Hoe gaat het met de (nieuwe) moeders? Deel 48

Allebei eigenwijs, dat kan inderdaad best wel een nadeel zijn Moonah. Ook wel herkenbaar... .

Deze mama heeft weer wat energie gevonden . Zit nog even mn ontbijtje weg te slikken en dan is die kleine meid aan de beurt om te badderen en te eten. Papa heeft vandaag nog een dagje vrij, ook wel heel gezellig en fijn.
Hebben jullie nog tips voor die kleintjes als je naar buiten gaat? Gisteren was het best fris en we hadden haar een vest aangedaan, mutsje op en dan onder een dubbel fleecedekentje in de wagen. Maar ze was toch wel wat koud toen we terugkwamen. Ik heb nog wel een dun dekentje wat we erbij kunnen doen... Dat mutsje blijft maar slecht zitten als ze wat wakker is (lees: beweegt), Mirte heeft nog niet zo'n bolle kop als mama .

Anna zit meestal in de doek als we naar buiten gaan. Dan is een extra vestje, maillot en zomerjasje warm genoeg. Ik sleep dan ook altijd extra kleren mee naar het kdv, want daar zijn ze veel buiten als de zon schijnt.

Het bezoekje aan het CB gisteren heeft me echt een boel postiefs gegeven. Anna doet het goed, ik doe het goed, de bv doet het goed en Anna is echt een schatje. Zo leuk, dan zegt ze ma-ma-ma-ma.

Nijna, gaat het een beetje allemaal verder? Misschien kun je beter een gewoon dekentje pakken ipv fleece. Ik vond dat altijd wat warmer aanvoelen.

Maken jullie je soms ook zorgen over wat de kinderen allemaal (gaan) 'moeten' ?

Nu heb ik straks een fijne baan, met vrije schoolvakanties. Mogelijkheden om te gaan verhuizen en Jolie zelf naar school te brengen. Maar ik voel me helemaal niet blij. Alleen maar bezorgd en verdrietig. Jolie zal maar één keer per week door mij opgehaald kunnen worden in de klas. Geen mogelijkheid tot het meenemen van kindjes na schooltijd, ze kan ook niet naar ballet. Dat zou ze zo graag willen. Ergens weet ik wel, dat zal misschien allemaal wel veranderen en zeker het eerste jaar is school al zo veel. En dat zegt ook iedereen.
Maar dan zie ik toch weer steeds een klein meisje, alleen bij andere mensen in de auto op weg naar de oppas, Jolie in naschoolse opvang; moe, of met de moeder van een vriendinnetje mee; willen die kinderen wel zo vaak samen zijn?

Ik zou blij moeten zijn, het biedt veel mogelijkheden. Ik heb er ook hard voor gewerkt en het zou zo fijn zijn als we eindelijk in een huis met eigen spullen kunnen wonen. Maar ik vraag me de hele tijd af of dat allemaal wel opweegt tegen de rest. We gaan het gewoon maar proberen maar ik vind het echt heel erg voor Jolie. Misschien zal zij het niet zo ervaren. Misschien komt er snel een mogelijkheid om in ieder geval een paar uur minder te gaan werken. Misschien wil ik wel gauw ergens anders solliciteren naar een minder goede baan en s avonds weer thuiswerken. En misschien veranderen deze dingen wel helemaal nooit. Ik vind het echt zo erg soms, dat ik alleen al die keuzes moet maken. En ook dat ik haar niet kan aanbieden wat ik eigenlijk het fijnst voor haar zou vinden. Misschien hoort het zo, je druk maken om die dingen een tijd voordat een kindje naar school gaat. Ik weet niet.

luchtbel, ik maak me ook altijd druk om dat ik mijn kinderen tekort doe.
het was voor mij een reden om een leuke baan te laten gaan, omdat het me te veel uur werd en ik me schuldig voelde naar de kinderen, maarja, ik heb die keuze aangezien nick ook werkt. jij hebt die keuze niet. je bent de enige die brood op de plank brengt en dat is toch ook belangrijk. misschien idd als je er een tijdje werkt dat je je uren anders kunt indelen of wat minder kunt werken. het voelt wel rot, maar het is gewoon even niet anders.
ik geloof dat je ook een hele leuke baan gevonden hebt toch? geniet daar ook maar van, das ook goed voor je.

...

[ Bericht 99% gewijzigd door texelonia op 23-10-2007 22:37:32 ]

Ja ik doe m'n best Belana. Om er blij om te zijn. Maar even maak ik me vooral veel zorgen. Ik moest nog aan je denken ook. Over die baan. Ik vind het echt moeilijk. Ik wil het wel echt doen en er ook blij mee zijn en we zullen er vast in groeien. En denken dat dat het nu even niet anders is. Dat probeer ik ook. En denken aan de dingen die wel mogelijk gaan zijn en goed voor ons samen, dat ook.
Maar het voelt zo erg omdat het over Jolie gaat.
Het voelt alsof ik haar gewoon nooit dat ene aan ga kunnen bieden.
Ik probeer het maar even te laten rusten en wel snel een keuze te maken over de invulling van de opvang na schooltijd. Dan heb ik een duidelijker beeld van hoe het zal gaan zijn en kan het groeien. Dat hoop ik.
Tex, ik vind dat van jou ook zo rot. Dat weet je wel denk ik. Gedoe ook. Hopelijk komen er gauw mogelijkheden voor je om het anders te laten verlopen. Dit klinkt wel heftig namelijk.

ik kom eigenlijk door een misklik in dit topic
maar het volgende wil ik dan toch even kwijt nu ik hier toch ben

Mijn moeder heeft mij ook voor een groot deel alleen opgevoed. En ook ik was bij de bso of bij de oppas voor en na school. Ik geloof dat ze me één keer per week kon halen. En ik kan me alleen maar herinneren dat ik heééél trots was (en ben) op mijn moeder. Zij ging werken om geld te verdienen en ze redde het zélf. Als ik haar nodig had was ze er, dat wist ik zeker. ik hoefde het alleen maar te vragen. Ze werkte alleen ook in de vakantie, dat vond ik dan wel wat minder. Tuurlijk had ik momenten dat ik mijzelf heel zielig vond . Maar altijd overheerste het gevoel van wij redden het samen. Ik was ook groot (4), kreeg ook verantwoordelijkheden en mama en ik waren een team. dus het hoeft niet een probleem te zijn.

Toch snap ik je gevoel dondersgoed. zit niet in dat schuitje, dus hoef die keuze niet te maken. Maar denk nu, als moeder van 3 zonen (en 30 jaar later)met nog meer respect aan mijn moeder. die deed het allemaal maar. En het moet voor haar ook zeker niet makkelijk zijn geweest.
Heel verhaal, maar dit punt wilde ik toch even maken! ik vind het enorm knap wat je allemaal doet!!

_{en weer weg is uit topic}

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 11:17 schreef Luchtbel het volgende:
Ja ik doe m'n best Belana. Om er blij om te zijn. Maar even maak ik me vooral veel zorgen. Ik moest nog aan je denken ook. Over die baan. Ik vind het echt moeilijk. Ik wil het wel echt doen en er ook blij mee zijn en we zullen er vast in groeien. En denken dat dat het nu even niet anders is. Dat probeer ik ook. En denken aan de dingen die wel mogelijk gaan zijn en goed voor ons samen, dat ook.
Maar het voelt zo erg omdat het over Jolie gaat.
Het voelt alsof ik haar gewoon nooit dat ene aan ga kunnen bieden.
Ik probeer het maar even te laten rusten en wel snel een keuze te maken over de invulling van de opvang na schooltijd. Dan heb ik een duidelijker beeld van hoe het zal gaan zijn en kan het groeien. Dat hoop ik.
Tex, ik vind dat van jou ook zo rot. Dat weet je wel denk ik. Gedoe ook. Hopelijk komen er gauw mogelijkheden voor je om het anders te laten verlopen. Dit klinkt wel heftig namelijk.

ik denk dat zo veel moeders dit voelen LB. dat dubbele. dat moeten kiezen tussen een leuke baan, je kind, het schipperen ertussen.
zeker het vet gedrukte snap ik ja, dat voelt zo sterk he.
ik heb ook geen oplossing voor je, je weet het allemaal zelf wel.
misschien een schrale troost dat je niet de enige bent.

Ja nou ja het is geen troost natuurlijk, alleen maar lullig voor de rest ook Maar ik vind het wel fijn om het te bespreken, zeg maar. Dat heb ik irl niet zo namelijk. Alleen maar mensen die thuis kunnen blijven bij hun kinderen of die werken tijdens schooluren of waarbij het kind gewoon twee dagen ofzo opgevangen wordt. En waarbij dat gewoon allemaal oké is of lijkt te zijn. Zeg maar.

Lief dat je dat zegt, debuurvrouw. Dat teamgevoel hebben wij nu zelfs al best sterk. Soms niet eens voor mijn eigen gevoel maar wel voor andere mensen. Die geven dat vaak ook aan. Dat ze het soms zo gek vinden dat Jolie van alles al zelf doet. Dingen die ik soms heel gewoon vind of die ik haar heb aangeleerd. Maar Jolie lijkt zich ook erg prettig te voelen op die manier en veel van die dingen snapt ze ook best. Dat we het soms druk hebben, of weinig tijd, dat weet ze ook. En als ik haar dan vraag iets te doen dan gaat het eigenlijk prima. Als ik s morgens zeg dat we moeten gaan, dan trekt ze zelf al haar schoenen en jasje aan enzo. Dat scheelt echt best veel zulke dingen. Dat maakt andere dingen makkelijker voor mij vind ik. We hebben toch regelmatig s avonds een oppas omdat ik graag ook nog andere dingen wil doen ja oook nog. En als zij niet zo makkelijk mee zou gaan in die dingen dan zou ik die dingen niet doen. Maar ze gaat er gewoon in mee en dat is fijn. En misschien werkt het met de rest ook wel weer zo. Uiteindelijk.

Vind het ook herkenbaar hoor LB!

Gisteravond zonder slaappilletje gaan slapen. Kon eerst niet slapen omdat mijn wederhelft tv lag te kijken en hoe zacht ie ook stond, ik vond het nog steeds te hard. Heb toen mijn dolfijnenmuziekjecdtje opgezet en ben uiteindelijk in slaap gevallen. Ben wel een paar keer wakker geweest maar uiteindelijk toch weer in slap gevallen. Alleen vanmorgen was ik om half 6 wakker en toen kon ik niet meer slapen.

Is het dan niet handig dat hij even geen tv kijkt als jij nog moet gaan slapen?
Ik bedoel, tot jij weer een slaapritme te pakken hebt?

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 14:00 schreef Brighteyes het volgende:
Is het dan niet handig dat hij even geen tv kijkt als jij nog moet gaan slapen?
Ik bedoel, tot jij weer een slaapritme te pakken hebt?

uhh tja... eigenlijk wel, alleen hij lag er eerder in en dan kan ik 'm niet naar de woonkamer verbannen..

ik zou hem ook lekker naar beneden gebonjourd hebben

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 14:04 schreef Belana het volgende:
ik zou hem ook lekker naar beneden gebonjourd hebben

_{heb geen beneden}
Zorg vanavond gewoon dat ik eerder lig en ik ga zo herriestoppers halen
Heb gister wel je ontspanningsoefening gedaan Belaan!

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 14:07 schreef Vicky het volgende:

[..]

_{heb geen beneden}
Zorg vanavond gewoon dat ik eerder lig en ik ga zo herriestoppers halen
Heb gister wel je ontspanningsoefening gedaan Belaan!

tipje, beter de zachte van Otalgan nemen.. die zitten prettiger als je er op ligt (ervaringsdeskundige hier)

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 14:07 schreef Vicky het volgende:

[..]

_{heb geen beneden}
Zorg vanavond gewoon dat ik eerder lig en ik ga zo herriestoppers halen
Heb gister wel je ontspanningsoefening gedaan Belaan!

heej ok, hielp dat een beetje?

Dank Owlet, dat voorverwarmen is denk ik ook wel een goede optie. Ik zal zo even een kruik maken en die in de wagen leggen, we gaan straks even een klein trippeltje naar de brievenbus maken. Ik had zelf vroeger altijd heel veel jeuk van wollen kleren... Maar wel mooie mutsjes .

Yppy

Luchtbel, het gaat nu vrij goed _{wat last gehad met de bv, maar keuze gemaakt om over te stappen op fles en dat is een enorme opluchting(bv-topic)}. Gewoon dekentje ga ik proberen, fleece is wel dun namelijk ook.
Je weet hoe je het graag zou willen voor je meisje, alleen voor grote keuzes staan, dat is toch ook lastig! Ik kan me wel voorstellen dat dat je verdrietig en bezorgd maakt. Je doet enorm je best voor Jolie, hopelijk lukt het om snel een keuze te maken over de opvang na school, wellicht geeft dat ook wat rust als je weet hoe het eruit zal gaan zien.
Ik vind het knap hoe jij of eigenlijk jullie het samen doen LB, dat jullie zo mooi een team vormen !

Vicky, was je nou ook nog bij de huisarts geweest vandaag?
Hopelijk komende nacht ook weer aardig wat uurtjes slaap voor jou!

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 11:21 schreef debuurvrouw het volgende:
Maar altijd overheerste het gevoel van wij redden het samen.

wat een mooie gedachte (sinds ik moeder ben word ik om de meest rare dingen enorm emo.. ik weet het)

Ik ben sinds gisteren weer aan het werk (fulltime, 40+ uur per week) en dat ging prima, maar toen ik thuiskwam heb ik met Ethan in m'n armen eventjes heel stilletjes zitten huilen.. ik had 'm zo erg gemist en besefte opeens dat dit voorlopig zo zou gaan: met een beetje mazzel hem nog zien voordat hij naar bed gaat. Ik weet dat het went en dat dit de beste oplossing is voor ons allemaal, maar het begin is wel ff moeilijk hoor.. pfoe. Kan me opeens ook veel beter inleven in al die andere ouders die iets soortgelijks doormaken, veel sterkte allemaal

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 14:04 schreef Vicky het volgende:

[..]

uhh tja... eigenlijk wel, alleen hij lag er eerder in en dan kan ik 'm niet naar de woonkamer verbannen..

Dan idd wel zorgen dat je er eerder in ligt.
Iig maar even overleggen enzo.

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 15:08 schreef jellyrose het volgende:

[..]

Ik ben sinds gisteren weer aan het werk (fulltime, 40+ uur per week) en dat ging prima, maar toen ik thuiskwam heb ik met Ethan in m'n armen eventjes heel stilletjes zitten huilen..

Oh zoiets is het dus Jellyrose. Echt vol goede moed en blijheid ook dat contract tekenen en onderweg maar onderweg naar huis liepen de tranen over m'n wangen. Succes jij ook.

Nijna fijn dat het zo gaat

Vicky, erg he, als je niet slapen kunt!

Jellyrose, pfoeh, dat kan ik me voorstellen, 40+ uren. Moet het zo, of vind je het fijn?

Luchtbel, moeilijk, die balans. Zeker als je eigenlijk geen keus hebt. Ik hoop dat het werk jullie vlug mooie dingen oplevert!

Las ik op pagina twee hoe goed het met iedereen gaat, hier op pagina 3 komen toch ook wat diepere dingen naar voren. Moeilijk is het als je gevoel je zegt dat je bij je kleine wilt blijven, maar je ook weet dat dit niet kan. Ik herken het en kan alleen maar zeggen dat het went naarmate je ziet dat je guppie het goed doet enz. Hier werd dit bevestigd toen Fleur met me gisteren naar de oppas ging en vroeg of ze mocht blijven. We gingen alleen even wat afgeven, maar ze zag een vriendinnetje en daar wilde ze toch wel heel graag bij blijven. Toen ik ze later op kwam halen, vroeg ze ook nog of d'r vriendinnetje mocht blijven logeren, dus toen had ik opeens 3 meiden in huis, erg gezellig was het en zo

Met deze mama gaat het behoorlijk goed. De gesprekken met de psycholoog werpen zijn/haar vruchten af en ik leer meer voor mezelf en mijn eigen gevoelens op te komen zonder dat ik het eerst opkrop en dan de bom laat barsten. Nu nog leren dat mama's wil niet altijd wet is.... oftewel het hoeft niet altijd te gaan zoals ik het wil..... Je kan immers ook dingen op een andere manier doen en dan zijn ze niet slechter gedaan..... alleen anders

Klinkt goed chaca . Wat gezellig 3 meiden in huis .

Onze kleine meid heeft vannacht laten merken dat ze ook wakker kan zijn 's nachts, juist de nacht voordat papa weer zou gaan werken. Die heeft tegen de ochtend zn wekker dan ook uitgezet en besloten dat hij pas om 12 uur naar zn werk gaat . En ik ga vandaag toch wat meer rusten dan gister, want ik loop iets te hard geloof ik.

Nijna doe je wel een beetje rustig aan? Mirte is zo oud nog niet en om met ouderwetsheid te spreken duurt je kraamtijd 6 weken he!!!

Ik heb zeker de eerste twee maanden nog meegeslapen 's middags en dat had ik echt wel nodig.

Ik weet het mibos, ik probeer mezelf wat dat betreft ook echt wel af te remmen. Ik merk dat ik te veel wil. Gister ook met lief over gehad. Ik ga zo ook lekker weer even op bed, ofwel slapen of wat lezen.

Ik zat me dat gisteren nog te bedenken.

Ben je eindelijk zwanger en dan wil je gaan genieten. Voor veel vrouwen is het vaak niet echt geweldig prettig de zwangerschap en uiteindelijk verlang je ernaar je baby in handen te houden. Dan is het eindelijk zover, en wordt je overweldigt door al die nieuwe gevoelens en problemen en zorgen. En het eerste jaar is vaak zo gigantisch zwaar. Je probeert je daarop in te stellen, maar dat is toch altijd anders als je er eenmaal inzit. Ik vind dat zo jammer he, want je wilt zo graag genieten van je kleintje, maar vaak door de vermoeidheid zie je het allemaal anders.

En dan komt er nog bij dat je bij je eerste kindje alles graag zo goed wilt doen, dus maak je het voor jezelf nog moeilijker. Ik sliep ook niet hoor bij onze eerste kindje. Stom stom, want ik was toen echt zo moe, dat ik bij wijze van staande in slaap viel.

Echt meiden, vooral als dit je eerste is. Niet alles hoeft perfect. En rusten als je baby rust, is echt een veel beter plan dan achter die pc of het huishouden doen

Luchtbel, moeilijk hoor die keuzes. Ik kan me voorstellen dat je dan echt een partner mist om met je mee te beslissen en om even die andere helft op zijn schouders te nemen. Het zal waarschijnlijk verschrikkelijk wennen zijn in het begin. Maar je mag ook trots wezen dat je het toch maar mooi voor elkaar gekregen hebt in je eentje.

Lekker dutje gedaan, vanzelf wakker geworden en zometeen komt mn schoonzusje met wat boodschapjes (incl koekjes voor bij de thee) en dan een kopje thee leuten . Huishouden... daar doen we ff nog niet aan (daar was ik dan nog niet eens druk mee ). Ik ga theewater opzetten

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 16:55 schreef PM-girl het volgende:
Jellyrose, pfoeh, dat kan ik me voorstellen, 40+ uren. Moet het zo, of vind je het fijn?

Allebei eigenlijk.. ik vind (vond!?) veel/hard werken echt prima, moet nog maar even afwachten hoe mijn moedergevoelens zich ontwikkelen tov van mijn carrierewensen nu is het gewoon nog even lastig omdat de verandering zo groot is, maar of dat zo blijft weet ik nog niet. Als ik minder zou gaan werken zouden we een flinke hap salaris missen die mijn man niet zou kunnen compenseren met een evt. part-time baan, dus dat is ook een afweging die we moeten maken.

Ik ben trouwens wel echt heel, heel erg blij dat mijn man dus fulltime thuis is geweest de eerste paar weken na de bevalling (da's dus een groot voordeel als de moeder kostwinner is en de man de huisman of part-timer). Diep respect voor alle vrouwen die het dan vrijwel in hun eentje moeten rooien

@ Nijna, ik las je verhaal over de bv perikelen.. heel herkenbaar Pas nadat ik besloten had om te stoppen met het proberen bv te geven (nooit een druppel melk gehad) kon ik relaxen. Net wat je zegt: er viel echt 10 kilo gewicht van m'n schouders. Fijn dat je de knoop hebt doorgehakt en voor jezelf weet dat je hard genoeg hebt geprobeerd!

Anitra hoe is het ondertussen met jou? ineens horen en zien we je niet meer?
Weet je al wat meer ondertussen over je opname?

Dinsdag dus naar de HA geweest. Mijn lichaam en geest werken momenteel niet samen. Ze zijn niet in balans. Heb nu andere slaappilletjes gekregen en moet ook haptonomie gaan doen.
Heb afgelopen nacht heel goed geslapen. Wel een paar keer wakker geweest maar dan viel ik eigenlijk gelijk weer in slaap.
Nog 1 dagje werken morgen en dan heb ik vakantie. Maandag gaan we even een midweekje relaxen in Center Parcs

quote:

Op woensdag 24 oktober 2007 21:50 schreef _Bar_ het volgende:
Anitra hoe is het ondertussen met jou? ineens horen en zien we je niet meer?
Weet je al wat meer ondertussen over je opname?

Ik had een griep te pakken dus lag in bed De papieren zijn ingeleverd en nu is het wachten. Ik vind het aan de ene kant verschrikkelijk eng en aan de andere kant weet ik dat het gewoon moet. Maar ik hoop dat het snel gebeurd want elke dag zie ik er meer tegen op. Vooral nu ik waarschijnlijk de feestdaen dus ook niet thuis ben

Vicky lekker dat je goed geslapen hebt! En dan maandag heerlijk een midweekje eruit, rusten en genieten zou ik zeggen

Wachten op meer duidelijkheid is nooit plezierig, en al helemaal niet omdat je gewoon weet dat je een tijdje uit huis geplaatst gaat worden, ver weg van man en kids, iets waar je als moeder nooit bij stil wilt staan
Maar zoals je al zegt het is ook wel nodig, dat je daar die rust krijgt waar je op hoopt, en dat je er voor jezelf alleen maar beter door terug naar huis komt
en dat is niet alleen prettig voor jou , maar ook zeker voor je gezin

Wij zijn vanmorgen weer naar mediation geweest. Over 3 weken nog een keer en dan is alles als het goed is op papier en kan de scheiding door de rechter goedgekeurd worden Ze complimeerde ons zelfs met het feit dat we alles zo goed voor Mikael geregeld hadden enzo. Dat dat eigenlijk nooit gebeurd. Dus dat is altijd fijn om te horen.

dubbele gevoelens zeker menicole? of valt er bij jou/jullie nu ook een soort van rust over jullie heen?

quote:

Op donderdag 25 oktober 2007 13:51 schreef _Bar_ het volgende:
dubbele gevoelens zeker menicole? of valt er bij jou/jullie nu ook een soort van rust over jullie heen?

Tja wat zijn dubbele gevoelens. Ik ben blij dat we straks gescheiden zijn maar vind het jammer dat Mikael zijn papa minder zal gaan zien. Wat we ook regelen voor hem hij gaat 1 van ons 2 toch minder zien en dat vind ik heel erg.

Mag ik even binnen vallen: Ja tuurlijk mag dat...

Ik heb heel fijn gewerkt deze morgen voor het eerst weer na bijna anderhalf jaar... Echt ik was niet eens dom geworden in de afgelopen 17 maanden.

Even teruglezen gaat.

Vicky hoop dat de haptonoom je een soort van rust kan brengen die je nodig hebt om weer in balans te komen.

Anitra ik snap dat het een grote stap is om je gezin achter te laten maar het is misschien wel de beste keuze op dit moment voor jullie allemaal. En hebben ze daar met de feestdagen geen speciale regelingen (bezoekregelingen of huisbezoeken) voor je?

MeNicole wat fijn dat jullie het in goede harmonie zo snel samen hebben kunnen regelen.

Bar voor jou gewoon even een virituele knuffel omdat je de laatste tijd zo lekker overkomt.

Suus, ET en Anitra hoe is het afgelopen eigenlijk met het ID college?

Alle andere mama een knuffel...

Fijn dat je werk zo goed beviel, Mibos.

MeNicole, wel erg fijn te horen dat het ook volgens de mediator heel goed is hoe jullie het voor Mikael aanpakken. Ik hoop dat het snel een beetje went voor allemaal.

Belana, je schreef laatst toch over de rust die weergekeerd was, nu je kinderen niet meer zo piepklein zijn? Dat herkende ik dus heel erg en voor mij is dit echt het symbool ervan:

Twee kinderen op straat.

mibos, vind het jammer dat je dat zo voelde dat je dacht dat je dom was maar goed dat het bevallen is.

Menicole moeilijk allemaal

Anitra.. je weet waarvoor je het doet.
En ik denk dat er voor de feestdagen e.d. best wel iets te regelen valt hoor.

Nijna best pittig net moeder he..


sugar lief he dat broekje heeft Arwen ook hihi

Vicky lief pas op jezelf meid je staat altijdn zo voor anderen klaar.. maar vergeet jezelf niet.

en alle andere mama's die het kunnen gebruiken een dikke

dat geeft het mooi weer ja sugar

Sugar wat een mooie foto .

Evenstar, pittig ja, maar ook bijzonder. Als ik dan mn lief zie die die kleine vast heeft of gewoon dat kleine pruttelke zelf op schoot heb, die met grote ogen om zich heen kijkt *zucht* .

quote:

Op donderdag 25 oktober 2007 14:03 schreef MeNicole het volgende:

[..]

Tja wat zijn dubbele gevoelens. Ik ben blij dat we straks gescheiden zijn maar vind het jammer dat Mikael zijn papa minder zal gaan zien. Wat we ook regelen voor hem hij gaat 1 van ons 2 toch minder zien en dat vind ik heel erg.

Gewoon een omdat ik vind dat jij dat als mama verdiend hebt

Sterkte Anitra.

Ik wil nog even terugkomen bij het onderwerp waar we het van de week over hadden. Jolie vroeg me vanavond ineens waarom ik steeds zo verdrietig was geweest. Zielig vond ik. Ik had geen kant en klaar antwoord maar ze bleef er over bezig dus uiteindelijk heb ik haar uitgelegd wat er aan de hand was. Iets dat ik moeilijk vind omdat ik haar helemaal niet het gevoel wil geven dat het iets met haar te maken heeft. Maar ze begreep niet waarom ik verdrietig was; het is toch fijn samen weer met ons? Toen heb ik haar verteld dat ik het soms moeilijk vind als ik haar een tijdje niet zie omdat ik moet werken of omdat er andere dingen zijn die soms moeten. En dat het niet erg is maar dat het komt omdat ik van haar hou en dat ik graag samen met haar wil zijn dan. 'Dat heeft ik ook,' zei ze. 'Maar jij komt me weer ophalen altijd of weer thuis als ik slapen ben. Dus dan is het goed.'

Dat kleine grote kind. Dat weet zo veel en snapt van alles. Maar weet natuurlijk nog niets van de dingen die moeten, gelukkig. Het wordt weer wennen en passen en meten straks. Hoewel het niet veel meer uren zullen zijn tov nu maar het is wel anders. We gaan het gewoon proberen en kijken hoe het zo gaat. En bedenken hoe het zal gaan als ze naar school zal gaan, daar moet ik echt ergens rust in zien te vinden. Als dit niet werkt zo, dan ga ik het proberen anders op te lossen. Het zit me te hoog om te zeggen, het moet maar zo zijn. Misschien moet dat wel en misschien kom ik daar juist wel achter. Maar ik blijf ook om me heen kijken, misschien kan het beter opgelost worden. Ik weet ook dat ik nog wel een tijdje heen en weer geslingerd zal worden tussen dat wat ik het liefste zou zien en willen en tussen hoe het gaat en ook hoe het is geweest.
Ik had een afspraak vanavond maar die heb ik na dit gesprek maar even afgezegd. Ik wilde nu liever even thuis zijn met haar en we hebben lekker samen in het grote bed gelegen. Want ze heeft wel gelijk, met ons samen is het weer fijn. Als dat maar zo blijft dan zal ik de rest vast wel een keer goed kunnen oplossen.

[ Bericht 4% gewijzigd door Luchtbel op 26-10-2007 01:42:29 ]

ach luchtbel, wat bijzonder he. die kleintjes snappen echt vaak meer dan je denkt en ook zijn ze flexibeler dan wij vaak. ze accepteren een situatie eerder voor wat ie is.
maar dat neemt jouw gevoelens niet weg. goed denk ik om te blijven zoeken naar een betere oplossing.
is met je nieuwe werk misschien te praten over de werktijden?

Echt goed dat jullie het zo oplossen MeNicole, dat het voor Mika het beste is. Dat scheelt zo veel voor een kind.

Luchtbel, ze is echt een snugger meisje. Ik denk dat kinderen zich makkelijk aanpassen aan de situatie. Ze vertrouwt er 200% op dat je bij haar terug komt of dat je haar komt halen. Ook al duurt dat even. Ze weet dat gewoon, "mama komt altijd weer". Dus voor haar is het geen probleem.
Ik snap wel dat je het moeilijk vindt, ik heb er al moeite mee als ik 1 avond per week later thuis ben en dan is J. er gewoon.

Fijn dat het werken zo goed ging Mibos.

Over ruim een maand ga ik een nachtje weg. Ik vind het nu al erg. Zal ik het wel doen, zal ik het niet doen. M'n beste vriendin was meteen duidelijk "jij gaat gewoon, en anders bel ik wel dat je gaat" Lijkt me wel fijn, een nacht slapen zoals ik zelf slaap.

Luchtbel, lekker samen in het grote bed. Wat begrijpen ze veel, lijkt me ook wel prettig om te weten dat het voor haar ok is omdat jij altijd weer komt. Hopelijk komt er voor jou ook een betere oplossing, waar jij je prettiger bij voelt!

Herkenbaar hoor LB. Laatst had ik ook even een mindere dag en Kai kwam toen ook vragen of ik verdrietig was en waarom ik niet blij was. Lastig om uit te leggen, zeker omdat ik hem vooral niet tussen M. en mij in wil zetten. Zijn reactie was "zal ik voor je springen? Dan ben je weer blij" Toen moest ik dus alsnog huilen, niet omdat ik verdrietig was maar omdat het zo'n lief kereltje is wat niets liever wil dan dat ik blij ben.

Verder gaat het hier redelijk. Ik vind het best zwaar zo in mijn eentje maar tegelijkertijd vind ik het ook heerlijk in het nieuwe huis. Kai doet het geweldig en eigenlijk was dat het waar ik het meeste tegenop zag. Ik was bang voor vragen die ik niet zou kunnen beantwoorden maar die vragen zijn er niet. Hij neemt het aan als een feit en heeft het over "ons huis" en "papa's huis". Hij is apetrots op zijn "grotejongensbed" en zijn nieuwe kamer, doet het supergoed op de nieuwe opvang, eet opeens als een beer en zit regelmatig in zichzelf zingend met al zijn treintjes te spelen. 's Avonds gaan we samen in het grote bed op meneers verzoek altijd nog even praten en verhalen verzinnen. Helemaal goed dus.

Er is zoveel gepost en het liefst wil ik op iedereen afzonderlijk reageren maar dat is even teveel van het goede. Daarom een voor iedereen!

m@x wat fijn dat Kai alles zo goed oppakt. ook weer zo'n voorbeeld dat kinderen de dingen nemen zoals ze zijn. het zal evengoed ook wel moeilijk zijn, maar over het algemeen zal het wel goed gaan.

vicky, succes bij de haptonoom, dat kan je vast heel goed doen

Soms he. zo heel soms word ik knetter van dat gedoe om een aanvullende uitkering aan vragen. Bel ik na cwi, nee mevrouw moet u via internet de aanvraag invullen en dan kunt u terug bellen. Ok doe ik dat. Na de site.,Eerste vraag: Bent u of word u werkloos? Nee. Volgende. Dan kunt u zich niet onschrijven bij cwi aangezien u heeft aangegeven dat u niet werkloos word of bent Ok vul ik ja in. Geef aan per wanneer en waarom u werkloos bent. Kut ben ik niet wat nu? Gewoon de datum van vandaag en de reden mijn scheiding Maar toen dcht ik tja word helemaal niet werkloos. Dus maar weer ff gebeld na cwi. Ja mevrouw dat weten wij ook niet moet u even naar de helpdesk bellen. Ja daag. Stomme doos ik kom wel gewoon langs om de papieren daar in te vullen. Kan ook en als u dat dan gedaan heeft kunt u een half uurtje later bellen om een afspraak te maken. Men was dat nou voor iets doms. Ben er dan toch, dan kan dat toch meteen. Nee mevrouw dat kan alleen telefonisch. Oh en wie krijg ik dan aan de lijn? Mij mevrouw Jemig wat een gedoe. Moet allemaal zo omslachtig. Als het zo door gaat heb ik volgend jaar nog geen uitkering