Gezien!
Vrijdag!
Oi Va Voi: Zat erg goed in elkaar, maar een matige opener. Iedereen verwachtte Balkan-beats achtige gekkigheid, ze kregen een lekker pompeuze show. Kon me weinig boeien.
Heideroosjes: Die kon ik ook zien in het jeugdhonk van Westsappermeer, waar ze precies hetzelfde kunstje flikten.
Mad Caddies Leukleukleuk! Meest relaxete show ooit, kwam er echt met een grijns van oor tot oor weer uit. Jammer dat ze No Ese' niet deden, though!
Dizzee Rascal Het verschil met zijn 2004-show:
![]()
. Jezus, wat klinkt 'Sirens' tof live, met die gigantische riffs halverwege.
Justice: Best wel de show van het festival. Die installatie, die over-the-top-symboliek, de sfeer, de moddervette electro, de malle Duitse technonicht die helemaal los ging: woah. Meteen hun album gekocht, naderhand!
Boemklatsch & Noisia: Boemklatsch was wel geinig, Noisia was extreem dik. Jammer van de drukte, ik kwam niet helemaal erin. Toen maar naar de Bravo gegaan, want:
James Holden: Holden was écht genieten. Normaal gesproken totaal mijn muziek niet, maar het zat heel goed in elkaar.
Zaterdag!
C-Mon & Kipsky: Beste opener van de dag! Ooit! Bleven maar met nieuwe gasten komen, complete Klezmerband erbij, Pete Philly die natuurlijk Make my Day deed, een roze crowdsurfend konijn. 't was fijn!
Salah Edin, Winne, Kubus & Bangbang, Typhoon: *diepe adem in: Heel erg spelend op het schrikeffect maar weinig boeiend, lekker dik aangezette hiphop uit Rotterdam, ongekend goed in wit pak en tenslotte: heel fijn, maar op album toffer. Wel flinke props voor het hele sfeertje dat er hing. De Bravo wás echt even van Top Notch, van de fans, en van de artiesten, een soort van festival in een festival.
En die twee meter lange gast die me het publiek in lanceerde:
![]()
.
Turbonegro: Erg vuig, erg ranzig, erg lekker. Het bewijs dat leernichten niet als een stel naieve goedzakjes Freddy Mercury hoeven te imiteren, om tot hun recht te komen.
U Dub: In eerste instantie gezeik met de soundcheck van Various Productions, wat echt enorm knullig was. Niks sfeerbedervender dan een boer die 'JAAA JAAA TESTTEST' roept, door de muziek heen. Maar verder gewoon bij vlagen lekker strak. Zoals het hoort!
Various ProductionsMisschien wel de grootste verrassing voor mij. De toegevoegde waarde van vier wel aardige zangers en zangeressen snapte ik niet, maar die beats waren echt heel erg dik. En op het laatst feesten ze gewoon mee, en lieten ze de complimentjes over zich heen komen. Stoer.
Shackleton:
![]()
. Duister. Subliem. Uniek. Ik ben hooked.
Mary-Anne Hobbs: Was lekker, en koos nét de goede platen uit. Jammer dat ze beter kan hopsen en klappen dan beatmatchen.
Dave Clarke: Heeeeeel weinig van meegekregen, want toen was ik al goed van het pad. Maar het beukte als een malle. Geloof ik.
Zondag!
The Answer: Zwaar aangezette 70's rock. The Darkness zonder het irritante, Deep Purple zonder de orgeltjes. Maar wél met aandoenlijk uitgesproken Nederlandse zinnetjes! Geinig.
Sonic Youth: De contante stroom aan gitaren en versterkers die ermee ophielden waren nogal storend, en Rather Ripped vind ik hun minste album. Eigenlijk. Maar toch, die noisemuur die afentoe omhoog gehaald werd.
Mala Vita: Verrassing nummer twee! Ik kende ze vaag al, maar dat het zo'n volksfeest zou worden had ik niet verwacht. Crowdsurfers all over the place, iedereen skanken, en één grote hossende pit. Met recht één van de tofste dingen die ik zag!
Simian Mobile Disco: Electro zoals electro hoort te zijn!
Richie Hawtin: Hele goede afsluiter, met een hele sterke set. En een publiek dat een compleet oerwoud de Bravo in had weten te krijgen.
![]()
Kudo's voor degenen die dit daadwerkelijk gelezen hebben.
![]()
.