Max, de DA en zijn nieren.

hebben de kruiden al effect? indien geen medisch effect, misschien wel gewoon een lekkere smaak.

Wat een leuk filmpje
Lekker energiek

Max

Zaterdagnacht was ik voor het eerst op bezoek bij Max. . Toen we binnenkwamen werd hij wakker en kwam ons ook gelijk begroeten. Eerst snuffelde hij alleen aan mijn knieën en schenen, zonder ook maar één moment omhoog te kijken. . Ik aaide hem en praatte tegen hem om zijn aandacht te krijgen, maar nee hoor, hij bleef gewoon lekker omlaag kijken naar mijn benen. . Toen hij eindelijk maar eens besloot op te kijken, deed hij dat wél gelijk met zijn trademark suffe ogen. . Daarna vond Max het oogcontact wel weer genoeg en draaide hij zich van me af. Stond hij dus precies voor me, en flapte zo met zijn staart heen en weer tegen mijn benen aan. . Dat bleef hij ook gewoon een paar minuten staan doen. .

De volgende dag toen we beneden kwamen, begroette Max ons ook weer vrolijk. . We stonden even buiten in de tuin, ging hij weer precies zo voor me staan en met zijn staart heen en weer slaan tegen mijn benen. . Bleef hij ook weer gewoon mee doorgaan totdat we verder liepen. .

We gingen een stukje wandelen, door het park. Max kent de weg, en hij rende steeds een heel stuk vooruit, tot het punt dat we hem nog net konden zien, en dan wachtte hij weer even tot wij er waren. Bij de oversteek van een weg wacht hij altijd heel netjes. Maar deze keer liep hij per ongeluk een klein stukje te ver en zat hij al half op de weg! . Hij keek om en je zag gewoon dat hij er spijt van had. . Na een corrigerende roep kwam hij dan ook braaf een stukje terug en wachtte. Hij bestudeerde hier en daar wat planten en deed ook een plasje of 2312414. . Hij moest ook een keer poepen, en er was me al verteld dat Max daarbij altijd een grappig gezicht trekt. Nou hij zat er dus ook echt zo bij met zijn nek een beetje naar voren en zo'n soort van vragende blik in zijn ogen, echt keigrappig om te zien. . Toen we verder liepen deed Max alweer iets wat hij normaal nooit doet. . Hij rende dwars door de bosjes in plaats van via het pad te gaan! . Wel precies de goede richting in natuurlijk. Ik wilde kijken of Max met mij mee zou rennen als ik dat spontaan deed. Nou dat deed hij zeker, hij was me na 2 stappen al voorbij. . Je zou het niet verwachten als je zijn suffe blik soms ziet maar hij is hartstikke energiek en snel hoor! . Wanneer hij dat wil dus. . Weer wat verder waren er 3 andere honden bij elkaar aan het spelen op een heuvel. Max vond dat ook leuk en mengde zich er dus gelijk in. Na wat aftasten van de verschillende honden, koos hij de kleinste en wilde er maar gelijk mee gaan voortplanten. . Dat feest ging helaas niet door en Max werd teruggeroepen. Hij hoorde het elke keer, keek dan even op, zo van "zóu ik het kunnen maken om nog éventjes door te spelen?" . Dat ging zo nog een paar minuten door totdat we uit het zicht dreigden te raken. Op dat moment kwam Max op topsnelheid naar ons toe gesprint! We waren inmiddels bij een soort van vijvertje en hij zette die sprint maar gelijk om in een frisse duik. . Hij speelde wat in het water en toen hij er genoeg van had rende hij weer vrolijk naar ons terug. En dan dus ook echt naar ons toe, als in tegen ons aan, zeiknat! Wij: , Max: . . Gelukkig voor ons konden we hem nog een beetje op afstand houden, en toen hij zich droogschudde stonden we ook op veilige afstand. . Ik kwam er vanaf met wat water op mijn gezicht en wat vochtige kleren. . Op de terugweg had Max trek en deed zich tegoed aan wat gezond gras. . Overigens had hij toen ook al genoeg van het rennen en deed het wat rustiger aan. . Ik dacht laat ik eens testen of hij nou nog steeds met me meerent als ik begin. En jawel hoor! Energie genoeg, hij rende gelijk mee! . Daarna liet ik hem verder gaan met de cooling down. .

Toen we thuiskwamen was het tijd om te eten! . Nou weten de mensen die dit topic gelezen hebben dat dat nogal moeilijk ging de laatste tijd. Max wilde alleen nog brood mét leverpastei, zonder bliefde hij het gewoon niet. . Nou wat gebeurt er, ik ben erbij, en we proberen wat brood te voeren zónder leverpastei. . En Max kreeg er geen genoeg van! . Toen ik hem wat te snel achter elkaar stukjes brood gaf verslikte hij zich bijna. . Dat was niet mijn bedoeling natuurlijk. . Dus deden we toen maar wat rustiger aan. Hij at nog wel gewoon door en hapte het ook nog uit de lucht as we het gooiden! . Er werd wat vers water in de bak gezet maar daar had Max geen zin in. . Hij had waarschijnlijk al de vijver half leeggedronken. . Max ging lekker relaxed liggen, zette zijn ogen weer op zijn trademark suf-stand en chillde gewoon. .

Toen ik 's avonds weg ging heb ik Max ook even gegroet en hem gezegd dat hij wel naar het baasje moet blijven luisteren. . Hij begreep me wel en hij is ook een hartstikke lieve en brave hond. . Het is gewoon zo dat hij bij mij die subtiele, positieve, rebelse vibe voelde en dat zelf ook in zich heeft. . Wij begrijpen elkaar, Max en ik. .

Aan de smileys te zien was het gezellig

samenvatting voor de luie jaloerse mensen hier:

Had jij nou zo'n strak leren broekje aan waar ie nou zijn kop op legt?

quote:

Op maandag 15 oktober 2007 22:26 schreef nokwanda het volgende:
Had jij nou zo'n strak leren broekje aan waar ie nou zijn kop op legt?

quote:

Op maandag 15 oktober 2007 22:26 schreef nokwanda het volgende:
Had jij nou zo'n strak leren broekje aan waar ie nou zijn kop op legt?

nee. .

Max chillt op zijn nieuwe kussen.

Wat is Jazz al groot.
Knuffen ze nu altijd zo lekker (als Jazz niet aan het stuiteren is dan)?

Hara!

Wat een superlief stelletje zo, geweldig!