Je ne sais pas ...
quote:
Eén van Neerlands spraakmakendste rappers, zowel door zijn gedrag met als zonder mic. Hij won in zwaar beschonken toestand de Geen Daden Maar Woorden battle in 2004 en neemt sindsdien aan de lopende band tracks op.
Stein Philip Kosterman, beter bekend als Steen, valt op. Zijn eerdere releases De freakshow, Vocking steenwaren en Kadaverrap stonden propvol met morbide horrorteksten, doordrenkt van drugs, drank en delinquente daden. De clip drinkdroptotjedrokenword (met Dennis van Vaardigheid) was een klein tipje van de sluier, zijn studiosessie bij 101 Barz was opvallend, maar zijn item in URBNN deed nog veel meer stof opwaaien. Hij kreeg zelfs zijn eigen item in het programma. Zelf was hij er niet al te blij mee. 'Die urban kankerlijers wilden eigenlijk alleen maar sensatie en zo. Ze knipten allerlei dingen eruit die ik juist vet vond. Ik heb schijt hoor, hoe mensen over me denken. Maar ik had op een gegeven moment echt het gevoel dat ze me aan het gebruiken waren om alleen maar lijp te doen en toen vond ik dat ze de kanker mochten krijgen.'
Zijn eerste tracks nam hij aan het begin van het millennium op, maar al veel langer is hij bezig met freestylen, een vaardigheid waar hij behoorlijk bedreven in is. Tijdens het interview worden ineens zijn ogen groot als schoteltjes en begint hij bijna bezeten te rappen over alles wat er om hem heen gebeurt. Dit alles aangekleed met veel tumoren. Het gaat hem makkelijk af. Zijn schema’s zijn ingewikkeld, maar hij is ad rem en hij blijft ondertussen strak flowen. Indrukwekkend. 'Freestylen is voor mij kankermakkelijk. Het komt gewoon. Ik spit over wat er tien seconden geleden is gebeurd en wat er over tien seconden gaat gebeuren. Die woorden komen gewoon in een stroom in mijn hoofd, ik hoef niet helemaal diep na te denken of zo. Ik ben al veel langer bezig met freestylen dan met tracks maken, je hebt ook helemaal niks nodig voor freestylen. Geen hele kankerstudio en beats en zo.'
Toch maakt hij veel tracks, iets wat veel freestyle helden niet doen. Wat dat betreft doet hij meer denken aan Eminem dan een MC als Supernatural, die het meer moet hebben van zijn freestyles dan zijn tracks. 'Ik schrijf ook kankerveel teksten. Ik heb overal teksten liggen. Die combineer ik dan met shit die in me opkomt en dan heb ik zo een track. Ik ben vaak helemaal bezopen en naar de kanker, maar ik onthoud wel wat ik doe allemaal. Die hooligan shit die ik doe weet ik de volgende dag nog wel, dat kan ik dan mooi opschrijven en in een track zetten. Ik zit hier nu wel rustig te zuipen, maar straks ga ik gewoon rondlopen en dingen kapot maken. Vind ik leuk, dingen kapot maken. Of mensen die me irriteren kapot slaan.'
Vlak voor het interview krijgt hij van een kennis een roze honkbalknuppel, waar hij ontzettend blij van wordt. (Nee, geen opblaasknuppel, een aluminium, roze honkbalknuppel). Hij vraagt of er niet toevallig een handschoen en een bal bij zitten, zodat hij er gewoon mee over straat kan, want de provisorische krantenverpakking doet het ding geen recht. 'Zo vet lijkt het me hè, iemand helemaal de kanker slaan met een roze knuppel. Dat is toch echt lullig man, in elkaar geslagen worden met een roze knuppel.' Hij test zijn nieuwe speeltje later even kort uit op wat gestalde fietsen.
Steen licht zijn gewelddadige natuur kort toe. 'Ik ben eigenlijk een hele rustige normale jongen, maar soms wil ik dingen gewoon de kanker in slaan. Dat wil iedereen wel eens, maar ik doe het ook gewoon. En mensen, ja, soms wel weet je. Nooit zomaar uit het niets of zo. Maar als je me echt irriteert dan sloop ik je gewoon. Ik sla mijn eigen vrienden ook op hun bek als ze te veel doorgaan met me irriteren. En als ze dan nog doorgaan zou ik ze ook nog neersteken als het moet. Opkankeren gewoon. Ik heb een keer een journalist op z’n bek geslagen omdat hij me een Utrechtenaar noemde. Dat moet je dus echt niet zeggen tegen een Utrechter hè. Dus toen gaf ik hem meteen een stoot voor z’n bek. Had ik misschien niet moeten doen maar het voelde wel echt lekker.'
Het nieuwe album van Steen, Muziek voor je moeder is inmiddels uit en alleen online verkrijgbaar. Het komt uit op zijn eigen label, Infected Records, en is volledig uit eigen zak betaald. En inmiddels ook terugverdiend. 'Ik heb mijn zaken wel op orde, KvK, de hele kankerzooi. Ik wilde het eigenlijk niet eens zelf doen. Ik had met Kees de Koning gesproken, alles was rond en zo, ik wilde gewoon mijn CD via Top Notch uitbrengen, maar ik hoorde helemaal niks meer van hem. Toen had ik zoiets van fuck it, dan niet. Het is niet moeilijk weet je, gewoon wat geld bij elkaar sprokkelen. Je weet zelf ook, daarvoor hoef je niet naar een uitzendbureau of zo, gewoon wat geld verdienen hier en daar. Dat heb ik bij elkaar gelegd en toen die CD’s van laten drukken. Website laten maken, waar je kan betalen met Ideal en zo, allemaal netjes. En je kan mijn album kopen bij shows. Het geld heb ik er al uit nu. Ik weet echt niet wat al die rappers lopen te janken hoor, het was best wel makkelijk om het zelf te doen. Het ophalen was nog het lastigste of zo. Het leek me echt zo vet om een hele doos met CD’s gewoon op straat te flikkeren. Al die CD’s zo over de hele straat heen, gewoon kapotsmijten. Zijn toch míjn kankerCD’s, waarom niet weet je. Dat wilde ik echt doen. Weet je wat trouwens echt grappig was? Die dag dat ik die dozen ging ophalen ging mijn telefoon. Zat ik met al die dozen CD’s om me heen, belt Kees de Koning me op, dat hij nog steeds graag mijn album wil uitbrengen. Alsof ‘ie het wist of zo, die lijer. Toen was het al te laat, maar misschien ga ik voor de volgende wel naar Top Notch, als hij met een goed bod komt. Scheelt toch allemaal gezeik. Kan ik meer chillen.'
Fulltime hangjongere, tuig van de richel, zelfs van de onderkant van de richel, maar Steen doet veel meer dan alleen maar met zijn roze knuppel spelen. Hij doet zijn eigen boekingen, heeft zijn eigen label en ontwerpt ook merchandise. 'T-shirts en zo. Ja, die laat ik gewoon maken man. Ik ontwerp die dingen, ik was altijd al ook best wel goed met visuele dingen. Graffiti shit en zo. Mensen willen voor me aan het werk, ik weet ook niet waarom, t-shirts maken en zo. Nou dat is dan mooi meegenomen, of niet dan? Ik heb al iets van 200 shirts verkocht nu. Ja gek, kankersteen, keihard. Mensen lopen gewoon rond met mijn CD hoes op hun lichaam.'
Marketingplannen zijn er niet, promo is er alleen in de vorm van rauwe videoclips. Zijn verschijning op televisie zou menig manager met de handen in het haar achterlaten, maar op één of andere manier werkt het wel voor Steen. Hij denkt vooral niet te veel na. 'Ik doe helemaal niks aan marketing en die hele kankerzooi. Fok dat. Dat is voor als je kutmuziek maakt. Ik ben er helemaal niet mee bezig, ik heb gewoon die website opgezet, je kan die CD bestellen daar of je koopt 'm bij mijn shows. Dat was het. Meer dan genoeg, die shit loopt gewoon. Ik maak muziek voor mensen die als mij leven, die het voelen. Gewoon naar de tyfus gaan, de hele dag zuipen. Die vinden het kankervet wat ik zeg, want ze kunnen zich met me identificeren. Als ze zien dat mijn label erop staat dan weten ze al wat ze kunnen verwachten. Die geïnfecteerde shit gewoon, daarom heet het label infected. Ik zeg wat in me opkomt. Toen ik begon was er alleen maar Def P en zo, Ouderkerk kaffers. Je kon alle rappers op twee handen tellen. Ze kwamen ook met harde shit over zuipen en wijven en zo. Dat ben ik toen ook gaan doen, maar kankerveel beter. Die gasten zijn blijven steken, flowen hakkelig en shit. Ik luisterde vroeger veel naar naar 'Pac, Snoop en Wu Tang en zo. Ik had een ander idee over rappen in het Nederlands dan de meeste mensen. Ik wilde hardcore rap maken met een dope flow.'
Voor een rapper die altijd beschonken is denkt Steen vrij nuchter over zijn eigen kwaliteiten als rapper. Hij weet wat hij doet, maar is niet de hele tijd bezig met wat hij gaat zeggen, of hoe hij iets gaat zeggen. Hij doet geen moeite, zoals hij rapt op Eén emmer: 'Eenvoudig, het komt er gewoon uit. Steek een vinger in de keel en de flow spuit'. Duidelijk. Zijn teksten zijn misschien niet aantrekkelijk voor iedereen, maar qua flow, voordracht en techniek is Steen beter dan menig rapper die er veel over nadenkt. De volgende CD is inmiddels af, het is weer 'kadaverrap' met Spinal. Het krijgt de gezellige titel Tot het ontbindt. Toch wil Steen benadrukken dat het niet allemaal moord en doodslag is wat de klok slaat. 'Muziek voor je moeder is heel anders dan mensen van me gewend zijn. Het is allemaal wat luchtiger. Vrolijk wil ik het niet noemen, maar wat minder horror en wat meer punchline shit. Ik heb de CD ook in vrijwel dezelfde volgorde gemaakt als hoe de tracklist eruit ziet. Je kan er ook meer om lachen. Luister maar naar ‘muziek voor je oma’ of zo. Kankergrappig.'
Wel neigt hij altijd weer naar ranzige viezigheid. 'Ik heb gewoon een fascinatie voor verotte shit. Dingen kapot maken. Zo is de wereld gewoon, naar de tyfus. Koop het als je dat dope vind. En als je het niet dope vindt krijg dan maar lekker de kanker.'