zoveel goed doen. (Getver... zit ik nog te janken ook... )

Ja ik hoorde maar niets van je en begon me een beetje zorgen te maken, of er niet iets mis was gegaan ofzo.
Jeetje Mammietje toch! Wanneer mag je weer op controle. Ik begrijp je zorgen echt heel goed. Ik heb gedroomd over miskramen en voelde Leeloo wel in het begin maar echt heel soms en dan dagen niet en dan was ik echt bang dat er iets mis was. Naar de wc te controleren op bloed omdat ik al drie keer oud bloed verlies had, dus genieten zonder zorgen lukte mij ook niet zo goed. De laatste weken lukt me dat een stuk beter juist omdat ik Leeloo zo veel voel. Ik begrijp je ongerustheid echt hoor, zeker omdat je al een slechte ervaring hebt. Een controle voor mij was elke keer weer een heerlijke opluchting. misschien mag je op een extra controle ofzo, gewoon voor je gemoedsrust?

Dikke knuffel!

En ook eentje voor Vamp, maar wel van een afstand hoor. Ik wil niet weer ziek worden.

Grijs en Bright, mooie echo's!

Pruk, jammer dat je zo in onzekerheid zit. Wat iemand al zei; piekeren helpt de baby niet. Fijn dat je maandag een gesprek krijgt waar je met je vragen terecht kunt. En ik geloof dat je jezelf al behoorlijk verdiept hebt in de evt gevolgen vanje operatie voor je kind, dus je laat je vast niet met een kluitje in het riet sturen

K_i_m, vervelende ziekte is dat. Komt in mijn schoonfam ook veel voor, maar mijn man heeft het gelukkig niet. Wat ik me nog kan herinneren van mijn 1e zwangerschap, toen dat verder nog uitgezocht moest worden, is dat bijv een verlossing met een vacuumpomp vaak liever niet gedaan wordt als de baby Von Willebrandt zou kunnen hebben (ivm bloeduitstortingen die de pomp kan veroorzaken). Maar misschien zijn de meningen daarover nu veranderd (was toen 2003/2004). En hopelijk heb je het gewoon niet.

Och Mammietje wat vervelend zeg, zo'n droom

Pruk ik kan me voorstellen dat je je zorgen maakt hoor..

Vamp, ik hoop dat je in elk geval snel van je hoofdpijn enzo af bent, erg vervelend....mischien even een stoombad ofzo?

Wij gaan zometeen voor de geslachtsbepaling echo...ik hoop zo dat de kleine er goed voor licht en we het kunnen zien

Nou... volgens mij reageerde beebje gewoon op mn hoestaanvallen ofzo... T enige war ik nu nog last van heb is dat ik perse (hoe beroerd ik me verder ook voel) mn keuken enzo schoon wil hebben....

Ik ben weer bijgelezen!
Mammietje: heel vervelend zo'n droom! Sterkte met over je gevoel heenkomen nu!
Leuke echo's mensen!
Ik kan niet wachten op de termijnecho (die ze hier met 10 of 11 weken doen, dus lekker vroeg).
Dan voelt het denk ik wat meer alsof niet mijn lichaam gewoon raar doet, maar er echt een baby zit.
Verder last van misselijkheid (vooral 's avonds hang ik regelmatig boven het toillet) en heel erg zere borsten. Maar dat is helemaal niet erg hoor! Het is wel fijn dat ik merk dat ik zwanger ben!

vamperotica; het heerst lekker, want ik voel me ook behoorlijk door de mangel gehaald op het moment; koppijn, nekpijn, last van m'n keel en gevoel van opgezette klieren. Niet lekker dus.

Vervelend dat dat nu juist opspeeld nu je ook nog andere dingen aan je lichaam hebt!

Mammietje; ik heb enkele weken geleden gedroomd dat ik de kleine verloor met 13 weken, was echt een verschrikkelijke droom, en heel erg levensecht. Probeerde me er niet te door te laten leiden, maar het voelde wel eng. Gelukkig droomde ik erbij wanneer, en inmiddels ben ik 16 weken dus ben ik er niet meer bang voor.
Misschien wel omdat ik zo naar die 12/13 weken had toegeleefd.
Misschien voor jou wel een verwerking van de vorige keer.

Hier van tijd tot tijd lichte pijntjes in mijn onderrug. Weet even niet wat ik ervan moet denken . Verder alles rustig, misschien toch even hier goed gaan opruimen . Ik heb geen idee hoe (voor)weeën aanvoelen, laat staan (voor)rugweeën aanvoelen. Ik ken het niet. Nooit gehad.

quote:

Op zaterdag 12 januari 2008 09:22 schreef poemojn het volgende:
Grijs en Bright, mooie echo's!

Pruk, jammer dat je zo in onzekerheid zit. Wat iemand al zei; piekeren helpt de baby niet. Fijn dat je maandag een gesprek krijgt waar je met je vragen terecht kunt. En ik geloof dat je jezelf al behoorlijk verdiept hebt in de evt gevolgen vanje operatie voor je kind, dus je laat je vast niet met een kluitje in het riet sturen

K_i_m, vervelende ziekte is dat. Komt in mijn schoonfam ook veel voor, maar mijn man heeft het gelukkig niet. Wat ik me nog kan herinneren van mijn 1e zwangerschap, toen dat verder nog uitgezocht moest worden, is dat bijv een verlossing met een vacuumpomp vaak liever niet gedaan wordt als de baby Von Willebrandt zou kunnen hebben (ivm bloeduitstortingen die de pomp kan veroorzaken). Maar misschien zijn de meningen daarover nu veranderd (was toen 2003/2004). En hopelijk heb je het gewoon niet.

Mocht ik er al last van hebben dan is het vermoedelijk niet in ernstige mate. Maar het was wel een toestand gisteren. De huisarts wist niet precies wat ie aan moest kruisen om te laten testen, dus die heeft 10 minuten met het ziekenhuis gebeld. Daar aangekomen wisten ze niet precies wat ze af moesten nemen voor de dingen die de huisarts nog extra op het formulier had gezet, dus die hebben met z'n 3en ook nog 10 minuten zitten bellen .

Uiteindelijk waren het 5 buisjes (waarvan 2 extra grote . ) en nu een mooie grote blauwe plek op mijn arm . Ben benieuwd wat eruit komt!

Vamp, vervelend dat je je zo beroerd voelt!

Hier nog niets.. Beetje een soort van menstruatiekrampjes onderin, maar niet heel erg en ook niet de hele tijd. T zal vast nog wel even duren hier.

*Verder heb ik nog niet alles gelezen...

Kim: en je hebt niemand in elkaar geslagen verder?

Nee, ik kwam kennelijk vlak voor sluitingstijd binnen en aangezien het allemaal zo lastig was heb ik me maar heel rustig gehouden omdat ik niet maandag pas terug wilde komen .

quote:

Op zaterdag 12 januari 2008 12:35 schreef Randa_v het volgende:
Hier van tijd tot tijd lichte pijntjes in mijn onderrug. Weet even niet wat ik ervan moet denken . Verder alles rustig, misschien toch even hier goed gaan opruimen . Ik heb geen idee hoe (voor)weeën aanvoelen, laat staan (voor)rugweeën aanvoelen. Ik ken het niet. Nooit gehad.

Wat hoop je? Dat het voorweeën zijn of nog maar niet?

Ik hoop nog niks, we hebben het hier echt nog niet klaar. De wieg staat nog bij mijn stiefschoonmoeder, en er moet nog flink gepoetst. Maar ineens is het gevoel wel van oh, misschien moeten we toch maar eens opschieten, want volgende week mag ze komen. Het wordt nu stiekem een beetje spannend en die gevoelens mistte ik eigenlijk nog. Bij Merlijn vonden we het rond deze tijd ook heel spannend, dus wel blij dat gevoel nu ook weer komt.

Jaaaaa we krijgen een meisje
Niet wat ik dacht dus, maar ik ben helemaal blij

Ben dan ook direct gaan shoppen vanmiddag

quote:

Op zaterdag 12 januari 2008 18:23 schreef Bla_Bla_Bla het volgende:
Jaaaaa we krijgen een meisje
Niet wat ik dacht dus, maar ik ben helemaal blij

Ben dan ook direct gaan shoppen vanmiddag

wat leuk, een kleine meid!!

en wat heb je allemaal al gekocht?

Voornamelijk roze....terwijl ik altijd riep dat ik dat niks vond maar t is allemaal zo schattig
En verder een heel schattig spijkerrokje en nog wat andere dingetjes, spijkerrokje, spijkerbroekje en een heel lief mini bloesje....ik kan er echt uren naar kijken

Bla wat leuk! gefeliciteerd!
Wij willen ook heel graag weten wat het wordt, kan niet wachten.

kan het me helemaal voorstellen Bla!! Wat leuk voor jullie!!

En een spijkerrokje...

dankje Kaar
en een spijkerrokje...ja ik ben ook helemaal verkocht

Bla schattig he al die kleine roze dingetjes.

Ik ben vandaag met mijn schoonouders naar de Prenatal geweest en heb een kraamuitzet gekregen en een heel lief wippertje en een voedingskussen. Zal morgen met beter licht een fotootje maken, alles is wit of limoengroen, maar dan niet dat hele felle. Toen we alles uitpakte voelde het zo vreemd, zo dichtbij ineens. Straks gebruikt ons kindje dat gewoon.

Zo leuk al die eerste spulletjes uitzoeken. Zelfs nu bij nr 2 heb ik nog wat nieuwe friemeldingetjes gehald. En voor het schoonloeder shockeffect heb ik zelfs een heel zwart pakje weten uit te halen.

Schoonloeder shokeffect

quote:

Op zaterdag 12 januari 2008 19:35 schreef wenneke1 het volgende:
Zo leuk al die eerste spulletjes uitzoeken. Zelfs nu bij nr 2 heb ik nog wat nieuwe friemeldingetjes gehald. En voor het schoonloeder shockeffect heb ik zelfs een heel zwart pakje weten uit te halen.

zullen we elkaar de hand geven

bla wat leuk een meisje

sil wat leuk dat je zoveel gekregen hebt

grijs en bright wat een mooie echo's

quote:

Op zaterdag 12 januari 2008 19:35 schreef wenneke1 het volgende:
En voor het schoonloeder shockeffect heb ik zelfs een heel zwart pakje weten uit te halen.

ooeh leuk idee

Ik riep ook altijd dat ik roze niks vond...en moet je nu in de kast in de babykamer kijken
Maar goed, heb nog steeds het voornemen om de beeb stoer-roze te kleden en niet al te meisje-meisje-roze (m.a.w. niet te truttig, hoop niet dat ik hiermee mensen voor het hoofd stoot want dat is niet de bedoeling...het is alleen niet echt iets wat bij mij past ) En zodra de eerste meisje-meisje-roze foto's van de beeb hier verschijnen mogen jullie allemaal hard lachen hoor In de kleine maatjes heb ik tot nu toe toch alleen zacht, lekker zittend spul. Lijkt mij gewoon het comfortabelste voor de beeb. En over de beeb gesproken...*plaatst kookwekker tegen buik* het is wel tijd hoor!!!

Jaa, ik ben de trotse bezitter van een echt schoonloeder ( en tegelijk daarnaast ook nog de meest lieve schoonmoer die je je maar kunt wensen.)

Ja popples, leuk om ze te hebben he...

nou ja leuk om ze hebben, nee hoor, ze hoort eenmaal bij manlief.

Och zo lang ze maar niet weer bij mijn kraambed stat met de opmerking dat ze maar hulpoma is, vind ik alles best.

Ik snap het niet, heb je nu een leuke of niet leuke schoonmoeder. Van wat ik hier lees over schoonmoeders moet ik de meest gelukkige vrouw op aarde zijn. Ik heb echt een geweldige schoonmoeder, en schoonvader overigens. Oh en een schoonzusje. En het leuke is dat mijn ouders en broertje ook prima kunnen opschieten met mijn schoonouders en schoonzusje. We vieren zelfs samen kerst enzo.

Ik heb echt geen klagen

Lang verhaal, maar ik heb er twee. De ouders van Hubs zijn gescheiden en zijn paps heeft een neiuwe vrouw en dat is schoonloeder. Zijn moeder is een engel.

Ik heb ook geen klagen, mijn schoonmoeder is helemaal oke en lief enzo

En Tearsong, hier ook niet te tuttig hoor, daarom roze gecombineerd met spijkerstof
Maar heb ook zachtte en lekker zittende kleertjes in de kleinere maten en de spijkerrokjes enzo in de wat grotere maten

Ahhhh. Je hebt er dus twee. Nu snap ik het.

Ja spijkerstof is leuk...spijkerrokjes of tuniekjes en dat soort dingen

quote:

Op donderdag 10 januari 2008 19:11 schreef Lois het volgende:
Sjak wat een dappere beslissing minder werken. Heb je al het idee dat het de pijn verminderd? Of is dat te snel om al iets van te zeggen?

Het is deze week niet verergert lijkt wel. Ik heb wel veel pijn helaas, maar die enorme pijn in mijn lies van twee weken terug is er niet meer. Ik kan weer lopen
Ik begin steeds beter te wennen aan het nemen van rust en het geven van commando's aan Schanulleke.

sil knijp maar in je handen. ik zou willen dat het hier ook zo was.
ik probeer het zo goed mogelijk te laten verlopen maar ze vraagt er zelf om als ik de waarheid zeg en flip.

wenneke wat een opmerking

tearsong je hebt roze en roze idd. ik hou ook niet van dat tuttige.

sjak wat fijn dat je weer kan lopen.

Vanmiddag hebben we het de moeder van mijn man verteld, die was helemaal enthousiast en moest huilen omdat ze oma wordt
De reacties van de mensen die we het verteld hebben (allemaal mensen die heel dicht bij ons staan) zijn zo leuk!

Oja en edit: Vanavond maar 1 keer overgegeven, er zit vooruitgang in!

Bedankt voor alle lieve reacties. Moet er wel even bij zetten dat het even een slecht moment was waarop ik het schreef, de nachtmerrie zat nog vers in mijn hoofd. Tot nu toe heb ik -op wat oude angst na- een goed gevoel over de zwangerschap, in tegenstelling tot de vorige keer. Toen heb ik vanaf een week of 10 non-stop het gevoel gehad dat er iets mis was met de zwangerschap zelf, terwijl ik zelf niet kon bedenken wat dat zou kunnen zijn. Uiteindelijk -omdat het gevoel zo sterk was- met 28 weken een echo laten maken en alles leek goed, behalve een laag liggende placenta, MAAR... niet TE laag. Toch was dat precies wat er mis was, met 30 weken eerste bloeding (licht, hooguit een eetlepel vol), met 34 weken een fikse bloeding (liter ofzo met vuistdikke stolsels) en na een week ziekenhuis mocht ik weer naar huis. Met 36 weken opnieuw zo'n fikse bloeding en het bleef daarna ook bloeden, iedere dag opnieuw, dus ik kwam niet meer thuis tot de baby er was. En was ik wekenlang bang geweest dat de placenta los zou laten; uiteindelijk bleef het kreng zitten en werd het een spoedOK en bloedtransfusies. Dat gaf zo'n angst, voor het leven van je kindje maar ook dat van jezelf dat het grote inpact op mijn leven gehad heeft de afgelopen anderhalf jaar. Weinig vertrouwen in mijn lichaam, angst om dood te gaan, weggerukt worden van je man en kind thuis, en niet in de laatste plaats behoorlijk teleurgesteld en gekwetst door familie en vrienden.
Maar goed... Tinka is Goddank een prachtige en gezonde meid en mijn lichaam is ook eindelijk hersteld. Maar ja... nu opnieuw zwanger. En dan komen die dingen toch ongevraagd weer omhoog (en zadel ik jullie met dit soort verhalen op! ). Ondanks dat de placenta weer laag ligt, heb ik een beter gevoel over de zwangerschap dan de vorige keer en ik WIL ook geloven dat alles goed gaat. Anders zou ik het ook niet trekken. Ik denk dat het pas spannend wordt voor mij na de 30e week omdat het toen ook begon. Dus ik kom over een week of 10 nog wel eens mauwen hier! Tot nu toe zeur ik alleen over ongemakjes en het niet voelen van de baby... Wel de lasten maar nog niet de lusten, zeg maar!
Overigens krijg ik steeds vaker pijn in mijn bekkens/heupen. Eerst alleen na het opstaan, een snerpende pijn en gevoel alsof je er 'door' zakt, zeg maar. Maar vanmiddag had ik ook zo tussendoor zo'n zeurende pijn dat ik met de kinderen mee op bed ben gegaan. Gelukkig was het daarna wel weer over. Herkennen de dames met bekkenklachten dit? Hoe kan ik voorkomen dat dit erger wordt?

quote:

Op zaterdag 12 januari 2008 21:43 schreef Wurpje het volgende:
Vanmiddag hebben we het de moeder van mijn man verteld, die was helemaal enthousiast en moest huilen omdat ze oma wordt
De reacties van de mensen die we het verteld hebben (allemaal mensen die heel dicht bij ons staan) zijn zo leuk!

Ja, dan kom je nog eens binnen met een nieuwtje he, Wurpje?! Hoe heb je het verteld?

Nou mammietje, ik kan me best voorstellen dat je je wat ongerust maakt, gezien je ervaringen!
Probeer vooral hoopvol te blijven dat het deze keer wel allemaal goed gaat!

quote:

Op zaterdag 12 januari 2008 21:46 schreef Mammietje het volgende:

[..]

Ja, dan kom je nog eens binnen met een nieuwtje he, Wurpje?! Hoe heb je het verteld?

Mijn ouders waren hier gisteren, ze kwamen hier eten (stomtoevallig)
Ik trok een fles alcoholvrije bubbeltjesrose open en mijn vader vroeg hoeveel procent het was, want hij moest nog terug rijden.
Toen gaf ik aan dat het 0% was, omdat dat gewoon beter is voor de baby.
Mijn ouders waren heel erg blij voor ons, maar niet heel verrast of iets dergelijks. Ze hadden het wel een beetje aan zien komen.

Aan de moeder van mijn man hebben we het dus vanmiddag verteld, we hadden het over agenda's en of wij nog naar een bepaald festival gingen.
Dus mijn man gaf aan dat we dit jaar niet gingen. Uiteraard vroeg mijn schoonmoeder toen waarom niet, waarop ik zei: "omdat ik dan met zo'n *gebaar* buik zit en dan niet in een tent ga liggen op een festifal met 40.000 mensen.
Het kwartje viel toen vrij snel.

Hihihi, leuk dus het moment aangepakt dat het gesprek een draai die kant op kon krijgen! Zo hebben wij Ukkie ook aangekondigd bij schoonouders en tegelijkertijd zwager en vriendin. Ik kreeg voor mijn verjaardag de 'jonge ouders' kado en ze zei erbij dat haar dat toch leuker leek dan een zwangerschapsblad, waarop mijn man zei dat dat ook best gekund had! Kwartje bleef alleen bij mijn schoonpa en zwager uit omdat die zelf in gesprek waren!

Zo... Hele dag druk geweest... Vriendlief is jarig en bebje heeft zich op zich ook rustig gehouden... Wel wat meer harde buiken en venijnige steken als ie zich "uit wil strekken" dan voel ik boven in mn buik zn billen tegen "de wand" duwen en onderaan een koppie wat ff flink wringt...
Verder beetje koortsig geloof ik en vooral veel aan het hoesten en niezen... ow ja mn klieren zijn ook opgezet en mn hoofd ontploft zowat!.... Als het waar is wat men zegt over dat ziekjes zijn en niet bevallen hek het gevoel dat t nog wel 's een tijdje zou kunnen gaan duren!

Na een nacht zonder gerommel, maar met een heleboel zeer pijnlijke hoestbuien en 1 plek ergens aan de bovenkant van mn buik (spierpijn???) begint het nu weer heel zachtjes te rommelen.... Beetje bloederige afscheiding net... Maar of dat niet ook van het hoesten kan komen??? Pijntjes zijn (nog?) heel zwakjes en it niks van regelmaat in, maar zit wel onderin mn buik... Niet te vergelijken met harde buiken.... Ondertussen zit ik met het gevoel of ik in een sauna zit, met een dot watten in mn hoofd... loopt het snot er als water uit en is mn keel uitgetest door een stel bacterien met pas geslepen schaatsen.... Aan de ene kant wil ik nu helemaal niet dat het doorzet (als het uberhaupt een ebgin is.... Aan de andere kant voel ik me heel onrustig, kan mn draai niet vinden en heb het idee dat ik zometeen van spanning (adrenaline?) door het huis kan gaan stuiteren.... Wil ook niet in mn bed gaan liggen, maar het liefst mn huis van boven naar beneden nog eens goed onderhanden nemen....