Morgen is Devin 6 maanden oud.
Ik had me toen ik zwanger was wel
wat verdiept in BV geven, maar ik had zoiets van "ik wil heel graag 6 maanden volhouden, maar we zien wel hoe het gaat lopen".
En toen was ik, bijna 6 maanden geleden, eindelijk bevallen, probeerde ik Devin te voeden, maar bleek hij te versuft van de vacuumpomp en paracetamol om te drinken. Hij hing maar een beetje aan mijn tepel
Het was een flinkerd van ruim 4 kilo, en de verpleegkundige zei dat het (dus) niet erg was en ik het later, over een paar uurtjes ofzo nog kon proberen. Ik wist dat het beste was om zo snel mogelijk aan te leggen na de geboorte, dus ik probeerde het vrij snel daarna weer en het lukte! Helemaal vanzelf, zonder hulp en against all odds. Echt magisch, dat kan ik zo goed terughalen dat moment. Nog helemaal natrillend van alles, kijkend naar mijn kleine ventje dat zijn tongetje en lipjes zo goed wist te gebruiken dat hij de melk (colostrum) zo uit mijn borst kreeg. Briljant!
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar BV-problemen zijn hier nooit echt aan de orde geweest. Wel ongemakjes zoals (soms genante) lekkages (nog steeds wel

) en pijnlijke borsten als er niet tijdig of voldoende gevoed/gekolfd wordt. En toch heb ik meerdere malen overwogen te stoppen met BV door die vreselijke krampjes die eerste paar maanden. Gelukkig niet gedaan, en nu zo blij dat ik mijn doel, de magische 6 maanden BV, gehaald heb! Gister heeft Devin voor het eerst rijstebloem in zijn afgekolfde melk gehad, maar da's om aan te sterken nadat hij ziek is geweest, dus dat telt niet
[ Bericht 0% gewijzigd door Kersjes op 13-12-2007 15:03:55 (oops,verkeerde smiley gebruikt...) ]
.... met gevoel voor drama....