Zwanger... en dan gaat het mis (3)

quote:

Op maandag 22 oktober 2007 21:17 schreef miss_sly het volgende:

[..]

diesz, het is hier wel het topic voor als je het kwijt wilt! Echt, voel je niet bezwaard als je gevoelens of wat dan ook kwijt wilt!

Ik was afgelopen week wel bezig geweest met afscheid nemen, omdat ik er toch al wel vanuit ging dat het niet goed zou zijn. Toch was het heel verdrietig om op de echo te zien dat er geen verandeering was, dat het gewoon niet zo mocht zijn.

Ik heb nog een keer vlug het Z&G topic geopend om ons te zien staan...zo ontzettend lang heb ik hier op gehoopt, en ondanks dat ik wist dat de kans heel groot was dat het niet goed was, doet het toch erg veel pijn. Afscheid nemen valt niet mee, maar ik weet dat we, schaap en ik, hier ook doorheen komen.

Alles komt goed, dat was en is mijn motto, en dat blijft gewoon overeind.

quote:

Op maandag 22 oktober 2007 15:57 schreef peterfan het volgende:
Ook van mij, onbekende maar vaste lurker in OUD, heel veel sterkte allebei.

Ik weet wat jullie doormaken, wij kregen bij de 12 weken echo te horen dat ons kindje al een paar weken niet meer leefde, en heb daarna een curretage gehad.
Mochten jullie vragen hebben, aarzel niet.

Heel veel sterkte, neem de tijd dit te verwerken. Het is bij mij al een paar maanden terug maar ik moet nog huilen als ik jullie verhaal lees en dit typ.

Nogmaals, heel veel sterkte allebei!

quote:

Op maandag 22 oktober 2007 21:32 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Wat verdrietig
Zo'n echo, waar je vol hoop naartoe gaat, blij omdat je een eerste blik kunt werpen op je kindje, en dan krijg je zo'n bericht. Zo verdrietig, ik heb er geen woorden voor.

Jij ook heel veel sterkte met het verwerken

quote:

Op maandag 22 oktober 2007 21:30 schreef Diesz het volgende:

[..]

Dank je, ik heb mijn verhaal inmiddels in het rammelaarstopic geplaatst, dan zou het dubbel zijn.

quote:

Dat je ondanks het afscheid nemen stiekem toch nog hoop had is heel herkenbaar, dat had zelfs ik tegen beter weten in. Dat het dan echt niet zo mag zijn doet zeer. Ik weet niet hoe lang jullie bezig zijn geweest om zwanger te worden, maar misschien dat je het nu, mits je het aankan en wilt, meteen weer kan proberen? Wij zijn juist even extra voorzichtig de komende tijd, daar je na een miskraam door de hormonen extra vruchtbaar schijnt te zijn. Ik wil eerst goed ingesteld zijn op de insuline om een ukkie een eerlijke kans te geven. Maar voor jullie kan die extra vruchtbaarheid een voordeel zijn? (misschien moet je er helemaal niet aan denken, maar ik werd er zowel in het zh als door een vriendin op gewezen)

quote:

Het zal een moeilijke tijd worden, maar zolang je je hart kunt luchten bij je man en ook hier alles van je afschrijft, moet het goed komen!! Zoals ik hier boven al iemand zag schrijven..... ooit staan we bovenaan in Z&G!!! Hoe moeilijk het nu ook even is, positief blijven denken!!!

Take care en als je wilt mag je me ook pb'en!!

quote:

Op maandag 22 oktober 2007 21:39 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik ga het zo lezen!
[..]

quote:

Ik had inderdaad ook al gehoord dat je extra vruchtbaar schijnt te zijn. Ik denk dat wij na de eerste menstruatie verder gaan voor een volgende poging. We zijn al enige tijd bezig, ik weet dat zwanger worden voor mij niet gemakkelijk is, en ik word in december 39. WE hebbebn dus niet heel veel tijd als we verder willen. En ja, ik wil er wel aan denken, ik wil vooruit, niet stil blijven staan. Nu wel even, deze zwangerschap, dit kindje heeft recht op zijn eigen plekje en eigen verdriet, maar daarna willen we zeker verder.

quote:

Als het een goed ding heeft opgeleverd, deze zwangerschap, dan is het juist de relatie met mijn vriend. Ik ben erg geneigd om in een kluizenaar te veranderen als ik verdrietig ben, en in het verleden hield dat in dat ik niemand (ook mijn moeder, vriendinnen, mijn partner) wilde zien of spreken.
Nu had ik diezelfde neiging (een mens verandert zomaar niet) met 1 verschil: ik had echt behoefte om bij schaap te zijn. Dat vond ik wel heel erg fijn en veelzeggend

Ooit staan we bovenaan, misschien wel samen!

quote:

Op dinsdag 23 oktober 2007 22:07 schreef Brighteyes het volgende:
Peterfan, wat moet dat idd moeilijk zijn zeg... als iemand zo dichtbij je uitgerekende datum zit dan.

quote:

Op woensdag 24 oktober 2007 07:32 schreef Marie79 het volgende:
En dat heb ik dus weer met jouw Anna, Bix...
Jouw Anna is in dezelfde maand geboren als dat ik uitgerekend was en als dat een meisje was geweest was ze ook een Anna geweest...

quote:

Op woensdag 24 oktober 2007 11:25 schreef Merisse het volgende:
miss_sly wat vreselijk voor jou en schaap, kan het niet met droge ogen lezen.... DAMN het zou gewoon niet moeten mogen. Het ene moment denk je dat je over een maand of acht een kindje hebt en je voelt je zo.. zwanger en verantwoordelijk en vol toekomst en nog geen paar weken daarna is het helemaal weg
Hele dikke knuffel en veel kracht gewenst zeker voor de komende paar dagen

quote:

Op woensdag 24 oktober 2007 21:59 schreef Diesz het volgende:
Vandaag met de gyn gebeld. Na de echo afgelopen maandag moest ik ook nog mijn HCG laten prikken. Vandaag de uitslag en deze was nog niet genoeg gedaald. Nu moet ik volgende week donderdag weer naar het ziekenhuis om te prikken.

Mijn HCG was op 12 oktober 9686, op 15 oktober, de dag van de miskraam was deze iets van 8750 en op 22 oktober was deze iets van 5500. Hij zakt dus heel langzaam. Het enige wat ik via google kan vinden is iets waar ik niet echt vrolijk van wordt en wat ik me ook niet voor kan stellen daar ze op de echo niks meer zagen.....

Heeft iemand een idee of dit normaal is? De gyn zei niet echt veel, alleen dat het niet goed zakte en ik dus weer moet prikken.

quote:

Op donderdag 25 oktober 2007 09:33 schreef peterfan het volgende:
Ik herken het gevoel, miss-sly. Opeens niet meer zwanger, opeens dat geheimpje niet meer in je buik. En daar liggen dan al die kaartjes met gelukwensen, en die tijdschriften die je van vriendinnen hebt gekregen. En het cadeautje dat je van je man al gekregen had op moederdag, en het cadeau dat jij had liggen voor vaderdag.... je hoort er niet meer bij en moet met je gevoel weer helemaal terugschakelen naar vroeger, toen je nog gewoon "ik" was, en niet 'wij". En ook al ben je maar een paar weken zwanger geweest, je voelt je helemaal moeder en zal nooit meer hetzelfde zijn.
Tenminste, zo ervaar ik het.

quote:

Heel veel sterkte, neem echt de tijd. Ik ben na de curretage nog 1,5 week thuis geweest, omdat ik zo veel moest huilen de hele tijd. En nu nog moet ik me bijna ziekmelden als ik ongesteld wordt, of als een vriendin komt vertellen dat ze zwanger is. Het is niet niks, dus zorg goed voor je zelf.
Sterkte!

quote:

Op woensdag 24 oktober 2007 22:35 schreef MeNicole het volgende:

[..]

Ik hbe dat ook gehad. Bleek uiteindelijk dat toch niet alles vanzelf was losgekomen en daardoor mijn HCG hoog bleef. Dus toen moest ik na 2 maand nog een cuuretage.

quote:

Op donderdag 25 oktober 2007 07:49 schreef E.T. het volgende:
Och miss-sly

Diesz, soms kunnen er hele kleine stukjes blijven zitten die niet op de echo te zien zijn. Bij mij hebben ze voor de curretage met een cameraatje gekeken en bleek er idd nog een ienieminiestukje te zitten wat nog voor problemen zorgde. Hierna was alles echt schoon en kwam mijn cyclus weer gewoon op gang.

quote:

Op donderdag 25 oktober 2007 10:13 schreef peterfan het volgende:
Ik heb ook al mijn spullen bewaard, miss-sly. Had zelf 4 testen , een koffertje van de verloskundige met allerlei info, en cadeautjes van onze ouders enzo. Heb dit allemaal bij elkaar gedaan en opgeborgen, hopelijk kunnen we het ooit weer eens te voorschijn halen..

quote:

Inderdaad, je voelt je ineens zo gewoon. Elke niet-zwangere dag is voor mij nu ook tijdsverpilling. Waar ik eerst moest wennen aan het zwanger zijn (niet meer drinken, niet meer stappen, zo moe enz.), kan ik me nu niet echt meer vinden in mijn leven van voor de zwangerschap. Hopelijk komt dat weer, maar nog hopelijker is dat over een paar maanden niet meer nodig..