Ik las daarnet een mailtje van vorige week terug en zie dat er van mijn oorspronkelijke plannen bijzonder weinig terecht is gekomen. Heb vanalles gezien wat ik niet van plan was en vanalles niet gezien wat ik wel van plan was. En zo hoort het. Komt ie:
Vrijdag
Heel klein stukje
Oi Va Voi en
Alamo Race Track gezien en die deden me allebei bijzonder weinig.
The Rakes waren in verhouding tot die vorigen al een stuk leuker, maar overall ook niet erg bijzonder. Gelukkig werd het daarna beter:
Editors Ik moet zeggen, ik had het bij de tweede cd van Interpol al wel weer gehad met dit stereotype geluid en heb me dus nooit in de Editors verdiept....maar dit optreden was lang niet slecht! Kreeg wel een "ze beheersen 1 trucje"-gevoel, maar toch: eerste toffe optreden van het festival voor mij.
Damien Rice heb ik zelf nooit in een intiem klein zaaltje gezien, ik geloof onmiddellijk de recensies die zeggen dat het in zo'n grote Alpha een stuk minder is, maar IK vond het wel goed. Geen festivalhoogtepunt voor mij, maar zeker wel goed.
The Killers vond ik serieus helemaal niks. Toffe glitterjasjes, grappige act....maar ik vond het echt een hele rits inwisselbare totaal niet spannende nummers. Oppervlakkig vermaak en al na twee nummers saai. Boeh. Maar het kan allemaal nog veel slechter, want:
The Unbookables waren volgens mij voor iedereen die ze gezien heeft het absolute dieptepunt van het festival. De Juliet zat onafgebroken vol...maar dat was omdat mensen effe wilden zitten/bijslapen. Wat een droevige bagger zeg, heb werkelijk nog van niemand gehoord dat ie het enigszins een beetje goed vond.
Best of British Dolle pret
Zaterdag
Games in concert Best leuk om zo'n enorm orkest te zien & horen, gaf wel een typisch sfeertje, maar langer dan een kwartier hoeft het ook weer niet voor mij.
Adept Waanzin! Supertof: kort, beukend, intens, teringherrie, hoera!
![]()
Plaatje:
![]()
en kijk
hier voor een treffende en tevens vermakelijke beschrijving.
het grasveld naast het Postbank-vliegding in de zon TOP!
Laurent Garnier Erg lekker. Het feit dat ik besloot toch maar niet eerder weg te gaan voor mijn grote held Nosfell zegt genoeg.
Nosfell Was zo ontzettend tof dat ik achteraf toch maar beter WEL eerder weg had kunnen gaan bij Laurent Garnier. Wie hem gemist heeft moet echt naar een concert gaan als ie nog eens in NL komt. Op cd werken z'n nummers me nogal op de zenuwen maar live is het een geweldige performer, heel excentriek, heel gevarieerd en MAN, ik kon me van het vorige optreden niet herinneren dat het ook zo hard tekeer kon gaan...het was afgelopen zaterdag soms echt beestachtig. OH YEAH!
![]()
Again, plaatje:
![]()
Hierna wilde ik graag
CSS zien maar die behoefte verdween meteen toen ik ze ook daadwerkelijk hoorde. Ben nog nooit ergens zo snel weer weggelopen.
Interpol Ik hoor en lees overal dat het super was, dat is op mij niet zo overgekomen: vond het wel goed maar was niet echt in vervoering, misschien ook omdat ik m'n horloge in de gaten stond te houden voor Patrick Wolf. Ik ken alleen de oude nrs van Interpol en vond bijv. Hands Away wel ERG mooi.
Patrick Wolf Zonder twijfel mijn absolute LL-topper. Godgod, ik volg hem al jaren en herinnerde me hem als een op zich wel excentrieke, maar vooral erg muzikale artiest die moeiteloos wisselt van piano naar viool naar ukelele en daarbij, in een intieme setting, alleen werd begeleid door een drummer. Hoe anders was ineens dit optreden Man man, hij is ineens een podiumbeest, een ontzettende showman, een soort Madonna, maar dan eentje die wel kan zingen. Ongelooflijk tof, ik had vanaf moment 1 meteen zo'n gevoel dat dit zijn doorbraak ging worden, maar daar is ie dan waarschijnlijk weer net iets te weird voor. Toch zei een vriendin die ik later tegenkwam precies hetzelfde: hij stond daar echt als iemand die heel groot gaat worden, of eigenlijk stond ie er gewoon met de attitude en de show van iemand die al heel groot IS.
Cocktailbar Dit was een vergissinkje. Omdat ik naar LL was met Saybia (braak) en Gabriel Rios (yuck)-fans moest ik overdag meestal alleen naar de optredens. Daarom had ik 's nachts de deal gesloten dat ik eerst meeging naar de cocktailbar, die mij een stuk minder leuk leek dan de X-ray -en dan bedoel ik een stuk minder he- en dat zij daarna mee zouden gaan naar Dave Clarke. Maar bij die deal had ik me niet helemaal voorgesteld dat ik drie uur lang (DRIE UUR LANG!) in die achterlijke salsatent zou staan en de rest het bij Dave Clarke na tien minuten voor gezien zou houden. Ik zie het dan ook als niet meer dan terecht dat ik hen verreweg de meeste cocktails heb laten betalen. Die tien minuten dat ik bij Dave Clarke was was het tof, zo was het ongetwijfeld de hele tijd. De cocktailbar was voor mij ook uitermate goed uit te houden trouwens, door de eenvoudige tactiek van hoe kutter de muziek is, hoe meer mojito's ik tot mij neem. Om deze reden had ik op
Zondag
een kater. Ik heb dus
Patrick Watson en
Loney, Dear voornamelijk slapend doorgebracht en ofschoon dat ongetwijfeld vooral aan mijn kater lag zegt het ook wel iets over de optredens. Want ik kwam moeiteloos weer tot leven bij
Orishas, totaal niet mijn genre maar dat weerhield de Cubanen er niet van een optreden weg te geven dat gewoon superleuk was
UNKLE viel bepaald niet bij iedereen in de smaak: de tent werd steeds leger. Maar ik vond het tof. Niet aan een stuk door, soms zakte het in en was het echt even saai. Maar bij vlagen was het echt bezwerend en naar het eind toe al helemaal. Ja hoor, gewoon goed.
Sonic Youth zag ik ooit in 1991 toen ik groot fan was en toen was ik teleurgesteld want dat optreden was echt legendarisch slecht. Gelukkig waren ze zo vriendelijk het zestien jaar later een beetje goed te maken. Het was best aardig, vooral (maar dat vind ik op plaat ook) als ze losgaan in noisy instrumentale stukken. Die zang hoeft voor mij niet zo. Het inzoomen op de turkey neck van Kim Gordon ook niet: sommige legendes moet je in stand houden.
Trentemoller Na lang twijfelen toch maar niet op safe gespeeld en voor het avontuur gegaan: Arcade Fire is natuurlijk gegarandeerd goed, maar ik zag die waanzinnig drukke Alpha effe niet zo zitten en ga ze wel een keer in een zaaltje kijken. Trentemoller speelde in een slechts half gevulde Bravo, dat was ideaal: alle ruimte om te dansen. Het was uitermate tof, alles klopte: opbouw, geluid, visuals (met name van jaren '50 pinups). Een van de hoogtepunten, again.
Tool Hm. Vanaf 1992 tot nu heb ik ze steeds eens in de paar jaar gezien en elke keer dacht ik bij zo'n optreden: "ik wist nog van de vorige keer dat het supertof was, maar dat het ZO overweldigend goed was was ik vergeten". Dat had ik nu totaal niet. Ik vond het niet slecht, zeker niet, en bij vlagen echt erg goed. Maar het is wel het minste van de vijf optredens die ik van ze heb gezien. Het kan echt zoveel overdonderender.
Doesn't smell like 90's now Leukleukleuk
Kees van Hondt Normaal niet mijn ding, maar met het alcoholpromillage van gisternacht ineens de ideale afsluiter
Al met al een geweldige Lowlands, met een topsfeer en fan-tas-tisch weer. Volgend jaar graag weer
[ Bericht 7% gewijzigd door thaleia op 20-08-2007 21:30:09 ]