Vanochtend om half 8 stond ik voor mijn voordeur na een vermoeiende reis.
Maar dit is met maar 1 woord samen te vatten: geweldig!
Dinsdag om 23.00u vertrokken we door iedereen met onze Peugeot Boxer op te halen. Uiteindelijk waren we pas om 0.00u echt onderweg omdat er nog een ID-kaart vergeten was en er nog even een kleine plaspauze (het enige nadeel van bier) bij de euroborg werd gehouden.
Zo snel mogelijk over de grens en in Duitsland planken.
Mooie tocht ondanks het verrotte weer in Zuid-Duitsland om 5 uur 's ochtends en op naar Zwitserland.
Hier een stop in een klein dorpje wat net ontwaakte om in de lokale supermarkt een ontbijt te scoren.
Door iedereen werden we nagekeken, niet zo gek aangezien er 9 lui half bezopen liepen te zingen door de straten van dit pittoreske plaatsje.
Lekker doorrijden en in Italië begon het zonnetje heerlijk te schijnen en de tijd leek voorbij te schieten. Onze TomTom wist het even niet meer toen we op de ringweg bij Florence zaten door de vele omleidingen en wegwerkzaamheden. Uiteindelijk om 18.00u gearriveerd bij ons hostel en snel onze spullen gedropt en even een heerlijke douche genomen om vervolgens de stad in te gaan.
Na een korte zoektocht een restaurant gevonden dat gek genoeg nog leeg was, wat dus een voorteken had moeten zijn. Eten stelde weinig voor en bier was dood en duur, maargoed daar ging het niet om.
Na nog veel bier begonnen opeens berichten binnen te komen over relletjes, alleen een leuke parade van politiebusjes gezien op het Piazza del Duomo. Ze vlogen naar links en dan weer naar rechts
![]()
.
Door die ongeregeldheden hadden de locale uitbaters het niet zo op Groningers en werden we ongeveer overal geweigerd omdat wij voor problemen zouden zorgen, nogal triest.
Terug naar het hostel alwaar bij de pub in een steegje daar vlakbij een paar dappere Florentijnen ons kwamen uitdagen. Het stelde niet zoveel voor en na nog een pintje op onze kamer besloten we onze bedjes op te zoeken.
Om 12.00u ging de wekker weer en na een klein ontbijt maar weer aan het bier en het centrum in om ons te verenigen met de andere Groningers. Eerst met een leuke groep op het Piazza della Signoria, alwaar de vele toeristen ons filmen door ons gezang en onze ludieke dansjes. Er werd ondanks eerdere berichten gewoon bier geschonken en die kroegeigenaar had een leuke omzet die middag.
Toch besloot de politie de tap op een gegeven moment dicht te draaien en ging de hele groep naar het Piazza del Duomo alwaar er alleen maar meer fans erbij kwamen.
Bier haalden we in een supermarktje iets verderop, wat veel goedkoper en lekkerder was. Flessen Corona en Heineken voor de helft van de prijs van een tapbiertje uit een cafe. Dom nartuurlijk van de politie om de tappen te sluiten nu had iedereen immers flessen in de klauwen, maar alles verliep rustig.
Geweldige sfeer, liederen werden uit volle borst meegezongen en het enige nadeel was dat er op een gegevens moment een druppeltje regen uit de lucht viel.
Dat mocht de pret natuurlijk niet drukken en uiteindelijk ging de stoet naar de bussen om naar de stadion te gaan. Daar aangekomen helemaal uit ons dak bij de 1-0, een explosie van gejuich werkelijk. Iedereen vloog over elkaar heen bij de 1-0. Gewoon geweldig. Totdat je stopt met juichen en opeens 1-1 ziet staan,. Godver de godver...en de dappere Florentijntjes in het naastgelegen vak probeerden het uitvak te 'bestormen' maar goed dat waren een paar stoere mannetjes die ons even wilden uitlachen. Lekker uitdagen en ruzie blijven zoeken met kartonnenbordjes met de tekst: 'Kanker Boere'.
Toen werd het nagelbijten totaan de eerste penal, wat een teringzooi weer. Lev die een penal mist, het zit ons ook niet mee. Zoals verwacht gaat het dan de verkeerde kant op en ook Kolder mist en dan weet je dat het voorbij is.
Dat grote teleurstelling en grote trots zo dicht bij elkaar kunnen liggen had ik nog niet meegemaakt. Maar met opgeheven hoofd werden de jongens toegezongen, ookal viel er hier en daar een traan.
Frustratie werd geuit op een raam, die met een pijp werd bewerkt en uiteindelijk sneuvelde. Een groot gat was zichtbaar en de ME moest er aan te pas komen. De politie had het wel gehad en liet dus uiteindelijk iedereen 1 voor 1 uit het uitvak waardoor het uren duurde voordat iedereen eruit was. Met de bus terug naar het centrum en maar weer in bed duiken.
We hadden om 9 uur moeten uitchecken, maargoed als je rond 4 uur gaat slapen wil dat niet zo makkelijk en om 10 uur kwam de hosteleigenaresse ons persoonlijk maar even wakker maken omdat we toch echt weg moesten. Dus wij weer in de bus en terug naar Nederland.
Rustige terugreis en in Zwitserland nog even staande gehouden door de politie die van ons allemaal een ID wilde zien en of wij toch echt geen drank op hadden aangezien er nog lege flessen e.d. op de grond lagen.
Iets na zessen waren we terug in Nederland en met het volume op 24 werd Henk Wijngaard - Als Een Wals op repeat gezet.
Dat was het dan, hopelijk volgend jaar weer, maar deze reis wordt sowieso nooit vergeten.
"Firenze, Firenze, schop ze in de pense!!"